salvemos la panificadora

O polémico proxecto:

Información en Galego e Español:

 

Nun principio, o conxunto de edificacións que conforman a Panificadora pertence á Compañía Viguesa de Panificación S.A., pero os edificios dividense e o propietario pasa a ser Ganasa (Da cal o 73% pertencía á  Compañía Viguesa de Panificación S.A.). Ao quebraren ambas empresas, crease unha comisión liquidadora para pagar aos acreedores dos bens da compañía. Entre os bens vendidos están algunhas partes da Panificadora, polo que Promocións Montelouro S.A. entra a formar parte do conxunto de propietarios do memorable conxunto de edificios.

 

O 22 de Agosto de 1988 os propietarios do solar Vicus Gestión S.L., Compañía Viguesa de Panificación S.A. e Promocións Montelouro S.A. firman un convenio urbanístico co Concello de Vigo para urbanizar a finca, este convenio está rexistrado no PERI.

 

O 4 de Febrero de 1991 aprobase definitivamente o PERI do Casco Vello, pero os proxectos presentados por Promocións Montelouro S.A. non son aceptadas polo goberno local e o proxecto de urbanización da Panificadora queda paralizado.

 

En 1995 varios arquitectos solicitan á Xunta de Galicia que se declare á Panificadora “Ben de Interés Cultural e Patrimonio Arquitectónico de Vigo”, pero nunca obtuveron resposta. 

 

O 23 de Maio de 2001 tramitase o PEPRI (Plan Especial de Protección e Reforma Interior do Casco Vello) que sustituirá ao PERI. A Xerencia de Urbanismo decide entón debatir de novo o convenio cos propietarios. É entón cando Promocións Montelouro S.A. propón manter os silos e derrubar o resto de edificios que conforman o conxunto da Panificadora; paradóxicamente a esta acción de mutilación histórica, recoxese no PEPRI a seguinte cita que non deixa de contradecirse a sí mesma: “(...) Como peza de indubidable valor en tanto que mostra de arqueoloxía industrial de interese e tamén polo seu valor paisaxístico, como faro de grande referencia visual do Casco Vello e, xa que logo, da mesma cidade, tanto desde terra como desde o mar,  presérvase o conxunto dos silos (...)”. Trala demolición procederíase a construir 22.000 m2 de locais comerciales  (Coma se non sobraran xa na cidade, están todos medio baleiros e con locales xa sen alugar), vivendas e espazos públicos cun equipamento sociocultural (Para facer isto non é preciso demoler a Panificadora, pero facer edificios de nova construcción sobre un edificio histórico “De indubidable valor e faro de grande referencia visual do Casco Vello” parece a única solución aprobada no PEPRI).

 

O 7 de Xuño de 2001 apróbase o PEPRI. Tan só un ano despois a Delegación Viguesa do Colexio de Arquitectos de Galicia elixe ao conxunto de edificios da Panificadora como elemento de reivindicación no Día Mundial da Arquitectura, así mesmo, solicitan á Xunta que o catalogue como Ben de Interés Cultural, pero por segunda vez tampoco reciben resposta.

 

En Maio de 2003 a Xerencia de Urbanismo do concello aproba o convenio para urbanizar a Panificadora, o edificio histórico non é aprobado como Ben de Interés Cultural.

 

O 11 de Xullo de 2004 os arquitectos Celestino García, Susana Landrove e Ana Tostoes publican “A arquitectura da Industria” libro no que recollen 160 obras significativas da península, a Panificadora é calificada como un edificio único en España.

 

O 13 de Enero de 2006 a Xerencia Municipal de Urbanismo acepta unha alegación dos propietarios da Panificadora para hacer algunos cambios no proxecto: Entre otras cosas se eliminan unhas galerías comerciales e aumentase a edificación na rúa Santiago.

 

O 24 de Xunio de 2006 un incendio ao parecer intencionado arrasa 1000 m2 da Panificadora. En Setembro de ese mesmo ano a Xunta de Galicia declara “Ben de Interés Cultural” ao Casco Vello de Vigo, pero exclue á Panificadora de esta mención.

 

O 28 de Marzo de 2007 aprobase definitivamente o PEPRI, aunque algúns grupos políticos votan en contra ao alegaren que o plan non garantiza a conservación das vistas sobre a ría.

 

No PEPRI (Para velo pincha AQUÍ) describese o estado das edificacións, cubertas, fachadas e instalacións así como a superficie da Panificadora (6.983,67 m2) e a superficie actualmente edificada (4.689,26 m2).

 

Faranse novas edificacións onde están as partes da Panificadora non protexidas (Osea, toda a Panificadora menos os silos, xa que según o PEPRI tan só eles gozan de ser “De indubidable valor e faro de grande referencia visual do Casco Vello”. Entre estas novas construccións constarían unha galería comercial con fachada na rúa Alfonso XII, sobre a rúa Cachamuíñas construiríase unha pasarela con un gálibo de cómo mínimo 5m conectada coa rúa Camelias, nas rúas Falperra e Cachamuína construiríanse ademáis dúas entradas de aparcadoiro. O total das novas edificacións serían:

 

-Para locais comerciales: entre o 10% e o 50% da superficie.

-Para locais residenciais: Entre o 50% e o 90%.

 

Os propietarios do edificio cederían gratuitamente ao concello os silos e 1.100 m2. A parte máis alta dos silos sería explotada durante un máximo de 50 anos para facer un establecimiento hosteleiro, unha vez cesado o permiso, ese espacio pertencería ao concello. Os edificios de nova construcción  taparían de forma consciente (Como pode verse no proxecto) a grande referencia visual do Casco Vello, os Silos (Polo que seguirían sendo de indubidable valor, pero tan só referencia visual dos novos edificios e tal vez do concello e do Castro, xa que tan só dende un lugar elevado os vigueses podrían aprecialos na súa totalidade) e destrozarían o sentido histórico da Panificadora.

 

Dende Salvemos a Panificadora queremos informar de que é o concello e os propietarios do conxunto histórico da Panificadora os que decidan os futuros usos do edificio que mediante estudos crean os máis oportunos, pero dende aquí queremos pedirlles públicamente que ese uso sea o que máis beneficie á sociedad viguesa e dende logo que a fábrica na sua totalidade sea proclamada “Ben de Interés Cultural”, co que se garantizaría a conservación e restauración íntegra de todo o edificio histórico respetando por tanto de unha vez a arquitectura única e singular de este memorable conxunto arquitectónico “De indubidable valor e faro de gran referencia visual no Casco Vello”.

 

 

                                                   ♦♦♦

 

 

 

Queremos dar as grazas a http://arquitecturavigo.blogspot.com por deixarnos usar os datos que recadara na súa web sen os cales sería imposible escribir esta sección, e a OVEP por poñer un link directo ao PEPRI e ao convenio entre os propietarios da Panificadora e o Concello que poden verse AQUÍ.

                Todas as imáxenes foron recoxidas do convenio entre os propietarios da Panificadora e o concello e corresponden ao proxecto que se cierne sobre o edificio.

 

En un principio, el conjunto de edificaciones que conforman la panificadora pertenece a la Compañía Viguesa de Panificación S.A., pero los edificios se dividen y el propietario pasa a ser Ganasa (De la cual el 73% pertenecía a la  Compañía Viguesa de Panificación S.A.). Al quebrar ambas empresas, se crea una comisión liquidadora para pagar a los acreedores de los bienes de la compañía. Entre los bienes vendidos están algunas partes de la Panificadora, por lo que Promociones Montelouro S.A. entra a formar parte del conjunto de propietarios del memorable conjunto de edificios.

 

El 22 de Agosto de 1988 los propietarios del solar Vicus Gestión S.L., Compañía Viguesa de Panificación S.A. y Promociones Montelouro S.A. firman un convenio urbanístico con el Ayuntamiento de Vigo para urbanizar la finca, este convenio está registrado en el PERI.

 

El 4 de Febrero de 1991 se aprueba definitivamente el PERI del Casco Vello, pero los proyectos presentados por Promociones Montelouro S.A. no son aceptadas por el gobierno local y el proyecto de urbanización de la Panificadora queda paralizado.

 

En 1995 varios arquitectos solicitan a la Xunta de Galicia que se declare a la Panificadora “Bien de Interés Cultural y Patrimonio Arquitectónico de Vigo”, pero nunca obtuvieron respuesta.

 

El 23 de Mayo de 2001 Se tramita el PEPRI (Plan Especial de Protección y Reforma Interior del Casco Vello) que sustituirá al PERI. La Gerencia de Urbanismo decide entonces debatir de nuevo el convenio con  los propietarios. Es entonces cuando Promociones Montelouro S.A. propone mantener los silos y derribar el resto de edificios que conforman el conjunto de la Panificadora, paradójicamente a esta acción de mutilación histórica, se recoge en el PEPRI la siguiente cita que no deja de contradecirse a sí misma: “(...) Como pieza de indudable valor en tanto que muestra de arqueología industrial de interés y también por su valor paisajístico, como faro de gran referencia visual del Casco Vello y, así mismo, de la propia ciudad, tanto desde tierra como desde mar, se preserva el conjunto de los silos (...)”. Tras la demolición se procedería a construir 22.000 m2 de locales comerciales  (Como si no sobraran ya en la ciudad, están todos medio vacíos y con locales ya sin alquilar), viviendas y espacios públicos con un equipamiento sociocultural (Para hacer esto no es necesario demoler la panificadora, pero hacer edificios de nueva construcción sobre un edificio histórico “De indudable valor y faro de gran referencia visual en el Casco Vello” parece la única solución aprobada en el PEPRI).

El 7 de Junio de 2001 se aprueba el PEPRI. Tan sólo un año después la Delegación Viguesa del Colegio de Arquitectos de Galicia elige al conjunto de edificios de la Panificadora como elemento de reivindicación en el Día Mundial de la Arquitectura, así mismo, solicitan a la Xunta que lo cataloguen como Bien de Interés Cultural, pero por segunda vez tampoco reciben respuesta.

 

En Mayo de 2003 la Gerencia de Urbanismo del ayuntamiento aprueba el convenio para urbanizar la Panificadora, el edificio histórico no es aprobado como Bien de Interés Cultural.

 

El 11 de Julio de 2004 los arquitectos Celestino García, Susana Landrove y Ana Tostoes publican “La arquitectura de la Industria” libro en el que recogen 160 obras significativas de la península, la Panificadora es calificada como un edificio único en España.

 

El 13 de Enero de 2006 la Gerencia Municipal de Urbanismo acepta una alegación de los propietarios de la Panificadora para hacer algunos cambios en el proyecto: Entre otras cosas se eliminan unas galerías comerciales y se aumenta la edificación en la calle Santiago.

 

El 24 de Junio de 2006 un incendio presuntamente intencionado arrasa 1000 m2 de la Panificadora. En Septiembre de ese mismo año la Xunta de Galicia declara “Bien de Interés Cultural” al Casco Vello de Vigo, pero excluye a la Panificadora de esta mención.

El 28 de Marzo del 2007 se aprueba definitivamente el PEPRI, aunque algunos grupos políticos votan en contra al alegar que el plan no garantiza la conservación de las vistas sobre la ría.

 

En el PEPRI (Para verlo pincha AQUÍ) se describe el estado de las edificaciones, cubiertas, fachadas e instalaciones así como la superficie de la Panificadora (6.983,67 m2) y la superficie actualmente edificada (4.689,26 m2).

 

Se harán nuevas edificaciones donde están las partes de la Panificadora no protegidas (Osea, toda la Panificadora menos los silos, ya que según el PEPRI tan solo ellos gozan de ser “De indudable valor y faro de gran referencia visual en el Casco Vello”. Entre estas nuevas construcciones constarían una galería comercial con fachada en la calle Alfonso XII, sobre la calle Cachamuíñas se construiría una pasarela con un gálibo de cómo mínimo 5m conectada con la calle Camelias, en las calles Falperra y Cachamuína se construirían además dos entradas de aparcamiento. El total de las nuevas edificaciones serían:

 

-Para locales comerciales: entre el 10% y el 50% de la superficie.

-Para locales residenciales: Entre el 50% y el 90%.

 

Los propietarios del edificio cederían gratuitamente al ayuntamiento los silos y 1.100 m2. La parte más alta de los silos sería explotada durante un máximo de 50 años para hacer un establecimiento hostelero, una vez cesado el permiso, ese espacio pertenecería al ayuntamiento. Los edificios de nueva construcción  taparían de forma consciente (Como se puede ver en el proyecto) la gran referencia visual del Casco Vello, los Silos (Por lo que seguirían siendo de indudable valor, pero tan solo referencia visual de los nuevos edificios y tal vez el ayuntamiento y el Castro, ya que tan solo desde un lugar elevado los vigueses podrían apreciarlos en su totalidad) y destrozarían el sentido histórico de la Panificadora.

 

Desde Salvemos la Panificadora queremos informar de que es el ayuntamiento y los propietarios del conjunto histórico de la Panificadora los que decidan los futuros usos del edificio que mediante estudios crean los más oportunos, pero desde aquí queremos pedirles públicamente que ese uso sea lo que más beneficie a la sociedad viguesa y desde luego que la fábrica en su totalidad sea proclamada “Bien de Interés Cultural”, con lo que se garantizaría la conservación y restauración íntegra de todo el edificio histórico respetando por tanto de una vez la arquitectura única y singular de este memorable conjunto arquitectónico “De indudable valor y faro de gran referencia visual en el Casco Vello”.

 

                                                   ♦♦♦

 

 

Queremos dar las gracias a http://arquitecturavigo.blogspot.com por dejarnos usar los datos que recopiló en su web sin los cuales habría sido imposible esta sección, y a OVEP por poner un link directo al PEPRI y al convenio entre los propietarios de la Panificadora y el Ayuntamiento que pueden verse AQUÍ.

 

Todas las imágenes fueron recogidas del convenio entre los propietarios de la Panifiadora y el ayuntamiento corresponden al proyecto que se cierne sobre el edificio.