Con Moerenhout's Website

Pete Townshend

 

Boven: twee maal Pete in het Rotterdamse Ahoy op maandag 27 oktober 1975.

Ook van The Who’s Pete Townshend moet er een pagina zijn op mijn website. Dat kan bijna niet anders. We weten allemaal dat hij de gitarist is van The Who dat hij nogal wat gitaren stuk heeft geslagen. Nou daar gaan we het niet over hebben. We gaan eens wat dieper in op zijn versterkers, zijn keyboards en zijn studio. En zijn gitaren zullen we ook niet vergeten. Tenslotte heeft ook Pete er een hele verzameling van. Ik hou het bij zijn bekende.

 

De Gitaren

 

In de jaren 70 gebruikte Pete veel een Gibson Les Paul. Omdat hij nogal eens van gitaar wisselde had hij deze gitaren genummerd. Hij had er zo negen. Nummer 7 heb ik tot op dit moment nog niet gevonden.

 

 

V.l.n.r.: de Gibson 1, 2, 3, en de 4

 

  

V.l.n.r.: De Gibson 5, 6, 8 en de 9

 

V.l.n.r.: Gibson J200 Sig Model in 2006 en de Gibson J200 in 1996, Sig Model J200 en de Les Paul Custon Black Beauty 1956 in 1973

 

V.l.n.r.: In 1968 met de Gibson ES 345, in 1969 met de Gibson ES 335, in 1971 met de Gibson Natural Colour SG Polaris White en Pete in 1973 tijdens het Nederlandse Popgala met zijn SG Ploaris White SG Gibson

 

Z88zLEZZekQ

Hier boven. Een interview wat Pete heeft gedaan voor de BBC serie The Story Of The Guitar in 2008

 

 V.l.n.r.: Een Olympic White Fender in 2000, Pete in 1967, Fender Stratocaster 1957 (een cadeau van Eric Clapton voor de hulp die Pete bood bij Eric’s comeback Rainbow Concert in 1973) en Petet met een Telecaster in 1989.

     

 

V.l.n.r.: !2 snarige Wkwctric XII uit 1969 tijdens de Tommy sessie, Een witte Fender, een Rode Eric Clapton Nodel en een 12 snarige akoestische.

 

V.l.n.r.: Fender Telecaster met op de voorgrond een Gibson J200, een rode Fender in 1967 en een zwarte Fender in 2002

wiz9Q72c5bI

Interview Pete Townshend Smashing Pimkins in 2008

 

Drie maal Guild Guitar. Met v.l.n.r.: thuis op een trapje, een 12 snarige JF 65 tijdens de Rough Mix sessie en een 12 snarige tijden In The Attic sessie in 2006.

 

Pete op een Takamine met v.l.n.r.: EN 20, de EG 48 SG en de FP 360 DC

 

V.l.n.r.: Pete op een Grimshaw Rickenbacker en 2 x met zijn sig. model.

 

Pete op verschillende Schecter gitaren tijdens de Farewell Tour in 1982. Op de middelste foto is hij met het PT Model te zien.

 

   

v.l.n.r.: Pete met een 12 snarige Danelectro gitaar tijdens een van de sessies van In The Attic 2006. Twee maal Pete thuis met een Gibson J200.

Hieronder een 3 tal interviews met Alan Rogan. De man die de gitaren verzogt voor Pete Townshend.

 

eEdPS_D-x_8

 

xcrFZTmRcfg

 

Ts2g3mCxB3M

 

  

 

 

 

Coral Hornet Lot 132

 

Een uit 1967 afkomstige gitaar, een Vincent Ball model met als serie nummer 823044 in vlammend rood.

Hij heeft twee “cut away’s” en 21 frets.

2 Elementen, 2 Roterende controles en 4 schakelaars.

Op 28 september 2005 werd deze gitaar, de Coral Hornet, geveild bij Christie’s en bracht 6.000 pond op.

 

 

 

 

 

 

De Keyboards van Pete

Als men het over Pete Townshend heeft, praat men altijd over de gitarist Pete Townshend. Maar Pete Townshend heeft hij ook  een achtergrond met synthesizers. Luister maar naar b.v. “Baba O’Riley” en “Won’t Get Fooled Again”. Deze twee liedje komen van het uit 1971 stammende album “Who’s Next”. Op dit album staat de muziek van het zogenaamde Lifehouse Project.Hieronder proberen we een klein beetje te kijken het hoe en wat van die synthesizerpartijen. Voor meer informatie over het Lifehouse Project, klik hier.

TBO-1 Orgel: In Baba O'Riley is altijd gedacht dat de synthesizer riff was geprogrammeerd via de APR 2500 synth/sequencer. Omdat de klank zich daar het beste voor leent. Het is dan ook moeilijk te geloven dat de riff eigenlijk afkomstig is van een huisorgeltje: de Lowrey. Het model dat Pete gebruikte was de TBO-1. Toch echter in een interview in 1971 vertelde Pete dat hij een Meher Baba verhaal via een tape achterstevoren af had gespeelt via een synthesizer. Via welke synthesizer is mijn niet bekend, maar ik ga ervan uit dat het de EMS VC# is.

De synthesizer partijen op Won't Get Fooled Again lijkt wat minder gecompliceerd dan die in Baba O'Riley. In Baba O'Riley werd de synthesizer echt geprogrammeerd, in Won't Get Folled Again werd het meeste werk door een speciale filter gedaan.

EMS VCS3: Zeer uitgebreide modulaire synth voor diepgaande geluidsexperimenten on onderwijsdoelen. De “ministeck” patch faciliteiten zijn praktisch onbegrensd. Niet in staat tot “realistische” geluiden. Vanwege externe audio input ideaal als “effectenback”. De klank is elektronisch, rauw, abstract en gestoord. Het nadeel is dat het geen MIDI is, wel cv/gate ingangen. Hij heeft geen geheugen. VCO’s ontstemmen zeer rap. De EMS VCS3 is beter thuis in effecten dan in (tonale) muziek. Hij is veel gebruikt door de BBC Radiophonic workshop en voor de muziek bij de TV serie “Dr. Who”.

Hieronder staat een korte clip waarop Pete uit leg geeft. Het is duidelijk te zien hoe hij "blok" akkoorden, verspeid op de twee toetsen borden van zijn orgel afspeeld. Als filter gebruikte hij een "low frequency occilator (LFO) controller" en de "voltage controlled filter (VCF)". Met andere woorden: de synth stemt de tones van het orgel van donker naar helder, omhoog en om laag, geheel automatisch. Bij stap twee wordt de eerste uitgang aan gesloten op een voltage amplifier, aan gestuurd door een vierkant golf ( square wave) LFO. Dit houdt in dat de VCS herhaaldelijk het volume van het orgel op en neer laat gaan. Bekijk onderstaande video maar eens.

vEPSruBdSqk

Het lijkt allemaal een beetje simpel als je het zo op het papier leest. Maar Pete was in die tijd eigenlijk de enige die een beetjes wist hoe je dat soort dingen moest doen, hoe een synthesizer geprogrammeerd moest worden. En eenvoudig was dat niet. Zo nu weet je een beetje hoe Pete het gedaan heeft. Wat ik persoonlijk erg jammer vind is dat hij er nadien zo weinig meer van gebruik heeft gemaakt. In Join Together is hij ook op een goede manier bezig.

De liedjes op de Who’s Next waren eigenlijk bedoeld voor het Lifehouse project wat Pete Townshend in zijn hoofd had. En tijdens die sessie werden natuurlijk veel meer nummers opgenomen die later b.v. als singel zijn verschenen. Om wat te noemen: Let’s See Action, Join Together en The Relay. Voor Join Together werd het Lowrey orgel weer gebruikt en ook de ARP 2500 en de 2600. Het intro van Join Together werd op de ARP gedaan. Het geluid lijkt op een 4 of 8 “bar loop” dat Pete verder door heel het lied laat door lopen. De orgel partijen is van dezelfde “set-up”als die van Baba O’Riley.

Dat Pete Townshend naast gitaar ook nog een aardig deuntje op een keyboard kan spelen, bewijzen de vele platen/CD’s die hij heeft gemaakt. Ik weet niet of het ooit mogelijk is ze allemaal te noemen, maar hier zijn er een paar: Van Yamaha heeft/had hij de volgende: Conservatory Grand Piano, GS-1, het E70 orgel (die hij o.a. heeft gebruikt op “How Can You Do It Alone”). Op “Eminence Front”, de versie die op Scoop 3 staat, heeft hij ook een Yamaha piano gebruikt die hij via een Korg Rhythm “accompanist” heeft laten lopen. Pete heeft zowel de Propet 5 als de Propet 10 en heeft ook nog een MIDI keyboard de 88 van Kurzweil.

APR 2500: Legendarische synthesizer waarbij je met een matrix van pinnetjes de bekabeling kunt bepalen. Er werden diverse versies en uitbreidingen gemaakt maar op de foto staat eerste model. Uiterst zeldzaam en bijna onbetaalbaar.

 

 

 De APR 2500

APR 2600: Kleinere broer van de 2500, met veel minder routing opties maar wel heel veel klankmogelijkheden. Samen met de MiniMoog de meest populaire synth van de jaren 70. Vrij zeldzaam en duur!

 De APR 2600

De Synclavier

In 1985 heeft Pete de Synclavier. Volgens Pete zelf: een geschenk van God. Ook maak hij gebruik van de Fairlight.Daarnaast maakt hij ook weer gebruik van RADAR en op de Mac heeft hij een Digital Performer DP3. Verder heeft Pete van Korg een Karma keyboard. Hij gebruik deze niet als “workstation” maar zijn interessen in dit keyboard is puur omdat het een leuk speeltje is. Vooral het “orchestral” gedeelte vind hij te gek. Volgens Pete zitten er ook een paar hele goed “groove’s” op, maar omdat hij daar niet zo van hou gebruik hij deze eigenlijk niet. Hij bespeelt de Karma puur voor de lol. Hij sluit dan zijn ogen en waant zich dan met een paar blondjes op Ibiza (Wat een fantasie heeft onze Pete toch….). Daarnaast heeft Pete ook een Kurzweil K2000 digitale synthesizer/sampler. Verder maakt Pete ook gebruik van de Line 6 producten o.a. de Line 6 Guitar Port, wat een gitaar versterker is via een computer.

Line 6 Guitar Port: Is een gitaar versterker voor in de computer. Het is een geniaal apparaat, wat alleen maar werkt als je de bij geleverde software in je computer instaleer. Het voordeel hier van is weer dat, als je bij een vriend wilt gaan jammen je niet meer je gitaar versterkers en boxen hoeft mee te sjouwen, maar installeer deze daar en je kunt heerlijk jammen. Er zit van alles in. Een paar verschillend versterkers zodat in de voetsporen van b.v. Jimi Hendrix (helaas geen Pete Townshend) kan treden. De prijs voor dit apparaatje is ongeveer 275 Euro.

 

 

                           

De Studio van Pete

 

In de “Scoop” serie verteld Pete al het en ander over zijn studio door de jaren heen. Vanaf het begin heeft Pete altijd al een “Huis Studio” gehad. In 1964 had hij zijn eerste in het huis van zijn ouders. Daar had hij twee mono Vortexion tape recorders en één Reslo microfoon. Van tijd tot schaft hij beteren spullen./ Als we inmiddels bij zijn vijfde studio zijn aan gekomen begin hij de piano en de drum te gebruiken. In 1969 bouwt hij een studio met zijn eerste “control room/studio” in twee kamers. En als hij in 1971 één acht sporen recorder heeft weg gezet doen The Who daar wat werk in. Als hij in 1975 drie en twintig uur per dag aan de soundtrack van de film Tommy werk, besluit hij zijn home studio de deur uit te doen. En voor een tijdje deed hij zijn demo’s elders, maar al gauw …….. In 1976 opent hij de Oceanic Studio in Twickenham. Naast een muziek studio is er voor vijf jaar lang een Meher Baba centrum met o.a. 16 mm film. In 1982 heeft hij weer een kleine huis studio met zijn uit 1973 komende NEVE desk. Daarnaast heeft ook de Portastudio zijn intrede gedaan

bij Pete. Nieuw is dat hij een studio heeft gebouwd in een 120 voet lange “Old Dutch Barge”, genaamd The Grand Cru.

 

Hieronder een clip van de studio in Pete Townshend's  huis.

9F7-x4ZLxBU 

 

 

In 1984 word de Oceanic drastisch verbouwd. Naast een SSL (Solid State Logic) mengtafel, de 4048E desk, die 48 tracks kan verwerken komen er twee Studer A-800, 24 tracks met een 16 track Headblock Assembly te staan. twee Ampex ATR 102 ¼ Inch en ½ inch stereo met Dolby Noise Reduction over all 48 tracks te staan. Minitoren zijn er van BGW 600 en Crown DC300. Verschillende echo apparaten waaronder de Lexico 224 en de Delta Lab DL 4. Compressors en Gates zijn er van Urei 1176, LA 3, LA 2a Valve, van Kepex en Neve. Andere effecten zijn er van Bell Flanger, Phaser, MXR Flanger, EMS Vocoder en een hele reeks Roland chorus echo’s en gitaar interfaces.

Daarnaast staan er effecten zoals de NEVE 8058 Desk, een Otari MTR90 mulititrack effecten van DBX en Drawmer. En als microfoon worden merken gebruikt zoals Neumann, AKG en Sessheiser. Tot slot staat er nog een 9´ Bosendórfer Grand Piano. Zoals je misschien zeker zult weten is Pete al jaren weg van video. Toen ik Oceanic bezocht in 1980, heb ik een paar experimentele video opnames gezien, waarvan mij de bedoeling geheel is ontgaan. In Oceanic is ook een Video Studio aanwezig waar b.v. tijdens opnames van liedjes opnames te maken en deze later in een video clip kan gebruiken. Een goed voorbeeld is de clip “Night School”, wat als toevoeging staat op de video film “White City”. Voor de geïnteresseerde heb ik nog wel een lijst met apparatuur uit die tijd.

 

Pete thuis in 1985 in zijn archief kamer waar hij al het oude, niet meer gebruikte apparatuur heeft staan. Een schatkamer van...........

In 1989 word er in de Oceanic een nieuwe tafel geïnstalleerd. Het is een uit Engeland afkomstige tafel genaamd “Eric” Hij wordt daar in controlekamer 1 geïnstalleerd samen met een toegevoegde Soundtrack CP 6800 console. Maar het gekke is als hij zijn album de “Iron Man” gaat opnemen hij naar een andere studio gaat, namelijk die van John Entwistle. Althans dat zegt John in een interview met Chris Jisi in 1989.

 

Pete thuis in 1985.

Anno 2002 vertelt Pete in een interview met Guitar Center, dat op 19 juni op het Internet verschijnt dat hij zowel thuis als in de studio JBL luidsprekers, sets van 4311s, gebruikt. En een paar grote moderne JBLs voor zijn cinema thuis. Thuis in zijn homestudio heeft Pete een 8-track Studer A820 1” analoge tape machine staan. Zij nog altijd oude Neve voldoet nog prima, want hij gebruikt hem nog steeds. Als effecten gebruikt hij nog een paar oude compressors, die een vriend van hem in 1967 heeft gemaakt, zodat hij nog steeds zijn oude sound kan gebruiken. In de Oceanic heeft hij dan een 48-track RADAR analoge machine staan. En omdat Pete wild is van video heeft hij in het video gedeelte van Oceanic een Sony DMX-R digital mixer, Radar en Mac apparatuur voor de 5.1 mix. Ook heeft hij een Final Cut Pro en een Matrax kaart. Maar hij heeft ook nog een 24 sporen digitale recorder van Mitsubishi.  

 

V.l.n.r.: De Otari MT R90, de Mitubishi X 800 en de Sony DMX-R

In zijn studio heeft Pete Townshend tal van mogelijkheden. Zo is het mogelijk dat hij een oude analoge tape in de computer kan zetten, zodat als hij een liedje in, zeg, 5.1 wilt gaan zetten hij niet iedere keer de tape hoef af te spelen. Tapes die b.v. 30 jaar oud zijn kan hij nu heel gemakkelijk bewerken. Ook heeft Pete Townshend een bepaalde manier van opnemen gebruikt. Verschillende zang partijen nam hij als volgt op. Hij plaatste twee microfoons voor een raam of een spiegel. De ene microfoon was naar zijn mond gericht en een andere microfoon naar het raam of de spiegel. Deze methode gebruikt hij ook vaak als hij hand geklap op neemt. Op de demo van How Can You Do It Alone (a.o. Scoop 3 EPRO13) is het handgeklap goed te horen. Bij The Who’s versie van However Much I Booze (The Who By Numbers Polydor  533 844-2) is hij bij de opname van de zang, languit op de grond gaan liggen. Ze kreeg hij meer lucht in zijn longen.

  

Boven: Pete in de Oceanic in 1985, mixing het geluid voor zijn White City Film

Onder: Pete Townshend mixing de sound van zijn  video film White City in de Oceanic Studio in 1985. Dit deel is afkomstig uit de doca van Pete uit de London Weekend Television serie de South Bank Show.

                                   1yZqOtuKOew

 

 

 

Hieronder wat foto’s uit de studio die Pete thuis heeft staan.

 

De 8 sporen analoog Studer One-Inch

Het bedienings paneel. 

  

                       V.l.n.r.: De Otari – Het kladbok van Pete, waarin hij schrijft op welke spoor wat staat.

 

                           

                                 V.l.n.r: Het Orchestra, een machine waar hij o.a. de string mee maakt. 

 

   

V.l.n.r.: Een van de Apple computers – Weer een deel van het String gedeelte.

  

Hieronder een paar clips die thuis zijn opgenomen terwijl hij aan het werk is voor de opnames van The Who Endless Wire CD uit 2006. Beide liedjes zijn overigens niet gebruikt op Endless Wire.

Hieronder het lied English Fool

h3OBbtSWnLk

Hieronder het lied How I Can Help You, Sir?

HZTF78GGOkg

Hieronder geef Pete een demonstratie van zijn drum programma Ableton Live

WAzLAYGZCGg

Pete Townshend in de Studio 5  http://www.youtube.com/watch?v=K0AaPEfIhb4

Pete Towsnehdn in de studio 6   http://www.youtube.com/watch?v=y8yw8Yjc0Go

 

Toen ik in 1980 Oceanic bezocht, had Pete in een klein kamertje, zijn leeftijd nu in acht genomen, lijkt het mij onmogelijk om er nog achter te kunnen, een dubbel basdrum drumstel staan, wat van Keith is geweest. Toen ik daar was, zat Pete een hele dag, niet onverdienstelijk te drummen. In 2005 heeft hij thuis een bescheidener drumstel staan. Maar Pete weet ook gebruik te maken van drumcomputers. Ten slotte maken deze geen fouten. Hij heeft o.a. een Roland 808 en een LinnDrum. Daarnaast heeft hij via een Apple Mac een drumprogramma Live van Ableton (Tijdens het schrijven van dit onderdeel gebruikte hij nummer 4. Op dit moment is zojuist (december 2005) de zesde versie alweer verschenen.) Daarnaast gebruikt hij een programma wat  “Upbeat” als naam draagt.

  

V.l.n.r.: De LineDrum en de Roand 808

 

De Akai APC40

 

Pete Townshend heeft een nieuw speelgoedje voor in zijn studio erbij. Het is een Interface van Akai, de Pro APC 40.

Volgens Townshend is het een enorme “powerful” interface.

De APC 40 is een interview voor het drum programma Live. Pete hierover; ”Er zitten ook vele drum loops in en je waan je als die man van de groep Santana op Woodstock in 1969. Het is een revolutie, maar dit keer is de drugs de APC40. Ik ben eraan verslaafd.”

 

 

Hier het grootste deel van mijn verzameling van CD’s, Video’s, DVD’s en Bootleg die ik heb van Pete Townshend

 

De Singels

My baby Gives It Away – Peppermint Lump – A Little Is Enough – Hiding Out – A Friend Is A Friend – Uniform – Let My Love Open The Door -  Face Dances Prt 2 – Face The Face – Give Blood – Rough Boys.

 

De albums en CD’s

Who Came First - Happy Birthday – I Am – With Love – Empty Glass – Rough Mix - Chinese Eyes – White City – Pete Listening Time – Scoop – Deep End Live – Playing For Keeps – Another Scoop – Iron Man – Psychoderelict – The Music Only – Interview With a Psychoderelict – The Best of – Live At The House Of Blues – Lifehouse Elements – The Oceanic Concerts – Scoop 3 – Scooped – Anthology -  Lifehouse (6 box CD)

 

 

De Bootlegs albums en CD’s

Interview Pete Townshend – The Genius Of Pete Townshend – Obscure & Oblique – An Another Scooped – Paramount Theatre – A Day At The Garden – London 1985 – Jai Baba – Rough Mix – Backhome – You Are Who – Acoustic Magic – MP 3 Stuff – The Other Scoop – Another Scooped – Who Are You Demos – Tommy Demos – Demos of Quadrophenia – The Empire – Live op 4 April 1996 – Accousticderelict

 YouTube Clips Vol 1. M.o.a. In The Studio, South Bank Show

 

 YouTube Clips Vol. 2  m.o.a. Interview uit 2005 over Tommy

 

De video’s en DVD’s

White City – Pete Townshend Live – At The Selina Scott Sow – With Eric Clapton On Saturday Matters – Deep End Live. Verder nog heel veel kleine stukjes die variëren van 20 seconden naar 3 of 4 minuten.

 

De Bootleg DVD’s

Met Pete Townshend In De Studio -  Pete Townshend On Pinball Wizard -  In The Attic 3 - In The Attic 4 - Joe’s Pub - Pete Townshend and Lou Reed - A White City Under A Raging Moon - The DL Show - Diary 2000. Deel 1 t/m 7 - Rachel Fuller and Pete Townshend Live op het SXSW festival Long Star,

 

CD’s van YouTube: Pay Per View Profile, diverse interviews m.o.a. Jonnie Walker over de Iron Man. En Vol. 2,3,4, en 5. Let’s See Action. Deze zijn alleen afspeel baar in je PC met RealPlayer en/of MediaPlayer.

 

Anderen: Truro Hall op 10 november 1998 – Twenty (Scoop 4) – SFX Issue No. 15 – Pete over Empty Glass (BBC Radio 1 en VARA Radio)

Video: The Story Of The Guitar (BBC TV)

 

 

 

Daarnaast heb ik nog honderden albums, CD’s, Video’s, DVD’s en Bootleg van The Who waarop Pete op mee speelt.

  

   

   

Boven. Pete met The Who in oktober 2003 tijdens de sessie van Real Good Lookin' Boy.

 

Hieronder een clip van Pete Townshend in zijn Oceanic Studio in 1985. Het lied Night School is afkomstig van zijn video film White City.

oSt-epyl9OI

 

Hieronder twee clips van Rachel Fuller en Pete Townshend in de Oceanic Studios. De Eerste clip is van 1 mei 2007 en de tweede clip is van 5 mei 2007

K6BX7slogBo

p6klJB5mpRU