Het dagelijkse leven

Met het menneke's beentje gaat het naar omstandigheden (lees: er zitten nog steeds twee flinke, harde, bulten op, maar ze lijken minder te worden) aardig. Met een sinasprilletje op heeft hij flink de bink uitgehangen op de peuterspeelzaal - een ieder op zijn geblesseerde been wijzen, vertellen dat hij een prik in zijn arm heeft gehad, dat soort werk, maar ondertussen wel lekker spelen en springen en doen. En eenmaal thuis wilde hij graag buitenspelen. We zijn maar naar de bibliotheek gegaan - een eerste keer die voor herhaling vatbaar is, want als het aan meneer had gelegen waren we met de halve bibliotheek thuisgekomen. Fijn, nog een boekenvretertje!

Met máma's been gaat het wat minder. Was net de pijn van de meest recente reuma-aanval wat aan het afnemen, ga ik me toch onderuit met de fiets vanmorgen.. ik dacht 'er fietsen zoveel mensen, zelfs met twee kinderen op een fiets, dat moet toch kunnen' en ging tegen mijn gevoel in (lopen, Sabine, ga lopen) op mijn fietsje zitten. Zijlstraat in, prima. Hoek om naar Barteljorisstraat - en daar ging mijn fiets de ene kant op en ik zeilde zo vanaf de Zijlstraat de Barteljorisstraat in. Op mijn buik. Waarbij mijn rechterknie - van dat been dus dat al een week of wat loopt te zeuren en te zaniken - de grootste klap opving.
Auw.
Op mijn knieën zitten is er voorlopig effe niet bij.
Het lopen wordt met de minuut stijver - geen pijn bij lopen, heel vreemd - en het zitten pijnlijker. Dat gaan een aantal uitdagende dagen worden, de komende tijd.

Maar ik heb wél mijn nieuwe telefoon gescoord - kan 'm nog niet gebruiken, nummer moet nog worden overgezet, maar desalniettemin.. ikke blij!

En ja, ook meteen van provider veranderd. Niet dat ik niet tevreden was over mijn tmobiele aanbieder, maar de k.pn heeft meer mogelijkheden ná het aflopen van de 9 maanden durende superaanbieding ;-)
Dus nog even geduld en dan is ondergetekende ook aan de Wordfeud..

Het meiske haar beentjes mogen extra werk verrichten in wederom een serie lesjes MRT. Ditmaal gestart zonder overleg met de ouders - iets waar wij niet vrolijk van worden, kan ik je vertellen.. maar waar wat kritische vragen over zijn gesteld en we zijn benieuwd wat de reactie gaat worden. Zelf heeft ze er lol in, dus dat is prima - maar wij zien de toegevoegde waarde eerlijk gezegd niet zo. Ik bedoel, het springen met twee benen heeft ze toch écht zichzelf aangeleerd tijdens de zomervakantie en niet opgedaan tijdens de eerdere MRT-lesjes. Oh well.. wij kunnen nu zeggen dat óns kind wel 4 dagen in de week sport. In het kader van andere ouders op stang jagen als die beginnen over 'geweldig verlopen cito-toetsen' van hun kind in groep 3.