Suus op reis,........

Brazilie - 2004

Officiele naam: Federale republiek Brazilie
Staatsvorm: Federale presidentiele republiek
Hoofdstad: Brasilia
Oppervlakte: 8.511.965km2
Tijdsverschil: 4 tot 6 uur
Aantal inwoners: 176.030.000
Bevolkingsprognose in 2015: 201.393.000
Levensverwachting: 63,6 jaar
Officiele taal: Portugees
Overige talen: 180 Indianentalen  (w.o Tupi, Guarani, Ge, Arawak, Carib)
Analfabetisme: 16,7%
Bevolking: 55% Europees, 38% Mulat, 6% Afro-Amerikaans en 1% overig.
Munteenheid: Real
Hoogste punt: Pico da Neblina 3014m.

Quarta feira, dia de 27 outubro 2004, Fortaleza, Brasil.

Wat een reis,.........

Allereerst begon ik met een vertraging van ruim 3 uur nadat ik eerst geript ben door MartinAir door aan de incheckbalie 30 Euries aan brandstoftoeslag te betalen. Eindelijk vertrokken we dan om 17:00uur (oorspronkelijke Nederlandse tijd was 13:35uur).

 

Net dat ik begon mijn enorme reet in het vliegtuigstoel te draaien vraagt een hele leuke jongen in het Engels of hij niet naast mij mag komen zitten naast het raam. Ik antwoord in het Engels (?) ja natuurlijk. Na een flinke conversatie kwamen we beiden erachter dat we gewoon Nederlands zijn eigenlijk, duh! Kortom ik heb het grootste gedeelte van de reis met Germain geouwehoerd over van alles en nog wat. Een zeer spontane  vriendelijke 29-jarige Waterman uit Amsterdam. Eindelijk komen we dan  (Nederlandse tijd 02:00uur) in Fortaleza aan en kunnen we al snel door de zeer passagiers vriendelijke controle en snel staan we buiten. Gelukkig vraagt de "Grenspolitie" niet naar mijn retourticket! (die ik niet heb) Vervolgens dacht ik, laat ik wat geld pinnen want ik heb geen Reais op zak. Schijnt na 22:00uur uit veiligheid de banken geen bedragen meer dan 100 Reais (= ongeveer 30,30eurie) uit te geven, op zich wel goed natuurlijk en voorlopig kan ik wel met 100 Reais uit de voeten. Duh! Als de pinautomaat werkt wel jah.....

Zucht, kreun, steun ik snap helemaal nix van die apparaten hier. Na een kwartier staan hannessen heb ik de hoop opgegeven en heb ik de 'plaats delict' verlaten om vervolgens buiten de airport te gaan pinnen en hulukkug werkte die apparten wel zoals ik dat wilde! Maar omdat MartinAir (bedankt k..t. maatschappij) zo laat was aangekomen werd het penibel voor me om nog met openbaar vervoer te gaan reizen (die stoppen na 22:30uur).  Hulukkug was QXL (organisatie waar ik mijn ticket boekte) zo aardig om mij naar het centrum van Fortaleza te brengen. (met een enorme bus met allemaal Nederlandse jongeren)  Pfffff.....wat een start zeg! Tot nu toe gaat het nog niet geweldig met me. Ik heb zeer veel moeite met het acclamatiseren hier en de jetlag wil ook maar niet verdwijnen. Nou slaap ik van nature al heel veel maar hier schijnt mijn lichaam zich helemaal thuis te voelen. Ik heb dus nog niet veel van Forta gezien dus nu maar ff bijkomen en proberen zo snel mogelijk mee te gaan in hun tempo. Het is redelijk warm. Gemiddeld 30graden overdag en 's nachts gemiddeld 22 graden. Mijn pousada kost 20 Reais (6,06 Eurie) per dag. Verder snap ik helemaal nix van die mensen hier! Zes a zeven Portugeze lessen heeft wat geholpen maar bij mij niet veel! Ze zijn overigens wel aardig en lullen lekker door in het Portugees terwijl ik volgens mij wel 'n blik trek van " Eh?" Ik heb nog niet veel gegeten omdat ik natuurlijk lig te slapen maar wat ik heb gegeten was wel lekkah'r. 

Anyhoe. So far not so good,.............

Sexta-feira de dia 29 outubro 2004, Jericoacoara, Brasil.

 

Vandaag,...ja vandaag gaat het alweer stukken beterder. Ondanks dat ik alweer bijna 13 uur
heb geslapen, echter een taxi gepakt  mijn ogen half dichtgeplakt (nu weet ik waarom Brazilianen liters koffie drinken) werd ik voor 15 Reais (4,54eurie) naar de rodoviaria (busstation) gebracht en heb ik aldaar een busticket gekocht naar Jericoacoara. Hier op het rodoviaria ziet het er goed georganiseerd uit en zeer betrouwbaar. Diverse "travelagencies" en verschillende soorten winkeltjes. Ik zie overigens niet zoveel toeristen. Sterker nog van alle mensen die hier rondlopen ben ik volgens mij de enige uit Europa.

Anyhoe.
Mocht ik binnen 10 jaar kinderen krijgen dan kunnen ze borstmelk wel vergeten!! Ik moet minstens 150 liter yoghurt aangemaakt hebben de afgelopen 40 minuten. Wat wij in Nederland duinen noemen heet hier een  'zand paadje'. De 'truck' heeft dus dwars door het zandpaadje mij  naar het dorpje Jericoacoara gebracht, MEU DEUS! My God! Kom niet aan de inhoud laat staan aan de verpakking. AU! AU! AU!


Anyhoe.
Ik ben dan eindelijk hier in Jericoacoara aangekomen het lijkt wel een hippieparadijsje. Allemaal vage figuren en veel surfers! Ziet er wel relaxed. Echter heb ik zojuist besloten om Brazilie zo snel mogelijk te verlaten. Er zijn wat
dingen gebeurd die mij niet zo goed zijn bevallen en dan druk ik me nog zacht uit. Een ding is zeker ga Brazilie NIET ontdekken als je de Portugeze taal niet beheerst en zij de Engelse taal niet en zeker als vrouw alleen niet,....
Ik probeer z.s.m Manaus te bereiken hoe/wat weet ik nog niet maar het tempo zal opgevoerd en via Manaus dwars door het Amazonegebied naar Peru.

Groetje van een teleurstellende Suus-An

Sabado de dia 30 outubro 2004, Jericoacoara, Brasil.

 

De reden waarom ik eigenlijk weg wil uit Brazilie is omdat ik voor de zoveelste keer bedreigd ben door 'n local. Doordat ik alleen reis en vrouwelijk ben ligt het me toch gevoeliger dan ik willen zou. Puur omdat ik weiger de 'locals' geld te betalen voor hun zogenaamde 'guide help'. Helaas als toerist wordt je al flink afgezet waar ik me ter dege van bewust ben. Om 'problemen' te voorkomen en alleen die blik in hun ogen al betaal ik snel. Maar aan het einde van de dag mag ik constateren dat ik uiteindelijk dit gedrag cq chatage helemaal niet wil pikken. Wat mij dus uiteindelijk heeft doen besluiten, de Brazilianen die IK tegen kom zijn helemaal niet behulpzaam/vriendelijk. De haren op mijn tanden heeft bij vele hier kwaad bloed gezet en ik kan maar beter het land verlaten voordat het escaleert. Brazilie zal best een mooi land zijn als ik beter Portugees spreek of Milena bij me zou hebben. Maar ik word bedreigd (als ik hen niet betaal) ' ik kan je doen verdwijnen en niemand zal je vinden of iets in de trant van; je zal het land verlaten zoals je dat niet verwacht zou hebben' ! Desculpa?

Anyhoe. Milena heeft me meerdere malen gewaarschuwd en nu zit ik eigenlijk te wachten op 'n mail waar ik de wind van voren zal krijgen. Mensen moeten mij niet bedreigen en trouwens de film " Cidade de Deus " kort voor je vertrek kijken is ook geen geruststelling, in mijn ogen is iedere mannelijke Braziliaan "Z'tje".

Anyhoe.

Buitenom dat ik bijna agorafobie ga krijgen wat overigens zeer ontspannend is tijdens je vakantie moet ik eerlijk zeggen dat de sunset hier in Jericoacoara a-m-a-z-i-n-g is! Van zulke heb ik nog niet veel gezien. Ik zet dan ook tijdens deze bijzondere zon daling mijn MP3-speler aan met Jimi Hendriks "Voodoochile" en "RedHouse" en Crosby Stills Nash and Young met " Almost cut my hair" word ik plots bruut verschrikt door een verkrachtende versie van "Denise" gezongen door Georgina Verbaan met haar Bugs Bunny stem! Weg hippie gevoel,.....jammer....jammer! Rest nu nog alleen de vraag? HOE IS IN GODSNAAM MOGELIJK dat dit nummer op mijn MP3 speler staat,.....

Anyhoe.

Ik sta op het punt om het dorpje hier Jericoacoara te verlaten maar niemand schijnt me weg te kunnen brengen want de travelagencies reizen allemaal de andere kant op. Het vervoer is al bijzonder want je kan alleen per buggy hier weg! Zucht,...kreun,....steun! Ik hou jullie op de hoogte! Een ding is zeker? Wat 'n avontuur,................

Vandaag bijna de hele dag bezig geweest om vervoer te regelen vanuit deze zandstad. KOALA een travelagency die mij evt. wel naar Panaiba wilt brengen maar alleen als er genoeg animo daarvoor is. Half Portugees half Engels legt hij (Valmir) mij uit dat ik vanavond om 21:00uur moet terug komen dan weet hij of zijn truck genoeg passagiers heeft. Ik 's avonds weer terug richting KOALA letterlijk door het donker struikel ik gewoon over een ezel heen! SJEZUS! Tevens kijk ik recht in de ogen van een koe! Meu Deus die dingen stond er overdag helemaal niet! Ik dat travelagency binnen gekropen en na een hoop bla, bla, bla blijkt uiteindelijk dat Valmir niet genoeg mensen heeft weten te charteren om richting Parnaiba te gaan. Ik maak me verder maar niet druk ik moet hier dan maar de rest van de vakantie blijven wonen totdat er mensen zijn die genoeg van het stadje hebben. Ik wandel rustig het reisbureautje weer uit door het donker en struikel ik voor de 2e keer over die kut ezel. Porra! Hoe kan ik zo stom zijn? SJEZUS! Gelukkig ben ik mijn gevoel voor humor niet verloren en kruip min of meer terug naar mijn Pousada. Ik heb overigens de lady of the house mijn 'huur' betaald. Voor 2 nachten 60 Reais (19,35eurie). Trouwens de koers in Fortaleza was 3,30 Reais voor 1 Eurie en hier in Jeriocoacoara 3,10 Reais voor 1 Eurie. Er zijn hier overigens geen banken je kan bij een welgestelde restauranthouder Euro's inwisselen. De huidige koers voor de Reais is 3,81 voor 1 Eurie.

Adeus!

 

Domingo, de 31 outubro de 2004, Jericoacoara, Brasil

 

Als het een beetje mee zit cross ik vandaag weer terug naar Fortaleza om 14:00uur, terug waar ik begon. Ik heb besloten om vanuit Fortaleza het vliegtuig te pakken in 1x naar Manaus te vliegen. Geen gedoe meer onderweg en 'veilig' van de ene plaats naar de andere plaats vliegen. Ik ben trouwens een paar keer die gestoorde gast tegen gekomen die mij vriendelijk de andere wereld in te willen helpen maar hij doet verder of er nix meer aan de hand is. Het verleden is het verleden,..... wel goed op zich natuurlijk en ik ben zeer vergevings gezind. Ik heb ook zo het gevoel dat Brazilianen toch al helemaal niet in het verleden leven. Carpe diem! Vergeven okay...maar vergeten kan deze Hollandse tante niet! Gister was overigens hier een Halloween party! Sjezus! Die Brazilianen weten wel wat feesten is eh? Ik liep vanochtend om 06:00uur mijn Pousada binnen (alleen hoor?) en je kon door het hele dorpje DJ Tiesto nog horen! Lijkt wel of IEDEREEN ook op het 'feestje' was. Ik kan wel zeggen dat het een geslaagd feestje was,............

Tchau, 

Segunda-feira, 1 de novembro de 2004, Fortaleza, Brasil.

 

Om 14:00uur vertrokken vanuit Jericoacoara met dezelfde maatschappij zoals op de heenweg en terug naar Fortaleza. Deze keer heeft de chauffeur er sneller over gedaan want ik was om 20:15uur in mijn dezelfde Pousada zoals ik begon in Forta. De jongens onthaalde me zeer hartelijk en dat deed mij goed natuurlijk. De bus stopte in de wijk waar mijn pousada zit "Praia de Iracema" dus hoefde ik geen taxi te nemen vanaf de rodoviaria (busstation). Kortom vandaag allemaal meevallers! Wurp! Nu met de jongens kroelen en daarna ga ik rustig slapie doen want Tante is moe,......

Vandaag geprobeerd foto's te uploaden maar dat gaat niet van harte, ze gebruiken hier analoog hetgeen betekent dat ik voor het openen van Hotmail al 5 minuten bezig kan zijn en voor 1 foto uploaden 10 minuten. Schiet niet echt op! Ik heb me er bij neer gelegd. Via een reisbureau heb ik een vliegticket gekocht naar Manaus voor R$ 1127,15 (343,56Euries) alles om maar veilig over land te kunnen reizen! Met vliegtuigmaatschappij VARIG, duur maar kwaliteit! Daarna ben ik gaan pinnen bij een bank (wat overigens goed gegaan is CARLA en ANNEMIEK!!) iets te veel van het goede,.....R$1000,= (303,03Euries) maar voorlopig hoef ik niet om te kijken naar een casa de cambio of een bank dat reist ok gerustgevender.

Wat ik toen ben ik gaan doen? Jammer dat ik dat nu pas heb ontdekt maar een restaurant (self-service) je pakt een bord, schep wat op van het lopend buffet (alles wat je maar kan verzinnen? en niet wat de huidige kantine aanbiedt) als je bent gaan zitten komen er diversen ADHD obers langs met lappen vlees aan een spies en aan je tafel worden er stukjes vanaf gesneden! SJEZUS! Echt vett man! Natuurlijk gegeten totdat ik buikpijn kreeg en dat allemaal voor maar 11R$ (3,33Euries) ON-BE-PERKT! Onwijs druk in dat restaurant wil je niet weten! Toppie hoor!

Anyhoe.

Ook Fortaleza heeft een nachtmarkt dus ik op pad met mijn R$1000,= (ach jah...vrouw eh?) wordt je al bijna gek van al die leuke prulletjes, echt wel iets voor mij jah! Heb ik voor mama 4 Fortaleza ijskast magneetjes gekocht ben ik op een of andere dubieuze wijze die weer kwijt geraakt. Jammer! Maar ik kwam thuis met een leuk T-shirt en een witte kniebroek die onwijs lekker zit. Onderweg nog wat geluld met 'bekendes' die je hier en daar tegen komt maar wat me opvalt en dit meen ik serieus, dat ik bijna alleen contact heb met jongens/mannen. De vrouwen daar zijn jaloers/bezitterig en zeer ijdel. Als je daar over straat loopt en je ziet een onwijs lekkah're gozer zit er 9 van de 10 keer een Braziliaanse kippetje aan z'n rug geplakt. Ik bekijk natuurlijk die gozer ff maar dan kijkt dat kippetje naar me -BEN-JE-HELEMAAL-VAN-DE-POT-GERUKT- om naar mijn vriend te kijken? Je weet wel? Zoals Alexis naar Krystal keek toen Krystal Blake weer had terug overwonnen. Nou ja zeg! Duh! Je denkt toch niet dat ik achter haar gozer aan ga zitten! (althans niet als dat kippetje aan z'n rug geplakt zit) hahahaha. Kortom ik heb weinig interactie cq contact met vrouwen die mij waarschijnlijk zien als Nederlandse-sloerie-afpakster. Jaloezie is hier echt wel extreem.

So far so goed! 

Quarta-feira dia de 2 novembro 2004, Manaus, Brasil.

 

Vanochtend vroeg ging dan mijn wekker om vervolgens om 07:40uur naar Manaus te vliegen vanuit Fortaleza, wat die mutsen van het reisbureau mij niet vertelde of ik misschien wel niet begreep? Dat het vliegtuig 3x heeft geland en 3x weer is gestegen. In Sao Luis, Belem en Santarem voordat ik in Manaus dan eindelijk landde! SJEZUS! Alsof ik dat prettig vond?

(mobieltje laden op de airport van Fortaleza wat 'n service)

Anyhoe. In Manaus dus aangekomen en via de 'Airport' bus naar het centrum gebracht om vervolgens per taxi naar mijn hotel te gaan. " Hospedaria De Turismo 10 Julho" voor R$35,= (10,60Euries) met TV, Airco en telefoon. Dus als je me wilt bellen 232-6280 kamer 108. Milena heeft gebeld maar die kan Portugees,.......

Anyhoe.

Ik heb trouwens een trucje bedacht om die opdringerige tourguide mannetjes te negeren. Ik ben van Indonesische afkomst en ik spreek geen Portugees of Engels maar alleen Bahasa Indonesia. Whohaaaaaaaa! Het heeft gewerkt op de Airport van Manaus! Nu ga ik lekker eten zoeken en slot kopen want mijn hotelkamer heeft een safe (moet je wel eigen hangslot gebruiken). Ik ben blij dat ik in Manaus ben maar vind het wel onwijs jammer dat ik het per vliegtuig heb moeten doen. Bijna al mijn vorige reizen ben ik wel van stad naar stad en dorp naar dorp kunnen rondreizen. Morgen rustdag en later op de week een jungletocht van een paar dagen door het Amazone gebied. Wat overigens heel indrukwekkend was te zien vanuit het vliegtuig. Het leek wel een enorme broccoli maar dan oneindig groot,...

So far so goed! 

Ik heb gisteravond per sms helaas het nare bericht van Theo van Gogh ontvangen. Ik heb er geen woorden voor en zeker ook de manier hoe hij vermoord is? Echt ziek gewoon. Ik kan helaas niet veel zeggen hierover op een website.

Quarta-feira, 3 de novembro 2004, Manaus, Brasil.

 

Vandaag op het gemakje wakker geworden, hier moest ik trouwens mijn klokje 1 uur achteruit zetten, notabene in Brasil kennen ze 4 tijdzones. Het ontbijt wat m'n hotel serveert ziet er goed uit en stevig ook. Vanalles te vinden en veelal fruit. Opvallend trouwens dat er veel bejaardes hier in het hotel rondlopen/jakkeren. Desalnietteplus heeft mijn ontbijt goed gesmaakt hoor? Niet lang daarna heb ik mijn 'vieze' kleding gedumpt aan de receptie zodat zij die kunnen wassen en ben ik op pad gegaan. Manaus = wat ik tot nu toe heb gezien een geweldige stad. De economie draait hier goed en de mensen zijn hier niet zo armoedig.

Dit heeft te maken doordat de regering in 1967 Manaus tot een handels stad heeft gemaakt. Ze hebben namelijk een "Zona Franca" (low-tax-zone) ingevoerd alleen in Manaus. Om zo de handel te stimuleren. Veel Brazilaanse tv's, video's, stereo's, Air-Co's en motoren zijn gemaakt in Manaus. De "Zona Franca" importeert goedkoop vele onderdelen en materialen uit het buitenland. Tot nu toe behoort Manaus tot 1 van de grootste steden van Brazilie sinds 1990.In de stad zie je veel winkels met voornamelijk schoenen, handtassen, kinderkleding en speelgoed. Om een dagje hier rond te lopen is dat zeker een aanrader.

 

Wat ik toen heb gedaan? GATVERDAMME. Vegetarische restaurant. Ieeeeeeeeeeeeeeeeuw! maar dat moet ik NOOIT meer hebben. Estou stupida! Bah. Als ik er weer aan denk moet ik kokken. Bah! Nu ga ik even slapie doen (bejaarden ritme) en vanavond op zoek naar ECHT voedsel.

Anyhoe.

Na mijn slaapje ben ik later op de middag weer de stad in gedoken (tis ook verslavend winkelen) en ik dacht laat ik maar alvast wat anti-mug spul kopen, is dat hier toch helemaal niet zo gemakkelijk? In Azie wordt je bijna doodgegooid met DEET en Autan maar hier moet je echt een farmacia binnenlopen. Nou gelukkig stonden er nog 2 flesjes op het rekje dus ik heb er maar 1 gekocht voor R$10,= (3,03Eurie) Better safe than sorry,..............

Trouwens hier volgen ze de Champions League ook nauw. Gistermiddag werd de wedstrijd Dynamo Kiev - Real Madrid (met al die Brazilianen) uitgezonden. De tussenstanden van andere wedstrijden vliegen onder in het beeld door. De presentator is wel heel erg heftig door de zingende taal maakt het de wedstrijd nog spannender. GOAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAL (en dit 20seconden lang) en Beeeeeeeeeeeeeeeeeeeeliiiiiiiiiiiiiiizema! Die Evertje is maar een zaaierd vergeleken hiermee,...........

Anyhoe. 

Quinta-feira 4 de novembro de 2004, Manaus, Brasil

 

Wat heb ik toch weer heerlijk gelunched! Het eten is hier (op het vegetarische shit na dan) geweldig en zo goedkoop ook. Je betaalt je eten per kilo. Wie heeft dat ooit verzonnen? Anyhoe.

Ik heb vandaag dan eindelijk mijn tour geboekt door de jungle van het Amazone gebied. " Mamori " 3 dagen en 2 nachten inclusief alle maaltijden, drinkwater, activiteiten en een Engels sprekende gids voor R$400,= (121Eurie). Hier in Manaus wordt je doodgegooid met "Amazones Tour Guides Agencies" en ik heb maar de goed aanbevolen "Iguana Turismo" uit de Lonely Planet genomen. Wat natuurlijk voor mij ook belangrijk is dat de gids Engels spreekt. Ik mag mijn backpack hier (in het hotel) laten staan en zal ff uitgecheckt zijn van mijn hotel. Zondag de 7e zal ik weer wederkeren. Wilson de man van het agency (die dus in dit hotel zit) bracht het leuk, realistisch en zonder poeha! Hij begon natuurlijk met de vraag: "Wil je naar het gebied met malariamosquito's? of het gebied zonder malariamosquito's? Wat denk je wat deze stomme muts antwoordde?

Kortom malariamosquito's zijn er overal, dus wees opgepast! (ik blij met mijn Autan). Van belang om mee te nemen is: Petje, re-fill fles, long sleeve shirt/broek, regenkleding, zaklantaarn, zonnebril en genoeg batterijen voor mijn dil..euh camera! We gaan niet alleen over rivieren maar ook over land en we slapen in 'hammocks' oftwel hangmatten met mosquitonetten over ons heen. Owjah...zwemmen is ook mogelijk maar VERPLICHT zwemkleding omdat er mini beestjes in het water zwemmen die in je piemol of muts kruipen en die daar niet of nooit meer uit willen komen (ook niet operatief, dus weg piemol) Sorry,....ik pas voor deze optie! Wat is Suus-An zonder muts? Kasplantje,........

Ate mais 

Vrijdag, 5 november 2004, Amazone gebied, Brasil.

 

We varen over een rivier die 2 rivieren kent, Rio Negro (zwarte rivier) en Amazone rivier het opvallende van deze rivier is dat het uiterlijk splitst in 2 rivieren, 1 zwarte en 1 bruine (zie foto) Zwarte rivier heeft kleigrond en de bruine rivier zandgrond. Heel bijzonder om te zien.

Onze groep bestaat uit 2 Duits sprekende Belgen (Nicolaas, Mike) 1 maffe Argentijn met z'n maffe maatje uit Spanje (Juan, Manuel) en een Zwitser (Christiaan) en natuurlijk de gids (Lido) spreekt uit Judo.

Nadat we zijn aangekomen op onze 'basecamp' hebben we onze slaap spulletjes gedumpt en hebben we kilo's fruit gekregen om even op krachten te komen, daarna een wandeling door het Amazone 'bos.' In de rivier (Amazone rivier) zwemmen er allemaal kaaimannen geen 15 meter (die bestaan ook niet) maar bescheiden 1,5meter tot 3 meter kaaimannen. Basecamp had 3 hondjes en elke keer verdwijnen ze weer. Nu hebben ze dan 1 herdershond (een mooie overigens) en ik zeg elke avond voordat ik naar bed ga ' don't go the river',.......

Nou vanmiddag ein-de-lijk mijn 'thing' gedaan. Piranha vissen. Allereerst heb je in het Amazonegebied 20 verschillende soorten piranha's het is dus NIET zo dat als je in de rivier zou vallen dat je per definitie helemaal opgegeten wordt. Ze 'knabbelen' aan je wat overigens geen prettig gevoel hoeft te zijn. Van die 20 soorten zijn er maar hoogstens 3 vissen die echt gevaarlijk kunnen zijn wanneer ze je met een 'school' je aanvallen. Ook dan is je lichaam niet in 10 minuten opgepeuzeld. De gevaarlijkste is de zwarte/bruine piranha maar die zwemmen erg erg erg diep, ook moeilijk te vangen. Degene die ik heb gevangen behoren NIET tot de laatste. Ik had oranjes, gele en 'witte' piranha's gevangen. Je vist ze met stukjes vellen van kip met een simpele houten stok met een visdraad en een haakje en je laat langzaam en diep je draad zakken en op het moment dat je voelt (en dat voel je dan ook!) dat de piranha aan je kip zit te knabbelen trek je je hengel als een gek omhoog en voila! Het is ff een slag die je door moet hebben. Helaas mocht ik de piranha niet vasthouden zijn schubben en vinnen zijn namelijk ook vlijmscherp dus onze gids moest na elke vangst het 'visje' van de haak halen.

Bij de Rijborzen zit vissen in het bloed want ik trok de ene piranha na de andere piranha uit het water. Echt KICKUH! De vissen werden de volgende dag klaargemaakt voor de soep. "It's eaten or to be eaten" en alsof je niet al een leuke middag hebt gehad zwemmen er een stukje verderop gewoon dolfijnen, geen grijze, maar ROZE dolfijnen! Ook weer echt A=M=A=Z=I=N=G!

Wat een natuur,................

Zaterdag 6 november 2004, Amazonegebied, Brasil.

Na het ontbijt voeren we met een gemotoriseerde kano iets dieper de jungle in om een voettocht te doen. Een leerzame voettocht heel veel bomen kennen stoffen die wij normaal in een potje kopen of in een vorm van een pilletje. Of waar het allemaal in eerste instantie mee begon in 1835 in Brazilie de 'rubber boom'. Rubber werd toen gewonnen uit een boom door kerven te maken in de bom er sijpelde vloeibaarachtige melk uti en daar had je je rubber mee. De gids vertelde dat een heel bekende autobanden fabrikant het toen naar Europa heeft gebracht en wij moesten natuurlijk raden wie? Dunlop,........

 

Er zijn bomen (de sap of van de schors) die de indianen gebruiken voor helende werking. Bijv. astmatische/bronchitis patienten, een stukje boomschors wat naar Vicks ruikt en ook gebruikt wordt om je lichaam te balsemen, sappen voor erectieproblemen en boomschors die jodium produceert of boomschors met allemaal mieren erop waarbij je je hand over de boomschors moet halen en daarna over je lichaam moet smeren tegen malaria of een boomschors die een soortje van douchegel produceert waar je dus jezelf mee kunt reinigen.

Ook hier groeit de 'kallebas', Zuid-Afrikanen importeren het heel veel en ik heb nooit geweten waar ze het nou gebruiken? Hier dan het antwoord op mijn eigen prangende vraag. Wat wij kennen als 'Tupperware' doosjes gebruiken de Zuid-Amerikanen (en ws. de Zuid-Afrikanen) de kallebas als Tupperware. Om vanalles in te bewaren dus. Nu afwachten op de eerste Kallebas party,........................ Trouwens de vrucht van de kallebas is niet te eten.

's Middags ben ik voor de verandering 'ns thuis gebleven maar 's avonds zijn we kaaimannen gaan vangen, althans de gids. Mocht er iemand op deze gehele aardkloot zeggen ik heb krokedillen gezien in Noord-Zuid Amerika, Europa en Azie in de vrije natuur dan LIEGEN zij! Het namelijk kaaimannen. Alleen Australie en Afrika heeft krokedillen. Het vangen van een kaaiman is een avontuur op zich. Allereerst aardedonker voeren we over de rivier langs de kant met onze gammele bootje met 8 man op zoek naar 2 lichtjes (net als katte ogen). Maar het voeren met het bootje tussen kaaimannen was al eng eigenlijk. De Spanjaard (Manu) en de Argentijn (Juan) zaten als 2 kleine meisjes te giegelen en mekaar vast te houden en in het Spaans bang te zijn. Totdat er in 1 keer een (springende) vis onze kano binnen viel ik schrok me eigen tieten van de reaktie van de jongens (die achter me zaten) en ik gilde m'n longen leeg! SJEZUS! Je moet je voorstellen,....... onwijs donker, vette stilte en bang voor de kaaimannen, jumpt er INEENS een vis in de boot en spartelt tussen onze benen door! WHOE AAAAH!!!

Daarna begon het 'echte werk', de gids had een 1 jaar jonge kaaiman te pakken door hem te verblinden met het licht van een zaklantaarn en met z'n handen z'n kop te pakken. De eerste keer had de kaaiman de gids te pakken (zie foto). Best wel eng ook al issie nog geen meter (kaaimannen groeien erg langzaam) het voelt erg raar aan en ik vond het meteen ook weer zielig. Nadat we hem allemaal hebben vastgehouden en op de foto (ik had hem bijna gekeeld, sorry kaaimannetje) heeft de gids de kaaiman hem weer terug in de rivier gezet!

 

Allemaal hebben we met dichtgeknepen billen en para in de kano gezeten, pfffffft. Het wordt tijd dat ik weer terug ga naar de stad,..........

Wat een adrenaline shot was dat zeg! 

Zondag 6 november 2004, Amazone gebied, Brasil.

 

Na een zeer stevige ontbijt,....... heb ik trouwens al verteld dat ze gisteren in het pikkedonker op de rivier tussen de kaaimannen en de piranha's een botsing hebben gehad met de kano? Gistermiddag bleef ik 'thuis' ik was weer graag alleen met mijn muziek en was zeer vermoeid, komen de jongens 's avonds heel opgewonden basecamp binnen gerend "Sue, Sue, Sue?" we hebben een botsing gehad met een andere boot maar we zijn niet omgevallen!!! Ik schrok me eigen het leplazerus en ik zeg wat? wat? wat? totdat de Belg (Nicolaas) me rustig vertelde dat ze ongeveer 7km van basecamp waren, aardedonker, voeren aan de zijkant van de rivier totdat ze ineens geraakt werden. (frontaal, van voren dus) Doordat beiden 'bestuurders' niet paniekerig reageerden gingen de bootjes vanzelf langszij van mekaar af waardoor er alleen een enorme balans schommeling was. De Spanjaard (Manu) zei:" Mijn ballen zaten in mijn keelgat" (en dat deed hij visueel voor).

(piranha vissoep)

Anyhoe.

Ik had dus vanmorgen mijn ontbijt op en zijn we met de hele club bij een locale familie langs geweest. Incl. 5 kinderen, diversen dieren en een huisje/hutje met aluminium platen op het dak waardoor het daarbinnen een soortje van sauna was. Is het zowieso overdag in eht Amazonegebied 40 a 45graden in het huisje heb ik geen idee maar minder dan 55graden was het echt niet! Ik zat daar dus helemaal weg te smelten en bewoog mijzelf niet, kregen we ook nog 'ns warme koffie aangeboden. Nao obrigado! Hulukkug was de 'tour' kort en zijn we snel terug gegaan naar basecamp.

's Middags zijn we bijna allemaal terug gegaan naar Manaus, teruggebracht naar dezelfde hotel waar ik Wilson (de man van de travelagency) weer in de armen kon nemen en bedanken voor de zeer leuke ervaring in de jungle. 's Avonds ben ik het Fadi (Palenstijnse jongen die ik in de jungle had ontmoet) naar het Theaterhouse gegaan waar we een uur lang naar Spaans Baskische opera hebben geluisterd wat enorm veel indruk op me heeft gemaakt. Een koor van 11 man (grijze oude lijken) en 1 dirigent die 6 plaatsen in Brazilie rond gaan met schoolmaterialen t.b.v lagere scholen aldaar. Zij reizen vanuit Spanje op eigen kosten en al het geld wat zij verdiende met hun concerten gaan naar de 'arme scholen' in Brazilie. Wat indrukwekkend om te zien. Hun reportoire bestond voornamelijk uit Baskische liederen met 1 uitschieter ooit gezongen door de slaven uit Zuid-Afrika "Let my people go".

Het theater van binnen was ook zeer indrukwekkend helaas mochten er geen foto's gemaakt worden. (geen flits althans). Kortom het was weer een bijzondere dag.

It's good to b back! Want slapen in de Amazone is toch echt andere koek. Veel ongedierte, onwijs warm ('s nachts 'koelt' het af naar 35graden) en erg 'lawaaierig'. Kortom een belevenis vol met adrenaline op zich. Ik ben dan ook zeer vemoeid en ga nog ff hier in Manaus samen met Fadi nagenieten van onze jungle avonturen,...........

Ik vertrek morgen (dinsdag 9 november 2004) met de boot naar Porto Velho, deze boottocht duurt 4/5 dagen ook weer dwars door de Amazone heen,................

Maandag 8 november 2004, Manaus, Brasil.

 

Vandaag bijkom dag. Alles opladen (letterlijk alles).

 

Dinsdag 9 november 2004, Manaus, Brasil

 

Vanochtend veel boodschappen gedaan en natuurlijk een 'hangmat' gekocht want op de boot naar Porto Velho moet je je eigen hangmat gebruiken. Wat te eten en wat te drinken. Ook nog onwijs veel foto's ge-upload, SJEZUS ik ben bijna 2 uur bezig geweest. De jongens (Juan, Manuel en Lido) zijn nu naar de dieren Zoo van Manaus maar ik voelde daar nix voor om op het laatste moment nog ff ergens naar toe te gaan. De boot vertrekt om 14:00uur (dat is over 3,5uur) en ik ga zo maar eens richting hotel om mijn spulletjes te pakken en lekker uitgebreid een kilo eten eten,......

Donderdag 11 november 2004 op de Rio Madeira tussen Manaus en Porto Velho

 

Vandaag is het mijn 3e dag op de boot die vaart tussen Manaus en Porto Velho. Ik heb een ticket gekocht voor 160R$ (48Euries) die Wilson van het travelagency voor me geregeld heeft. Natuurlijk ligt mijn prijs veel hoger dan een Braziliaan dat zou moeten betalen 100R$ (30Euries) maar jah.

Na uitgebreid afscheid genomen te hebben van Lido (de beste gids die ik ooit heb gekend) werden Juan en Manu en ik in de haven van Manaus gedumpt. Juan en Manu zijn per boot vertrokken naar Santarem ( richting het noorden) en ik ben dus op de boot gestapt naar Porto Velho (richting het zuiden). Het is van belang dat je op tijd bent want dan kan je je hangmat op een gunstige plaats hangen. (niet te dicht bij de motor, niet te dicht bij het toilet)

Ik werd om 14:30uur daar gedumpt in de veronderstelling dat de boot om 15:00uur zou vertrekken, helaas het werd 18:30uur (waarom weet ik niet).

Na mijn spullen gedumpt te hebben en mijn hangmat opgehangen ben ik weer aan land gegaan met een vriendelijke Braziliaaan uit Sao Paulo, Jorge, die mij allerlei dingen liet proeven wat typisch Braziliaans is op de markt naast de haven. Was erg lekker moet ik zeggen. Een soortje van donker rood sapje (fruit) moet je wat suiker bij doen en krijg je zakje met witte schuimballetjes bij, roeren en drinken maar! YAMMIE!!!

 (een stukje vlees voor mijn moslimvrienden)

Daarna heb ik nog wat souvernirs gekocht maar euh,....kan iemand (?) "ergens" navragen of je een opgezette zwarte piranha mag meenemen?

Anyhoe.

Om 18:30uur na een hoop getoeter en wat knal en siervuurwerk vertrokken we dan uiteindelijk uit de haven van Manaus we waren nauwelijks met de kont de haven uitgedraaid lagen we alweer ruim een half uur stil. Jorge kwam langs mijn hangmat en zei dat er politie aan boord was om te 'checken'. Goede zaak. Niet te veel mensen aan boord, genoeg zwemvesten, 'kapitein' niet dronken enz. enz.

Deze 4 dagen waren heel apart. Het is geweldig om dit mee te maken, jongen mensen, oude mensen, gezinnen en een backpackertje uit Capelle op 1 groot boot en allemaal hangen we in hangmatten. We ontbijten, lunchen, en dineren samen. De sfeer is relaxed en onderweg stopt de boot een paar keer bij een dorp waar allerlei verkopertjes aan boord komen om fruit, gebakken bananen in chips vorm, speelgoed en dergelijke verkopen.

's Nachts is het vrij fris en trek ik mijn lange broek + sokken aan dat is wel voldoende voor me, maar de mensen hier liggen onder een dikke handdoek of sommige zelfs onder een dekbedje! Het eten is veel maar verwacht geen bijzondere maaltijden en er zijn 2 'matroosjes' die de boel dagelijks schoon houden. Op het bovendek heb je een bar en 's avonds wordt er gedanst of gerelaxed op de muziek die uit een KNOEPERD van een box komt.

Als ik nu zo om me heen kijk lig/hang ik naast 2 jongens die mekaar heel spannend vinden, naast een man en vrouw van een jaartje of 60 waarvan de vrouw een heuse Puma trainingsjas aan heeft daarachter een jongen die denkt dat we in het Wilde Westen zijn met zijn enorme cowboy hoed en cowboy laarsen en een ontzettend schattig jongentje van ongeveer 2 jaar die al beter Portugees spreekt dan ik dat doe. Kortom jong/oud whatever.

We hebben 'allemaal' een heftige avond gehad. Aan boord hebben we een wijf, ja zeg maar gerust wijf, die zich hier onder de mannen zeer populair gedraagt. De kleding die ze aanheeft draag ik in de weekenden op de Keileweg :-) en ze drinkt de hele dag Skol (bier) maar jah hier op de rivier staat het zonnetje de hele dag op je pannetje als je staat de dansen cq sloeren op het bovendek. Kortom 's avonds hing ze half uit haar hangmatje al haar blikjes Skol uit te spugen wat min of meer leedvermaak voor ons was. Vooral 2 oude mannetjes stonden aan de reling met een schuin oog haar gewoon uit te lachen. Ik zat haar te imiteren vanuit mijn hangmat en het oude Puma dragende vrouwtje zat Christelijke liederen te zingen (voor haar). Wat ik wel zielig vond is dat het duidelijk te zien was dat haar dochtertje (+/- 9 jaar) schaamde voor haar moeder.

Overigens heb ik aan de 2 jongens (die mekaar zo spannend vinden) mijn vriendje Joep (die op mijn telefoon staat) laten zien en de glinstering in hun ogen deed mijn vermoeden bevestigen, vooral de schattige (George) kirde 5 minuten lang. Toen ik heb ook nog gezegd dat tudo homens para Olanda (alle mannen uit Nederland) er zo uit zagen viel hun mond helemaal open! hihihihihihi.

Nu nog 2 nachtjes slapen dan komen we in Porto Velho aan ein-de-luk. Het is dat ik bezig ben met het boek van Stephen King "Dreamcatcher" en naar mijn muziek kan luisteren en wat ginnegappen met wat lui hier maar anders slaat de verveling snel toe. Trouwens diarree nu aan boord krijgen is ook niet het moment. Ik had toen we aan kwamen bij 1 of andere dorpje van 1 van de jongetjes die aan boord kwamen een pasteitje gekocht, die was volgens mij niet helemaal bacterie vrij, HATSEFLATS!

Zaterdag 13 november 2004, Porto Velho, Brasil.

 

Nou zo'n bootreis van 5 dagen (4 nachten) gaat je ook niet in de koude kleren zitten. SJEZUS! Ik was dan ook blij dat we eindelijk aan land konden nadat we eerst 20 minuten voor de haven hebben stil gelegen want blijkbaar (waarom weet ik niet) mochten we niet aanleggen bij 1 van de 'floating docks' uiteindelijk zijn we bij een andere 'floating dock' aangelegd waar we van de politie via de 'gangway' over een matje moesten lopen. (wat verdacht veel leek op een mond en klauwzeer' matje). Met Jorge hebben we een taxi gepakt die mij naar Hotel YaraR$30,= (9Euries) (00-55-69-221-2127 kamer 160) heeft gebracht waarna hij door is gegaan naar een rodoviaria waar hij is gedumpt om de bus te pakken naar Sao Paulo (4 dagen). In het hotel heb ik een lekkere warme lange douche genomen en ben heerlijk op bed gaan liggen en toe begon de voetbalwedstrijd Brazilie - Hatitie. Mijn avond kon niet meer stuk. Nu weet ik alleen niet of het een kwalificatie wedstrijd was of een benefiet? Want Brazilie speelde echt waardeloos (1-2). Bovendien speelde Ronaldo en Ronaldinho helemaal niet mee? Twee oude geuken van een Bebeto en Romario. Pffffff.

Anyhoe.

Nu hier in Porto Velho op assem komen. Trouwens voor de Stephen King fans onder ons. Wahnsinn goed boek de "Dreamcatcher" ik kan niet stoppen met lezen. "Geen bal, geen spel,........"

Zondag, 14 november 2004, Porto Velho, Brasil.

 

Vanochtend een strak ontbijtje gehad. Wow! 't Zag er goed, verzorgd en smakelijk uit. Alles erop en eraan. Het ontbijtje aan boord was 4 dagen of alleen koffie en crackers of koffie en witte puntjes. Lunch en dinner was spagetti (smaakloos), bruine bonen (smaakloos), aardappelpuree (smaakloos), rijst met vlees/vis wat voortreffelijk was maar ik kan het geestelijk en lichamelijk niet aan omdat allemaal op 1 bord te scheppen, op 1 lepel en in 1 keelgat. Ze keken mij dan ook vreemd aan wanneer ik ALLEEN rijst met vlees/vis opschepte. Het vlees/vis gedeelte dat kunnen ze zeer goed en met lekkere kruiden klaarmaken maar de rest? Ieeeeeeuw! Maar jah....ik ben Indo....en Indo's zijn fijnproevers! Rijst, aardappelpuree (met klontjes), bruinen bonen op 1 bord kan toch niet lekker zijn?

Anyhoe.

Mijn vieze onderbroekjes afgeleverd bij de receptie en ik zie voor het eerst dat het hier regent. Ik zal mijn dag rustig aanvangen.......

ps. hier op de televee hebben ze 's ochtends ook een TellSell versie. hahaha echt ernstig. Ook aan de Brazilianen willen ze toverpannen kwijt en rock muziek uit de jaren '70!

Omdat het vandaag Domingo (zondag) is is tudo cidade fechado, nou wat doe je als alles gesloten is? Dan ga je 'ns ouderwets een bioscoopje pakken. Wat draait er om 16:30uur? Aliens vs. Predator. Ik ga voor Ripley.......Voor de entree 6R$ + 1 cola + 1 zakje zout met popcorn totaal 8R$ (2,29Euries) nou dat zijn nog eens ouderwetse guldens prijzen. Daar wil je nog wel voor naar de bioscoop, ja toch?

Okay, Aliens vs. Predator is een zuigfilm maar voor die prijs heb ik met geknepen billen 1,5uur naar het scherm gestaard. Wat een geweld allemaal en natuurlijk met een open einde geeindigd. Trouwens zonder Ripley,..... (films is gewoon Engels gesproken met Portugeze ondertiteling)

Om 18:00uur loop je de bioscoop uit en in het parkje staan allemaal etenskarretjes met maiskolfen, sateetjes (mijn favo) gebakken geschilde aardappels (oftwel chips) gebakken bananen etc.etc. Met een plastic tas met limonade en aqua en 2 stokjes sate’s loop ik voldaan terug naar mijn zuper hotel tot op heden tudo bom! Alles goed.

Maandag 15 november 2004, Porto Velho, Brasil.

 

Vanochtend weer heerlijk ontbeten een of ander sapje wat leek op meloen of mangosap en een stuk quiche taart. Yammie yammie! Daarna ben ik in het hotel (die 1 Internet compu heeft) ff gaan telebankieren. "ff checke" ziet er nog allemaal gunstig uit. De ABN AMRO heeft er een nieuwe service bij zag ik. Via je je 06- je saldo opvragen, (overal ter wereld) je moet een sms sturen naar nummer 7500 en de laatste 4 cijfers van je bankrekeningnr. en binnen 2 seconden krijg je een sms terug met je saldo. Nou een service waar ik me inderdied voor hebt aangemeld.Tevens heb ik natuurlijk gekeken of alle pinhandelingen correct waren afschreven en berekend wat voor koers de ABN AMRO hanteert. Gunstiger dus wanneer je cash Euro's omwisselt. De koers die de bank gebruikt is voor 1 Euro - 3,50R$ . Lang leve het Internetbankieren.

Ik ben ook met het openbaar vervoer (de bus) naar de rodoviaria gereden (0,75R$) om alvast een busticket naar Rio Branco voor woensdag te kopen. 55,50R$ (16Euries). Een reis met een luxe bus van ongeveer 7 a 8 uur. Dan ben ik eindelijk bijna op de grens van Peru en Bolivia. Ik ga waarschijnlijk eerst naar Bolivia.

Via een 'echte' Internet cafe heb ik geprobeerd wat foto's te up-loaden maar dat is niet gelukt dus die hou je nog van me te goed!

So far zeer relaxed. 

Woensdag, 17 november 2004, Porto Velho, Brasil.

 

Vandaag is het de planning om naar Rio Branco te gaan. Met de bus 7 a 8 uur richting de grens van Peru en Bolivia. Ik heb tevens ook besloten om eerst naar het land Bolivia te gaan. Waarom? Omdat de wat grotere steden wat makkelijker te bereiken zijn dan wanneer ik Peru vanaf de grens binnenkom. Grensplaats is Brasileia/Cobija, na wat douaneformaliteiten pak ik na alle waarschijnlijkheid een vliegtuig naar La Paz. Maar goed, dit is een scenario wat ik graag wil, nu kijken of de mogelijkheden daarvoor ook zijn!

Mijn bus vertrekt om 12:00uur vanaf de rodoviaria ik zal zometeen uit checken en betalen en gemakshalve een taxi nemen naar het busstation (rodoviaria).

Tok 2 u later! 

Woensdag 17 november 2004, Rio Branco, Brasil

 

Vanmiddag dan vertrokken uit Porto Velho na 4 dagen op assem te zijn gekomen. De rit naar Rio Branco ging vlot. Onderweg een paar keer gestopt voor mensen die uitstappen en nieuwe mensen die voor een paar km. meerijden instappen. Opmerkelijk is dat we langs de "snelweg" ff gestopt zijn bij een "kantoor" waar je je eigen kan laten vaccineren tegen gele koorts. Groep jongens die in de bus zaten zijn een prik wezen halen. Deze vaccinatie is overigens verplicht in Brazilie/Peru en Bolivia, van de andere landen weet ik het (nog) niet. Rond 20:00uur kwamen we aan in Rio Branco maar de tijd gaat hier 1 uur terug dus plaatselijk tijd was 19:00uur. Op de rodoviaria heb ik tegelijk een busticket gekocht van R$21,= (6 Euries) naar Brasileia de grensplaats tussen Bolivia en Brazilie. Achter de rodoviaria zit een hotel en daar zit ik nu voor R$18,= (5,14 Euries) met fan voor 1 nacht incl. ontbijt. Kmoet zeggen dat het hier LOEIHEET is. Poe eh! Bij jullie ook?

-vervolg in Bolivia