De Zwitserse Witte Herder
De Zwitserse Witte Herder is van oudsher een herdershond die wordt gebruikt om het vee te bewaken en te hoeden. Tegenwoordig staat het ras vooral bekend als huishond. Hij is een absolute kindervriend, mits hij ermee is opgegroeid. Voorzichtigheid is echter altijd geboden wanneer het de combinatie kind-hond betreft. Dat geldt bij de Witte Herder, maar eigenlijk bij alle rassen.
Hij is erg sociaal naar mens en dier, maar terughoudendheid is in aanleg aanwezig. Dat betekent dat een intensieve socialisatie, ook op latere leeftijd nog, zeker aan te raden is. Het grote karakterverschil tussen de Witte Herder en zijn voorvader de Duitse Herder is waarschijnlijk dat de laatstgenoemde 'harder' is. De Witte Herder heeft een zachter karakter. Herder eigen is wel dat hij ontzettend baasgericht is en beschikt over een grote 'will to please'. Hij is rustig, zenuwachtigheid komt binnen het ras niet voor.
De Witte Herder is verder een werkhond bij uitstek. Hij is inzetbaar op vele gebieden binnen de hondensport. Er wordt wel eens gefluisterd dat hij niet geschikt is voor sporten als IPO, omdat hij daarvoor een te zacht karakter heeft. Een grote misvatting in onze ogen, daar de hond niet over hardheid dient te beschikken om manwerk te kunnen doen, maar over het nodige temperament en een goede buitdrift. Hierbij moet wel gezegd worden dat niet alle Witte Herders geschikt zullen zijn voor deze sport. Wij geven zelf de voorkeur aan honden die wel over het nodige temperament beschikken en daarom kunnen we zeggen dat onze honden wel geschikt zijn voor het beoefenen van deze sport.
Andere sporten zijn natuurlijk behendigheid, flyball of gewoon gehoorzaamheid. Maar hij wordt ook gebruikt als reddingshond en zelfs als blindengeleidehond.
Zijn fijngevoeligheid maakt wel dat hij absoluut geen harde aanpak nodig heeft. Hij leert ontzettend snel en graag. Zijn grote passie is zwemmen, maar ook aan de fiets lopen en wandelen kunnen hem zeer goed bekoren.
Wij willen tot slot het volgende opmerken: de Witte Herder is een schitterende hond om te zien, met zijn spierwitte vacht en atletische lichaamsbouw. Zijn karakter maakt echter dat hij niet voor iedereen even geschikt is. Laat uzelf niet verleiden door de mooie verschijning, maar verdiep u in het ras alvorens u overgaat tot een eventuele aanschaf. We hebben het over een dier dat minstens 10 jaar deel uit zal maken van uw leven en het karakter van het ras moet doorslaggevend zijn bij uw beslissing, niet de schoonheid!
Lees hier meer over het ontstaan van dit prachtige ras.
Er zijn twee vachtvariëteiten te onderscheiden:
Stokhaar: Benjamin Noah of the White Miracle
langstok: Fatal Jewel of the Dancing White Dream
en Zipper Of the First Choice

![]()
De Rasstandaard
De Zwitserse Witte Herder is vanaf 1 januari 2003 een officieel door de FCI erkend ras. De officiële benaming is Berger Blanc Suisse en in Nederland heeft de Raad van Beheer gekozen voor de Engelse benaming White Swiss Shepherd Dog.
Het lichaam van de Witte Herder is langer dan hoog, gespierd met een elegante belijning.
Schofthoogte en gewicht:
Reu: 60-66 cm hoog - ca 30-45 kilo
Teef: 56-61 cm hoog - ca 25-35 kilo
De ogen zijn donkerbruin of zwart, amandelvormig met zwarte oogranden.
De neus is middelgroot en zwart. Ook de lippen behoren zwart en goed gesloten te zijn.
De oren zijn hoog aangezet, goed rechtop gedragen en naar voren gericht. Bij een langstokhaar behoort de typische bevedering aan de oren duidelijk aanwezig te zijn.
De voetzolen horen zwart te zijn en donkere nagels zijn gewenst.
De staart is lang (minstens tot aan de hiel) en wordt naar de punt toe smaller. Het liefst in rust hangend gedragen.
Verder hoort de kleur van de vacht wit te zijn, bij voorkeur zuiver wit. Lichte wildkleur (bruine nuances aan oorpunten en rug) wordt toegestaan. Bij ernstige wildkleur doet dit afbreuk aan de hond in zijn geheel. Dit zal dan ook altijd afgekeurd worden.
De huid dient zo donker mogelijk te zijn zonder rimpelvorming.
Tot slot is een opvallend punt aan de Witte Herder dat de ruglijn horizontaal hoort te zijn. Dit in tegenstelling tot de schuin aflopende rug van een Duitse Herder.
Amandelvormige, donkerbruine ogen. Recht naar voren gerichte oren met de typische bevedering, zwarte lippen en een middelgrote zwarte neus.
Voor een nog uitgebreidere rasbeschrijving kunt u terecht op de website van de ZWHVN.