Over een kind met autisme

en het gezin om haar heen

Voor opa's en oma's

home


Speciaal voor opa's en oma's van kinderen met Autisme

 

 

 Door Nancy Mucklow

 Deze tekst heb ik vertaald uit het engels. Voor de engelse tekst; http://www.udel.edu/bkirby/asperger/grandparents.html

 
Als grootouders heeft u vast ook veel vragen. Is uw kleinkind echt zo anders?

Ook al is het misschien verwarrend, dit is misschien een kans om nog meer betrokken te geraken bij uw kleinkind en het te leren begrijpen. Kinderen met autisme hebben in hun leven extra behoefte aan ‘veilige’ mensen om zich heen. Mensen die het kind niet bekritiseren of kleineren vanwege de verschillen maar het accepteren zoals het is.

  

Wat is Autisme?

Autisme is een neurologische  aandoening die invloed heeft op de wijze waarop een persoon reageert en omgaat met anderen en haar/ zijn omgeving. Bij  de mildere vorm  wijkt het gedrag van het kind meer af van de norm. Onze cultuur beoordeelt mensen juist op de wijze waarop ze interactie hebben met de omgeving. Dit ‘anders-zijn’ kan een ingrijpende invloed  hebben op iemands leven.

Misschien heeft u de ouders wel eens horen klagen over moeilijkheden die ze met hun kind thuis ondervinden- obsessief gedrag (onophoudelijk met hetzelfde bezig willen zijn), onverwachte uitbarstingen, vreemde angsten en geïrriteerd zijn over de kleinste dingen. Deze problemen zijn geen misdragingen van het kind, maar een reactie op het niet begrijpen wat om hem/ haar heen en  in hem/ haar omgaat.

Ze voelen alles veel gevoeliger aan, wrijving van kleding, fel licht, hard geluid, temperatuur en smaak...Maar ook hun gedachten zijn doelbewuster op een onderwerp gericht. Het lijkt alsof hun hersenen een andere taal spreken. Ze kunnen onze taal leren via duidelijke instructies of door na-doen. Maar hun taal zal altijd een ‘accent’ behouden.

 

Waarom horen we er pas de laatste jaren iets over?

Pas sinds kort wordt er überhaupt aandacht gegeven aan dit syndroom. Hoewel het pas kort een naam heeft gekregen zijn er al eeuwen dit soort kinderen geweest die  opgroeiden samen met anderen.

 

Hoe kun je het verhelpen?

Van autisme 'genees' je niet. Niemand weet exact wat het veroorzaakt, hoewel men het er wel over eens is dat het erfelijk is. Wat we kunnen doen is trachten te begrijpen wat uw kleinkind heeft, het tot een minimum brengen en eromheen werken. 

Uiteindelijk, met het juiste behandelplan, zal het gedrag en begrip van het kind verbeteren.  De ouders zullen hier echter thuis (door de wijze waarop zij met hun kind omgaan) de grootste rol in spelen.

 

Is het niet zo dat alle kinderen deze problemen, in meer of mindere mate hebben? Ons kleinkind ziet er normaal uit.

Uw kleinkind is normaal. En zal hoogstwaarschijnlijk ook opgroeien  tot een goed functionerende volwassene, zeker als in een vroeg stadium de diagnose is gesteld. De gebreken waaraan je het autisme herkent zijn niet altijd helder aanwezig, zeker bij een mildere vorm van het syndroom. Meer als de helft (men spreekt soms over 80%) van de kinderen met autisme hebben ook een mentale handicap. Een grote groep die steeds meer wordt (h)erkend zijn de kinderen met autisme met een gemiddelde of zelfs bovengemiddelde intelligent. Bij deze kinderen wordt het autisme niet of  heel laat herkend, omdat ze zich tot op zekere hoogte weten te handhaven door hun intelligentie. Wanneer uw kleinkind heel ‘normaal’ overkomt, ondanks de diagnose die is gesteld betekent dit dat uw kleinkind extra hard werkt aan gedrag om ‘erbij te horen’. En dat is voor hem/ haar niet gemakkelijk!

Misschien staat u er niet bij stil maar het autisme is wel degelijk reden voor bezorgdheid.  Het is niet hetzelfde als een ontwikkelingsachterstand. De methode van ‘we zullen wel zien wat er gebeurd’ is risicovol.


Als het erfelijk is, heb ik dan ook het autisme?

Meestal heeft zeker een van de ouders autistische kenmerken in haar/ zijn persoonlijkheid. Dus het lijkt aannemelijk dat dit ook geldt voor de grootouders. Het is echter geen familie-schande. Het is in feite gewoon ‘anders zijn’ meer dan een aandoening.

 

 

 

De moeder lijkt constant moe.

Kan dat geen oorzaak zijn?

Het zal eerder een effect zijn. Stel je voor wat haar leven inhoudt; Ze moet constant in de gaten houden wat er gebeurt betreffende dit kind,  op alles letten wat een inzinking kan veroorzaken, de reacties van het kind voorspellen in alle situaties en meteen reageren, naar mogelijkheden zoeken om het kind sociale vaardigheden te leren zonder een scène te veroorzaken, etc, etc, elke minuut van de dag, elke dag. Vaak zijn de moeders psychisch, lichamelijk en emotioneel uitgeput en dit kan een grote invloed hebben op het hele gezin. Daarom hebben de moeders de mensen om hen heen en hun steun  hard nodig.

 

Hoe kan ik helpen?

Belangrijk is om uw familie te ondersteunen, i.p.v. te bekritiseren.

Enkele opmerkingen die ouders van autistische kinderen krijgen zijn bijvoorbeeld;

 

·        Breng hem maar bij ons. Wij zullen hem wel onder handen nemen!

·        Geloof toch niet alles wat die psychologen vertellen!

·        Er is niks mis met haar. Je maakt van een mug een olifant.

·        Iedereen wil tegenwoordig een aandoening met een chique naam!

 

Elke dag krijgen ouders van deze kinderen soortgelijke opmerkingen.  Van buschauffeurs, leraren, doctoren, buren....

Probeer daarom dit soort ongevoelige opmerkingen te voorkomen.

Zoek liever naar wijzen waarop je kunt helpen.  Ben enthousiast en optimistisch. Laat weten dat je achter ze staat.

 

Wat kan ik voor mijn kleinkind doen?

Het kind moet weten dat het een veilige haven heeft in een verwarrende wereld. Misschien lijkt het veelgevraagd om flexibel te zijn met een kind dat zich lijkt te misdragen. Maar als u dit niet doet creëert u een afstand tussen uzelf en het kind. Als u niet weet wat te doen in sommige situaties, vraag de ouders dan om tips hoe u bij u thuis grenzen kunt aangeven.

 

In het algemeen is het beste advies om van uw kleinkind te genieten zoals het is, een uniek en bijzonder persoon. Het irritante koppige gedrag zal waarschijnlijk zijn/ haar beste overlevings-tool  worden.

 

Autistische kinderen zijn het gemakkelijkst handelbaar in één-op-één situaties. Probeer daarvan te profiteren. Zelfs als u niet meer doet dan te luisteren naar hun favoriete onderwerp en daar enthousiast over bent, leert uw kleinkind dat opa of oma om haar/ hem geeft.

Wanneer u naar openbare gelegenheden gaat, vergeet dan niet dat uw kleinkind ‘blind’ is voor sommige situaties. Wijs van tevoren op moeilijke plekken (bijvoorbeeld bij de kassa, bij een oversteekplaats....) en leg uit wat er gaat gebeuren of leid het kind er omheen. Leg uit wat het kind niet kan zien en beperk je handelingen zo ver mogelijk. Dit schept veiligheid voor het kind.

 

Verder kunnen deze kinderen emoties niet altijd herkennen. Als u kwaad wordt kan het kind controle over zichzelf verliezen omdat ze niet met uw boosheid en haar verwarring tegelijkertijd kan omgaan. Temper uw agressie wanneer het kind onhandig, koppig of gefrustreerd is. In situaties waarin u echt strikt moet zijn kunt u het beste uw toon kalm houden en uw bewegingen langzaam en uitleggen wat u gaat doen voor u het doet.


·        Prijs het kind voor alles waar het goed in is.

·        Betrek jezelf bij haar/ zijn interesses

·        Probeer uit te vinden welke activiteiten goed zijn voor het kind

·        Erken de frustraties en expressies van het kind

·        Respecteer de angsten van het kind, ook al lijken ze zinloos

·        Houd controle over je agressie

·        Zeg nooit tegen het kind dat ze er wel overheen zal groeien

·        Plaag, dreig of kleineer het nooit

·        Praat niet tegen haar/ hem alsof het dom is

·        Vergelijk het kind nooit met broers of zusjes

·        Vraag om hulp als het nodig is.

 

Deze tekst uitprinten

Members Area