'n speelplekke vo de prachtvinken


Spitsstaartamadine

Poephila acuticauda - Spitsstaartamadine - Diamant a longue queue - Shafttail finch - Spitzschwanzamadine

De spitsstaartamadine, afkomstig uit Australie, komt het best tot zijn recht in een ruime voliere, waar je z'n golvende vlucht kan waarnemen. Telkens het koppel elkaar tegenkomt, groeten ze elkaar door grappig op en neer te bewegen en een specifiek geluid te maken. Ook hun contactroep is een grappig geluidje. De zang van het mannetje is een wat langere versie daarvan, en hierop baseer je best de geslachten, want qua uiterlijk valt het onderscheid vaak niet met zekerheid te maken.

Ze eten een exotenzaadmengeling voorzien van extra platzaad en in de zomer verse halfrijpe graszaden. Apart beschikken ze ook over onkruidzaden. Elke dag krijgen ze eivoer, soms aangevuld met diepvries pinkies en buffalowormen. Daar naast zijn ze ook gek op levende buffalowormen, fruitvliegjes en miereneitjes. Als groenvoer krijgen ze komkommer, vogelmuur of kiemzaad.

De pop broedt het meest en ze tolereren nestcontrole. Toch verlaten ze vaak even het nest wanneer je de voliere binnenkomt, maar snel na vertrek gaan ze terug. Ze prefereren half-open nestkastjes, die ze volstouwen met bruine cocosvezels en droge grassen. Het legsel bestaat uit 4-5 witte eitjes, die meestal allemaal bevrucht zijn. Toch zijn het vaak enkel de sterkste 3-4 die uitvliegen.

Ik ervaar ze als niet agressief ten op zichte van de andere bewoners, zelfs de kleinere niet. Enkel het nest wordt in bescherming genomen. Ze zijn winterhard en vertroeven graag op de bodem om te scharrelen. Ze slapen in hun nestjes en zijn gek op baden.

Mijn belevenissen met deze soort

Voor mijn eerste paartje reisde ik nog af naar Antwerpen, waar ik bij een liefhebber keuze had uit een grote groep. Mijn eerste keuze ging uiteindelijk naar een wildkleur man en een creme-ino popje. Later kwam daar nog een wildkleur koppel er bij, wat geen problemen gaf in de voliere.



Toen het creme-ino popje stierf, ging ik op zoek naar een isabel popje, maar aangekomen bij een kweker bleek deze enkel nog over bruine popje te beschikken, dus werd zo eentje gekozen. Dit koppel kweekte zo goed, dat het 2e koppel verkocht werd en toen ik de kans kreeg om een isabel popje aan te schaffen, werd dit nieuwe popje gekoppeld aan een jong uit het vorige koppel. Uiteindelijk hou ik nu 1 koppeltje over, namelijk een wildkleur split bruin mannetje x een isabel popke.



Na een anderhalve maand gekoppeld te zijn, vlogen vandaag 27 mei 2007 de eerste 2 jongen uit een wildkleur en een lichtere versie. Volgens de regels van de vererving zou dit laatste een bruin split isabel popje moeten zijn, maar het valt zo licht uit dat het wel een volle isabel lijkt te worden.

Nog meer foto's


Een wildkleur koppel in de zomer van 2005.


Een bruin popje en wildkleur man tijdens de zomer van 2006.
Dit koppel broedde uitsteken en bracht vele jongen groot, zelfs putje winter.


Een jong uit bovenstaand koppel een wildkleur split bruin man.


Mijn kweekpop bichenowastrilde met het isabel popje, erbij gekomen in april 2007.


Het eerste jong uit wildkleur split bruin x isabel, pas uitgevlogen.


Het jonge isabel mannetje in het groen


Beide jongen zijn volop in de jeugrui


Het lichtkleurig mannetje, prachtig van kleur. Het is een kleur tussen de bruine en isabelmutatie.


Het wildkleur split isabel jong, aan de hand van deze foto vermoed ik een pop (te zien aan de smalle bef).

Create a free website at Webs.com