TEAM VIJVERMAN

Sven Van Cleven (SCHOL): 18de plaats

Elias Schack (SEN): 18de plaats
Stijn Daelman (SEN): 20ste plaats
Koen Gardeyn (SEN): 47ste plaats

Petra De Sadeleer (SEN): 15de plaats

Thierry Duquet (MAS): DNF

Volledige uitslag
Foto's + foto's met dank aan Stijn Fincioen

(nog enkele late actiefoto's van Cougar's eindrush in Opwijk)

Sven Van Cleven (schol): 9de plaats
Koen Speliers (korte cross): 5de plaats
Thierry Duquet (masters): 17de plaats
Elias Schack (senioren): 12de plaats
Koen Gardeyn (senioren): 20ste plaats

Volledige uitslag

Masters: 1000m - 1500m - 3000m
EA: Koen Gardeyn, Thierry Duquet, Wilfired Dubois: 4de plaats

Seniors: 1350m - 3000m - 4500m
EA 1: Kim Barbé, Tom Vanslambrouck, Koen Naert: 13de plaats (26'57")
EA 2: Thibaud Tack, Stijn Beerens, Lieven Vandenbroucke: 36ste plaats (28'39")
EA 3: Koen Gardeyn, Koen Speliers, Elias Schack: 38ste plaats (29'01")

Volledige uitslag
Foto's met dank aan Stijn Fincioen

Thierry doseert het best, Jan wordt overmoedig op km 31, Wim beperkt de schade na km 35, Bart kent een moeilijke 2^e wedstrijdhelft,

Koen moet meer bananen eten en Petra wint ... de 6 km!!!

Zaterdagmiddag, 13u. Wim Van de Verre is vergezeld van zijn vrouwtje Sofie en dochtertje Laurien. Ook vader Luc Van de Verre is met zijn vrouw van de partij. Steven Van Nieuwenhove en diens vader, Jozef, willen zo snel mogelijk Hollandse grond onder de voeten voelen. Bart De Smet is er graag bij, hij liep van ons allemaal het meeste marathons. Koen Gardeyn snakte al naar het startschot. Zijn wederhelft Hilde en zoon Matthias wilden zijn exploot niet missen. Jan Vijverman had een bezorgde trek op het gelaat, die knie, weet u wel. Maar gelukkig was Petra ook van de partij om geruststellende woorden te spreken. Om iets voorbij 13u vertrok deze bonte karavaan richting Nederland. Missie: de marathon tot een goed einde brengen.

 

Bij het Sofitel-hotel kwamen we meteen onze 5^e marathonloper, Thierry, tegen. Hij was al iets vroeger vertrokken, en ook zijn vrouwtje, Danielle, was erbij om ons allen te steunen. Danielle zelf was ingeschreven voor de 6 km-loop, die ook op zondag gelopen zou worden een half uur voor de start van de marathon. Danielle heeft echter in laatste instantie verstek moeten geven omwille van ziekte. Maandag 13 oktober moest zij opgenomen worden in het ziekenhuis. We wensen Danielle heel veel sterkte toe en hopen werkelijk dat alles opnieuw goed komt. Petra besloot dan maar om in Danielles plaats mee te lopen op de 6 km. In de lopersbeurs werd ook nog Rudy Vijverman, de poepa van de Jean, ingeschreven op de halve marathon. Hij zou echter de ochtend van de wedstrijd arriveren. Een korte shopping doorheen deze beurs bracht ons opnieuw tot in het centrum van Eindhoven, waar een gezellige drukte heerste. In een taverne nuttigden wij nog ons laatste avondmaal, voor de meesten onder ons een dampend bord spaghetti, met brood, maar toen Koen Gardeyn voor de 4^e keer het lege mandje brood wilde laten vullen kregen we te horen dat alles op was. We zullen maar denken dat het op zijn Hollands is zeker? Steven besloot dan maar later op de avond nog een, liefst geopende, bakkerij te zoeken om een rozijnenbrood te gaan kopen. Wim en Bart vertrouwden de Hollandse keuken zelfs niet van tevoren, zij hadden hun eigen eten bij. Wim had op vrijdagavond zelfs nog een hele stapel wafels gebakken. Bij het eten werd ook nog even de deelnemerslijst onder de loep genomen, en iedereen merkte al vlug de uitgebreide Aalsterse delegatie op, niet alleen voor wat betreft wedstrijdlopers, maar ook heel veel joggers uit het Aalsterse waren present. Uit Dendermonde daarentegen vonden we geen enkele loper. We hebben nochtans lang gezocht. Gewoon een vaststelling, beste sportliefhebbers. Petra en Jan deden nog een avondwandeling samen met Thierry en Danielle, en amuseerden zich met het kleuren van clown-tekeningen.

 

Iedereen kroop op tijd het bedje in, maar de ene sliep al beter dan de andere. Steven zal wellicht het minst geslapen hebben, nauwelijks 3u deed hij zijn oogjes dicht. Cougar en Bart deelden samen, vreedzaam, het bed. Wim was toch wat zenuwachtig, Jean en Thierry zullen nog het best geslapen hebben, misschien ligt het aan de verdieping want zij lagen 4 etages lager dan de anderen. Een licht ontbijt later konden we nog even genieten van de laatste rust op de kamer. Petra vertrok iets vroeger, want om 10u30 startte de 6 km. Tegen 10u was het stilaan tijd om ons naar de startzone te begeven.

 

Om 10u werd de hele meute 6 km-lopers (2.313 aankomsten werden genoteerd) verzocht binnen het ruime startvak plaats te nemen. Petra schrok zich een bult toen ze zag hoe een knettergekke speaker, ondersteund door 6 danseresjes op een podium, een sessie ochtend-aerobics begon aan te wakkeren bij de opeengepakte bende lopers. Een schoolvoorbeeld van slechte timing. Toen de start om 10u30 stipt dan uiteindelijk gegeven was duurde het nog een halve minuut vooraleer Petra aan lopen kon denken. In de eerste 2 km was het voor haar al  slalommend lopers inhalen. Ze jaagde zich er aanvankelijk enorm in op, maar toen ze na enkele minuten makkelijker haar eigen tempo kon kiezen ging het beter. Petra liep een mooie wedstrijd, die ze als 17^e wist te beeindigen, en zelfs als 1^e vrouw. De 6 km werd in 24'06" gerond, gemiddeld 4'01" per km, zeker niet slecht op dit ochtendlijke uur, zonder opwarming en met het tijdsverlies die ze leed in de eerste 2 kilometers, doordat ze niet onmiddellijk doorheen de grote meute kon laveren. Met deze prestatie rondde mijn zoetje 2 hele goeie trainingsweken af . Jammer genoeg bleef ze niet wachten op de prijsuitreiking omdat ze wilde gaan supporteren en drank afgeven voor de marathon. Liefde is: je ventje aanmoedigen verkiezen boven zelf gehuldigd worden! Dank je wel, Petrake.

 

Tijd voor de marathon dan. Tegen kwart voor 11 verzamelden Thierry, Bart, Wim, Cougar en ikzelf vooraan in het startvak voor wedstrijdlopers die niet deelnamen aan het Nederlands kampioenschap. We hadden toen reeds ca. 15' losgelopen en wat gestretcht. Dat schot mocht komen. De Nederlandse wedstrijdlopers mochten in een apart startvak plaatsnemen net voor ons. Voor hen stond een kleinere groep uitgenodigde atleten, voornamelijk zwart gekleurd. Het laatste startvak tenslotte bevatte de grootste groep recreanten. Dramatische muziek door de gigantische boxen aan de start deed ons snakken naar het verlossende startschot. Toen het uiteindelijk 11u was vertrok Bart met een groepje dat voor 2u35' wilde lopen. Ambitieus, snel, maar de anders zo berekende Bart wilde een risico nemen. Steven zocht vrijwel onmiddellijk de groep van 2u30' op, gehaasd tot de 30^e km door Tom Van Slambrouck. Thierry, Bart en ikzelf liepen de eerste km heel behoedzaam, evenals Koen, die zo snel mogelijk het beoogde tempo van 4'15" per km wilde lopen. In de 2^e km kwamen we stilaan uit de massa en toen vertrok Wim heel geleidelijk aan zijn inhaalrace. Hij zou opschuiven tot de 12^e km, en daar in een groepje terecht komen waar men een tempo van net boven de 3'40" per km draaide. Hij voelde zich hierbij uitstekend, het was nu enkel afwachten hoe het lichaam zou reageren op dit hoge tempo voorbij de 30^e km.

 

Bart volgde attent in een groepje met o.m. Ali Van Hoebroeck (AVLO), hij passeerde aan het 5 km-punt in een snelle 18'13". Wim was daar een dikke halve minuut later gepasseerd en Thierry en Jan hielden elkaar gezelschap. Zij schoven op naar voor tot de 6^e km, waar ze in een groepje met Bruno De Corte (VITA) terecht kwamen. Aan de 5^e km passeerden onze 2 Aalsterse vrienden in een goeie 19'53", ideaal op schema voor een gemiddelde tempo van 4' / km (15 km/u) of een beoogde chrono van 2u48' Jean had evenwel pijn in de linker knie, maar het was draaglijk om er mee te lopen. Of het verstandig was, dat is een andere vraag natuurlijk. Koen voelde zich prima en zat perfect op schema om onder de 3u-grens te blijven. Hij had met een tussentijd van 21'15" perfect het tempo van 4'15" gelopen tijdens de eerste 5 km. Iedereen had blijkbaar het goede tempo gevonden, het was kwestie van dit nu vol te houden. In onderstaande tabel kan u de verdere tussentijden bekijken, opgesplitst per schijf van 5 km. Naar de 10^e km merken we dat het tempo van Wim en Bart naganoeg even snel geworden was. Wim was wat sneller gaan lopen en Bart wat rustiger, vandaar. Thierry en Jan bleven heel constant lopen. Koen was ook wat versneld.

 

Wim bleef een gelijkmatg tempo lopen, veelal aan kop van een groepje met o.m. Nadje Wijenberg.  Vanaf km 18 kreeg hij Bart in het vizier, maar het zou nog bijna 10 km duren voor beide Aalstenaars weer bij elkaar liepen. Bart kreeg het stilaan moeilijker en was alleen gevallen. De 4^e schijf van 5 km had hij het moeilijk gekregen en was zowat 1 minuut moeten vertragen, maar naar de 25^e km kon hij zich terug wat herpakken. Rond km 27 kwam het groepje "Van de Verre" bij Bart, die moeilijke momenten doorbeet. Wim kwam aan het 30 km-punt nog steeds prima door, al was er wel reeds een licht verval. Bart moest het tempo verder laten zakken, hij kreeg vanaf hier een prijs te betalen voor de iets te snelle start.

 

Thierry en Jan bleven de kilometers afhaspelen als een metronoom. Tegen 15 km per uur voelden beide atleten zich heel goed. Jan had wel wat schrik van zijn knie, die bleef onaangenaam voelen, en ook de benen voelden raar aan. Maar dat kan misschien ook liggen aan de speciale wedstrijd. Thierry hield zich goed in en wist dat zijn moment nog zou komen. Rond km 11 was de groep heel wat groter geworden, want er was een waar peloton komen aansluiten van ca. 30 atleten. Deze groep bleef echter het tempo van 15 km/u lopen. Koen voelde zich denkelijk ook prima, want ook in de 3^e schijf was hij lichtjes versneld. Hij zat nu ruim onder het schema van 3u. Ook tijdens de volgende 15 km kon Koen zijn tempo vasthouden, al was het wel opnieuw gezakt naar het aanvangstempo van de eerste 5 km, 4'15" / km. Tot de 30^e km zat Koen dus perfect op schema.

 

Maar iedereen weet dat de marathon pas echt begint door te weken vanaf de 30^e km, en we waren benieuwd wat er nu zou gebeuren. Wim was Bart weten voorbij te gaan, maar even verder moest hij het groepje laten gaan. Ze versnelden niet, maar Wim kon plots het tempo niet meer aan. Op km 32 lukte het nog wel, bij km 33 niet meer. Het verhaal van het verval begon voor Wim op 10 km voor de finish. Het tempo van 3'43" per km kon niet aangehouden worden en de 7^e schijf van 5 km was er eentje van gemiddeld 3'55". Naar de 40^e km was het werkelijk alle hens aan dek, maar stappen hoefde niet. Wim kon al bij al nog steeds behoorlijk draaien en haalde nog gemiddeld 4'20" per km in de 8^e en laatste 5 km-schijf. Tijdens de laatste 2 km doorheen het centrum wist hij zijn tempo nog een beetje op te trekken, tot een eindtijd van 2u42'41" (gemiddeld: 3'51" / km), op een 64^e plaats algemeen. Voor zijn debuut op de marathon mag Wim op een goeie tijd terugblikken, maar de volgende keer zullen we het verval in de laatste 10 km trachten tot nul herleiden. We denken dat dit kan lukken als we de laatste maand van de voorbereiding niet verliezen wegens ziekte.

 

Bart had het groepje van Wim moeten laten gaan voor de 30^e km, en de laatste 12 km waren een calvarietocht. Het tempo kon niet hoog gehouden worden, de 7^e schijf was gemiddeld aan 4'25" / km, de 8^e schijf zelfs aan 4'54" / km. In de ultieme 2 km kon Bart opnieuw wat versnellen. Bart was leeg, maar moest niet stappen. Uiteraard verloor hij in die laatste 10 km veel plaatsen, en op de 111^e plaats werd het een chrono van 2u49'39". Atleet De Smet was te snel gestart, en kreeg een zware prijs te betalen. In principe werd het Barts laatste marathon, maar hopelijk is dat afscheid nog niet definitief. Hij kan ons nog heel veel bijleren op deze afstand, en ik hoop dan ook dat we volgend jaar nog op hem zullen kunnen rekenen, niet alleen op de marathon zelf, maar vooral tijdens de trainingen. Maar nu eerst even rusten, en dan kan Bart het winterseizoen in duiken, het eerste als veteraan.

 

Thierry en ikzelf bleven in de groep verscholen zitten en spaarden zoveel mogelijk krachten. Bij de passage van de 25^e km waren al veel atleten moeten lossen, zodt we nog met 10 lopers samen liepen. De 6^e schijf van 5 km was voor het eerst iets trager verlopen, tegen 4'04" / km, en dat verontrustte Jan wel een beetje want hij voelde zich nog relatief goed. Hij kon zich toen niet langer inhouden en versnelde bij de 31^e km naar een tempo van 3'45" / km. Dat lukte aardig voor de 32^e en de 33^e km, maar bij de 34^e km was het tempo alweer gezakt tot 4' / km. Op km 35 zelfs een stuk erboven. De versnelling was dom, en binnen dezelfde schijf had Jan zijn beste krachten helemaal verschoten. Hij liep de 7^e schijf in 19'46", nog steeds prima op schema dus, maar het tempo verval was begonnen op km 34 en zou onomkeerbaar blijken. Thierry was slimmer en bleef in het groepje, dat ondertussen nog slechts 4 atleten telde, lopen aan exact 15 km/u. Aan de 36^e km raapte hij strijdmakker Jean op en liet hem meteen ter plekke. Thierry kon nog heel wat plaatsen winnen en haalde ook in de 8^e schijf nog nagenoeg hetzelfde tempo (4'05" / km). Via een sterke laatste 2 km liep Thierry binnen in 2u48'55" (4'00" / km), op de 106^e plaats. Hij werkte een perfecte wedstrijd af en haalde zijn doel. Atleet Duquet kan zichzelf perfect inschatten en is voor vele andere atleten een voorbeeld. Hopelijk kan de Jean nog enkele marathons samen met hem afwerken. Merci Thierry, jij was de enige die hetzelfde tempo kon blijven aanhouden.

 

De Jean bekocht zijn 'jeugdzonde' met verder tempoverval in de laatste 7 km. Er passeerden nog heel wat lopers maar het lukte gewoon niet sneller te lopen dan 14 km/u. Pijnlijk was dat. Zelf liep ik ook nog enkele stervende zwanen voorbij. Al bij al kon ik de laatste 7 kilometer blijven lopen aan 4'20" per km. Het verval bleef dus enigszins binnen de perken. Ik werd 120^e in een tijd van 2u50'59" (4'03" / km). Ik was blij met de gerealiseerde eindtijd, en vooral dat mijn knie het gehaald had. De volgende maand staat in het teken van de recuperatie en herstel van de linker knie. Ik maak me toch zorgen dat het niet meet 100% goed komt. Hopelijk brengt voldoende rust soelaas.

 

Cougar ten slotte had tot het 30 km-punt een perfect gevoel in de benen, maar begon dan een een progressief verval. Ook hij kende heel moeilijke momenten in die laatste 12 km. Aanvankelijk kon het tempo nog rond de 4'30" per km gehouden worden, maar in de 8^e schijf liep Koen slechts net beneden de 5' / km, en dat nekt hem in een sub-3u chrono. Er liepen hem nog een heleboel atleten voorbij, maar, en Koen zelf wijt het aan het eten van een lekkere banaan, in de laatste 2 km versnelde Koen plots weer 1' per km, afgerond met een mooie eindsprint. Hij werd 244^e in 3u03u23'. Hiermee zat ook zijn debuut erop. We moeten voor Koen zeker onthouden dat de lange duurlopen en langere tempo's prominenter aanwezig moeten zijn in een volgende voorbereiding. Clubgenoot Stijn Fincioen liep heel sterk naar 2u26'10". Makker en Aalstenaar Steven Van Nieuwenhove was samen met ons naar Eindhoven getrokken en wij bedanken hem voor het aangename gezelschap. Hij kreeg op het laatste een pandoering maar haalde nog 2u41'38".

 

Wim, Jan en Cougar liepen een debuut-chrono. Alle 3 hopen ze die volgend jaar te verbeteren. De locatie waar dit moet gebeuren is nog niet bekend. Wim had tegenslag tijdens de laatste maand met ziekte. Hij kon zijn programma daardoor niet afwerken. Jan kende tegenslag tijdens de laatste 3 weken, met aanhoudende kniepijn links. Hij moet eerst herstellen alvorens het veld in te duiken. Ooit zal Cougar de 3u-grens doorbreken. In afwachting moet hij meer bananen eten. Misschien eens vragen bij Chiquita voor sponsoring. Thierry liep heel gelijkmatig, werkelijk een hele mooie race van hem. Jammer dat de veteranen crossen slechts 6 km lang zijn. Hopelijk is hij er in 2009 ook weer bij. Hetzelfde durf ik hopen voor Bart, die aangekondigd had dat het zijn laatste marathon was. Maar het mooie groepje marathonlopers die we nu hebben bij EA kan voor hem misschien toch een stimulans zijn om door te gaan. Bart liep wellicht over zijn laatste marathon-finish, alhoewel, Ene Lance Armstrong zou ook stoppen, nietwaar?

 

Beste sportliefhebbers, rest er me alle aanwezigen te bedanken voor de steun ter plaatse, evenals alle mensen die ons van thuis uit gesteund hebben in de zware voorbereiding. Zonder jullie begrip lukt dit echt niet, maar het resultaat is steeds prachtig. Tijdens de marathon van Eindhoven, waar de top Keniaans spreekt, hoorde men in 2008 ook opvallend veel Aalsterse klanken. Laten we bidden dat het niet de laatste keer zal zijn.

 

 

Cijfergegevens marathon Eindhoven 2008:

 

	Wim	Bart	Thierry	Jan	Koen
5 km	18'47"	18'13"	19'53"	19'53"	21'15"
10 km	18'28"	18'24"	19'56"	19'56"	20'58"
15 km	18'39"	18'16"	20'04"	20'04"	20'52"
20 km	18'39"	19'12"	19'59"	19'59"	21'12"
25 km	18'45"	18'58"	19'53"	19'53"	21'20"
30 km	19'00"	19'50"	20'20"	20'20"	21'20"
35 km	19'33"	22'03"	19'58"	19'46"	22'51"
40 km	21'37"	24'32"	20'23"	21'39"	24'31"
42,2 km	2u42'41"	2u49'39"	2u48'55"	2u50'59"	3u03'23"
Gem.	3'51" / km	4'01" / km	4'00" / km	4'03" / km	4'21" / km
1e helft	1u18'39"	1u18'18"	1u24'15"	1u24'15"	1u29'01"
2e helft	1u24'02"	1u31'21"	1u24'40"	1u26'44"	1u34'22"
Verschil	+ 5'23"	+ 13'03"	+ 25"	+ 2'29"	+ 5'21"

 

Atletiekliefhebbers, tot een volgende gelegenheid.

 

Sportieve groeten, Jan Vijverman.

Stijn Daelman: 3de plaats

Uitslag

Elias Schack: 2de plaats

Ik was gewoon gestart (er werd nogal stevig ingevlogen door de rest ...) waardoor ik in een ongeveer 10e stelling weg was (jun-sen-mas samen). Het was een aanloopronde plus 5 grote rondes. Geleidelijk aan kon ik opschuiven. Vooral in de eerste en de tweede volle ronde trok ik door: ik zat even achter Marc Van der Hoeven. Marc Vanderstraeten was al van bij de start gaan vliegen met Pelicaen in zijn spoor. Ik raapte Thomas De Backer op, kon in het spoor van Vander Hoeven komen en raapte zo een voor een de sneller gestarten op (oa Luc Van Asbroek (die ook de dag voordien al een wedstrijd gelopen had) en Patrick Van Petegem). Dan liepen enkel nog Pelicaen (die had moeten lossen) en Vanderstraeten voor ons. Pelicaen had zijn tempo echt wel laten zakken en wachtte tot hij ingelopen werd door ons. Zo zat ik ergens in de derde ronde in een groepje van 3 achter de uiteindelijke winnaar Vanderstraeten. Ikzelf was dan al tevreden met mijn eerste podiumplaats van deze winter en besloot om gewoon mijn wedstrijd verder te zetten met als doel het behouden van de derde plaats. Ik liep de resterende ronden nog een goed tempo, maar zonder in het rood te gaan. De twee anderen liepen echter nog niet zoveel uit. Vander Hoeven kon Pelicaen in de laatste ronde nog afschudden en werd eerste master en tweede in totaal.

Ik kijk al uit naar de cross in Overmere, waar ik na een tweede plaats drie jaar geleden en een derde plaats vorig jaar opnieuw zal proberen te bevestigen.

Foto's
Uitslag

Free JavaScripts provided
by The JavaScript Source