17th ESA Symposium on European Rocket and Balloon Programmes and Related Research. Sandefjord, Noorwegen, 2005.

Sfeerbeelden uit het land van de vliegende vikings:

        

     

     

18th ESA Symposium on European Rocket and Balloon Programmes and Related Research. Visby, Zweden

Zondag 3 juni

Hoewel we hadden afgesproken op een onmogelijk vroeg uur (5u aan de luchthaven) verschijnt iedereen op tijd, zij het soms met nog kleine oogjes. Tegen de verwachtingen van Erik in geraken we vlot door de controle, en de vlucht naar Frankfurt verloopt prima. Overstap op de vlucht naar Stockholm is evenmin een probleem en  we staan dan ook op tijd klaar om de trein te nemen naar Stockholm Centraal: Een TVG-achtig geval trouwens, dat met z`n km/u de auto`s het nakijken geeft. In Stockholm hebben we enkele uren de tijd alvorens met de bus naar de haven gebracht te worden. Dus maar de tijd doden op de best mogelijke manier: met een stadwandeling en een bezoek aan het Vasa-museum. Wow, dat was indrukwekkend, een 17e eeuwse oorlogsbodem in prachtige staat, met een uitstekend museum erbij, veel uitleg, visueeel aantrekkelijke hoekjes, film enz... Daarna onder een stralende hemel terug naar Stockholm Centraal, waar we de bus nemen naar de haven (het lijkt wel de dag van het openbaar vervoer: vliegtuigen, trein, bus, straks boot...). We worden wel stilaan moe (het is 20u20 intussen, we zijn opgestaan rond de vieren) als we de ferry nemen die ons naar Visby overzet. Een boottochtje van 3 uren trouwens, maar nog een vliegtuig had de reis te duur gemaakt.

 
Aankomst om 23u20 zoals voorzien. Het hotel ligt op amper 300m van de aanlegplaats, en we zijn blij dat we naar bed kunnen. Het hotel had ons blijkbaar een dag eerder verwacht en rekent ons die extra nacht ook aan. Dat regelen we morgen wel met de organisatoren.
 
Maandag 4 juni
In alle vroegte - 7u - ontbijt in het hotel en dan naar het congrescentrum van Visby want er moet nog allerlei geregeld worden: registreren ( we krijgen alle informatie over welke sprekers wanneer welke onderwerpen aansnijden), hotelprobleempje van gisteren signaleren, de powerpointpresentaties van Kevin Potter en EdS afgeven, nakijken of die naar behoren werken (nee dus, het is altijd hetzelfde: thuis werken die dingen prima, op verplaatsing nooit).

En dan openingsspeech, welkomstwoord en `t is vertrokken: de eerste nationale rapporten (stand van zaken in Zweden, Frankrijk, enz.) `s Middags lekker eten, maar de porties vallen wat klein uit. Geen nood, er staan altijd massa`s fruit klaar. Als laatste spreker is Kevin aan de beurt: hij krijgt maar 5 minuten om de poster te promoten waarop de leerlingen verslag uitbrengen van wat ze in het SP. Ace project hebben gerealiseerd, maar hij kwijt zich uitstekend van zijn taak. Goed niveau, rustig en degelijk gebracht, we hebben er vandaag veel gezien die er puntje konden aan zuigen.

Wie ons in ieder geval wel ruim de baas is zijn de mannen van Penn State (eigenlijk Pennsylvania State University): man die zijn goed! Maar ze hebben geen capsones en het klikt wel (verbaast me niet eigenlijk, 2 jaar geleden in Sandefjord was de verstandhouding ook al meer dan gewoon goed!) Ze zijn wel jaloers dat hun secundaire scholen niks hebben van het kaliber van ons SP. Ace project. Het is een lange dag geweest, en we zijn toe aan een pintje. Dus wij met die Amerikanen een pint gaan pakken. blijkt dat zij - net als wij - een magnetometer willen bouwen. Humhum, welke type? Ah, solid state, da`s interssant, wilden wij ook doen. Al eens gedacht aan een Honeywell chip van de duizendreeks, 1001 of 1002 bvb? Ah, jullie gaan de 1003 gebruiken? Is die niet wat duurder dan de andere? Ja he? Ah, maar hij meet in drie dimensies tegelijk, da`s een voordeel juist. Is het een idee om samen te werken? Ik bedoel, als we toch allebei hetzelfde instrument zillen ontwikkelen? Nog iets te drinken? ... Ik bespaar u de rest van het verhaal. We zijn op zoek naar goede contacten, het eerste is gelegd!

 

Maar de vermoeidheid eist ook nu haar tol, en we zoeken ons beddeke op. Morgen is er nog een dag!

19th ESA Symposium on European Rocket and Balloon Programmes and Related Research. Bad Reichenhall, Duitsland

Zondag 7/6
Zondagnamiddag komen we aan te Bad Reichenhall in het uiterste zuiden van Duitsland, op een boogscheut van de Oostenrijkse cultuurstad Salzburg. De overstap in Frankfurt verliep vlot, we komen aan in Salzburg en nemen de taxi richting  Bad Reichenhall. Het duurt niet lang of we vinden allemaal dat de taxi's hier toch wel erg laag vliegen; de chauffeur heeft duidelijk haast, snelheidsbeperkingen worden straal genegeerd. Als dat maar goed afloopt!

Inchecken in het hotel is ook al geen probleem, al wordt één van onze leerlingen prompt in een vrouw veranderd. Op papier dan toch. Om de privacy van de leerling in kwestie niet te schaden zal zijn naam hier niet vermeld worden, maar er bestaan foto's van het kamerticket: Frau XXXXXXXXXXXX  ;-)

Een korte wandeling naar het centrum van het kleine stadje brengt ons langsheen ****Hotel Luisenbad (heeft meer met 'Louise' dan met 'luizen' te maken), en dat is goed om weten, want hier heeft vanavond de 'welcome party' plaats! Even verderop het Altes Kurhaus waar het symposium zelf plaatsheeft, en waar we al meteen Wolfgang Herfs tegen het lijf lopen. De man was tot aan z'n pensioen vorig jaar hoofd van het ESA-sondeerrakettenprogramma, en heeft ons menige dienst bewezen in de voorbije jaren. Hij is blij ons terug te zien; met zo'n connecties kan SP. Ace nog jaren verder! We registreren en krijgen ons boek met 'abstracts', de ingestuurde en goedgekeurde samenvattingen van al wie hier een presentatie komt geven. Onze eigen artikels staan er ook in, maar de bedoeling is natuurlijk dat dat boek je helpt de - voor jou - meest interessante presentaties te kiezen. Het is namelijk onmogelijk naar alles te luisteren, er word in parallelsessies gewerkt.

Het weer is stralend en we doen enkele terrasjes, een ijsje voor sommigen, een wit wijntje voor anderen. Het boek met abstracts laat een mooie waaier aan onderwerpen zien, dus dat ziet er goed uit.

De 'welcome party' blijkt een diner te zijn, met lekkere vis, en dat in een aangenaam kader. Mooi en lekker, we trekken voldaan naar ons hotel, klaar voor de eerste dag!

Maandag 8/6
Een uitgebreid ontbijtbuffet gaat er goed in 's morgens! We komen wel bijna te laat op de openingsmanifestatie, maar dat blijkt niet zo erg: een stel Beiers schiet antieke pistolen af, leuk voor even, maar het verveelt nogal snel. Nu ja, 't is eens iets anders! Wat algemene info, en dan beginnen de lezingen! De eerste dag is behoorlijk technisch, en de koffiepauzes laten toe de standjes te beozoeken van de organisaties die zich daar voorstellen, de Zweedse en Noorse raketbases (Esrange resp. Andoya) in de eerste plaats. Goed om eens te zien hoe groot de neuskegel van een sondeerraket nu echt is, en hoe 'professionele' experimenten eruit zien!

Na een lange dag intens luisteren (en proberen te begrijpen, wat niet simpel is, want er blijken vele soorten Engels te zijn: de Skandinavische, Amerikaanse en Duiste varianten vallen mee, de Japanse en Franse wat minder) krijgen we een Beierse receptie aangeboden, compleet met grote bierpullen en oneetbare vleessla (mening van de schrijver). Maar zo'n receptie is een uitstekende gelegenheid om te 'socializen' en algauw zijn de eerste nuttige contacten gelegd. Voor onze vibratietesten op de KMS krijgen we voortaan input van DLR dat is de Duitse NASA. Verder wat chitchat met Amerikaanse studenten van Penn State University, het blijven sympathieke mensen (dat vonden we na het vorig symposium in Zweden ook al).

Voor de leerlingen was vermoeiend vandaag, en nogal technisch, hopelijk wordt het morgen beter.

Dinsdag 9/6
Een hele dag lezingen, maar het aantal onderwerpen is uitgebreid en de lezers kennen hun zaak en weten die ook boeiend naar voor te brengen. Blijkt dat wij ook in de grote zaal zullen spreken (zie foto), dus dat kan nog stressy worden! Verder worden er nog wat contacten gelegd met DLR, want waarvoor moeten die vibratietesten dienen, als het niet is om onze experimenten in de neuskegel van zo'n sondeerraket te krijgen? Juist! En wie - onder andere - beslist wat er wel en niet meemag met die raketten? Juist: DLR. Onder andere. Met de anderen praten we later nog wel (kwestie van niet alle eieren in één mand te leggen)
's Avonds is het wat moeilijk om te keizen waar we gaan eten, maar uiteidnelijk vinden we een terrasje waar de spijskaart ieder z'n smaak gunt. Nog een korte passage in het hotelzwembad (+ sauna voor wie wil) en we duiken erin.

Woensdag 10/9
De dag begint regenachtig, en dat ziet er niet goed uit voor de namiddag, want dan is er culturele uitstap naar Salzburg, de geboortestad van Mozart. Maar de lezingen zijn erg boeiend, en tegen de middag  is het weer stralend! Salzburg is een gezellige, mooie stad met massa's cultuur. We hebben spijtig genoeg maar weinig tijd om ervan te genieten, maar we maken er het beste van. 's Avonds nemen we Stijn's presentatie nog eens onder de loep, en dat gaat beter en beter. We draaien warm voor de dag van morgen, donderdag, onze dag, na de middag is 't van 'the stage is ours'!

Donderdag 11/9
Tijdens de koffiepauze nog even praten met enkele 'raketpieten' en de lijst mogelijkheden voor SP. Ace wordt weer een heel stuk langer, er zijn nu al ballonvluchten vanuit Zweden toegezegd (inclusief uitnodiging om ginder te gaan de vlucht bijwonen!!!), plus 3 raketvluchten!!! Het symposium is sowieso een groot succes voor ons, nu nog die presentaties goed doen, kwestie van de eer hoog te houden!!!
Na de middag daalt een kalme vastberadenheid over ons neer (goddank) en de twee presentaties verlopen vlot, rustig, competent. Een leerling van het Sint-Pieterscollege staat gedurende een kwartier de specialisten van ESA, NASA, DLR, SSC (Swedish Space Corporation), CNES (Cnetre National d'Etudes Saptailes) en tutti quanti toe te spreken, innerlijk nerveus wellicht, maar zelfs wij die Stijn kennen konden er niets van merken! Het was een geweldig team van SP. Ace dit jaar, en de woorvoerder heeft zich uitstekend van zijn taak gekweten! Na de presentaties vallen er nog 'goodies' uit de lucht, een extra ballonprogramma van de Universiteit van Lulea heeft nog wel wat plaats aan boord, als we interesse hebben.... en van DLR komen ze maar vlug hun kaartje afgeven, opdat we niet zouden vergeten dat we met hen mogen meevliegen op verschillende raketten! Donderdagavond is 't nog groots diner, zeer lekker eten, fijne muziek, optredens, enz, maar we zijn moe. Erg moe.

Maar een geweldige ervaring rijker,

en de mogelijkheden voor SP. Ace zijn weer vezekerd voor jàren!