حفظ

تفخیم وترقیق:

تفخیم(دائمی،عارضی)

ترقیق

تغلیظ

ادغام:(مثلین،متجانسین، متقاربین)

ادغام صغیر

ادغام کبیر

ادغام تام

ادغام ناقص

احکام تنوین و نون ساکنه:

ادغام

اخفاء

ابدال (اقلاب،قلب)

اظهار

احکام میم ساکن

اخفاء شفوی

بیان

مد:

مد طبیعی:حروف مدی

مد عارضی

مد متصل

مد منفصل

مد لازم:مد لازم حرف،مد لازم کلمه

مد اشباع

مد تعظیمی

مد مبالغه

اشباع (هاء ضمیر)

صله

تخفیف

تثقیل

تتمیم

اماله

بطح واضجاع

فتح

فغر

ارسال

روم

اشمام

اختلاس

تسهیل

تحقیق

تشدید

تعریف مختصر:

تفخیم:پرحجم تلفظ شدن حرف همراه با بالا آمدن زبان در هنگام تلفظ آن حرف

ترقیق : نازک ورقیق تلفظ شدن حرف

تغلیظ: درشت و غلیظ تلفظ شدن لام در لفظ جلاله در حالت های خاص

ادغام:تداخل و یکی شدن دو حرف در یکدیگربدون تاخیر در بین تلفظ آن دو همراه باشدت تلفظ

ابدال: تبدیل حرفی به حرفی دیگر(تبدیل نون ساکن به میم نزد باء)

اخفاء : حالتی بین اظهار و ادغام(مخفی شدن نون نزد حروف اخفاء)

اخفاء شفوی: حالت تلفظ نون ابدال شده نزد باء، و میم ساکن نزد باء طبق نظری

اظهار: تلفظ کردن کامل حرف از مخرجش با رعایت تمامی صفات(نون ساکن نزد حروف حلقی)

بیان: اصطلاح دیگری برای اظهار است

مد:در اصطلاح عام کشش بیش از معمول صوت در حروف مدی

مد متصل: مدی که حرف مدی و سبب آن(همزه) در یک کلمه باشند

مد واجب:همان مد متصل (مدی که قصر در آن مجاز نیست)

مد منفصل:مدی که سبب آن (همزه) در اول کلمه ی بعد باشد

مد جایز:مدی ست که به مد یا قصر خواندن حرف مدی جایز باشد

مد لازم: مدی که سبب آن سکون یا تشدید است

مد اشباع:مدی که در حالت اشباع هاء ضمیر رخ می دهد.

مد تعظیمی:اصطلاحی ست در مورد محل هایی از مد که جنبه ی تعظیم دارد.مثل مد درلا اله الاّ الله

مد مبالغه:در صورتی ست که حرف مدی به خاطر مبالغه،تاکید و یاتاکید بر نفی به خود می گیرد(این نوع مد در روایت حفص نیست وبیشتر در دعاها مورد استفاده قرار می گیرد)

قصر:کشش صدای حروف مدی در حد معمول.

توسط:کشش صدا درحرف مدی به قدر دو تا سه الف.

طول: کشش صوت حرف مدی به قدر 4 تا 5 الف.

مد:کشش صوت حرف مدی به قدر 6 تا 7 الف.

اشباع:تبدیل صدای کوتاه(هاء ضمیر) به صدای کشیده

صله:همان اشباع هاء ضمیر

تخفیف:به معنای تسهیل یا حذف صله از هاء

تثقیل:دادن صله به هاء

تتمیم:تثقیلی ست که فقط در صله های میمی بکار می رود

اماله:میل دادن فتحه به کسره والف به یاء(صغری،کبری)

بطح و اضجاع:هردو به معنی اماله ی کبری

فتح:تلفظ الف با فتحه ی خالص و بدون اماله

فغر:اصطلاحی قدیمی و به معنای فتح

ارسال:تحریک یا میل یاء اضافه به حرکت الف مدی

رَوم:کم کردن یا مخفی کردن صدای حرکت حرف در تلفظ

اشمام:جمع کردن بدون صدای لب ها بعد از ساکن کردن حرف

معنای دیگر اشمام خلط دو حرکت با هم

اختلاس:تلفظ سریع حرکت حرف به طوری که به نظر می رسد حرکت از بین رفته است.

تسهیل:نرم ادا شدن همزه(4نوع)

تحقیق:تلفظ کامل همزه با توجه به مخرج و تمام صفات

تشدید:تلفظ دو حرف مثلین که در هم ادغام شده است