Over een kind met autisme

en het gezin om haar heen

De jeugd vakantieweek

terug

Inleiding

Dit jaar was het eerste jaar dat Nina ook mee zou gaan doen aan de jeugd vakantieweek in ons dorp. Het is een jaarlijks terugkomend evenement in ons dorp, georganiseerd door vrijwilligers voor alle jeugd tussen 4 en 14 jaar, woonachtig of schoolgaand in ons dorp.

Nina had Hilde al een paar jaar steeds mee zien doen en wilde dit jaar zelf ook wel. We hebben natuurlijk onze twijfels gehad over of dit nu wel zo goed idee was. Een week waarin 5 dagen lang ruim 800 kinderen in groepjes van 10 allerlei leuke activiteiten doen in en rond de gemeente. Veel verassingen, veel onbekende gezichten, veel spannende dingen, harde muziek en noem maar op. We hebben toch besloten om het te proberen. We willen haar een zo'n 'normaal' mogelijk contact met leeftijdsgenootjes bieden, en dan is dit natuurlijk een prima kans. Zo vervreemd ze ook minder van de dorpsgenootjes, ze gaat per slot van rekening ook al naar een aparte school in de stad. Dus we hebben haar aangemeld en met één van de bestuursleden uitgebreid afgestemd hoe we dit het beste kunnen realiseren. Omdat we ook niet goed wisten hoeveel extra werk de leiding zou kunnen hebben met Nina en hoe Nina zou gaan reageren op dit alles hebben we besloten om als ouders mee te gaan (als een soort 'speciale' groepsleider met focus op Nina). Verder hebben we besloten dat we Nina maar halve dagen laten deelnemen (of korter als daar aanleiding voor zou zijn). Het leek ons verstandiger om te stoppen wanneer het nog goed ging, in plaats van te wachten tot de situatie vanuit Nina escaleerde.

Het is uiteindelijk allemaal heel goed gegaan. Nina had een fijne leiding die boven mijn verwachting goed reageerde op haar en haar prima 'uit de wind/problemen' hielden. Uiteindelijk heeft ze 4 halve dagen meegedraaid. Eén dag hebben we over geslagen omdat we hoorden dat ze naar een hele grote speeltuin gingen waar Nina tot nu toe altijd in de 'problemen' is gekomen. Dat wilde we haar besparen.

De dagen op een rij

De eerste dag was een hele rustige dag. We kregen bij vertrek een envelope waarin cryptisch omschreven stond waar we naar toe moesten en wat we daar moesten doen. We hadden 45 minuten de tijd om plaats van bestemming te komen, dus onderweg maar even een speeltuintje gepikt om de wachttijd te doden. Het eerste spel moesten de kinderen koekhappen. In zo'n groep van 10 kinderen zit van allerlei soorten wat. Drukke jongetjes, verlegen jongetjes, lieve rustige meisje, bijdehande meisjes en Nina. Nina wilde heel graag ook happen, maar om haar heen was het haar eigenlijk te druk. Dus heb ik even gewacht totdat de andere kinderen allemaal een koek te pakken hadden en toen Nina alleen onder het touw geschoven. Nou, toen ging het gewoon goed. Het volgende spel was een opblaasbare superlange glijbaan van 10 meter hoog waar ze met een touwladder op konden klimmen. Nina vond het zeer interessant om te bestuderen hoe dit allemaal in elkaar zat en hoe de kinderen er vanaf gleden. Zelf hoefde ze dat niet ;-) Na 30 minuten waarnemen vond ze het een beetje saai worden en wilde ze weer verder naar het volgende spel. Gelukkig hoefde ze niet lang te wachten. Het volgende spel was dobbelsteen gooien met chips eten. Als een kind een 6 gooide met een reuze dobbelsteen, mochten ze zich verkleden en moesten ze met mes en vork zoveel mogelijk chips opeten. Nina gooide meteen 6 en kreeg waarachtig in 1 minuut tijd een half bord chips naar binnen. Moesten we bij het avondeten ook maar invoeren ;-) Het volgende spel was sminken naar eigen keuze. Na even alle 200 voorbeelden doorgenomen te hebben koos Nina voor het luipaard. Nou, dat was prima gelukt. Eigenlijk vond ik het op dat moment wel genoeg voor haar. Ze was nog niet doodmoe en echte problemen waren er niet geweest, maar waarom daar op wachten? Onderweg naar huis (we liepen gelijk op met de groep die ook die kant uit moest voor het volgende spel) kwamen we langs een spel dat we maar meteen meegedaan hebben: cakejes versieren bij de warme bakker. Nou, dat vond Nina heel leuk en lekker.

   

Dag twee was een wat drukkere dag. Éerst kregen de kinderen 1,5 uur streetdance lessen. Nina deed prima mee. Het laatste half uur haakte ze af en ging ze aan de rand van het veld 'eigen dansoefeningen doen voor papa'. Er waren meer kinderen die toen afhaakte, maar wat wil je, 1,5 uur is ook best lang. Na de dansles vertrok de stoet naar een sportveld. Daar waren diverse activiteiten: timmeren, t-shirt schilderen en een spelletjes markt. Nina schilderde een prachtige auto op een oud shirt van papa, ze timmerde een mooie molen die ze vervolgens ook nog een paar echte Hollandse kleurtjes gaf en ze deed ijverig mee aan de spelletjes. Touwtrekken was haar favoriet. De meisjes wonnen 2 keer, de jongens 3. Bij het puzzelen was er even een beetje paniek, Nina had een paar puzzelstukjes gevonden die per abuis waren meegenomen. De rest lag nog in het magazijn van JVW. Dus die puzzel kon ze niet maken, en daar had ze het even wel moeilijk mee. Maar gelukkig kreeg ik haar aandacht op een paar andere puzzels, die ze dan ook netjes ging maken, samen met de andere kinderen en af en toe een beetje 'mopperend' omdat de andere kindjes in de weg zaten. Om 14.00 vond ik het genoeg voor haar. Ze was ietwat vermoeider dan de dag er voor, maar nog niet te ver gegaan.

Dag drie hebben we als rustdag gehanteerd. Naar zo'n levensgrote speeltuin met 800 loslopende gillende springende onverwachte bewegingen makende kinderen in een voor Nina wildvreemde omgeving is vragen om problemen. En ze heeft volgende week al een enorme uitdaging voor de boeg: haar nieuwe school, dat is voor deze maand wel weer genoeg.

Dag vier begon met een speurtocht die ons naar de bossen leidde. Ik heb die dag bewust geprobeert heel veel afstand van Nina te nemen om te kijken of ze aansluiting kon maken met de andere kinderen en de leiding van de groep. De eerste twee dagen liep ze steeds naast mij, met mijn hand vasthoudend, of ze zat bij mij op schoot etc. Deze dag wilde ik gecontroleerd de grenzen wat verleggen. En dat ging echt uitstekend. Ze was natuurlijk al wat gewend aan de andere kinderen en die kinderen ook aan haar. Het meest brutale jongetje leek naar Nina toe het meeste begrip te hebben en kwam zelfs af en toe voor haar op! Ik was verbaasd in alle opzichten, maar genoot er ook van dat dit gewoon goed lukte. In het bos moesten we een grote hut bouwen van takken. Ook daar heb ik Nina los gelaten en ze deed prima mee met de anderen. Op een gegeven moment zat ze in de nek van één van de groepsleiders en gingen ze samen het bos en de andere hutten verkennen! Om 13.30 zag ik dat Nina wat meer moeite begon te krijgen. Ze had ook al twee keer gevraagd wanneer ze weer uit het bos ging. Ik heb haar op mijn nek genomen en 2 km naar huis gewandeld. We hebben de hele weg zitten verzinnen hoe het nu kon dat er onderweg ergens een grote plas water lag terwijl het helemaal niet geregend had.....

Dag vijf was de dag met de afsluiting. Nina zou alleen het laatste deel meedoen, de afsluiting en het eten. Omstreeks 16.00 haakte we aan bij de groep. Nog wat spelletjes gedaan en toen eten. Het eten was veel te heet, dus daar heeft ze niet veel van gehad. Wel heeft ze de hele tijd rond gewandeld met een meisje dat als elfje was verkleed. Het thema die dag was namelijk carnaval. Zelf was ze een prachtige prinses, geheel naar eigen idee van Nina door mama opgemaakt en aangekleed. Nina had haar draai goed te pakken, helemaal geen problemen. Na het eten was er een optocht naar het centrum van het dorp waar we nog 2 uur op feestelijke muziek gedanst en gehost hebben. Pas nét voor het einde vroeg ze wanneer het afgelopen was, ze vond het zo wel goed allemaal.

Het was een groot succes en dankzij het feit dat ik er als ouder bij kon zijn om Nina 'bij te sturen' ging het allemaal prima. En ik moet zeggen dat ik het zelf ook heel leuk heb gevonden. Ik was de papa van Nina, maar alle kinderen van de groep vonden mij ook gewoon één van de leiding. Ik heb naast Nina dan ook veel aandacht aan andere kinderen in de groep kunnen geven en goed contact met ze gehad. Een enkele keer was het zelfs een strijd wie mijn andere hand mocht vasthouden (die hand waar geen Nina aan vast zat ;-)

Members Area