<3
27 mei 2008
24 april. Negentien. Net zoals mijn broer(tje). Dat betekent taart. De lekkere kwarktaart die in onze familie zo populair is.
Mét een berg slagroom.
29 april 2008
"Hugging is the ideal gift. Great for any occasion, fun to give and receive, shows you care, comes with its own wrapping and, of course, is fully returnable. Hugging is practically perfect. No batteries to wear out, inflation-proof, nonfattening, no monthly payments, theft-proof and nontaxable."
[lovingyou.com]
7 april 2008
Mijn vader die een oude krant (1909) leest:
"Kijk, hier zoeken ze een dienstmaagd!"
Ik: "Haha, maagd ook echt he..."
Pap: "Ja, nouja, dienst-m. Dan is het wel duidelijk hè?!"
Ik: "Dienstmeid misschien?"
4 april 2008
De ondertiteling in het rtl4-nieuws van zes uur, onder een Arabische tekst over Fitna:
"De berg heeft een muis gebaard."
28 maart 2008
Uren door Amsterdam slenteren in de regen, is nog best gezellig ook! En dan De wereld draait door bezoeken ook! Maar ik kom toch altijd weer terug bij de trein. Ooit zal de titel vast veranderen in "Dit maak ik mee in de trein". Of "Spannende gebeurtenissen op het spoor". Zoiets. Maar voor nu, mijn belevenis van gisteravond. Het regende. Heel hard. Ik ving net een gesprek op van iemand die nog door de regen naar huis moest. En toen liet de conducteur van zich horen. "Station Hardenberg. Lekker fietsweer, Gertjan!"
12 maart 2008
Wat nou slagroom? Lachroom klinkt toch veel leuker?
2 maart 2008
Treingesprekken. Ik vind ze heerlijk om af te luisteren.
Een jongen tegen een moslimjongen en – meisje: "Maar jullie moslims hebben het wel moeilijk hoor. Soms ben ik wel blij dat ik geen moslim ben!"
Die jongen: "Ja, met je tweedehands meisjes zeker!"
24 februari 2008
Op de een of andere manier krijgt de trein het altijd voor elkaar om niet te komen, wanneer het belangrijk is voor mij om naar school te gaan. Vandaag moest ik iets inleveren. En ja hoor, die trein kwam niet. Een paar weken terug, heel toevallig ook op woensdag, ook al niet. Alleen toen ging het om een wisselstoring, nu om een 'aanrijding met een persoon in Hardenberg'. Een vijftienjarig meisje dat onder de spoorbomen door naar haar vriendinnen op het perron wilde. En nee, ze heeft het niet overleefd.
Ach, wat maakt het dan ook uit dat ik een uur en een kwartier te laat aankwam (op een normale reistijd van een half uur).
20 februari 2008
En dan heb je je rijbewijs gehaald! Drie keer is scheepsrecht, zullen we maar zeggen.. :D
18 februari 2008
Ik ben niet zo'n fan van Daryl. (van Wouw, ja). Ik vind het allemaal wel leuk, hoor. Het is gewoon niet my cup of tea. Behalve die ene rok die je langs zag komen in de clip van Krezip's All my life. Want die vind ik Ge-wel-dig! (screenshot)
6 februari 2008
Bij mij op school is het zo geregeld dat je een dag in de week vrij bent. Lekker, zou je zeggen (ja dat zeg ik ook). En zo wil het dus dat ik morgen vrij zou zijn. Maar, er bestaat zoiets als een versnelde route. Dat je twee vakken volgt van het tweede jaar. En het feit is dat ik dat wel wilde proberen. Maar helaas kunnen die uren nergens anders gepland worden dan op mijn vrije maandag. Als je morgen om 6 uur een hele harde zucht hoort, dan komt hij waarschijnlijk van mij. Dan gaat mijn wekker af.
27 januari 2008
Ben ik dan de enige die maar een heel klein stukje van mijn echt-niet-weblog kan lezen?
26 januari 2008
Slaap lekker ding
want jij is lastig
nog meer jij
is fantastig toch
Eva de Roovere - Fantastig Toch
16 januari 2008
Telefoonterreur. Om half 2 's nachts. Nee, dat is niet leuk. Maar goed, ik kon toch al niet slapen.
7 januari 2008 (!)
AAARGH. Ik haat ruzie. Maar ik haat het nog veel meer als andere mensen denken de baas over mij te kunnen spelen. HALLOOOOO, ik ben achttien-en-zeven-maanden en ik weet écht wel wat ik wil hoor. En JA, soms/vaak weet ik het gewoon beter.
27 december 2007
Drie donkere jongens hadden het over cultuur.
1: "Wat nou, jullie cultuur. Wij allochtonen zijn de enigen met cultuur!"
2: "Euuh, wij zijn ook allochtonen hoor!"
3: "Ja, maar jouw cultuur... Dat is met apen dansen ofzo."
18 december 2007
And I said, what about breakfast at Tiffany's?
17 december 2007
En ondertussen is het alweer december. Sinterklaas is langsgeweest en de winkels staan al weer vol met kerstkransjes en -ballen. En, de narcissen komen weer boven.
9 december 2007
Moeder: "Kijk, daar staan al allemaal schoenen!"
Zoontje: "Ja, die zijn zeker gezet, hè?"
27 november 2007
Zomaar wat constateringen.
1. Kleine kindjes houden ervan om overal aan te zitten. Zo ook aan de draaibare prullenbakken in de trein. De moeders daarentegen, vinden dat iets minder leuk.
2. Soms, heel soms, zitten er 's morgens vroeg best leuke jongens in de trein. Maar je steekt ook al snel leuk af tegen alle gekken die altijd, heel onverklaarbaar, in mijn coupé zitten.
3. Kroketten krijgen op een gemeenteraadsvergadering is leuk.
19 november 2007
Ganzenmarkt, hoera. Wat een feest is het toch altijd. Aangezien ik nog een vrij verslag moet inleveren, ergens deze periode, besloot ik de Miss Ganzenhoedsterverkiezing met een bezoekje te vereren. Helaas begon het al om 9 uur 's ochtends. Nou ja, daar viel nog mee te leven, het was lekker warm en droog in het zaaltje waar de deelneemsters werden voorgesteld aan de jury. Een beetje jammer dat de meisjes op de markt precies hetzelfde vertelden aan het publiek, nadat ze de ganzen de markt op hadden gedreven. Ook dat kon ik nog wel handelen. Maar de lange, lange tijd tussen de uitslag en de mini-missverkiezing niet. Ik ging maar winkels in om tijd te verdrijven. Een paar dagen vantevoren had ik nog gezegd tegen mijn moeder dat ik de komende tijd maar niet zoveel meer moest kopen. Anders zou ik het einde van de maand niet redden. Goed, ik eindigde met een tube scrub, twee dvd's, een zwarte skinny jeans (maar hallo, voor 16 euro kon ik die niet laten liggen), een geurtje en een paraplu. Maar dat laatste was echt noodzakelijk want het water kwam met bakken uit de hemel.
14 november 2007
Ik wilde de hond uitlaten. Want dat arme beest moest zo nodig, en was afhankelijk van mij. Maar het regende. Keihard. Ik bedacht me dat ik wel door het bos kon lopen, 'dan word ik niet zo nat'. En raad 'ns: het is herfst.
8 november 2007
Judgments made based on nothing at all
Echt, soms wil ik dat ik het kan stoppen. Met één druk op de knop gewoon alles op laten houden. Weer verder leven zoals ruim een jaar geleden.
Ook al is het niet onze schuld. Ook al hebben wij niets verkeerd gedaan. Maar je kunt geen invloed uitoefenen op wat andere mensen jou aandoen.
Alle verdriet, pijn en bijkomstige vreselijkheden. Alsjeblieft, laat het ophouden.
We willen niet verder leven zoals nu. We kunnen het niet.
Just too tired to fight.
Intwine - Wouldn't do it again (de titel van het liedje is niet toepasselijk, maar sommige zinnetjes des te meer.)
4 november 2007
Heerlijk zeg. Ik ben net van 7 uur tot en met kwart voor 11 op het gemeentehuis geweest. Aangezien ik voor journalistiek én politiek een commissieraadsvergadering moet bijwonen, zat ik te luisteren naar saaie 'discussies'. Ooh het was best wel erg saai. En ik heb geen verstand van de dingen die werden besproken dus ik wist de helft van de tijd niet waar het over ging. En die burgemeester! Echt wat kan die praten (lullen). Na drie woorden was ik de draad van het verhaal alweer kwijt. Gelukkig waren er meer mensen die het niet zo leuk vonden (zachtjes uitgedrukt). Een vrouw in paars gekleed liep een beetje heen en weer, schonk zichzelf koffie in, schonk nog eens koffie in, en voor de rest was ze het plafond aan het bestuderen. Ja, het was een groot feest.
23 oktober 2007
"Is dit Zwolle? Ja dit is Zwolle he?"
Vrouw staat op, man loopt mee.
Ik kijk eens naar buiten en zie alleen maar weilanden met koeien. Niet bepaald Zwolle. Dan verwacht je toch gebouwen en beton enzo.
Mede-passagier: "Dit zou ook wel eens Dalfsen kunnen zijn..."
Vrouw: "Wat raar. Ik dacht écht écht dat we in Zwolle zaten. Waarom stopt die trein hier?"
Dezelfde mede-passagier: "Ja het is echt heel erg vreemd dat die intercity hier in Dalfsen stopt. Ik begrijp het ook niet."
Vrouw: "Ja en we zijn nog wel bij elk station gestopt vanaf dat wij erin zaten.."
Ik: "Eh... Dit is ook de stoptrein."
Heerlijk, van die scherpe momenten. Het grappigste was nog dat elke trein stopt in Dalfsen.
12 oktober 2007
Ik snap jou niet.
Ik snap niet wat je wilt.
Ik snap niet wat je doet.
Ik snap je gewoon niet.
11 oktober 2007
Vandaag heb ik mijn voeten gemartelt. Telkens weer besef ik dat ik geen pumps aan moet trekken naar school. Dat kwartiertje lopen vanaf het station bezorgd me blaren en wondjes. En ook telkens weer vind ik het zo zonde dat ik dan mijn nieuwe schoenen niet aan kan doen naar school. Maar aan het eind van de dag weet ik zeker dat ik "nooit meer hakken aandoe naar school!". Yeah, right.
8 oktober 2007
En dan zit je in de klas. Eindelijk doet internet het in mijn journalistiek-lokaal. Maar waarschijnlijk valt hij met een paar minuten weer uit. De kans is groot. Maar dat weerhoudt mij er niet van een stukje te schrijven. Wel een zinloos stukje, want ik ben inspiratieloos. De moeilijkheid van de post hieronder heeft niet te maken met dat ik het moeilijk vind om iets erover te schrijven. Het ligt meer op emotioneel gebied.
Tijd heelt alle wonden niet
Tijd heelt alle wonden niet
Het scheelt misschien in tranen
En wat een ander aan je ziet
Maar tijd heelt alle wonden niet
Het wordt stiller
Steeds minder vragen
Niet door onverschilligheid
Zou het kloppen
Als ze zeggen dat het slijt?
Tijd heelt alle wonden niet - Veldhuis en Kemper
5 oktober 2007
Deze week gaan we met journalistiek bezig met het rechtbankverslag. De mensen die mij kennen, zullen begrijpen dat ik dat behoorlijk heftig vind. Maar een goede journalist moet alles kunnen en objectief verslag doen. Maar het blijft moeilijk.
4 oktober 2007
Zo kan het voorkomen dat je een stapel van vijfendertig kranten voor je hebt liggen. Allemaal kranten van de afgelopen twee-en-een-halve week om door te spitten. Vervolgens kan ik dan mijn 'nieuwsvondsten' uitknippen voor in mijn portfolio. En zo heb ik mijn zondagmiddag doorgebracht.
1 oktober 2007
"He, schreeuw niet zo hard, ik hoef niet doof ofzo!"
Een keiharde stem die een tikkeltje asociaal klonk, galmde vanochtend door mijn treincoupé.
De ironie ontging haar volledig, en ze riep vrolijk verder.
"Waarom praat je zo hard in die telefoon, de hele trein kan meegenieten!"
De jongen schuin tegenover mij begon een beetje te gniffelen en achter mij hoorde ik ook al gesmoorde geluidjes. Nou hebben lachende mensen meestal het effect op mij dat ik me ook niet kan bedwingen. Dus zo begon ook ik mijn dag grinnikend.
21 september 2007
... Probeer ik het weer. Geen 'echte' website, wel html. Nog steeds blijft Desalniettemin een deel van PunchyPerfervid. Het is niet mijn bedoeling een linkverkorting aan te vragen. Trouwens, Tokelau had blijkbaar geen zin meer om PP te hosten. Ik denk dat heel veel mensen het nu niet meer kunnen vinden. Helaas, pindakaas. De mensen die weten waar ze zoeken moeten, vinden het wel.
Waarom nu ineens weer deze omslag? Ik begon weer te lezen op m'n website, en andere weblogs, en ik mis het 'online-zijn' wel eigenlijk. Ik schrijf niet meer. Al tijden niet meer eigenlijk. Een writers' block kun je het noemen. Maar dan wel eentje van anderhalf jaar. Ik had op een gegeven moment geen tijd om te ontspannen en ervoor te gaan zitten. En toen kwam een periode waarin ik niet eens moed had om te beginnen. Eerst zweefde mijn creativiteit vaak op 'extreme' emotie, ik moest of erg blij of verdrietig zijn om inspiratie te krijgen. Nou, te extreem is ook niet goed. Daar ben ik onderhand achter gekomen. Maar ik probeer het weer, dat zegt al heel wat. Ik kreeg zowaar invallen van "He, wat een mooi woord, daar kan ik wel iets mee..." Misschien moet ik mezelf gewoon dwingen, wie weet helpt dat. Misschien komen de kortverhalen en gedichten weer als ik weer bezig ben met een weblog. We zullen zien.
20 september 2007