Największy
ze starożytnych mędrców Sufi powiadał, że tak
naprawdę jest tylko Jedna Księga, święty manuskrypt przyrody,
jedyna księga, która może oświecić czytelnika. Sufi wielce
dbają o umiejętne czytanie znaków i ukrytych przekazów
płynących od Boga (Allah) poprzez żywą przyrodę i jej
żywioły. Szczególnie Sufi indyjscy i perscy doskonale
rozwinęli umiejętność życia w harmonii i zgodzie z żywą
przyrodą, z życiem stworzonym przez Boga i Jego Anioły.
Dobre rozumienie, czucie przyrody, natury to bardzo podstawowa
umiejętność uduchowionego czy rozwiniętego człowieka, a głębszy
rozwój duchowy człowieka zwykle rozpoczyna się w istotny
sposób od harmonizowania z życiem przyrody i pogłębionej
wrażliwości na cierpienie zwierząt, roślin oraz żywiołów
takich jak woda, powietrze czy ziemia.
Zira’at
to pojęcie indyjskie zaczerpnięte z urdyjskiego języka, którym
operują starożytni Sufi Chishty (Ćiśti), oddające Prostą
Drogę, czyli arabskie pojęcie As-Siraat! Praktyka Zira’at
to praktyka zakładania i uprawiania Ogrodów o mistycznym, ale
i użytkowym charakterze, praktyka wynajdywania i ochraniania
pięknych miejsc w naturze i tworzenia parków czy rezerwatów.
Przyroda to dzieło Boga i musi być szczególnie chroniona
przez ludzkie istoty. Poprzez kontemplację żywej przyrody jest
Most, krótka i prosta Droga do głębszej Boskiej
rzeczywistości. Modlenie czy medytowanie musi iść w parze z
ograniczeniem niszczycielskich zapędów ludzkich istot wobec
Przyrody. Żywe istoty w Przyrodzie są w stosunku do ludzkości jak
młodsi bracia i młodsze siostry, a ten, kto nie dba o ochronę
Przyrody nie jest nawet początkującym adeptem Ścieżki Ducha, Sufi
Tariqat.
Wielkie
kataklizmy dotykają ludzi z uwagi na ich brak szacunku do ziemi,
wody, ognia i powietrza, do wszelkiego żywego stworzenia. Jest to w
interesie ludzi, aby zakładać ogrody zgodnie z prawami przyrody i
żyć w łączności z kwiatami, drzewami, ptakami, ze wszystkim, co
współtworzy przyrodę, która także jako całość
jest żyjącym i czującym organizmem, stworzeniem Bożym. A Bóg,
choć dobry, nie pozostawi bez kary tego, kto szkodę wyrządza jego
stworzeniu, i każdy będzie rozliczony ze szkodliwej wobec stworzeń
Boga aktywności!
Zira’at oznacza agrokulturę, wysoką kulturę uprawy ziemi w sposób nie szkodzący przyrodzie, stąd aktywnością suficką jest tworzenie i utrzymywanie ogrodów, parków czy rezerwatów przyrody, zaangażowanie w czystą i uduchowioną pracę na roli. Tworzenie ekologiczno-rolnych społeczności o strukturze równo udziałowych spółdzielni czy farm pracujących w zgodzie z prawami przyrody i osadzonych na wspólnej praktyce pracowników z żywiołami przyrodę tworzącymi. Zira’at (w sanskrycie Viraat) przedstawia mistyczne przebudzenie, a praktykowanie opiera się na głębszym zrozumieniu symboliki pracy Gospodarza (Farmera) na roli w związku z oraniem, bronowaniem, sianiem, żniwami i innymi procesami. Jest to filia sufickiej pracy wschodnich zakonów Sufi Chishty i wychodzących z nich bocznych linii, która opiera się także na głębszym kontemplowaniu i zrozumieniu symboliki elementów przyrody, jak kwiat, drzewo, strumień i wiele podobnych.
W Polsce możesz poszukać autoryzowanych przewodników sufickich, którzy pomogą ci głębiej praktycznie zapoznać się z tym odniesieniem do duchowości sufickiej, która jest głęboką częścią każdego autentycznego Zakonu Sufi (Sufi Tariqat).