Onze reisverhalen...
24 juli (auteur: Tom en Pascal)
Het was erg leuk in Nieuw Zeeland en nu zitten we in Maleisie en daar is het ook erg mooi.
27 juni (auteur: Pascal)
Zes weken Melbourne zitten erop, we hebben ontzettend veel plezier gehad in Bev&Mick's hostel. Het goedkoopste hostel van de stad, helaas is het in een bar, dus is het alsnog zeker niet goedkoop geweest.Wel erg gezellig, veel mensen ontmoet. Onder andere 2 Duitsers, "Hagen und Stefan". Ook hebben we afscheid genomen van Niels. Hij is vertrokken naar Thailand, tevens afscheid genomen van Josephine en Ferdy, zij zijn naar Brisbane vertrokken voor werk (we hebben hen ontmoet in Alice Springs, tijdje samen gereist).
Hagen und Stefan vormden samen Team Duitsland en waren onze collega's in de telefoonboeken business. Beide een maand lang telefoonboeken bezorgd bij Rudy (onze baas, omschrijving: Nederlands, zeer prettig gestoord). Tom en ik, als perfect team met een busje van de zaak door de straten om vervolgens de anderhalve kilo wegende boeken vanaf de straat op de deurstep te mikken, over auto's, tuinen, vijvers, hekken en alles wat zich nog meer in een tuin bevindt. Slechts 1 kat geraakt, een aantal deuren, rozenperkjes, en soms mensen ontmoet die met een naar eigen zeggen hartaanval naar buiten renden omdat ze schrokken van onze "delivery-service". Maar, "Team Duitsland" wilde onze service overtreffen en besloot de boeken in de woonkamer te bezorgen, daarbij niet nadenkende dat er ramen in een huis zitten...Duur geintje...Dus, zo erg zijn wij nog niet. Na dit een paar weken te hebben gedaan was ik aan vakantie toe, dus weekje weg met 4 Engelsen. In die week vondt Tom het nodig de motor van ons bussie op te blazen...Dus, de week erop moest onze IVO (naam auto) het werk doen door helemaal volgepakt te worden met boeken, met daarachter een trailer met....nog meer boeken!
Zoals hierboven al beschreven ben ik een weekje van Tom en het werk ontvlucht. Heb de Great Ocean Road nog een keer gereden met hen, erg leuk, kamperen met -1 graden, slapen in toiletblok in het bos omdat kamperen verboden was en in de auto slapen met zijn 5en niet leuk is, koken op kampvuur aan het strand, noodreparaties uitvoeren aan hun auto, dus: afzien. Wel erg leuke week gehad! Vraag me af of ik nog door de Nederlandse immigratietest kom, eet Engels ontbijt, spreek enkel Engels en....support Engels voetbal tijdens het WK! Ja, ik schaam me.
Het was de bedoeling om geld te sparen voor Nieuw Zeeland, "bijna" gelukt, Melbourne was te gezellig, dus...iedere avond uitgeweest! Toms verjaardag geviert, met zijn allen naar een restaurant, vervolgens hebben er veel knappe kerels voor Tom gezongen (bleek dat we in een homobar zaten), en daarna lekker naar de Ierse pub! Tom is afgelopen tijd een echte workaholic geweest, 74 uur per week! Hij heeft een carriere opgebouwt bij een Amerikaans bedrijf, gevestigd in Australie. Het was zijn taak om Nederlandse bedrijven te bellen en te ondervragen. Deze avonden hebben zijn ego volledig opgekrikt, hij was in de 7e hemel. Iedere avond hingen er briefjes op zijn beeldscherm met teksten als: "Ga zo door, Tom", "Je bent de beste, Tom" en vele andere leuzen. Daarnaast had hij een aantal dagen werk als verhuizer en hebben we samen tapijt gelegd voor een beurs. Uiteraard was hij niet de enige die carriere maakte, ik heb een doorslag gemaakt in de keuken van een frans restaurant, "Le Maisonnette" genaamd. Mijn omschrijving was keukenhulp, dit hield in: afwasser. Nog nooit zoveel afgewassen in mijn leven! De chef was er 1 zoals je in films tegenkomt, gestresst, gooien met borden en zoveel mogelijk schelden. Een unieke ervaring.
Toch genoeg geld gespaart, afscheid genomen van Barbara en Team Duitsland en koers gezet naar Sydney! De auto moest verkocht worden, zou erg zwaar worden. Een hele dag gespendeerd aan het oppoetsen van de auto, we hebben de kangaroevanger en lichtmetalen velgen eens even laten blinken! Vervolgens de auto te show gezet in de carmarket (waar wij hem 5 maanden geleden gekocht hebben). Daar aangekomen werden we een beetje droevig, boordevol auto's, dezelfde als de onze, maar dan beter, mooier en goedkoper. Gemiddeld zaten al deze mensen er al bijna 2 weken en kwamen er bijna geen potentiele kopers. Help! Wij, als topverkopers de auto verkocht in 1.5 uur aan de allereerste gasten die morgen! Het geheim: koffie aanbieden, zoals niemand anders dat deed! Uiteraard een mooie proefrit laten maken, en samen naar hun appartement gereden om het geld op te halen. Wat een service! 2 Israeliers rijden nu in onze mooie Falcon! En nee, Leon: het is geen zelfmoordbom geworden.
Aangezien we de auto zo snel verkocht hebben, hadden we tijd over. Tom is dus naar Tasmanie gevlogen, ik ben in Sydney gebleven omdat de 4 Engelsen nu ook in Sydney zijn. Tasmanie is een eiland 1500 km ten zuidwesten van Sydney. Na een aantal dagen in het pittoreske Hobart (de stad met de meeste geschiedenis van Australie) rond te hebben gelopen heeft hij samen met Jap, (een Japanner) een auto gehuurd om het eiland te verkennen. Morgen zal hij terugkomen, en overmorgen vliegen we naar Nieuw Zeeland toe! Spannend! Van daaruit een nieuw rapport!
9 mei (auteur: Tom)
In twee en een halve maand de oostkust van Australie en vervolgens in twee en een halve week het noorden (Cairns, Darwin), het midden (Alice Springs en Ayersrock) en vervolgens het zuiden (Adelaide en Melbourne). In totaal staat de kilometerteller nu 13.000 kilometer ten opzichte van toen we de auto kochten. Veel Australiers vroegen ons waarom we in godsnaam de Outback wilden zien. Daar is toch niets te bekijken! Dat was precies de reden waarom we het deden. Hoeveel Nederlanders kunnen nou zeggen dat ze ooit 'helemaal niets' hebben gezien. Tijdens het rijden was er niet zo veel te zien. Alleen wat Road Trains, dode kangaroes, koeien en kamelen langs de kant van de weg. Wij hebben geen serieuze 'roadkills' op onze naam staan, de kangaroevanger is nog ongebruikt. Alleen wat vogels, slangen en honderden krekels. Als je geluk hebt zijn er twee weghelften. Vaak is het een eenbaansweg waar precies een roadtrain oppast en je bij tegenliggend verkeer met 100 kilometer per uur de gravelberm in moet duiken.
Als je zo snel van noord naar zuid reist dan zie je het landschap veranderen. De tropische regenwouden in het noorden (en de tropische regenbuien, duizenden muskito's, naderende cyclonen en geen snelheidsbeperkingen..); het droge centrumgebied (zand, zand en nog eens zand, die grote rode heuvel en vliegen in je oren, ogen en neus) -- en ten slotte het zuiden: het bijna Europese landschap (heuvels, koeien in de wei en blaadjes van de bomen). Voor de kenners: wij bezochten Kakadu National Park (geen krokodillen gevonden...), de oudste kroeg van Australie, Ayersrock (de aborigionals willen het liever niet maar wij hebben hem toch beklommen), verderop nog een paar van die grote rode heuvels en het King Canyon gebergte. Mooie natuur, daar is veel over te vertellen maar dat zie je nog wel een keer op de fotos.
In het noorden was het superheet en vochtig; in het middengebied erg droog maar 's nachts erg koud (tent is vervangen door een kleedje) en in het zuiden hebbe we continu een trui en jas aan. Reden genoeg om een tijdje te werken. Daarom zitten we nu in Melbourne: 2e stad van Australie, drie keer zo groot als Amsterdam. Eind juni willen we naar Nieuw Zeeland en daar moet even voor worden gespaard. In Nederland wordt het warmer en warmer, terwijl hier de winter in aantocht is en wij truien bijkopen. Misschien zit skieen er nog wel in..
7 april (auteur: Tom)
Ondergelopen wegen. Bomen op de weg. Daken naast het huis. In en uitrijdende legerwagens. Wegaanwijsbordjes die de verkeerde kant op staan en honderden hectares omgevallen bananenbomen.
Wij zaten de afgelopen week in Innisfail. Bekend van de TV, met dank aan Larry. We vonden het hoog tijd worden voor een weekje werk en gokten dat er in Innisfail wel wat te doen moest zijn.....Dat bleek te kloppen. Het werk zit er inmiddels op en wij zijn helemaal kapot. Ik dacht dat ik in Nederland wel wat vervelende banen had gehad maar dit raakte echt alles. Ik heb de hele week de zakken die om de bananentrossen heen zitten los gehakt en Pascal heeft diesel geinjecteerd in bomen om het rottingsproces te versnellen. Werkomstandigheden: Elke dag vijf uur opstaan, hele dag voeten in het water, brandende zon afgewisseld met tropische regenbuien, geur van rottende bananen en duizenden muggen om je heen. Maar goed, het was nuttig werk en op zich wel een bijzondere ervaring. En wij kunnen zeggen dat we geholpen hebben aan de 'wederopbouw' na een schaal 5 cycloon. We zijn weer wat rijker (financieel en uiteraard ook van geest) en blij dat we het hostel kunnen verlaten. Alles is kapot, lekt of stinkt en wij verlangen naar de luxe van onze koepeltent.
We hebben afscheid genomen van Freek. Morgen ontmoeten we Barbara in Cairns en gaan we samen richting Darwin. Als we er tenminste kunnen komen. Ik hoorde op de radio dat veel wegen overstroomd zijn. We'll see.
27 maart (auteur: Pascal)
Tis hier nog steeds geweldig! Heb een weekje op een chilli-boerderij gewerkt tegen kost en inwoning, echt ontzettend leuke mensen! Echte Aussies! Ze leefden op een berg in een houten huis, van regenwater, eigen groenten, eigen gebrouwen bier (hebben wij uiteraard zeker van genoten), andere drankjes en ga zo maar door! Een hele ervaring! Veel verschillende soorten karweitjes gedaan, zoals schilderen, onkruid wieden, beetje houthakkers werk, weg repareren (wij met fourwheeldrive in plaats van kruiwagen of eigen auto zoals Tom en Freak dat deden), grasmaaien enz. De levensstijl die deze mensen aanhielden bevalt me wel, denk dat ik deze stijl maar ga aanhouden! haha!
Afgelopen 3 dagen hebben we op de Whitsunday Islands gevaren, dit staat op de werelderfgoedlijst. Dit is misschien wel het mooiste stukje natuur waar ik ever geweest ben! Mooie blauwe zee, waarin ik voor het eerst in mijn
leven gedoken en gesnorkeld heb! Tom had het al eerder in Kroatie gedaan. Overigens vond ik de proefduik (5m diep) gisteren zo mooi, dat ik vandaag voor een 2e duik (12m diep) ben gegaan! Echt supermooi koraal en ontzettend veel vissen! Heb zelfs een knalblauwe vis
van een meter groot kunnen aaien onder water! Ik denk dat we
hier in Australie een duikcursus ga doen, dan kan je namelijk ook op andere plaatsen duiken.Ook na zonsondergang was het feest met foute spelletjes, haha en daarna lekker slapen onder de heldere sterrenhemel op het dek! Tom en ik (en 1 van de staff) waren de enigen die het volhielden 's nachts...goeie slaapzak! Ik heb trouwens ook een aantal foto's van "The Withsunday Islands geplaatst"
Morgen vertrekken we hoogstwaarschijnlijk richting Cairns, gaan we weer kijken of we daar werk kunnen vinden, zal niet makkelijk zijn.
Maar ja, wie niet waagt, die niet wint! We zullen het wel zien!Adios amigos!
19 maart (auteur: Tom)
Afgelopen week zijn Pascal en ik een weekje uit elkaar geweest. Wwoof 'pauze'. Wwoof betekent werken tegen kost en inwoning op een boerderij. Pascal en Niels zaten bij een chillisaus makerij in de bush bush en ik zat samen met Freek bij Mr. Kim en mr. Kay, die samen een massagestudio, twee computerbedrijven, een guesthouse, een olijvenkwekerij en een medicicijnenbedrijf runnen (http://mengyuan.com.au/). We werken vijf uur per dag. Dat lijkt erg veel als je bedenkt dat je daar alleen kost en inwoning voor terug krijgt, maar het is wel een erg bijzondere ervaring. De eerste dagen hebben we erg zwaar werk moeten verrichten: het repareren van geerodeerde wegen. Met volle kruiwagens een stijle heuvel oplopen is behoorlijk zweten. Knap staaltje Nederlandse inventiviteit: toen mr. Kim en Kay naar de stad waren hebben we de auto als kruiwagen gebruikt. Niet doorvertellen hoor. De rest van de tijd hebben we ons bezig gehouden met onkruid wieden, bananenbomen en kruiden.
10 maart (auteur: Pascal)
Een verhaaltje uit Bundaberg: (en nee: dat ligt niet in Duitsland). Afgelopen dagen hebben we doorgebracht op "Fraser Island" (Aboriginal naam: K'Gari) voor de 4x4tour. We werden met 9 onbekende mensen in een Jeep gedropt voor 3 dagen. De groep bestond uit: three engelse meiden, ein Deutsche Man, en 2 andere Nederlanders, en Tom, Niels en ik. Dutchies rule the world zeg maar. Eerst kregen we uitgebreide uitleg over wat wel, en wat niet te doen met de wagens (niet te hard, niet in zout water...en meer van dat soort onzinnige info...). Daar schijnen ze namelijk ervaring mee te hebben, we hebben veel foto's gezien van auto's die op de kop lagen. Ook hebben we geleerd how to be "Dingo-safe". Er leven namelijk ongeveer 200 wilde honden op het eiland. Je mag dus nooit alleen lopen, je moet je voedsel altijd opruimen en nog wat voorschriften. Verder zijn ze niet echt gevaarlijk voor mensen hoor.
Nadat we alles wisten over wat wel en wat niet te doen zijn we met de pont naar het eiland gevaren om de dirt-roads (zandwegen) met diepe kuilen en boomstronken te trotseren. 1 auto had dikke pech, reed gelijk tegen een bus aan....(belgische chauffeur). Lekker scheuren, 's avonds tent opzetten, koken en met z'n allen bier drinken. Hoort er toch bij. In totaal waren er 6 groepen, dus dat is erg gezellig met al die buitenlanders met verschillende ideeen en gewoonten. Zo werdt er ook een vooroordeel bevestigd over Duitsers: ze graven echt overal gaten op het strand. Oke, ik was niet veel beter... 's Nachts samen met de Duitser (Sven) een Jeep van een andere groep ingegraven. Tot de bodem op de grond. Best lastig loskomen dan...Daarnaast van alle andere auto's de 4x4 uitgeschakeld door een knopje om te zetten bij de voorwielen. Dat heeft ook veel lol opgelevert! Zeker als je dat het hele weekend lang doet en mensen niet doorhebben wie het doet. Ook de tenten moesten er aan geloven...haringen...heb toch wel wat geleerd bij de scouts
.
Het eiland zelf was ook zeer mooi, mega zandduinen en meren, zo schoon dat je de bodem kan zien terwijl het echt metersdiep is. Tom, Sven, Freek en ik zijn het Lake McKenzie overgezwommen. Anderhalve kilometer, tijdens het zwemmen kon je gewoon drinken omdat het puur bronwater is. Handig als je dorst hebt! De terugweg zijn we gaan lopen langs het strand, bleek dat er drijfzand was! Zak je gewoon opeens tot je knien weg, echt nog nooit gezien. Fraser Island was al met al echt een belevenis!
Nu staan we samen met de hele groep, op de Engelse meiden na in Bundaberg op een camping. Het was zo leuk dat we besloten hebben samen verder te reizen! We hebben vanmiddag geprobeerd werk te vinden, er is geen werk de aankomende weken omdat het in December te veel geregend heeft. De planten schijnen een soort ruststand te hebben (als je hier meer over wilt weten moet je het maar aan Tinus vragen, die weet er alles van)!! Morgen reizen we dus door naar Rockhampton om daar werk te gaan zoeken. Dit is een grotere stad, dus daar kunnen we vast meer werk vinden. Rockhampton ligt 450 kilometer verderop. Vergelijking: je reist naar Parijs om daar ergens een weekje te gaan werken...klinkt stom he!
Cheers mates!
PS. Rutger, heb je misschien nog steeds werk voor me als etikettenplakker?
4 maart (auteur: Pascal)
Hervey Bay! Stadje ongeveer 250km boven Brisbane. Dit keer geen barre tocht met betrekking tot de auto. Die is afgelopen week gemaakt in Logan (in de buurt van Brisbane). Dus zonder enige problemen gereden. In de tussentijd dat de auto gemaakt werdt hebben we een paar dagen op een eiland gezeten, Northern Stradbroke Island, in de Australische volksmond "Straddie" genaamd. 2 nachten legaal (1 niet), de reden dat we kozen voor een legaal plekje was dat we de dag voordat we het eiland opgingen 's ochtends gewekt werden voor een dikke dikke boete voor.......... wild-kamperen...Dat was trouwens op de dag dat moeders jarig was dus ik denk dat ik haar maar eens om een tractatie ga vragen...;-p Op het eiland hebben we mountainbikes gehuurd, 4 absoluut niet roadworthy fietsen, waarvan we er 2 heel terug gebracht hebben....50% was gesneuveld in de strijd tegen de bergen, het strand en de halfpipes... Overmorgen nemen wij afscheid van ons allervriend Remco, hij zal jullie weer gaan vergezellen in Nederland. Uiteraard trakteert hij ons vanavond op een exclusief diner om het afscheid wat te verzachten. Aankomende maandag gaan we naar Fraser Island, dit is het grootste zand-eiland ter wereld. We gaan een tour doen met een 4x4wheel drive op het strand! Met 8-11 onbekende personen 3 dagen op een eiland kamperen. Lijkt me leuk! Overigens heb ik al voor de 3e keer in mn leven mogen blazen bij oom agent! Dus dat kennen ze hier ook...;-p Moet toch maar eens gaan twijfelen over mn rij-kunsten... Daarnaast: Tom is kaal!!!!!! Hij hoort nu bij de echte skin-heads! Geen haar op z'n hoofd die er aan denkt om nog naar de kapper te gaan, is veel te duur! Zo, nu eerst een VB! Groetjes Pascal
26 februari (auteur: Pascal)
Update: we hebben Brisbane bereikt! Brisbane ligt ongeveer 1000 kilometer ten noorden van Sydney in de staad Queensland. Het was een barre tocht ;-p Een echte strijd. Langs de zee gereden en lekker wild gekampeerd, waarvan een nacht in the middle of no-where op een camping (jaja, niet illegaal voor een keer) met ontzettend veel Skippy's, het leek wel een dierentuin. Ook een keer lekker 's nachts gezwommen op een vage camping met allemaal kampers, ook niet geheel de bedoeling gok ik. Daarna een paar nachten op toeristische stranden, lekker stappen in de stad en vervolgens 's nachts de tent opzetten en 's ochtends veel te vroeg de tent weer uitbranden omdat we ons iedere keer weer vergissen over waar de zon op komt. Namelijk niet in het Oosten.. Even wennen. Vervolgens weer een stuk rijden en dan weer ergens anders de tent opzetten. De laatste nachten hebben we onze tenten opgezet midden in een park in de buurt van Brisbane. Luxe! BBQ aanwezig, stromend water, meertje, tafels en banken en een parkeerplaats. Eerste nacht bezoek gehad van de politie (ze zagen onze auto staan), maar ze konden ons niet vinden. 2e avond weer bezoek, dit keer hadden we een kampvuur en vonden ze ons dus wel...vonden ze niet zo leuk. Wel mochten we blijven staan tot de volgende morgen. Volgende morgen: zogenaamde "Rangers" op motoren op bezoek. Ook zij vonden het niet zo leuk dat wij daar stonden. haha! Nu zitten we in een leuk hostel: Brisbane City Backpackers. Met zwembad enzo, allemaal goed voor elkaar. Hier in de buurt laten we maandag de auto repareren (gedeeltelijk) , want het is dus wel een "big-deal". De transmissie is versleten...niet grappig. Erg duur geintje, dus gokken of we het wel of niet redden om rond te trekken door Australie. Iedere kilometer is d'r 1. Remco is momenteel nog op een andere camping (komt vandaag hier). Hij vond het daar leuker, het is namelijk een camping met ontzettend veel hippy's enzo, supergaaf! Hij is echt de toerist aan het uithangen, lekker tours boeken enzo. Remco en ik hebben ook een surfles gehad, erg leuk! Niels en Tom hebben iemand van de camping gescoord die gratis surfles gaf...Niels reist nog steeds met ons mee, erg gezellig zo'n nuchtere Grunniger.Greetz Tom, Remco, Niels en Pascal
13 februari (auteur: Tom)
Een goede deal: Pascal plaatst een aantal foto's op de website en ik schrijf een stukje tekst.We zijn de afgelopen tijd vooral erg druk geweest met het bekijken van allerlei toeristische dingen zoals stranden met mooie .....golven, mooie gebouwen (voor het fototoestel van Remco), haaien (....in het aquarium), de haven per boot, het nachtleven, enz.
Natuurlijk hebben we de verjaardag van Pascal gevierd. Dat was ondanks de jetlag van Remco een groot succes. Eigenlijk was Pascal drie dagen jarig. Een grote barbecue op de avond voor zijn verjaardag inclusief verjaardagstaart; de dag dat Pascal hier jarig was (goed eten en veel bier) en de dag dat Pascal in Nederland jarig was. Ik moet van Pascal iedereen bedanken voor de donaties en felicitaties. Remco en ik bedanken vooral een aantal mensen voor de telefoontjes hier vroeg in de ochtend.Een auto kopen ....
Afgelopen week hadden we ons voorgenomen om een auto te kopen. We hebben een auto gehuurd om de garages langs te gaan en te oefenen met links rijden. Als we een huurauto in de prak rijden, dan is dat goedkoper dan met eigen auto ...Links rijden is vooral in het begin erg lastig maar eenmaal gewend valt het best mee. Het levert wel grappige toestanden op. Het is vooral uitkijken voor de linker spiegel en in plaats van de richtingaanwijzer heb je nogal vaak de ruitenwissers te pakken. Na een aantal proefritten bij dealers en particulieren hadden we een goede deal gesloten voor een Ford Falcon. Alles was rond, maar op het laatste moment had de verkoper de auto verkocht aan iemand anders die een beter bod deed. Dat was balen.
Gelukkig liepen we gisteren tegen een andere (??) geschikte Ford Falcon aan die we vanochtend hebben gekocht. Daar hebben we op de eerste dag al heel wat mee meegemaakt...We stonden vanmiddag namenlijk met een rokende motor in het centrum van Sydney stil. Dit ondanks de onafhankelijke mechanische test die we uit hadden laten voeren. Dat was wel even slikken. Gelukkig was de monteur die de test uit had gevoerd bereid om even langs te komen. Het bleek 'no big deal' te zijn (no worries). Het had iets te maken met lekkende olie. Klonk erg eng maar volgens Pascal en Remco viel het allemaal wel mee. Ik weet er niet zoveel van. Enige details die ik over de auto kan vertellen is dat het een groene stationwagen is met niet teveel kilometers op de teller en dat er een ENORM stoere Kangaroevanger voorop zit. De auto hangt nogal met plakband aan elkaar maar ach, wat wil je van een dertien jaar oude backpackersbak. De rest van de details moet je Pascal en Remco maar vragen.Als alles goed gaat met de reparaties vertrekken we morgen langs de oostkust richting Brisbane. Naast Remco gaat ook een Groninger die we vorige week hebben leren kennen met ons mee. Dat is gezelliger en scheelt in de brandstofkosten...(knieperts he..)
4 februari (auteur: Tom en Pascal)
Afwisseling genoeg hier. De ene week het stadsleven van Sydney en de andere week de prachtige natuur van de Blue Mountains. De naam 'Blauw gebergte' komt overigens niet van het lopen van blauwtjes of het drinken van veel bier maar van de eucaliptusolie waardoor de bergen een blauwe gloed krijgen. Een erg mooi gezicht.
De afgelopen dagen hebben we de Six Foot Track gelopen. Dat is een driedaagse wandeltocht van 44 kilometer van Katoomba naar de Jenolan Caves. Een mooie maar zware tocht langs en door rivieren, bergen, kliffen, open velden en bosgebieden. Normaal goed te doen maar bij veertig graden behoorlijk zweten. Je moet telkens zorgen voor voldoende drinkwater (rivierwater koken), je komt onderweg namelijk niemand tegen die je even om hulp kan vragen. Telefoons werken ook niet in the middle of nowhere. Wel een ervaring om te kamperen tussen de kangaroes in een vallei aan het water. Geen slangen gezien. Wel veeeeeel kangaroes, waterdragons, kakatoes en vogels die niet fluiten maar je uitlachen. Niet gevaarlijk hoor mam... Eerlijk gezegd hebben we de laatste vijf kilometers van de track niet afgemaakt. We hadden onze reservevoorraad gas op dus konden we geen drinkwater meer koken...Toen we bij de weg naar de Jenolan Caves kwamen zijn we gaan liften. Overigens drie uur op moeten wachten. Er is niet zoveel verkeer......29 januari (auteur: Pascal)
Ik gok dat ik weer aan de beurt ben voor een verhaaltje...dit zal overigens misschien eventjes de laatste zijn, want we hebben waarschijnlijk na morgen geen internet voor een paar dagen (tegenvaller: ze hebben geen draadloos internet in de bergen).
We leidraad van ons leven hier is: the cheaper, the better. Afgeleid van: de vetter, de beter! Dus, urenlang in winkels lopen naar het allergoedkoopste en toch gezond avondeten. Ook hebben we al vanaf de aankomst niets geen tussendoortjes of extraatjes gegeten. Alleen nog maar 3 stevige maaltijden per dag. Even wennen, wel goedkoop. Besparen op bier is wat we nu doen. Dit is namelijk de grootste besparing, dus overgegaan op wijn...nog duur...dus nu geen alcohol/frisdrank...just natural water. Dit valt ons zwaar...
Gister een mooie tocht gemaakt van Coogi naar Bondi Beach (bekend van de rellen). Deze loopt kilometers langs het strand erg indrukwekkend.Overigens ook een stukje geklommen...in verband met jullie gemoedsrust is het beter hiervan geen foto te plaatsen...
Vandaag vroeg uit de veren, trein, bus (want de trein reed ivm werkzaamheden op de helft niet meer verder...) en weer de trein genomen naar Katoomba. De treinreis liep dwars door de bergen, dus mooie natuur en verre uitzichten. We hebben hier geprobeerd om werk tegen kost en inwoning te regelen door middel van mensen bellen die deze mogelijkheid geven aan "opdebekpekkers", helaas niet gelukt. Bellen in het engels is lastig, ze praten hier erg snel. Wel leerzaam, ons engels is namelijk niet echt geweldig. Dus nu gewoon in een mooi en net hostel. Overiges wordt deze toko gerund door Chinezen, het lijkt erop dat ze ook hier de markt over nemen.
Morgen gaan wij ons voorbereiden op een barre tocht van 3 dagen met 2 overnachtingen in de wildernis van de Blue Mountains. Ga nu mn bed opzoeken, tis hier in de bergen toch net iets te koud om buiten te zitten.
Groeten Pascal
28 januari (auteur: Tom)
Volgens Pascal moet ik ook een stukje op de website schrijven.
Wij zitten op dit moment in een chinees internetcafe. In het cafe zitten veel verschillende type mensen. Wie weet bereiden ze de Jihad voor. Ik weet het niet. Nu ik het woord Jihad gebruik komt onze website tenminste voor in de zoekmachines van de CIA en andere terroristenzoekers. Dat is goed, dan zien die mensen ook eens een leuke website. Er hangen hier allemaal waarschuwingen dat je via internet geen drugs mag dealen. Hier is het allemaal illegaal maar als je 's avonds op straat loopt heb je het idee dat het meer gebeurt als in Nederland. Overdag geloofde ik de beschrijving van de Lonely Planet over het gebied waar wij zitten niet. "Kings Cross is een mix van criminaliteit, drugs, prostitutie en bacpackers". 's avonds kwamen we erachter dat die beschrijving toch nog wel ergens op gebaseerd is. Iedereen wil je drugs verkopen of andere diensten verlenen. Wees maar niet ongerust hoor. Als je een beetje uitkijkt waar je loopt (en dat doen wij..) dan valt het allemaal nog wel mee. In de mix hebben 'backpackers' de overhand. Bovendien slapen wij 's nachts meestal....(ehm..)
Ik hoorde dat het college van B en W in Twello is opgestapt. Boeiend,
die politiek. Jammer dat ik niet kan stemmen bij de eerstvolgende
verkiezingen. We zijn nu bijna een week weg. Dat is op zes en een halve maand niet zo lang. Het bevalt ons goed tot nu toe. Er zijn nog geen grote ongelukken gebeurt. Wel veel bijna ongelukken. Het is best wennen dat die auto's je vanaf de andere zijde passeren. En als je op iemand afloopt dan wijkt hij / zij standaard de zelfde kant op als jou. Het valt me op dat de mensen hier en stuk relaxter zijn. Ze lopen langzamer en nemen meer tijd voor dingen. Als je op een kaart staat te kijken komen ze naar je toe om te vragen waar je heen moet. Ook al missen ze daardoor een bus.Op dit moment weten we niet of we een auto gaan kopen. Aan de ene kant heeft een auto veel voordelen omdat je meer kan camperen (goedkoper) en op plekken kan komen maar aan de andere kant heeft zo'n auto ook veel risico's met zich mee. Wanneer we een auto kopen zullen we meer moeten werken. We verdiepen ons er goed in zodat we geen miskopen doen. We hebben ook geen haast ..
Acht februari komt Remco. Die gaat een tijdje met ons mee. We willen samen met hem langs de oostkust naar het noorden reizen. Dat moet een mooie tocht zijn.We ontmoeten veel mensen hier. De jeugdherberg kun je vergelijken met een groot studentenhuis met een niet al te schone keuken en kamer voor gezamenlijk gebruik. Iedereen gaat vriendschappelijk met elkaar om en iedereen denkt elkaars vriend te zijn. Hi Mate, fellows.
Een groot deel van de groep zit hier al langer. Daar hebben we niet zoveel aansluiting mee, misschien ook wel omdat we met z'n tweeen reizen en die anderen allemaal alleen. Sommige mensen dwalen al jaren aan deze kant van de wereld rond. Hier en daar een tijdje werken en dan weer verder. We hebben wel veel contact met een
groep Groningers, een fransman en een engelsman. We horen zoveel namen, ik kan ze onmogelijk onthouden. Onze kamergenoot komt
uit noord Australie. Hij trekt zijn kleren nooit uit en gaat met schoenen aan naar bed.Nu is het mooi geweest. Hier binnen zitten is zonde van de tijd. Sydney is namelijk een mooie stad en er is zoveel te zien en te beleven. Mooie architectuur, relaxte parken en witte stranden. We willen nog een keer hardlopen in het park (dat doet iedereen hier) en wandelen van Coogi naar Bundi Beach. Dat laaste, daar beginnen we zo mee. Ik voel me al een echte australier. Ik geloof dat we niet snel meer zullen verdwalen (al hebben we dat overigens al wel een paar keer gedaan..)
Tom
28 Januari 2006 (auteur: Pascal)
Hey hey, hier volgt van mij een 2e reisverslag vanuit de buidel van Skippy! Afgelopen dagen veel gezien en gedaan, vooral wandelen. Want buskaartjes moeten we voor betalen...(niet altijd overigens
) Woensdagmiddag zijn we naar het Opera House gewandeld, mooi, maar het gebouw opzicht is niet echt indrukwekkend, het is gewoon een mooi gebouw. Ook over de Harbour Bridge gelopen, dit was wel erg mooi! Machtig om te lopen op de plek die je normaal alleen op foto's ziet! Donderdag was het Australia Day, er was erg veel te doen in Sydney. We zijn gaan lopen door de verschillende parken waar wat te doen was. Allereerst naar Hyde Park geweest waar een autoshow was met......jaja....2 Mini's! Dus ik vermaak me hier wel! Voor zo'n MINI show word hier een hele hoofdstraat afgesloten, Mini's worden hier dus wel gewaardeerd!
Daarna zijn we naar een ander park aan de haven geweest, hier was Stichting Dorpsfeesten Sydney actief met een Hutspop Festival. Veel verschillende bandjes. Hier wordt trouwens geen alcohol gedronken op het terrein, er is een speciaal veldje met beveiliging waar je een blikje bier halen kunt. Iedereen ligt verder gewoon lekker relaxed op het gras naar de muziek te luisteren. Ook wij, en in slaap gevallen... Een echte Aussie (lees: maffe kerel) had zijn eigen plekje gecreerd en zat daar de hele dag, af en toe kwam hij eens naar ons met een verhaal in het dialect, niet te verstaan! Later vuurwerk, nog nooit zo veel en mooi vuurwerk gezien! Vrijdag (gister) lekker verslapen tot half 12 (jaja, dit vinden we laat, de wekker staat iedere dag om 8.30), daarna naar Coogee Beach (lees: witte zandstrand, mooie vrouwen, blauw water, en echt metershoge golven). Met de golf meegesleurt worden en dan bij een goede golf 20 meter verderop op het strand gekwakt worden is gaaf! Wel pijnlijk als je verbrand bent! De mensen zijn hier echt superrelaxed, iedereen loopt langzaam en alles duurt 2x zo lang als in Nederland. Ook bij ons! Vanmiddag pakken we de bus naar Coogee Beach en lopen we langs de kliffen naar Bondi Beach, schijnt super te zijn! En 3 uur lopen. Ook zijn we naar China Town geweest. China Town is een aparte wijk voor alleen maar Chinezen, hier wonen verschillende bevolkinsgroepen dus in aparte wijken, en in Nederland willen we iedereen juist inburgeren.Strange differents! Volgende keer meer!
25 Januari 200ZES (de ZES doet het niet) (auteur: Tom)
Even een korte samenvatting van het bericht van Pascal. Het is hier fantastisch. Later meer informatie..
25 January 2006 (auteur: Pascal)
Na een 21 uur durende vliegreis zijn we in Skippy-land!! Enkel nog geen skippy's gezien...Maandagavond, aangekomen op het vliegveld in Sydney. Erg heet, ongeveer 28 graden en tuinen die eruit zien als nep (tropisch). We zijn met een shuttlebus naar Kings Cross gebracht, dit is "het" Monaco aan zee voor de backpackers. Een hostel gevonden en vrijwel meteen mee uitgevraagd door andere backpackers. (Het is een hostel met ongeveer 20 personen schat ik, is moeilijk te zeggen, want ieder moment van de dag zie je weer andere gezichten! Heel apart...en erg multicultureel!) Een paar leuke kroegjes in geweest (door ervaren backpackers gesorteerd op cheap beer) en om half 12 lekker naar bed gegaan om vervolgens een mooie dag te beleven in Sydney! Maar...als ik plannen maak, veranderen ze...zo ook deze keer...we werden dinsdag wakker om 16.15. Dus we konden vrij snel weer gaan koken voor het avondeten! We hebben ons nu voorgenomen geen plannen meer te maken. Die avond weer gaan stappen in een vage stripbar, waar zo'n oberinnetje gewoon echt boos werd en een bierviltje over de tafel gooide omdat we alleen maar een biertje dronken en geen "private show" wilden...Dus naar de Empire gegaan, dit was een soort van vage Murphy's in Deventer, erg gezellig! Dat de jetlag geen fabeltje is zijn we ook achter. we hebben zoals ik hierboven beschreef gister 15 uur achter elkaar geslapen, en afgelopen nacht nog geen minuut...dus na 2 uur lamlendig in bed te hebben gelegen ben ik er maar uit gegaan om koffie te drinken 7.00 uur. Nu is het kwart voor 10's ochtends. Overigens zou het bij ons ook gaan vriezen als we ook maar een heel klein beetje van onze zon opsturen, want het is hier de afgelopen 2 dagen ook regenachtig en bewolkt. Wel apart want het is nog wel behoorlijk warm. We plaatsen trouwens nog geen foto's want die hebben we nog niet gemaakt...haha! Nu gaan we een tax-file number (verplicht i.v.m. belasting) aanvragen en een Australische simkaart kopen. Daarna gaan we naar de haven sjouwen om Harbour Bridge/Opera House te bekijken (gister trouwens ook al van een afstand gezien). 1e conclusie: het leven is hier relaxed en het bier duur!! Adios, Geluk!
21 januari 2006 (auteur: Pascal)
Ons allereerste reisverslag!!
Over 12.5 uur is het zover en zullen wij gaan vliegen. 22 januari 7.15 uur vertrekt ons vliegschip namelijk. Ons eerste vliegschip is van de Oostenrijkse maatschappij Austrian Airlines. Na een kop koffie met een Weense wafel ( uiteraard puur op ons verzoek) stappen wij over op de Boeiing 777 van Nicki Lauda Air! Zij zal ons in alle voorspoed (hopelijk) naar Sydney brengen!
Volgende keer meer!!
Dag vriendjes....en vriendinnetjes tot de volgende kéér maar weer.... (citaat Adrie en Bastiaan)
wil je weten hoe ons avontuur nog verder zal gaan...? Check dan www.ozzies.tk!
Create a free website at Webs.com