Gewichtloze leerlingen en leraar!

Gewichtloos boven de Atlantische Oceaan!!!

Bij de start van dit schooljaar hebben we eigenlijk al groot nieuws ! Onze leraar wetenschappen Erik De Schrijver mag met zijn ZERO-G team een paraboolvlucht maken in een Airbus A300 om wetenschappelijke experimenten uit te voeren in gewichtloze toestand. Het Franse Bordeaux is the place to be en de vluchten gaan door boven de Atlantische Oceaan.
 

De inscheping was voor ons een beetje in mineur (onze ingenieur, Jo, was veel te laat, en hij had onze experimenten   mee, dus wij gegeneerd tegenover de anderen, en lastig op Jo, ondanks al zijn goede werk). Die experimenten zijn ingebouwd in een kast, een zgn. `rack` van 1m x 0,5m x 0,5m en het geheel weegt zo`n 100kg.
Positief was wel dat alle andere scholen onze experimenten met enige bewondering en veel ongeloof hebben aangestaard; Vooral de supersnelle camera (tot 30000 beelden per seconde) is een aandachtstrekker.

Er zijn ook veel teams van universiteiten en polytechnische scholen hier, en een aantal werkt op dingen die vergelijkbaar zijn met wat wij doen: de studie van vloeistoffen in gewichtloosheid.
De hele dag van gisteren is opgegaan aan technische wijzigingen om onze veiligheidsgoeroe, Mr. Mora - schipper naats God - tevreden te stellen.  Dat is intussen gebeurd.

Ook bijna een hartinfract gekregen toen bleek dat Jo de lens van de supersnelle camera in Brussel was vergeten (hebben we maar aan niemand verteld, en DHL laten doen waar DHL goed in is: dat probleem is nu dus ook opgelost).

Straks mag ons experimentenrack in het zero-G vliegtuig geladen worden, en daarna is er voor iedereen veiligheidsbriefing. Maandag nog eens veiligheidscheck en vooropleiding `wat te doen in zero-g, maar vanavond gaan we er een goed glas drinken, en morgenavond is er voor alle secundaire scholen BBQ op `t strand.

Dag 1:

woensdag 30 augustus. Afreis met de bus vanuit Brussel om 19u30. Onze `rack` met experimenten is dan toch tijdig afgeraakt

(onze ingenieur, Jo Monsieur, heeft daarvoor gezorgd). De andere scholen maakten nogal wat opmerkingen dat ons experiment er toch wel mooi uitzag, complex, de moeite enz. Wij hadden zoiets van -ja, hm, natuurlijk, we doen ons best zoals iedereen he, terwijl we dachten, mannekes, we zullen blij zijn als alles werkt. Als de harde schijf van de laptop maar werkt in zero g (sommige modellen weigeren gewoon dienst), als die supersnelle camera het maar doet (want die hebben we pas sinds gisteren!), als de mensen van de veiligheid maar niks ontoelaatbaar vinden waar wij niet aan gedacht hebben, als als als....

Op een bus slaap je niet of nauwelijks, maar mp3 spelers doen wonderen... we komen te Bordeaux aan om 6u.

Dag 2:

donderdag 31/8; experimenten uitladen in een grote - en alsmaar heter wordende - tent vlakbij het vliegtuig. Dan overal schuimrubber tegen plakken om ons niet te bezeren in zero g, en eerste veiligheidsinspectie. Pakken kleine wijzigingen uit te voeren (geen hout aan boord, sorry, die plank en dat houten bakje moeten eruit! Waarom? De regels monsieur de Schrijver, niks aan te doen. `s Middags eten in de cantine van de nabijgelegen firma Sogerma. Laat je niet wijsmaken dat je ALTIJD goed eet in Frankrijk, de helft heeft z`n eten laten staan. Na de middag beginnen de meeste teams met het inladen van hun experimenten, maar niet wij dus, want M. Mora heeft nog opmerkingen, veel zelfs. Doorgewerkt als paarden tot 18u45 (na een slapeloze nacht, dat weegt!), en nog is M. Mora niet tevreden. Inladen is voor morgenvoormiddag. `s Avonds krijgen we onze `gite`, ons appartementje voor de duur van ons verblijf. Dat valt best mee. Strandwandeling `s avonds en we drinken een glas, moe, en niet echt gelukkig dat we als enigen nog niet hebben ingeladen.

Dag 3:

vrijdag 1/9; we werken weer als paarden, zijn ontgoocheld dat de olie van het tweede experiment troebel is geworden (alsof M. Mora al niet genoeg werk in petto heeft voor ons, gedragen ook de experimenten zich niet zoals voorzien. Het was nochtans thuis uitgetest!) Maar met veel moeite zijn we om 11u30 toch zover en kunnen we inladen. OEF!!! En begint het weer, dit aanpassen, dat veranderen, dit zit los, dat moet sterker.... Gaan wij dat ooit allemaal gedaan krijgen? We nemen de container met de olie `s avonds mee naar het hotel. Uitkuisen en testen kunnen we in `t weekend ook.

Dag 4 en 5:

weekend. Weinig of geen werk voor zero g, maar kuieren langs het strand en zaterdagavond feestje op het strand met de universitaire teams van deze paraboolcampagne (er zijn slechts 6 secundaire scholen waarvoor Belgie betaalt, de rest zijn universitaire teams die vliegen voor rekening van ESA, het Europese Ruimtevaartagentschap)

Dag 6:

maandag 4/9; veiligheidscheck in het vliegtuig. Niet minder dan 7 experts komen nakijken of M. Mora zijn werk goed heeft gedaan, geen wonder dat die man zo moeilijk deed. Maar alles gaat goed, nog twee stukjes extra `intapen` en 4 vijzen aanspannen en we zitten goed. Om zeker te zijn dat morgen de olie klaar is voor gebruik voorzien we reserve, als ze onverwacht toch weer troebel zou worden kunnen we ze in extremis nog vervangen vlak voordat we opstijgen!

Safety-briefing in de namiddag; if we go down over the ocean, put your life jacket on before you jump out of the plane. Pull this cord to inflate. If it doesn`t work, that`s a pity. There`s another cord over here, pull that one. If it doesn`t work either, it`s not your day (vind ik al van zodra het vliegtuig neerstort, maar goed). You can blow up your lifejacket so it`s not a problem if all else fails.

Dag 7:

dinsdag 5/9 D-day. Speciale gasten aan boord: Dirk Draulants (Knack) en Dixie Dansercoer (poolreiziger). Na een korte vertraging zijn we dan toch weg, netjes onder de medicatie (scopolamine en amfetamines, twee topsporters moeten de dokter een speciaal attest vragen of ze komen de volgende dopingcontrole niet door! Zo vernemen we dat een van de meisjes in een ander team judokampioene van Belgie EN Frankrijk is!) Als de eerste parabool eraan kont worden we verwittigd (one minute!30 seconds, 20, 10, 5, 3,2,1, pull up! En dan krijg je ineens 2g op je dak! Gelukkig liggen we plat. We doen braaf wat ons gezegd is, stilliggen en niet bewegen met het hoofd!) 10 degrees (helling van het vliegtuig) 20, 30, 40 (maximum is 47 graden!), injection! En dan zijn we gewichtloos! We zweven maar houden ons vast aan riemen op de grond, kwestie van de hersenen te tijd te geven om de ervaring te verwerken. Keineig is het minste dat in je opkomt. Maar mooie liedjes duren niet lang, en na 20 s is het al voorbij! Dan weer 2g en enkele minuten rust. Vanaf de 2e parabool gaan we aan `t werk en beginnen te experimenteren. Dat gaat vlot, de beelden zijn mooi en alles gaat goed. Marnix krijgt last van misselijkheid vanaf de 12e parabool maar jan en ik gaan gewoon door. Na 23 parabolen zit het werk erop en kunnen we de gewichtloze ervaring op ons laten afkomen en een beetje `spelen`. Dat levert enkele mooie beelden en filmpjes op. Tegen de laatste parabool hebben ook Jan en ik het wel gehad. Ik film de laatste vanuit m`n zetel, maar kijk zelf niet naar buiten (was me sterk afgeraden; ze noemen het vliegtuig niet voor niks een kotskomeet).

We vliegen door naar Melsbroek waar ons een warme ontvangst wacht (oa Dirk Frimout, Belgisch astronaut, maar natuurlijk ook vrienden en familie!) Een warm weerzien, maar er is werk, want voor 18u moeten alle experimenten klaar zijn voor de vlucht van morgen) Dan naar Brussel voor een diner - aangeboden door de Euro Space Society - organisator van de wedstrijd, en dan naar bed (jeugdhotel)

Erik