Yarno
A Dog's Life!
Zondag 16 september 2007
Natuurlijk had ik al een beetje ervaring omdat ik als puppert al eens in de Dag Allemaal stond met 't vrouwtje, (deelneemster Expeditie Robinson) maar dit was toch wel heel anders!
Mijn allereerste "echte" shoot; een reclamecampagne voor Endemol. Baasje L. werd vorige week gecontacteerd via e-mail, met de vraag of we toevallig niet geïnteresseerd waren in een fotoshoot. Daar moesten we niet lang over nadenken; natuurlijk! Ze zochten namelijk een Dalmaat met zo weinig mogelijk stipjes, omdat ze er uiteindelijk ook twee witte van moesten "photoshoppen".
Met de nodige motivatie (lees: een dozijn koekjes!) heb ik mooi geposeerd voor de delegatie Nederlanders die bij ons op bezoek waren. Er zijn een paar hele leuke kiekjes uitgekomen, het eindresultaat kan je binnenkort bezichtigen in mijn fotoalbum.
In mei zal ik te bewonderen zijn op het filmfestival van Cannes. Ik zal daar in de boekjes staan en een plaatsje op de posters krijgen, wij kijken er alvast naar uit!
30/07/07
Van 15 tot
30 juli 2007 ben ik voor de eerste keer op reis geweest... Hip hoi! Ik mocht mee
met de baasjes naar de Belgische Ardennen, meer bepaald in het gezellige
gehuchtje Cherain, niet zo ver van Vielsalm en Houffalize. Bjento, mijn
huisgenootje en Kenzo, de Labrador van baasjes zus,
mochten natuurlijk ook mee.
(Maar ’t is toch maar nat...)
zodat ik de regen niet meer
kon zien.
Wie weet tot volgend jaar...
PS: Foto's van de vakantie kan je vinden in mijn fotoalbum.
* = Favoriete speeltje
29/07/06
Aaaaaahhhhh! Vandaag was er toch wel even paniek op de prairie; een akelige Ixodus-teek - klink ik niet héél erg slim - was komen wonen op mijn borst! 'T vrouwtje heeft dan maar snel het tekenpincetje gezocht en geprobeerd die parasiet te verwijderen. Ze kregen het kopje niet uit mijn lijf, dan maar een bezoekje aan de dierenarts gebracht (het is nl. de eerste teek voor mij). Deze wou er niets meer aan doen, ik zou er toch geen last meer van hebben en (gelukkig!) vond hij het de moeite niet om te snijden. De plek waar de teek gezeten heeft zal wel nog een maand gezwollen aanvoelen. Ondertussen zijn mijn broertje en ik wel behandeld met een soort teken-en-vlooien-en-andere-parasieten-afwerend-product, (Frontline) want we lopen nogal eens regelmatig door struikgewas.
Daarom heb ik besloten om bij deze snel een boodschap mee te delen aan de wereld: controleer je viervoeter tussen de maanden maart-oktober regelmatig op kleine bobbeltjes. Als je iets voelt zitten, trek de haartjes dan maar eens opzij. Een teek gespot? Zo snel mogelijk uithalen (binnen de 48 uur) en daarna ontsmetten. 14% van de teken kan namelijk de ziekte van Lyme doorgeven en elke teek injecteert bacteriën. Zorg er dus voor dat je ook het kopje mee hebt.
En voor tweebeners geldt dezelfde boodschap; ook baas M. had een teek op zijn borst. Wanneer je dus in de bossen of tussen struikgewas en dergelijke wandelt, trek dan een lange broek aan en zeker een T-shirt. (Zie je wel baas, mijn wijsheid komt echt wel met de jaren!)
Yarno, 1 jaar oud - 27/06/06
Ik heb zoveel gedaan in de afgelopen zes maand, echt véél te véél om allemaal aan jullie neuzen te hangen!
Eén van de allerbelangrijkste gebeurtenissen was de komst van mijn chocolade broertje. Op 8 april zijn mijn baasjes namelijk een bruine labrador gaan redden van zijn slechte boerderij leventje. Kan je geloven dat hij oor-/oogeczeem, schurft, kapotte voetkussentjes, gezwollen tepels, spoelwormpjes, haarverlies, kale plekken, stramme spieren, een manke poot,... had? Hij was totaal uitgehongerd, kende geen commando's en plaste nog binnen. Hij mankeert een teennagel, een paar tanden, had een olifantenhuid en stonk als de pest. Dagelijks gingen de baasjes 3x met een pipetje in zijn oren, smeerden ze zijn neus en buik in met een lotion tegen de droge huid, kreeg hij zalf voor aan zijn ogen, wekelijks moest hij onder de douche en om de twee weken op controle bij de DA. Ik moet toegeven dat ik er eerst wel heel erg jaloers op was, kwam die kerel zomaar eventjes mijn baasjes afsnoepen! Maar... hij was het allemaal dubbel en dik waard. We hebben er allemaal een vriend voor het leven bij - en geloof het of niet - ik nog het meest.
Bjento krijgt geen site, de baasjes zeggen dat ze al genoeg werk hebben om de mijne up-to-date te houden. Maar ach, misschien gun ik hem ooit wel eens een plekje in mijn fotoalbum.
Ondertussen ben ik ook gecastreerd, ik mag geen mini-Yarnootjes maken. En maar goed ook, want die puppies nemen dan maar weer eens de plaats in van zoveel asielhondjes die evenveel recht hebben op een gouden mandje... Het bezoek aan de DA en de operatie waren helemaal niet prettig, maar daarna begon de ellende pas echt. Daar lag ik dan, met zo'n lampekap om mijn kop. Natuurlijk liep ik overal tegenaan. Eerlijk gezegd was mijn gevoel voor humor toen wel heel ver te zoeken.
Uiteraard heb ik ook veel gewandeld, uitstapjes gemaakt en... iets te veel gegeten. Zoveel zelfs dat ik nu ook nog eens moet gaan lopen met baasje L. Maar maak je geen zorgen hoor, ik ben zeker niet te dik. Ik kreeg alleen maar een buikje, en die passen niet bij dalmaatjes.
Hoera!
Yarno, 6 maand oud - 27/12/05
Kan je geloven dat het al 4 maand geleden is dat ik hier aankwam als een kleine puppedup? Inderdaad, ik ook niet! Ik ben alweer zes maand oud en officieel een halfjaar. Sinds ik nu een halfjaar oud ben, mag baasje L. maar eens een verslagje schrijven voor mij. Dat heb ik wel verdiend als halfverjaardagscadeau!
Yarno is echt een knuffeldiertje! Of nee, zeg maar knuffelmonster! Hij legt zijn poten voorzichtig (maar soms ook niet voorzichtig genoeg) op je schouders en wrijft zijn kopje eens goed tegen je hoofd, net een kat.
Ik ben echt enorm fier op hem, hij kan zich zo voorbeeldig
gedragen. Sinds kort is het 'eatkaffee' van mijn ouders geopend en gaat
hij af en toe een dagje mee. Een dalmaat is natuurlijk geen hond die op
zijn gemak de hele dag in een hoekje kan liggen, maar hij doet
het redelijk goed. Daarbij is iedereen op slag verliefd op Yarno, het
lijkt wel alsof hij niets verkeerd kan doen. Hij hoeft al maar een
pootje te geven en iedereen smelt voor hem.
Hij is ook heel erg slim. Laat hem bv. niet te lang alleen of hij
zet het je werkelijk betaalt. Zo strooit hij graag het vuil uit de vuilniszakken (die hij dus eerst moet openmaken) in het rond in onze tuin. Ook de schaapachtige blik hoort daarbij; I didn't do it!
Yarno heeft een lange tijd zijn "grote boodschappen" niet buiten de tuin willen
doen, maar dat gaat ondertussen perfect. Ik ben in ieder geval blij dat
hij niet bij elk paaltje zijn poot opheft. En ja inderdaad, dat heb je goed gelezen: Meneer heft zijn poot op! 't Wordt een echte man hé.
Hij is heel erg lief in zijn omgang met andere honden. Zo heeft hij een
Golden Retriever vriendinnetje die even oud is als hem, zij is zijn
beste maatje.
Ook in het parkje te Sint-Agatha-Berchem heeft hij een grappige Beagle als speelvriend.
Hij is geweldig lenig en begint zo'n mooi gespierd kontje te krijgen. Misschien doen we samen - in de toekomst, als hij wat groter is - wel aan behendigheid, ik
ben ervan overtuigd dat hij dat echt leuk zou vinden.
Toppunt van de maand: Yarno heeft gelachen, tot 2 maal toe zelfs!
Oei, ik groei!
Yarno, 5 maand oud - 27/11/05
Ik groei net als kool!
Stilletjes aan word ik een grote jongen, maar ik moet zeker nog dubbel zo groot worden.
Volgens de baasjes begin ik nu echt vroegtijdig te puberen. Je moet toch testen hoe ver je kan gaan hé? Ik heb al een aantal niet-geslaagde-pogingen gedaan om een ommetje te maken in de buurt (op mijn eentje natuurlijk) maar helaas, toen kreeg ik een harde "NEE!" toe gebruld en werd ik aan mijn nekvel naar binnen gesleurd. Ik zie hun tieners anders wel alleen weggaan. Het is zo oneerlijk om een hond te zijn...
Ik heb ondertussen ontdekt dat de baasjes het leuk vinden als ik eens een boodschapje doe buiten, hiermee bedoel ik dus: niet in de tuin! Dit doe ik pas sinds kort hoor, ik voel er niets voor om zomaar ergens anders mijn boodschappen te doen. Blijkbaar vinden de baasjes het wel goed, viespeuken...
Het is heerlijk om putten te graven in de tuin. In het gras, wel te verstaan. De baasjes hebben de vreemde gewoonte om daarna telkens een behoefte van mij in het putje te gooien. Er zitten hele vreemde kronkels in hun hoofden, dat is een feit. Maar ik trek het me niet aan hoor, dan ga ik gewoon op een ander plekje graven.
Om nog maar eens te bewijzen dat ik groot word:
Ik kan zelf de trappen af! Jippie! Er moet wel iemand meelopen met mij, het blijft nu eenmaal beangstigend. Hehe, ik moet maar gewoon een piepje geven en ze lopen al naar boven, om daarna terug met mij naar beneden te gaan. Wat ze toch allemaal niet doen hé, dat mensenvolk.
Alweer een maandje verder!
Yarno, 4 maand oud - 27/10/05
Momenteel ben ik al even lang hier als ik in mijn nestje was! Ik heb me ontpopt tot een slimme en, met momenten, rustigere pup. Ik kan nog steeds heel erg koppig zijn, maar dat hoort er nu eenmaal bij. Op school train ik ondertussen met baas M., ook hij moet wat gezag over mij hebben. De dames des huize zeggen dat hij te zacht is voor me, maar ik vind het goed hoor zo.
Ik kan nu zelf al de zetel & de auto in, maar toch doe ik het niet altijd, de baasjes heffen namelijk de poep op voor me. Een hond mag toch ook eens lui zijn, of niet soms? Net zoals dit: Wanneer ik me wil uitrekken na een lekker slaapje, lig ik met mijn achterpoten op de zetel, en met mijn voorpoten rek ik me uit op de grond. Handig toch? Moet je ook eens proberen!
De trap kan ik nog steeds niet af, maar dat vinden de baasjes niet erg. Ze blijven me dragen tot ik 'groot genoeg' en 'volgroeid' ben. Wat een hondenleven toch hé?
Oh en nog iets, ga NOOIT wandelen met een dalmaat in de regen. Wij houden daar gewoon niet van. Tenzij je ons wilt gaan dragen natuurlijk, dan is het geen probleem. Maar dat deed mijn baasje vorige week dus niet hé. Er zat dus maar één oplossing op; haar mee naar huis trekken!
Mijn 1ste maand zit erop...
Yarno, 3 maand oud - 27/09/05
Op 27 september ben ik 3 maand jong geworden en dat betekend dat ik al één maand bij mijn baasjes woon, de tijd vliegt!
Ik mag nu over naar de volgende puppyklas! Nu hoef ik niet meer om 8 uur op te staan... want nu moet ik er pas zijn om 10.30 in plaats van om 09.45. Dat betekend afscheid nemen van mijn jongere puppyvriendjes, maar ik zie er een aantal terug in de volgende klas! Zoals mijn grote vriend Balou.
Ongeveer een week geleden ben ik voor de eerste keer sinds ik hier thuis ben, naar de dierenarts geweest. Hij vertelde dat ik al een grote jongen was voor mijn leeftijd en dat ik nog veel groter zal worden, dat kon hij zien aan mijn grote poten en aan mijn kwabbeltjes. Je weet wel, zo van dat hangende vel. Voor de rest ben ik tiptop in orde en heb ik een mooie lijn.
Wandelen doe ik echt graag, ik heb zowat mijn eigen wandelroute en dat is mijn domein. Soms zijn die baasjes wel erg traag en moet ik ze bijna meesleuren. Dan stoppen ze even, tot ik door heb dat trekken niet mag. Ik kan er toch niet aan doen dat ze zo traag gaan? Eens thuis leg ik me in mijn mand of op mijn zovele dekentjes. Meestal leg ik me waar de baasjes zijn, dan lig ik niet alleen. Met mijn speeltjes gaat alles goed hoor, ik heb mijn kip eindelijk kunnen onthoofden. Nu is het eindelijk gedaan met haar gepiep.
Ik heb het vrouwtje al zover gekregen om toch in bed te geraken! Wel ja, het is te zeggen... Ik slaap de hele nacht alleen, maar wanneer baas M. naar zijn werk gaat, en dat is rond 6 uur, dan word ik nu eenmaal wakker. Ik doe mijn best om dan toch nog een uurtje te slapen, maar daarna ben ik het echt zat en laat ik van me horen. Mijn vrouwtje komt me dan beneden halen, en slaap ik rustig - jaja, heel voorbeeldig - verder op de kamer, op bed bij 't vrouwtje. Hehe, ze kunnen gewoon niet weerstaan aan mijn charmes...
Jep, het is zover!
Hoogmaetheide te Lommel - 28/08/05 - 15.00
We zijn vandaag 28 augustus en er zijn al een aantal mensen over de vloer gekomen die mijn 4 zusjes zomaar meenamen. Het was 3 uur in de namiddag en ik zat er nog te dollen met mijn 3 broers. Voor de zoveelste keer vandaag kwamen er tweepotige bij ons, om ons te flossen en te vertroetelen. Ik kende deze mensen al! Ze zijn me al een aantal keer komen knuffelen en observeren. Na het afscheid van mijn nestgenootjes en het laatste gesprek met de fokker, pakten ze me op en hop, dat metalen ding met wielen in.
Dat metaal is nog niet zo comfortabel als ik eerst dacht zeg. Er lag wel een dekentje in maar het hobbelde en bobbelde bijna de hele tijd! We zaten 1.30 uur in dat ding dat ze een auto noemen en ik werd er helemaal niet goed van. Dus dan heb ik mijn maaginhoud maar eens getoond aan hun. Naast mijn dekentje natuurlijk, want daar moet ik nog op slapen.
Na die 2 uur durende rit stopte de wagen. Ik werd gedragen in een huis, en geplaatst in een mand. Ahhh... wat een comfort! Ik heb er eventjes zitten ravotten met mijn speeltje dat ik mee had vanuit mijn nest. Raar hoor, ik ruik mijn broers & zusjes wel maar ze zijn er niet... Na 5 minuten heb ik besloten dat ik straks wel verder kan spelen. Ik heb mijn kijkers toegedaan en er de gelegenheid van gemaakt om een uurtje of 2 te slapen.
Na mijn dutje ben ik deze vreemde plaats gaan verkennen. Eerst en vooral heb ik eens van het gras geproefd. Het is niet het gras dat ik gewoon ben maar het kan ermee door!
Het werd donker buiten en deze mensen gingen slapen. Ze hebben me in de mand gezet in de warme keuken, en ik heb echt heel goed door geslapen. De volgende ochtend was ik zo blij om deze mensen terug te zien, ze knuffelen & spelen met me de hele dag door.
Behalve wanneer ik mijn dutjes doe, die zijn heilig!