Ook dit meisje poseert in traditionele Yao kledij. Dit zal haar huwelijkskleed worden. Maandenlang is er door familieleden aan geknoopt.
In sommige provincies wordt traditionele kledij nog elke dag gedragen. Maar hier in de Guangxi worden deze prachtige kledingstukken enkel naar boven dagen gehaald op feestdagen zoals nieuwjaar, de jaarmarkt, en familiefeesten.
... en als we zeggen 'zelf geknoopt', betekend het wel dat alles begon met enkele klossen garen.
Bovenstaande beeldjes geven ons een idee van de chinese interieurs. Veel meubilair vind men in China niet. De hele inboedel ligt opgestapeld in een paar lage kasten, en vooral erop. Het bed dient overdag als kleerkast. Van 's morgensvroeg tot slapenstijd staan alle deuren wagenwijd open, maar dan gaat alles potdicht. Ook binnendeuren worden zorgvuldig op slot gehouden. Favoriete bezigheden in kleine Chinese dorpjes : elkaars kippen pikken en stiekem met de telefoon van de buren gaan bellen... Want telefoon, zoals Tv, vindt men in China overal. De familie hierboven geniet van een avondje Tv. In het midden, het altaar voor de voorouders, naast de alomtegenwoordige wandklok.
Weinig meubilair in de keuken, ook. Rechts de waterton, zorgvuldig dichtgehouden. In de hoek, de aardpotten waar groenten en specerijen in worden bewaard. Koken gebeurt in de wok, op mini koolvuurtjes.
Als er toch stromend water is, blijft het wel beperkt tot een kraantje op de binnenkoer, of beter nog een zijkoertje., die dan kan dienen als badkamer. Privacy is heilig in Zuid-China : nooit zou iemand het durven een gesloten deur te openen. Even kloppen volstaat ook niet, want dan weet je nog altijd niet wie voor je badkamer staat. Om beleefd te blijven dien je als bezoeker eerst je stem te laten horen. Je raadt het al : in Zuid-China hebben ook stadswoningen geen deurbel, en niemand woont graag hoger dan de tweede verdieping.
Ook dit meisje poseert in traditionele Yao kledij. Dit zal haar huwelijkskleed worden. Maandenlang is er door familieleden aan geknoopt.
In sommige provincies wordt traditionele kledij nog elke dag gedragen. Maar hier in de Guangxi worden deze prachtige kledingstukken enkel naar boven dagen gehaald op feestdagen zoals nieuwjaar, de jaarmarkt, en familiefeesten.
... en als we zeggen 'zelf geknoopt', betekend het wel dat alles begon met enkele klossen garen.
Weinig meubilair in de keuken, ook. Rechts de waterton, zorgvuldig dichtgehouden. In de hoek, de aardpotten waar groenten en specerijen in worden bewaard. Koken gebeurt in de wok, op mini koolvuurtjes.
Als er toch stromend water is, blijft het wel beperkt tot een kraantje op de binnenkoer, of beter nog een zijkoertje., die dan kan dienen als badkamer. Privacy is heilig in Zuid-China : nooit zou iemand het durven een gesloten deur te openen. Even kloppen volstaat ook niet, want dan weet je nog altijd niet wie voor je badkamer staat. Om beleefd te blijven dien je als bezoeker eerst je stem te laten horen. Je raadt het al : in Zuid-China hebben ook stadswoningen geen deurbel, en niemand woont graag hoger dan de tweede verdieping.