Navigation:
De bestraling in het AMC
De bestraling
Eind Februari was de chemo afgelopen, En nu dan de bestraling! We wilden graag in mei een weekje met onze kinderen weg als alles achter de rug was. Even bijkomen van alle ellende en een leven dat helemaal nieuw was voor ons. Ik had uitgerekend dat wanneer de bestraling meteen na de chemo begon dat dat makkelijk kon. 6 weken chemo, dat moest voor Mei kunnen! Vlak na de chemo moest ik terug naar de chirurg, en dan zou ik horen wanneer ik met de bestraling zou kunnen beginnen. Tja en die had mij eigenlijk vergeten. Doordat ik met de trial meedeed was het niet duidelijk wie mij door zou verwijzen naar het AMC. Dit betekende dat ik nog een aantal weken moest wachten en niet voor eind April met de bestraling zou mogen beginnen. Even was ik helemaal van slag, Ik wilde het zo graag allemaal achter me laten maar dat kon voorlopig nog niet.Ook onze korte vakantie kon nu niet doorgaan, en nu dan.
Uiteindelijk besloten we om eind maart een weekje weg te gaan, Een weekje er tussen uit in Het Hoge Holt in Drente. Gelukkig kregen we medewerking van de scholen van de kinderen, ze mochten allemaal een weekje vrij en zijn toen heerlijk een weekje er tussen uit geweest, lekker wandelen in de bossen, spelletjes doen en energie opdoen, gewoon even lekker met zijn vijfen zonder bezoekjes en telefoontjes ( Mobieltjes waren er nog maar nauwelijks)
Eind April mocht ik in de Simulator
( Om het bestralingsgebied op te zoeken beschikt het AMC over een ‘gewone’ simulator en een CT-simulator. Een simulator wordt gebruikt indien het bestralingsgebied onder röntgendoorlichting kan worden opgezocht. Een CT-simulator wordt gebruikt indien de tumor te diep ligt om onder doorlichting te lokaliseren.)
en werd ik helemaal afgetekend, overal strepen. Zo'n zoemend geval om je heen daar moest ik wel even aan wennen, Ook duurde het best erg lang!
Ik kreeg thuis een lange lijst van data's wanneer ik in het AMC moest verschijnen . Iedere dag gedurende 6 weken lang (32 bestralingen) Iedere dag op een andere tijd en dit betekende iedere dag in de file of smorgens of s'middags. Wel kon ik met de taxi , maar dat is ook niet alles want geregeld moest ik een uur wachten voor hij me weer op kwam halen uit het AMC . Ook werd er soms erg hard gereden,maar ja het kon en zo hoefde niet iedere keer iemand met mij mee !
Wat ik moeilijk vond was dat ik in de wachtkamer heel erg geconfronteerd werd met het feit dat ik echt ziek was. Jonge kinderen , soms kaal maar ook hele zieke mensen zaten in de wachtkamer te wachten. Een keer werd ik toch een beetje verdrietig, toen een oudere dame wiens man met 82 jaar ziek werd, een klaagzang had dat haar man op deze leeftijd nog ziek moest worden. Ik snap het wel maar aan de andere kant daar waren zoveel jonge mensen, dat een beetje dankbaarheid voor 82 jaar gezond leven ook wel op zijn plaats geweest zou zijn
Onze kinderen hebben we allemaal een keer meegenomen, zo konden ze zien wat ze met mama deden. Ze mochten allemaal mee naar binnen om even te kijken hoe ik daar nu lag ! Zo was het niet eng voor hen,eigenlijk vonden ze het best leuk, en als ik bestraald werd mochten ze bij de zusters op het beeldscherm kijken. Uiteindelijk viel het bestralen reuze mee duurde het iedere keer maar heel kort. Je bent er alleen een hele tijd mee kwijt vanwege de reistijd.
Begin juni was de bestraling voorbij,. Doordat ik van mijn nichtje een middeltje voor de huid had gekregen bleek mijn huid er nog steeds goed uit te zien. Wel was ik moe , heel moe maar of dat nu van het bestralen kwam of van het heen en weer reizen ?? Ik weet het niet ! Een paar maanden na de bestraling kreeg ik last van mijn longen, Mijn longen bleken toch niet zo goed tegen het bestralen te kunnen maar dat is gelukkig allemaal weer goed gekomen !
Langzamerhand kwam aan de behandeling een eind, he he zou ik mijn leven weer op kunnen pakken ??? Bijna een jaar verder. Gelukkig had ik met veel van mijn oude collega's veel contact,. Ik was al een paar keer bij mijn werk langs geweest en daar werd ik goed opgevangen !