TRT and PPP Fanclub

"ยุบพรรคไทยรักไทย" ถูกต้องหรือมั่วนิ่ม 

ช่วงเวลา 2-3 เดือนที่ผ่านมา ผมมีเรื่องให้ต้องเดินทางไปต่างประเทศหลายครั้ง ขณะที่เขียนบทบรรณาธิการนี้ ผมกลับมาอยู่ที่ประเทศฝรั่งเศสอีกครั้งหนึ่งหลังจากเดินทางกลับจากประเทศ โปรตุเกสไปอยู่ที่ประเทศไทยได้เพียง 3 วันเท่านั้นเองครับ ในครั้งนี้ผมร่วมเดินทางมาฝรั่งเศสกับคณะของรองนายกรัฐมนตรีโฆษิต ปั้นเปี่ยมรัษฎ์ ครับ

อย่างที่ได้กล่าวไปแล้วในบทบรรณาธิการครั้งก่อนหน้านี้ว่า ขณะที่คณะตุลาการรัฐธรรมนูญอ่านคำวินิจฉัยให้ยุบพรรคไทยรักไทยนั้น ผมอยู่ต่างประเทศ กลับมาอยู่เมืองไทยได้ 3 วันก็กลับมาต่างประเทศอีก จนถึงวันนี้ก็เลยทำให้ผมยังไม่ได้อ่านคำวินิจฉัยกลางของคณะตุลาการ รัฐธรรมนูญในคดีดังกล่าวอย่างละเอียด แต่อย่างไรก็ตาม 3 วันในประเทศไทยก็มีคนมาสัมภาษณ์ผมหลายคนเกี่ยวกับเรื่องการยุบพรรค ไทยรักไทย ในบทบรรณาธิการครั้งนี้ ผมจึงขอแสดงความเห็นของผมเกี่ยวกับการยุบพรรคไทยรักไทย โดยผมจะพูดเรื่องใหญ่ๆ 2 เรื่องคือ เรื่องการยุบพรรคการเมืองกับการมีผลย้อนหลังของกฎหมายครับ

ก่อนที่จะเข้าสู่สาระสำคัญของทั้งสองเรื่อง ผมมีข้อสังเกตสองประการที่เชื่อมโยงไปถึงความเห็นของผมในเรื่องการยุบพรรค การเมืองด้วยครับ ข้อสังเกตสองประการของผมนั้นเกี่ยวข้องกับเจตนารมณ์ที่แท้จริงของ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พ.ศ.2549 ที่ผมมองว่าเป็นเรื่อง “แปลก” มากๆที่ทำไมถึงได้มีการตั้งคณะตุลาการรัฐธรรมนูญซึ่งเป็นองค์กรประเภทตรวจ สอบความชอบด้วยรัฐธรรนูญของกฎหมายเอาไว้ในรัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราวที่มีขึ้น มาหลังรัฐประหารเพื่อปกครองประเทศในระยะเวลาสั้นๆ เป็นที่ทราบกันดีอยู่แล้วว่า ในบรรดาประเทศต่างๆ ที่มีองค์กรประเภทศาลรัฐธรรมนูญนั้น ศาลรัฐธรรมนูญมีหน้าที่หลัก คือ เป็นองค์กรในการ “ค้ำประกัน” ความเป็นกฎหมายสูงสุดของรัฐธรรมนูญ แต่รัฐธรรมนูญฉบับปี พ.ศ. 2540 ก็ได้ “เพิ่ม” อำนาจในการตรวจสอบการใช้อำนาจรัฐและอำนาจอื่นๆให้กับศาลรัฐธรรมนูญเข้าไปอีก เมื่อเกิดการรัฐประหารขึ้นและมีการเลิกใช้รัฐธรรนูญฉบับปี พ.ศ. 2540 รวมไปถึงการออกประกาศ คปค. ฉบับที่ 3 ให้ยุบศาลรัฐธรรมนูญ บทบาทและอำนาจหน้าที่ของศาลรัฐธรรมนูญตามที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญฉบับปี พ.ศ. 2540 จึงควรต้องจบสิ้นลงไป ณ ช่วงเวลานั้น แต่เมื่อมีการประกาศใช้บังคับรัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราว พ.ศ. 2549 มาตรา 35 ของรัฐธรรมนูญดังกล่าวก็ตั้งคณะตุลาการรัฐธรรมนูญขึ้นมาใหม่และให้มีอำนาจ หน้าที่อื่นซึ่งก็รวมไปถึงอำนาจในการยุบพรรคการเมืองด้วย จึงเป็นข้อน่าสังเกตที่สำคัญว่าเจตนารมณ์ที่แท้จริงของการตั้งคณะตุลาการ รัฐธรรมนูญขึ้นมาคืออะไร เพื่อควบคุมความชอบด้วยกฎหมายของรัฐธรรมนูญหรือเพื่อทำหน้าที่อื่นที่ สำคัญกันแน่ครับ

ส่วนข้อสังเกตประการที่สองก็คือ เจตนารมณ์ที่แท้จริงของการออกประกาศ คปค.ฉบับที่ 27 โดยเฉพาะที่กำหนดไว้ในข้อ 3 ว่าในกรณีที่ศาลรัฐธรรมนูญหรือองค์กรอื่นที่ทำหน้าที่ศาลรัฐธรรมนูญมีคำ สั่งให้ยุบพรรคการเมืองใดเพราะเหตุกระทำการต้องห้ามตามกฎหมายประกอบ รัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง ให้เพิกถอนสิทธิเลือกตั้งของกรรมการบริหารพรรคการเมืองนั้นมีกำหนด 5 ปีนับแต่วันที่มีคำสั่งให้ยุบพรรคการเมือง ผลของประกาศ คปค.ดังกล่าวทำให้ “โทษ” ที่เกิดจากการมีคำสั่งให้ยุบพรรคการเมืองเพิ่มมากขึ้นกว่าเดิม ในส่วนตัวผมแล้ว ผมมองว่าการตั้งคณะตุลาการรัฐธรรมนูญไว้ในรัฐธรรมนูญชั่วคราว พ.ศ. 2549 กับการเพิ่มโทษกรณียุบพรรคการเมืองเป็น “เรื่องเดียวกัน” และเป็นกรณีที่ต้องมีการ “คาดการณ์” เอาไว้แล้วล่วงหน้า เพราะหากจะว่าไปแล้ว ความจำเป็นในการตั้งคณะตุลาการรัฐธรรมนูญขึ้นมาในช่วงที่มีการบังคับใช้ รัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราวมีน้อยมาก และที่ผ่านมาจากการรัฐประหารหลายๆครั้ง เราก็ไม่เคยมีการตั้งองค์กรประเภทดังกล่าวขึ้นมาสักครั้งในช่วงรัฐประหาร ดังนั้น จึงน่าจะมีความเป็นไปได้สูงมากที่คณะรัฐประหาร “ต้องการ” หรือ “ตั้งเป้า” เอาไว้ตั้งแต่ต้นแล้วว่าจะ “จัดการ” กับพรรคการเมืองบางพรรคการเมือง “ให้สิ้นซาก” ด้วยการยุบพรรคการเมืองนั้นและ “กัน” นักการเมืองของพรรคการเมืองนั้นออกไปนอกวงการเมือง ด้วยเหตุนี้เอง จึงมีการออกประกาศ คปค. ฉบับที่ 27 ในวันที่ 30 กันยายน 2549 และเพียง 1 วันหลังจากนั้น รัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราวที่ตั้งคณะตุลาการรัฐธรรมนูญขึ้นมาใหม่ก็มีผลใช้ บังคับ ผมจึงค่อนข้าง “แน่ใจ” ว่าการยุบพรรคไทยรักไทยนั้นเป็นความประสงค์ดั้งเดิมของคณะรัฐประหารครับ ! จึงไม่ควรที่จะแปลกใจหรือสงสัยอะไรทั้งนั้นกับสิ่งที่เกิดขึ้นในเวลานี้ครับ

เข้ามาสู่เรื่องแรกที่ตั้งใจเอาไว้ว่าจะกล่าวถึงในบทบรรณาธิการครั้งนี้ก็ คือเรื่อง การยุบพรรคไทยรักไทย จากที่ผมได้อ่านดูอย่างคร่าวๆในเหตุผลที่ปรากฏในคำวินิจฉัยให้ยุบพรรค ไทยรักไทยนั้น ผมไม่มีความสงสัยในเหตุผลดังกล่าว เพราะไม่ว่าจะเป็นข้อกล่าวหาว่ามีการยุบสภาเพื่อแก้ปัญหาส่วนตัว มีการผูกขาดทางการเมือง หรือมีการโกงการเลือกตั้ง การกระทำเหล่านั้นเป็นสิ่งที่ผิดอยู่แล้วและเป็นความ “ชอบธรรม” ที่จะลงโทษพรรคการเมืองที่กระทำการดังกล่าวอยู่แล้ว แต่สิ่งหนึ่งที่เราต้องคำนึงถึงก็คือ ในบรรดาการกระทำทั้งหลายที่ปรากฎอยู่ในข้อกล่าวหานั้น ไม่ว่าพรรคการเมืองพรรคไหนขึ้นมาเป็นรัฐบาลก็ทำเช่นนั้นทั้งนั้น ถ้าเราไปค้นข้อมูลเก่าๆจากหนังสือพิมพ์ก็จะพบว่า แทบจะเรียกได้ว่านับแต่มีการเลือกตั้งเกิดขึ้นในประเทศไทย ไม่เคยมีการเลือกตั้งครั้งใดเลยที่ไม่มีการดำเนินการที่ผิดกฎหมาย จะว่าไปแล้ว การซื้อเสียงหรือการโกงการเลือกตั้งเพื่อให้พรรคของตนได้ชัยชนะเป็นสิ่งที่ เกิดขึ้น “ตามปกติ” ในระบบการเลือกตั้งของเราครับ และเมื่อพรรคการเมืองไหนเข้ามาบริหารประเทศก็จะทำการ “ผูกขาดทางการเมือง” กันเป็นปกติอยู่แล้ว (คงไม่ต้องไปนับรวมถึงการรัฐประหารที่ภายหลังการรัฐประหารก็เกิดการ “ผูกขาดทางการเมือง” ขึ้นเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นการตั้ง ครม. สนช. สสร. หรือแม้กระทั่งกรรมการรัฐวิสาหกิจต่างๆ !!! ) ด้วยเหตุนี้เองที่ผมยังไม่ค่อยสนิทใจเท่าไหร่นักกับ “ผล” ของคำวินิจฉัยของคณะตุลาการรัฐธรรมนูญที่ “ลงโทษสถานหนัก” พรรคไทยรักไทยด้วยการยุบพรรคการเมืองดังกล่าวครับ ผมคงพูดมากไปกว่านี้ไม่ได้แล้วในประเด็นนี้เพราะอาจเกิด “ปัญหา” ตามมาได้ครับ

เรื่องต่อมาเป็นเรื่องที่เข้าใจว่าวันข้างหน้าคงสร้างความขัดแย้งและความ สับสนในทางวิชาการให้กับนักกฎหมายและประชาชนทั่วไปเป็นอย่างมาก นั่นคือเรื่อง การมีผลย้อนหลังของกฎหมาย เราถูกสอนกันมานานว่ากฎหมายไม่สามารถมีผลลงโทษย้อนหลังได้ หรือกฎหมายไม่สามารถมีผลย้อนหลังในทางที่เป็นโทษได้ หรือการลงโทษต้องใช้กฎหมายที่มีอยู่ในขณะกระทำความผิด สิ่งต่างๆเหล่านี้จะว่าไปแล้วก็ถือเป็น “หัวใจ” ของระบบนิติรัฐที่เราไม่อาจปฏิเสธได้

ในประเทศฝรั่งเศส 10 กว่าปีที่ผ่านมา มีการแก้รัฐธรรมนูญเพื่อตั้งศาลขึ้นมาใหม่สำหรับใช้ในการพิจารณาความผิดต่อ ตำแหน่งหน้าที่ของรัฐมนตรีซึ่งรัฐธรรมนูญก็ได้กำหนดเอาไว้ว่าสามารถนำไปใช้ กับการกระทำความผิดที่เกิดขึ้นก่อนการแก้ไขรัฐธรรมนูญนั้นได้ เหตุสำคัญที่ฝ่ายรัฐสภาใช้ในการแก้ไขรัฐธรรมนูญให้มีผลย้อนหลังในทางที่ เป็นโทษกับรัฐมนตรีก็คือเพื่อคุ้มครองประโยชน์สาธารณะ (public interest) ครับ ดังนั้น การแก้ไขรัฐธรรมนูญในครั้งนั้นซึ่งผ่านการพิจารณาจากตัวแทนของประชาชน คือรัฐสภา และถ้าผมจำไม่ผิด ผ่านการออกเสียงประชามติโดยประชาชนด้วย จึงมีบทบัญญัติที่มีโทษย้อนหลังได้ครับ

กลับมาสู่กรณีของประเทศไทย หากเรามาลองไล่เรียงเหตุการณ์ดูก็จะพบว่า มีการยุบสภาเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2549 และในวันที่ 2 เมษายน 2549 ก็มีการเลือกตั้ง ดังนั้น การกระทำความผิดที่เกิดขึ้นอันเป็นเหตุนำไปสู่การยุบ พรรคการเมืองและการตัด สิทธิทางการเมืองกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยทั้ง 111 คน จึงเกิดขึ้นในระหว่างช่วงเวลาดังกล่าว ซึ่งกฎหมายที่ใช้บังคับอยู่ในขณะที่มีการกระทำความผิด ได้กำหนดโทษร้ายแรง ที่สุดไว้เพียงห้ามกรรมการบริหารพรรคการเมืองที่ถูกยุบไปตั้งพรรคการเมือง ใหม่หรือเป็นกรรมการบริหารพรรคการเมือง ต่อมาเมื่อมีการรัฐประหารในวันที่ 19 กันยายน 2549 และตามด้วยการยกเลิกรัฐธรรมนูญ การยุบศาลรัฐธรรมนูญ รวมไปถึงการออกประกาศ คปค.ฉบับที่ 27 เพิ่มโทษให้กับกรรมการบริหารพรรคการเมืองที่ถูกยุบ จนกระทั่งนำไปสู่การยุบพรรคไทยรักไทยในวันที่ 30 พฤษภาคม 2550 ซึ่งก็ส่งผลให้มีการนำประกาศ คปค.ฉบับที่ 27 มาใช้ตัดสิทธิทางการเมืองของนักการเมือง 111 คน จึงเป็นปัญหาที่ต้องพิจารณากันว่า ประกาศ คปค.ฉบับที่ 27 ในส่วนที่มีการกำหนดโทษย้อนหลังนั้นมีผลใช้บังคับอย่างแท้จริงหรือไม่ ซึ่งในประเด็นนี้เองก็มีผู้ออกมาให้ความเห็นกันมากมาย ฝ่ายที่เห็นด้วยก็บอกว่า การตัดสิทธิทางการเมืองไม่ใช่โทษทางอาญา จึงสามารถดำเนินการย้อนหลังได้ ในขณะที่อีกฝ่ายหนึ่งซึ่งรวมทั้งผมด้วยก็ไม่เห็นด้วยกับกรณีดังกล่าว โดยมีเหตุผลที่สำคัญคือ การตัดสิทธิทางการเมืองแม้จะไม่ใช่โทษทางอาญา แต่ก็เป็นสิ่งที่มีสภาพเป็น “โทษ” แล้วก็เป็นโทษที่มีความรุนแรงมากเพราะกระทบต่อสิทธิขั้นพื้นฐานของประชาชน ในวันข้างหน้า หากเรานำเหตุผลที่ได้จากคำวินิจฉัยของคณะตุลาการรัฐธรรมนูญที่ว่า การออกกฎหมายให้มีโทษย้อนหลังสามารถทำได้หากไม่ใช่โทษทางอาญา มาใช้กับการบริหารราชการแผ่นดิน ก็เกรงว่าน่าจะก่อให้เกิดปัญหาและความวุ่นวายตามมาไม่จบสิ้น ฝ่ายปกครองคงออกระเบียบต่างๆที่เป็นโทษอื่นๆที่ไม่ใช่โทษทางอาญา เช่น โทษปรับทางปกครอง ตัดเงินเดือน ฯลฯ ได้อย่างง่ายดาย โดยอ้างคำวินิจฉัยของคณะตุลาการรัฐธรรมนูญดังกล่าวเป็นบรรทัดฐานครับ เพราะฉะนั้น ก็คงต้องฝากเรื่องนี้ไว้กับบรรดานักกฎหมายทั้งหลายที่จะต้องช่วยกันศึกษา วิเคราะห์คำวินิจฉัยของคณะตุลาการรัฐธรรมนูญอย่างละเอียดต่อไปเพื่อหา “ข้อยุติ” ที่เป็นธรรมที่สุดสำหรับประเทศไทยของเราครับ

จริงๆแล้วในคำวินิจฉัยดังกล่าวยังมีประเด็นให้ต้องขบคิดอีกมาก ไม่ว่าจะเป็น “การเกิดขึ้น” ของคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ การ “เข้ามารับช่วง” วินิจฉัยคดีที่ตนเองไม่ได้ทำตั้งแต่ต้น การตัดสิทธิกรรมการบริหารพรรคทั้งหมดทั้งๆที่รู้อย่างชัดแจ้งว่ามีเพียงไม่ กี่คนที่เป็นผู้กระทำผิด ประเด็นต่างๆเหล่านี้ในวันข้างหน้าคงมีคนหยิบยกมาพูดกันบ้างครับ

ก่อนจะจบบทบรรณาธิการครั้งนี้ คงต้องเล่าให้ฟังว่าในต่างประเทศนั้น การยุบพรรคการเมืองไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นบ่อย หรือเกิดขึ้นง่ายๆ เพื่อนชาวฝรั่งเศสหลายๆคนถามผมว่า การยุบพรรคไทยรักไทยซึ่งเป็นพรรคการเมืองอันดับ 1 ของประเทศ มีสมาชิกอยู่ประมาณ 14 ล้านคน และสามารถชนะการเลือกตั้งจนจัดตั้งรัฐบาลพรรคเดียวได้เป็นครั้งแรกใน ประวัติศาสตร์การเมืองของเรา จะส่งผลกระทบต่อระบบการเมืองและระบบประชาธิปไตยของไทยต่อไปอย่างไร ซึ่งผมก็ตอบไม่ได้ เพราะทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นในบ้านเราในช่วงเวลา 1 ปีที่ผ่านมาเป็นสิ่งที่อยู่ “นอกกรอบ” และ “นอกเกณฑ์” ที่ควรจะเป็นทั้งสิ้น ในขณะที่การรัฐประหารเพื่อล้มล้างระบอบการปกครองแบบประชาธิปไตย ล้มเลิกรัฐธรรมนูญฉบับประชาชน และดำเนินการต่างๆอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่ตรงข้ามกับระบอบประชาธิปไตยเป็น สิ่งที่ถูกต้องและชอบธรรม นักการเมืองและพรรคการเมืองที่มาจากการเลือกตั้งด้วยการโกง กลับกลายเป็นผู้ “ทำลายประชาธิปไตย” ก็ไม่แน่ใจว่าในชีวิตนี้จะได้ยินอะไรแบบนี้ในโลกนี้ได้อีกครับ !!!

30¹Ñ¡¤Ô´-¹Ñ¡ÇÔªÒ¡Òà ªÓáËÅÐ"Ãкͺ·Ñ¡ÉÔ³" ¡ÑºÍ¹Ò¤µ»ÃÐà·Èä·Â

 

àÁ×èÍÊÑ»´ÒËì·Õè¼èÒ¹ÁÒ ÇÒÃÊÒÃ"¿éÒà´ÕÂǡѹ" àªÔ­¹Ñ¡ÇÔªÒ¡ÒÃáÅйѡ¾Ñ²¹Òͧ¤ì¡ÃàÍ¡ª¹»ÃÐÁÒ³ 30 ¤¹ à¢éÒÃèÇÁÃдÁÊÁͧã¹ËÑÇ¢éÍ "Ãкͺ·Ñ¡ÉÔ³ ¤ÇÒÁà»ç¹ÁÒ áÅФÇÒÁà»ç¹ä»ã¹Í¹Ò¤µ" ³ ºéÒ¹¡ÅÒ§´ÍÂâçáÃÁÃÕÊÍÃì· á͹´ì Ê»Ò Í.ËÒ§´§ ¨.àªÕ§ãËÁè à»ç¹àÇÅÒ 2 ÇѹàµçÁ

 (¤ÇÒÁàËç¹ÃÕè.................·Ñ¡ÉÔ³ÍÍ¡ÁҵͺâµéÊÒÁÊÔº¤¹¹ÕéẺ¾Ù´ÊÑé¹æ ¤×Í ·Ø¡ÈÒÊ¹Ò Ê͹ãË餹ÁÕ¤ÇÒÁËÇѧ ãË餹ËÒ¤ÇÒÁà¨ÃÔ­¢Öé¹ ·Ñé§Çѵ¶ØáÅÐ㨠äÁèÁÕÈÒʹÒä˹ Ê͹ãË餹ËÁ´ËÇѧ ÍÂÙèä»ÇѹÇѹ)

 ÅѡɳзÕè¢Ñ´áÂé§ã¹µÑÇàͧ¢Í§Ãкͺ·Ñ¡ÉÔ³ËÅÒ»ÃСÒà ·ÓãËéäÁèÊÒÁÒö¹ÓàÍÒ¡Ãͺ¡ÒÃÇÔà¤ÃÒÐËìÊѧ¤Á¡ÒÃàÁ×ͧä·Âà·èÒ·ÕèÁÕÍÂÙèà´ÔÁãªé͸ԺÒ·ӤÇÒÁà¢éÒã¨Ãкͺ·Ñ¡ÉÔ³ä´éÍÂèÒ§ÁÕ¾ÅѧÍÕ¡µèÍä» ¢³Ðà´ÕÂǡѹ¡çÂѧäÁèÁÕ¡Ãͺ¡ÒÃÇÔà¤ÃÒÐËìãËÁè·ÕèÊÒÁÒö¹ÓÁÒãªé·Ó¤ÇÒÁà¢éÒã¨Ãкͺ·Ñ¡ÉÔ³ä´éÍÂèÒ§¹èÒ¾Íã¨

 (…………………..ÁÒ¨Ò¡àÅ×Í¡µÑé§ËÃ×Íà»ÅèÒ µéͧ¡ÒþÅѧÍÐäà ÍèÒ¹¢éÒ§ÅèÒ§áÅéÇ¡çÃÙéÇèÒ á¤è¢ÂÒÂÁÒ¨Ò¡¸ÕÃÂظ ·Õè¢ÂÒÂÁÒ¨Ò¡¢Ò»ÃШӷÕèªÍº´èÒ·Ñ¡ÉÔ³ÍÕ¡Ãͺ Çѹ¡çºè¹ÇèÒà»ç¹Êѧ¤Á¹ÔÂÁ ÍÕ¡Çѹ¡çÇѵ¶Ø¹ÔÂÁ àÊÃÕ¹ÔÂÁ ÍÔ¹àµÍÃì¹ÔÂÁ ªÒµÔ¹ÔÂÁ ºè¹à¢éÒä» äÁèÁÕÁØÁÁͧÍÐäÃãËÁèàÅ ¼Ô´¡Ñ¹äÁèÃÙé¡ÕèÍÂèÒ§áÅéÇ áºº·Õ´ÕÍÒÃìäͺ͡ÇèÒàÈÃÉ°¡Ô¨¨Ð¾Ñ§ã¹Á×Í·Ñ¡ÉÔ³ áµè·Ø¡ÍÂèÒ§´Õ¢Öé¹àÊÁÍ ¨¹¤¹·Õè¾Ù´ÇèҨоѧà¾ÃÒзѡÉÔ³ µéͧµèÍàÇÅÒÍÍ¡ä»à»ç¹ÊÔºæ»ÕáÅéÇ ¤×ͺ͡ÇèÒÊÑ¡Çѹ¨Ð¾Ñ§ÍÕ¡»ÃÐÁÒ³ÊÔºÂÕèÊÔº»Õ ¢¹Ò´ÁÑèǹÔèÁẺ·Õ´ÕÍÒÃìäÍ ÂѧäÁèà»ÅÕè¹ÁØÁÁͧ¡Ñ¹àÅÂ)

 àÇ·Õ¶¡à¶Õ§´Ñ§¡ÅèÒǨ֧à¡Ô´¢Öé¹ â´Âáºè§ÍÍ¡à»ç¹ 4 ËÑÇ¢éÍËÅÑ¡¤×Í 1.àÊé¹·Ò§»ÃЪҸԻäµÂáÅСÒûÃѺµÑǢͧÃÑ°ä·Âã¹Ãкͺ·Ñ¡ÉÔ³ 2.·Ø¹¹ÔÂÁä·Âº¹á¹Ç·Ò§·Ñ¡ÉÔâ³ÁÔ¡ÊìáÅмŵè͹âºÒ¡ÒþѲ¹Ò 3.¡ÒÃàÁ×ͧ·Ò§àÅ×Í¡ã¹Âؤ·Ñ¡ÉÔ³áÅТéͨӡѴ¢Í§¢ºÇ¹¡ÒûÃЪҪ¹ áÅÐ 4.¡ÒôÓçÍÂÙèáÅÐ͹Ҥµ¢Í§Ãкͺ·Ñ¡ÉÔ³:⨷Âì·éÒ·éÒÂÊѧ¤Áä·Â

 

»ÃЪҹÔÂÁÊÙè¹ÔÂÁ·Ñ¡ÉÔ³/áÁéÇ·ÃÔ¡«ì

¡Òö¡à¶Õ§àÃÕ§µÒÁÅӴѺµÒÁËÑÇ¢éÍ·Õè¡Ó˹´ áµèà¹×èͧ¨Ò¡áµèÅÐËÑÇ¢éÍà¹×éÍËÒÁÕ¤ÇÒÁÊÑÁ¾Ñ¹¸ì¡Ñ¹ »ÃÐà´ç¹µèÒ§æ ¨Ö§à¡ÕèÂǾѹ¡Ñ¹ÍÂÙèµÅÍ´àÇÅÒ ·Ñ駹Õé ¡ÒÃà»Ô´àÇ·ÕÇÔ¾Ò¡Éìã¹áµèÅТé͹Ñé¹ àÃÔèÁãËéÁÕ¼Ùé¹ÓàʹÍà»Ô´»ÃÐà´ç¹¡è͹ ¨Ò¡¹Ñ鹨֧ãËé¼Ùéà¢éÒÃèÇÁáÊ´§¤ÇÒÁ¤Ô´àËç¹

ã¹ËÑÇ¢éÍáá ¼Ùé¹ÓàʹͻÃÐà´ç¹ä´é¾ÂÒÂÒÁ©ÒÂÀÒ¾áÅЪÕéãËéàË繼šÃзº·Õèà¡Ô´¢Öé¹ÀÒÂËÅѧ¨Ò¡ÃÑ°ºÒÅ ¾.µ.·.·Ñ¡ÉÔ³¢Ö鹤ÃͧÍÓ¹Ò¨ÇèÒ ¾ÂÒÂÒÁãªé¹âºÒ»ÃЪҹÔÂÁµèÒ§æ à¾×èÍÊÃéÒ§¤Ðá¹¹¹ÔÂÁáÅÐÊÃéÒ§¤ÇÒÁËÇѧµèÒ§æ á¡è»ÃЪҪ¹ »ÃÒ¡¯¡Òóì´Ñ§¡ÅèÒÇÁÔãªèá¤è¡ÒÃÊÃéÒ§ÀÒ¾µèÍÊѧ¤Áà·èÒ¹Ñé¹ áµèÂѧà¢éÒ¤Ãͺ§ÓáÅФÃͧªÕÇÔµ¨Ôµã¨¢Í§»ÃЪҪ¹´éÇ ÊÃéÒ§âÅ¡áË觤ÇÒÁ½Ñ¹·ÕèÍÒ¨àÃÕ¡ä´éÇèÒ "áÁéÇ·ÃÔ¡«ì"

 (…………………………½Ñ¹ÇèÒªÔÇÔµÁÕ·Ò§à¨ÃÔ­¢Öé¹ ´Õ¡ÇèÒÂÍÁÃѺÇèÒµéͧ¨¹ä»µÅÍ´ªÕÇÔµ¹Ð)

 ¢³Ðà´ÕÂǡѹÊÒÁÒöãªé¡ÅÂØ·¸ìµèÒ§æ ·ÓãËéÊÒ¸ÒóÐàÊ×èÍÁÈÃÑ·¸ÒµèͼÙé·Õè ¾.µ.·.·Ñ¡ÉÔ³¤Ô´ÇèÒÈѵÃÙËÃ×ͼÙé·ÕèÁÕ¤ÇÒÁ¤Ô´áµ¡µèÒ§¨¹Íè͹¡ÓÅѧŧ

 (…………………………·Õ´ÕÍÒÃìäÍ ÍÍ¡ÁÒ¾Ù´ÍÐäà áÅéǼԴ¡Õè¤ÃÑé§áÅéÇ ¤¹à¢Ò¡çàÅÔ¡¿Ñ§ä»àͧ¹Ð Êèǹ·Ñ¡ÉÔ³¾Ù´áÅéÇà»ç¹¤ÇÒÁ¨ÃÔ§ ¤¹à¢Ò¶Ö§¿Ñ§¡Ñ¹)

 ¨Ø´à´è¹¢Í§¹âºÒ¢ͧÃÑ°ºÒÅ·Ñ¡ÉÔ³·ÕèÊÒÁÒöÊÃéÒ§»ÃЪҪ¹¹ÔÂÁã¹µÑÇ ¾.µ.·.·Ñ¡ÉÔ³ÍÂèÒ§ÊÙ§¤×Í ¡Ò÷ÓãË餹ÃÙéÊÖ¡ÇèÒà·èҡѹÀÒÂãµé¹âºÒ¢ͧÃÑ°ºÒÅ äÁèÁÕª¹ªÑé¹ áµèÁÕ¡ÅØèÁËÃ×ͪ¹ªÑé¹à´ÕÂǡѹä·ÂÃÑ¡ä·Â àªè¹ ¹âºÒÂàÍ×éÍÍҷõèÒ§æ ¡ÒÃà¢éÒ¶Ö§·ÃѾÂҡôéÇ¡ÒÃŧ·ÐàºÕ¹à¾×èÍá¡é䢻ѭËÒ¤ÇÒÁÂÒ¡¨¹(áµèäÁèä´éá¡é䢻ѭËÒ¤ÇÒÁÂÒ¡¨¹Íѹà¡Ô´¨Ò¡â¤Ã§ÊÃéÒ§Êѧ¤Á),¡ÒÃà¢éÒá·Ã¡á«§·Ø¡æ ÍÂèÒ§áÅÐÊÒÁÒöàÍ×éÍ»ÃÐ⪹ìãËéá¡è¡ÅØèÁ¸ØáԨµèÒ§æ

 (…………………………….¤ÇÒÁ¨ÃÔ§¸ØáԨ ¡ç´Õ·Ø¡¡ÅØèÁ¹Ð áÅéÇÂѧäÁèÅ×Á¤¹¨¹´éÇ ¨ÐàÍÒÍÐäÃÍÕ¡)

 ÍÂèÒ§äáçµÒÁ ¹âºÒµèÒ§æ àËÅèÒ¹ÕéÂѧÁÕ¤ÇÒÁÊѺʹáÅТѴáÂ駡ѹàͧ àªè¹ ¹âºÒºҧÍÂèÒ§´ÙàËÁ×͹¡éÒÇ˹éÒ àªè¹ ¡ÒúÃÔËÒçҹẺºÙóҡÒÃËÃ×Í«ÕÍÕâÍ áµè¢³Ðà´ÕÂǡѹ¡ÅѺ¼ÅÑ¡´Ñ¹ÃèÒ§ ¾.Ã.º.»¡¤Ãͧ·éͧ·ÕèãËé¡Ó¹Ñ¹-¼ÙéãË­èºéÒ¹´ÓçµÓá˹觶֧ÍÒÂØ 60 »Õ à»ç¹¹âºÒ·ÕèÅéÒËÅѧ, ¡ÒõѴÊÔ¹¹âºÒÂÊÓ¤Ñ­æ ·ÕèÁռšÃзºµèÍ»ÃÐà·È ¾ÂÒÂÒÁËÅÕ¡àÅÕ觡ÒõÃǨÊͺ¨Ò¡ÃÑ°ÊÀÒ áµèãªéÁµÔ¤³ÐÃÑ°Á¹µÃÕà»ç¹à¤Ã×èͧÁ×ʹѧ¡Ã³ÕÊ觷ËÒÃä·Âä»ÍÔÃÑ¡

 (……………………………à»ç¹ä»äÁèä´éËÅÍ¡·Õè¨Ð¼èÒ¹ÊÀÒ·Ø¡àÃ×èͧ ªÍº “ªÇ¹” àª×èͧªéÒËÃ×Í ¨Ð·Ñ¹âÅ¡Âѧä§)

 ¼ÙéàʹͻÃÐà´ç¹ÁͧÇèÒ ¡ÒÃÃÇÁ¢Í§¡ÅØèÁ·Ø¹µèÒ§æ ·Ñé§â·Ã¤Á¹Ò¤Á ·Ø¹¸ØáԨºÑ¹à·Ô§áÅзعÍصÊÒË¡ÃÃÁ«Ö觡ÒÃÁÕàÊÕ§¢éÒ§ÁÒ¡ÍÂèÒ§àºç´àÊÃç¨ÍÒ¨·ÓãËé¶Ù¡ÁͧÇèÒà»ç¹à¼´ç¨¡Òà áµè¢éÍ¡ÅèÒÇËҴѧ¡ÅèÒÇ¡çäÁèªÑ´à¨¹áÅÐÁÕ¤ÇÒÁ«Ñº«é͹¡ÇèÒ༴稡ÒÃã¹Í´Õµ«Ö觷ÓãËéäÁèÊÒÁÒöµèÍ¡Ãä´éÍÂèÒ§µÃ§ä»µÃ§ÁÒàËÁ×͹ã¹Í´Õµ áÅлÃЪҪ¹·ÑèÇ仡çÁÔä´éÃÙéÊÖ¡µÑÇ

 (…………………….ÁÒ¨Ò¡¡ÒÃàÅ×Í¡µÑ駹РáÅзÓâ¾ÅµÅÍ´àÇÅÒ áÅСç¿Ñ§´éǹРẺŴÀÒÉÕãËéÁ×Ͷ×ÍÃÒÂãËÁè ¡çà¾ÃÒФ¹¹Í¡àʹ͹Ð)

 

à·¡âÍàÇÍÃì»ÃÐà·Èä·Â-¤ØÁàºç´àÊÃç¨

 ã¹àÇ·Õ¡ÒÃÊÑÁÁ¹ÒÁͧÇèÒ ¡ÒâÂÒµÑÇáÅÐàµÔºâµÍÂèÒ§á¢ç§á¡Ã觢ͧÃÑ°ºÒÅ ¾.µ.·.·Ñ¡ÉÔ³ à»ç¹ÃÑ°ºÒŹÒ·ع(ÍØ»¶ÑÁÀì)ÁÒ¡ÇèÒÃÑ°ºÒŷع¹ÔÂÁàÊÃÕáÅÐÂѧ·ÓÅÒÂʶҺѹµèÒ§æ ·ÕèÁÕÍÂÙèà´ÔÁã¹Êѧ¤Áä·Âáµè¢ÇÒ§á¹Ç·Ò§¢Í§µÑÇàͧ ÃÇÁ¶Ö§Ê¶ÒºÑ¹·Ø¹¹ÔÂÁ´éÇÂ

 (…………………………àÈÃÉ°¡Ô¨´Õ à¤Ã´ÔµàõÔé§´Õ ¤¹ÁÕ§Ò¹·Ó ÀÒÉÕÃÒÂä´éÃÑ°´Õ ·ÓÅÒ·ع¹ÔÂÁµÃ§ä˹ ¤ØéÁäËÁ·Õè¨ÐäÁèàÊÃÕÁÒ¡¹Ñ¡ ¶éÒä´éÊÔè§Í×è¹ÁÒá·¹·ÕèẺâµàÃçÇ)

 ÀÒ¾·Õè¹Ñ¡ÇÔªÒ¡ÒÃÍÒÇØâÊÃÒÂ˹Ö觾ÂÒÂÒÁ©ÒÂÀÒ¾ãËéàË繤ÇÒÁà»ÅÕè¹á»Å§¢Í§¡ÅØèÁ·Ø¹¤×Í ã¹Í´Õµ¡ÅØÁ·Ø¹·ÕèÁÕÍÓ¹Ò¨ÍÔ·¸Ô¾ÅÁÒ¡¤×Í¡ÅØèÁ·Ø¹¸¹Ò¤Òà ¶éҹѡ¡ÒÃàÁ×ͧâ´Â੾ÒСÅØèÁ¹Ò·ËÒ÷Õèµéͧ¡ÒÃãªé¸¹Ò¤ÒÃà»ç¹°Ò¹·Ò§àÈÃÉ°¡Ô¨¡ÒÃàÁ×ͧ¨Ðà¢éÒÂÖ´¡ØÁáµèÅи¹Ò¤ÒÃâ´ÂµÃ§ áµèËÅѧ¨Ò¡ÇԡĵàÈÃÉ°¡Ô¨ã¹»Õ 2540 ¾.µ.·.·Ñ¡ÉÔ³à¢éÒÂÖ´ÍÓ¹Ò¨ÃÑ° ¡çÊÒÁÒöÂÖ´¡ØÁ¸¹Ò¤ÒÃä´éà¾ÃÒи¹Ò¤ÒÃËÅÒÂáË觵¡à»ç¹¢Í§ÃÑ°ÀÒÂËÅѧà¡Ô´Çԡĵ ·ÓãËéÃÑ°ºÒÅ ¾.µ.·.·Ñ¡ÉÔ³ÊÒÁÒöãªé¸¹Ò¤ÒÃà»ç¹à¤Ã×èͧÁ×Íʹͧ¹âºÒÂä´é

 (…………………………………ÃÙéÊÖ¡ÇèÒ¸¹Ò¤ÒáÓäôբÖé¹ÁÒ¡¹Ð áÅж١¤Çº¤ØÁäÁèãËéÊÃéÒ§¤ÇÒÁàÊÕÂËÒÂä´é´éÇÂ)

 "´ÕÅ àÁ¡à¡ÍÃì(à»ç¹ÈѾ·ì·Õèãªéã¹·Ò§¸ØáԨ㹡ÒÃà¨Ã¨Ò¡ÒäéÒ)·ÕèãË­è·ÕèÊØ´¢Í§ ¾.µ.·.·Ñ¡ÉÔ³¤×Í¡ÒÃà·¡âÍàÇÍÃì»ÃÐà·Èä·Â ËÅѧ¨Ò¡¹Õé¡¡ç¨Ð´ÕÅä»àÃ×èÍÂæ «Ö觶١ÁͧÇèÒ·Óà¾×èÍ»ÃÐ⪹ì¤Ãͺ¤ÃÑÇáÅоǡ¾Ãä·ÕèµéͧàÅÕ駴ÙÍØ»¶ÑÁÀì ¡ÒõÑé§à»éÒÇèÒ¨ÐÍÂÙè¹Ò¹ 20 »Õ ¼Å»ÃÐ⪹ì¨Ðà¾ÔèÁ¢Öé¹ 20 à·èÒËÃ×ÍäÁè" ¼Ùéà¢éÒÃèÇÁÊÑÁÁ¹ÒÃÒÂ˹Ö觵Ñ駢éÍÊѧࡵ

 (……………………………´ÙẺÊÒ¡ÒúԹ¢Í§·Ñ¡ÉÔ³ àÅç¡¡ÇèÒ¡ÒúԹä·ÂÁÒ¡ ÁͧäÁèÍÍ¡¨ÃÔ§æÇèÒ·Ñ¡ÉÔ³¨Ðà·¤âÍàÇÍÃì»ÃÐà·ÈÍÂèÒ§äà ºÃÔÉÑ··Ñ¡ÉÔ³ ¡çÍÂÙèã¹µÅÒ´ ã¤Ã¨Ðà¢éÒ仫×éÍ¡çä´é)

 ¡ÒôÓçÍÂÙè¢Í§ÃÑ°ºÒÅ·Ñ¡ÉÔ³ ·ÓãËéµéͧãªéÇÔ¸Õ¡ÒõèÒ§æ ÁÒ¡ÁÒ ¨Ò¡¢éÍÊÃØ»·ÕèÃǺÃÇÁä´é¨Ò¡àÇ·Õ àªè¹

 

1.¡ÒäǺ¤ØÁÊ×èÍÁÇŪ¹´éÇÂÇÔ¸Õ¡ÒõèÒ§æ ä´éÊÓàÃç¨ ¹Í¡¨Ò¡¹Ñé¹ ¾.µ.·.·Ñ¡ÉÔ³Âѧà»ç¹¼Ùé¡Ó˹´­ÑµµÔÊÒ¸ÒóÐãËéÊ×èÍÁÇŪ¹ÇÔè§äÅèµÒÁ ·ÓãËéËÁ´ÊÀÒ¾ "ËÁÒà½éÒºéÒ¹"

 (………………………….ºéÒä»áÅéǹѡÇÔªÒ¡Òà ¡çàËç¹Ê×èÍ´èÒ·Ñ¡ÉÔ³·Ø¡Çѹ º·¤ÇÒÁ¹Õé¡çÁÒ¨Ò¡ÁµÔª¹)

 2.ãªéÃкº¾èÍ»¡¤ÃͧÅÙ¡»ÃЪҪ¹µéͧà¢éÒá¶ÇÃÍÃѺ¤ÇÒÁªèÇÂàËÅ×ͨҡÃÑ°ºÒÅ µÑ´Ãкº¤ÇÒÁÊÑÁ¾Ñ¹¸ì·Ò§ÍÓ¹Ò¨ÃÐËÇèÒ§»ÃЪҪ¹¡Ñº¡ÅØèÁµèÒ§æ áÅÐÊÃéÒ§Ãкº¤ÇÒÁÊÑÁ¾Ñ¹¸ìÃÐËÇèÒ§»ÃЪҪ¹¡Ñº¹Ò¡Ïâ´ÂµÃ§ àËç¹ä´é¨Ò¡¤¹·ÑèÇä»à¢éÒã¨ÇèÒ à§Ô¹¨Ò¡¡Í§·Ø¹ËÁÙèºéÒ¹ à»ç¹¡ÒáÙéà§Ô¹¨Ò¡ ¾.µ.·.·Ñ¡ÉÔ³äÁèãªè¤³Ð¡ÃÃÁ¡Òáͧ·Ø¹

 (……………………………ºéÒä»ÍÕ¡áÅéǹѡÇÔªÒ¡ÒÃ)

 3.ÊÃéÒ§¤ÇÒÁËÇѧãËéá¡è»ÃЪҪ¹äÁèÁÕ·ÕèÊÔé¹ÊØ´´éÇÂâ¤Ã§¡ÒõèÒ§æ ¨¹»ÃЪҪ¹àʾµÔ´¹âºÒ «Ö觾Ãä¡ÒÃàÁ×ͧ¨Ðµéͧ»¯ÔºÑµÔµÒÁã¹Í¹Ò¤µ

 (………………………….¤¹ÁÕ¤ÇÒÁËÇѧäÁè´ÕËÃ×Í ¨ÐÁÒ¨Ò¡Á×ÍÃÑ°ËÃ×ÍÍÐäáçµÒÁ ¹âºÒÂäÁè´ÕµÑé§áµèàÁ×èÍäËÃè)

 4.¾.µ.·.·Ñ¡ÉÔ³¨ÐáÊ´§º·ºÒ··Õèà˹×Í¡ÅØèÁ¢éÒÃÒª¡ÒõÅÍ´ ÃÙé·Ø¡àÃ×èͧ·Õè¨Ð¹ÓàÊ¹Í ¨¹¢éÒÃÒª¡ÒÃÃÙéÊÖ¡ÇèÒ ¾.µ.·.·Ñ¡ÉÔ³ÁÕ¡ÒâèÒÇ·Õè´ÕÁÒ¡ ·ÓãËé¢éÒÃÒª¡ÒáÅÑÇ

 (………………………..¢éÒÃÒª¡Òê§àÃ×èͧãËé¹Ñ¡¡ÒÃàÁ×ͧäÁèä´éÍÕ¡áÅéÇ ¡ç´Õ¹ÐàÃÒÐ »ªª äÁèä´éàÅ×Í¡¢éÒÃÒª¡ÒÃ)

 

ÊÀÒ¾¡Òóì´Ñ§¡ÅèÒÇ·ÓãËéÊѧ¤Áâ´Â੾ÒТéÒÃÒª¡ÒèШѺµÒ´ÙÇèÒ "·Ñ¡ÉÔ³" ¨Ð¾Ù´ÍÐäà ¨Ð·ÓÍÐäà ¨Ò¡¹Ñ鹨л¯ÔºÑµÔµÒÁâ´ÂÍéÒ§ÇèÒà»ç¹¹âºÒ¢ͧ¹Ò¡Ïâ´ÂäÁèÁÕ¡Òþٴ¶Ö§ÃÑ°Á¹µÃÕµé¹Êѧ¡Ñ´´éÇ«éÓ

 ÍÂèÒ§äáçµÒÁ ÁչѡÇÔª¡ÒÃÁͧÇèÒ·ÕÁ§Ò¹¢Í§ ¾.µ.·.·Ñ¡ÉÔ³ äÁèä´éÁÕ¡ÒÃÇҧἹà»ç¹Ãкºà¾×èͨФÃͧÍÓ¹Ò¨ÍÂèÒ§ÂÒǹҹà·èÒ㴹ѡ ´Ùä´é¨Ò¡àÁ×èÍ ¾.µ.·.·Ñ¡ÉÔ³¡éÒÇŧ¨Ò¡ÍÓ¹Ò¨ËÅѧà»ç¹¹Ò¡Ϲҹ 8 »Õ µÑÇá·¹·Õè¨ÐÊ׺·Í´ÍÓ¹Ò¨µèͤ×Íã¤Ã

¡ÒáèÍ¡Óà¹Ô´¢Í§¾Ãää·ÂÃÑ¡ä·ÂáÁéÊÒÁÒöÃÇÁ¡ÅØèÁ·Ø¹¢¹Ò´ãË­èà¢éÒÁÒÃÇÁµÑǡѹâ´ÂÁÕ¡ÅØèÁ·Ø¹â·Ã¤Á¹Ò¤Áà»ç¹á¡¹¡ÅÒ§ áµèÀÒÂ㹡ÅØèÁ·Ø¹àËÅèÒ¹Õéã¹ÃÐÂÐÂÒÇËÃ×ÍÁÕÊÑ­­Ò³ºÒ§»ÃСÒÃÇèÒ ÁÕ¤ÇÒÁ¢Ñ´áÂé§ã¹·Ò§¼Å»ÃÐ⪹쨹ÍÒ¨à¡Ô´»Ñ­ËÒ¢Öé¹ä´é

¹Í¡¨Ò¡¹Ñé¹ ¾.µ.·.·Ñ¡ÉÔ³¡çÂѧäÁèÁÑè¹ã¨ÇèÒ¾Ãää·ÂÃÑ¡ä·Â¨Ðà»ç¹°Ò¹ÍÓ¹Ò¨·Õèá¢ç§á¡Ãè§ÂÑè§Â×¹ËÃ×ÍäÁè ¨Ö§¾ÂÒÂÒÁÊÃéÒ§»ÃѺÃ×éÍʶҺѹµèÒ§æ ãËéÁÒà»ç¹°Ò¹ÃͧÃѺÍÓ¹Ò¨´éÇ àªè¹ ʶҺѹ·ËÒà ÁÕ¡ÒèѴÃкº¡ÒÃâ¡ÂéÒ«Ö觨ҡ¡ÒÃÊÓÃǨã¹àº×éͧµé¹ ¾ºÇèÒÁÕ¡ÒÃâ¡ÂéÒÂà¾×è͹ÃèÇÁÃØè¹·Õè¡ÓÅѧàµÔºâµ¶Ö§ 35 ¤¹ à¢éÒ´ÓçµÓá˹觶֧ 35 ¤¹à¾×èͨÐä´é¤ØÁ¡ÓÅѧÊӤѭµèÍä» àªè¹à´ÕÂǡѺÊӹѡ§Ò¹µÓÃǨáË觪ҵԷÕè¼ÙéºÑ­ªÒ¡ÒÃ˹ÕéäÁè¾é¹¤¹Ê¹Ô·áÅÐà¤Ã×Í­ÒµÔ

 (…………………………….·Ó¡Ñ¹·Ø¡ÊÁÑ ·Ø¡ÃÑ°ºÒŤÃѺ Êèǹ·Ñ¡ÉÔ³äÁèÁÑè¹ã¨ ÃÙéä´éÍÂèÒ§äÃÇèÒà¢Ò¤Ô´ÍÐäÃÍÂÙè ¨Ð¤Ò´à´Ò¡çºÍ¡´éǹÐÇèÒ¤Ò´à´ÒÍÂÙè)

 

¹âºÒ¡Ѻ¼Å¡Ãзº3á¹Ç·Ò§

 ã¹ËÑÇ¢éÍ "·Ø¹¹ÔÂÁä·Âº¹á¹Ç·Ò§·Ñ¡ÉÔâ¹ÁÔ¡ÊìáÅмŵè͹âºÒ¡ÒþѲ¹Ò" ¼ÙéàʹͻÃлÃÐà´ç¹¹Í¡¨Ò¡¾Ù´¶Ö§¼Å¢Í§¹âºÒ¡ÒþѲ¹Ò·ÕèÊ觼ŵèÍ˹ÕéÀÒ¤¤ÃÑÇàÃ×͹·Õèà¾ÔèÁ¢Ö鹫Ö觢éÍÁÙŨҡ·Ø¡Ë¹èǧҹµÃ§¡Ñ¹ËÁ´áÅéÇ ¼ÙéàʹÍÁͧÇèÒ¹âºÒ¢ͧÃÑ°ºÒÅÁÕ¼ÅËÃ×ÍÁÕà»éÒËÁÒ 3 ÊèǹËÅÑ¡æ

 (…………………………….ÃÒÂä´éà¾ÔèÁ ˹Õé¡çà¾ÔèÁà»ç¹à§Ò¹Ð ´Í¡µèÓ¡ç «×éͺéÒ¹«×éÍö¡Ñ¹¹Ð)

 

1.¹âºÒ·ÕèÁռŵèͤÐá¹¹àÊÕ§㹡ÒÃàÅ×Í¡µÑé§ã¹»ÃÐà·ÈáÅФÇÒÁà»ç¹¼Ùé¹ÓµèÒ§»ÃÐà·È àªè¹ ¹âºÒÂàÍ×éÍÍҷõèÒ§æ( ¨´·ÐàºÕ¹¤¹¨¹,ºéÒ¹àÍ×éÍÍÒ·Ã) ·ÕèÁռŵèͤÐá¹¹àÊÕ§㹻ÃÐà·È ¢³Ð·Õè¹âºÒµèÒ§»ÃÐà·È àªè¹ ¾Ñ¹¸ºÑµÃàÍàªÕ ¹âºÒµèÍ»ÃÐà·Èà¾×è͹ºéÒ¹¨ÐÁռŵèͤÇÒÁà»ç¹¼Ùé¹Óã¹ÀÙÁÔÀÒ¤

 2.¼ÅµèͤÐá¹¹àÊÕ§áÅФÇÒÁÁÑ觤Ñ觷ÕèÁռŵèͤÇÒÁà¨ÃÔ­àµÔºâµ·Ò§àÈÃÉ°¡Ô¨ËÃ×Í¨Õ´Õ¾Õ àªè¹ ¡Í§·Ø¹ËÁÙèºéÒ¹ ˹Ö觵ӺÅ˹Ö觼ÅÔµÀѳ±ì ¡ÒÃà»Ô´àÊÃÕ¡ÒäéҡѺ»ÃÐà·ÈµèÒ§æ

 3.¼ÅµèͤÇÒÁà¨ÃÔ­àµÔºâµ·Ò§àÈÃÉ°¡Ô¨ àªè¹ ¡ÒÃá»ÃÙ»ÃÑ°ÇÔÊÒË¡Ô¨

 

ÍÂèÒ§äáçµÒÁ ¹âºÒÂàËÅèÒ¹ÕéÍÒ¨ÁÕÇÒÃЫè͹àÃé¹ã¹àÃ×èͧ "¤ÍÃìÃÑ»ªÑè¹àªÔ§¹âºÒÂ"

 ÁÕ¡ÒÃËÂԺ¡ÇҷТͧ ¾.µ.·.·Ñ¡ÉÔ³·ÕèãËéÊÑÁÀÒɳìäÇé㹪èǧ»ÕãËÁè㹷ӹͧÇèÒ ¶éÒàÈÃÉ°¡Ô¨à¨ÃÔ­àµÔºâµ·Ø¡¤¹ä´éËÁ´ ¼Á¡çä´é ºÃÔÉÑ·¡çä´é áÁè¤éÒ¢Ò»ÅÒ¡çä´é áµè·¡Ø¤¹¡çä´éµÒÁÊèǹ¢Í§µÑÇàͧ «Ö觻ÃÐà´ç¹¤×Í ½¹·Õ赡¹Ñé¹µ¡·ÑèÇ¿éÒËÃ×ÍäÁè ·Õèä˹µ¡ÁÒ¡·Õèä˹µ¡¹éÍÂ

 (…………………………….¶éÒ¨ÐàÍÒÊѧ¤Á¹ÔÂÁ¡çºÍ¡ÁÒ ã¹·Ø¹¹ÔÂÁ áÅéÇáµè¤ÇÒÁÊÒÁÒö¢Í§¤¹)

 ¼ÙéàʹÍÂѧËÂԺ¡µÑÇàÅ¢ÁÙŤèÒÃÒ¤ÒËØé¹ã¹µÅÒ´ËÅÑ¡·ÃѾÂì¢Í§¡ÅØèÁªÔ¹¤ÍÃì» 5 ºÃÔÉÑ·¨¹¶Ö§Çѹ·Õè 8 Á¡ÃÒ¤Á 2547 ÇèÒ ÁÕÁÙŤèÒÊÙ§¶Ö§ 452,000 ÅéÒ¹ºÒ·(¨Ò¡ÁÙŤèÒµÅÒ´ÃÇÁ 4.8 ÅéÒ¹ÅéÒ¹ºÒ·ËÃ×Í»ÃÐÁÒ³ 10%) ¢³Ð·ÕèÁÕ¢éÍÁÙÅǧã¹ÃкØÇèÒµÃСÙŪԹÇѵÃÁÕ·ÃѾÂìÊÔ¹·ÕèÁÕÁÙŤèÒÊÙ§¶Ö§ 1 ÅéÒ¹ÅéÒ¹ºÒ·

 (……………………………..ºÃÔÉÑ·ÍÂÙèã¹µÅÒ´¹Ð áÅéÇ·Õè·Ñ¡ÉÔ³·ÓãËé GDP ä·ÂâµàÃçÇ¢Öé¹ËÅÒ»յԴµè͡ѹ ÁÕÁÙŤèÒÊÑ¡á¤èä˹ áÅéǤ¹à¢Ò¡çªÍº·Ñ¡ÉÔ³¡Ñ¹·Ñ駹Ñé¹ â¾ÅºÍ¡ÇèÒ 80% ªÍºà¢Ò¹Ð ¾Í¤¹ªÍº·Ñ¡ÉÔ³ à¢Ò¨ÐàÍÒ AIS ´éÇ áÅéǼԴµÃ§ä˹ àËÁ×͹´ÒÃÒä»à»Ô´ÃéÒ¹¢éÒÇÁѹä¡è¹Ð Áѹ¼Ô´ÍÐäÃ)

 ¹Í¡¨Ò¡¹Ñ鹡ÒôÓà¹Ô¹¹âºÒÂÀÒÂãµéÃÑ°ºÒÅ ¾.µ.·.·Ñ¡ÉÔ³à¡Ô´¼Å»ÃÐ⪹ì·Ñº«é͹(conflict of interrest)