De laatste 7 jaar

De chemo

De lang verwachtte gehate chemo                                        

Voordat ik de chemo kreeg, moest ik eerst langs de oncologisch verpleegkundige  die het hele protocol van de chemo met me door liep. Van de mondverzorging tot wanneer we naar het ziekenhuis moesten of de huisarts waarschuwen toe.

Ik kreeg  5 FEC kuren met 5FU,Epirubicine en Cyclofosfamide en dit om de 3 weken, Voor thuis kreeg ik meteen een mondspoeling mee i.v.m blaren in mijn mond, zelf was ik al aan de paradontax tandpasta die heel zuiverend werkt  en vaseline voor de droge lippen, verder Primperan en Zofran voor de misselijkheid. Tevens werd er verteld dat ik echt wel kaal zou worden  en dat ik het beste meteen kon uit kijken naar een pruik, Uiteindelijk heb ik die in het AMC aangeschaft , daar zit een fijne kapper die je daarin heel goed kon helpen.Dus ik was goed voorbereid op de chemo !

De eerste chemo

Op 17 -11-1997 kreeg ik mijn eerste chemo, De avond ervoor werd ik door velen gebeld om me sterkte te wensen, ook kreeg ik veel kaarten om me sterkte te wensen. Nerveus melde ik me om 9 uur in het ziekenhuis, Robert was uiteraard bij me en de kinders op school. Ik werd op afdeling   G  2 opgenomen, en zelf dacht ik na een paar uurtjes alweer thuis zou zijn, De eerste keer lag ik alleen. Het duurde alleen een hele tijd voordat ik uiteindelijk aan de chemo lag. Aangezien ik erg moeilijk te prikken ben stond al in mijn dossier dat ik naar anesthesie moest om me aan te laten prikken, dus op naar de operatiekamers om me daar het infuus aan te laten meten. Gelukkig ging dat de eerste keer tamelijk goed , alhoewel het ook daar niet heel makkelijk ging. Ik schrok van de verpleegsters die helemaal ingepakt mij verzorgden monddoekje voor, handschoenen aan, een aparte schort voor, dit alles was nou niet echt geruststellend, wat moet dat nou zijn voor een spul wat in mijn lijf druppelde , waar andere zich zo voor beschermd moesten worden. Uiteindelijk lag ik om 11 uur aan het infuus en druppelde het "spul" in mij. Ik voelde mij wat raar, maar dat was dan ook alles, kreeg een kopje bouillon en beschuit, en at wat droge biscuitjes die we op aanraden van de verpleegkundige mee hadden genomen. Echt misselijk was ik niet en verder brachten we de tijd al lezend en pratend door. Het indruppelen van de 3 vloeistoffen ging vrij langzaam, veel langzamer als er in mijn mapje stond, Ook moest er iedere keer gespoeld worden met  NaCI ( gewoon water)  Met name de Epirubicine, een rood zakje met spul liep niet makkelijk mijn aders in. Eindelijk om half vier konden we naar huis,een klein beetje misselijk en heel erg moe. Thuis ben ik meteen mijn bed ingerold met een primperannetje, en alles maar over me heen laten komen wat kwam, Dat viel de eerst keer heel erg mee, alleen mag Rob nooit meer bloemkool koken als ik chemo gehad hebt.Na 1 dag was ik eigenlijk weer de oude. Het viel me alles mee, hoog uit dat ik wat meer moe was.

Mijn haar

Ik had zoals ze dat natuurlijk allemaal aangeraden hadden, mijn haar vast kort geknipt, gezorgd dat ik jawel een blonde pruik uitgezocht had. Dus voorbereid op het uitvallen van mijn haar. Maar niet met mijn gevoel, de eerste dag dat er overal haren lagen, op mijn kussen, in mijn handen, op mijn gezicht , in het eten, overal overal vielen haren,was ik heel erg van streek, wat had ik er moeite mee , Voor het eerst voelde ik me echt ziek, hartstikke ziek, Wat voelde ik me afgetakeld als vrouw, als mens., nog maar 1 borst,een grauw, wit gezicht, bijna helemaal kaal , een vreemde smaak, chemisch,plastic, koffie smaakte me niet meer brrr. Dit  alles was voor de volgende chemo, rond sinterklaas. Gelukkig had ik een hele lieve thuiskapster, Elly nog bedankt, die me zo goed als mogelijk toonbaar maakte en mijn pruik mooi opzetten, en kamde. Dat bracht rust bij mij. Ook kocht ik een mutsje,want wat is zo'n kale kop koud, vreselijk  soms kon ik van de kou niet slapen, Ook zo'n kaal hoofd is wennen, volgens mij is het niet zo alleen die kale kop maar vooral het confronterende met de ziekte.Je voelt je dan echt ziek!

Voor de tweede chemo moet er natuurlijk weer bloed geprikt worden of ik aan de tweede chemo mocht beginnen, gelukkig was dat allemaal goed.Op 8 december kreeg ik mijn  2e chemo, Het prikken ging niet goed en op een of andere manier liep er chemo langs de ader. Dit betekende een dikke hand en een tijd een ontstoken hand, Aan die kant kan ik nooit meer geprikt worden, Heb er nog een deuk in mijn hand en een streep!Ook deze chemo ging redelijk goed, was wel wat misselijk, maar na een paar dagen in bed met primperan en zofran ( Waar ik uiteindelijk heel erg hoofdpijn van kreeg) en heel veel slapen was ik weer helemaal opgeknapt.

Ben met mijn ouders en familie met Kerst in Geleen  wezen eten, moesten toen heeeel erg lang wachten op het eten.Mijn moeder maakte zich erg druk voor mij, zo'n rokerige tent en dan lang hangen aan de bar, maar goed het was niet anders. Uiteindelijk was het toch een erg gezellige kerst.

Op de verjaardag van mijn dochter, 29 december kreeg ik de derde chemo, dit vond onze Sanne niet leuk, maar er zat niets anders op. Deze chemo lag ik op een kamer met 4 andere kankerpatiënten, waarvan er één heel ziek was en niets anders deed dan spugen, vanaf dat moment keerde mijn maag zich ook om, al kwam ik het ziekenhuis maar binnen, kon geen infuus paal meer zien.Ook thuis ging dat nog twee dagen door.Vanaf dat moment kreeg ik voor de chemo al zofran toegediend per infuus.

Ze moesten nu in mijn voet prikken voor een infuus en werd met een bed naar de anaesthesie gebracht. Hierdoor lag ik dus vast aan bed. Maar ook dit prikken ging mis, Weer liep er rood "spul" langs mijn aders, gevolg dikke open voet waar ik maanden last van heb gehad en nu een hele lelijke plek heb en een dikke voet. Als er meteen goed gespoeld was geweest was dit niet nodig geweest, Het ligt wel aan mijn aderen die schijnbaar erg dun zijn en omdat dit van "binnen"zich afspeelt zie je het niet. Tegewoordig zijn de technieken veel beter , is er een gesloten systeem en zal dit niet meer zo gauw gebeuren.

Van de verjaardag van onze Sanne heb ik dat jaar niet veel meegekregen , wel is die dag ook een buurjongetje van ons geboren !  Oud en Nieuw heb ik dat jaar thuis met vrienden gevierd tot diep in de nacht !

Nog 2 chemo's te gaan, de derde chemo werd een week uitgesteld omdat mijn bloed zich niet goed herstelde, en deze werd in mijn laatste voet gegeven, die is gelukkig "heel"gebleven. Iedere chemo werd ik zieker en zieker , ging al kokhalzend het ziekenhuis in en uit en had ieder keer zeker een week nodig om me hier enigszins van te herstellen. Eind februari had ik mijn laatste chemo ! en hierna op naar de bestraling !!! Uiteraard vierde we een klein feestje dat de chemo voorbij was.Ook maakte we vast plannen om een weekje er tussen uit te gaan met de kinderen. We vonden dat we dat wel verdiend hadden, na zo'n vervelende tijd. De plannen waren om in Mei een weekje weg te gaan. Dan hadden we alles achter de rug