Wie door China trekt kent ze wel : de busstations. Onontbeerlijk in een land waar maar weinig persoonswagens rijden, vooral in armere provincies zoals hier in de Hunan. Dit is het busstation van het klein stadje ChangNing, in het zuiden van de provincie.
Chinese studenten zijn doorgaans erg trots op hun school. Fier dragen ze hun schoolbadge en tonen ze reclamefolders van de school aan medereizigers.
De dorpen van onze studenten zijn soms erg afgelegen, zoals hier in de DaYaoShan (de Grote Bergen van de Yao's) in de provincie Guangxi. Na urenlang bussen wacht hen nog een lange rit in een open kar, die hen langs niet verharde pistes tussen de theevelden naar huis brengt. Blij na maanden op school nog eens thuis te zijn luisteren ze gretig naar de verhaaltjes van de chauffeur. Om een idee te geven van de verlatenheid van de regio : onlangs is er langs deze piste nog een panter (Pantherus pardus) gesignaleerd...
Dit is het dus : een dorpje van 300 inwoners verscholen temidden de bergen een goeie 1600 meter boven de zeespiegel. Elektriciteit heb je in China zeg maar overal, dankzij minicentrales verspreid in het landschap. Stromend water is een andere zaak. Dit dorp leeft van thee, de groene DaYaoShan-thee. Deze thee heeft een goede reputatie en kan vrij duur verkocht worden. Zo kan er gemiddeld een kind per familie, dikwijls een dochter, na haar zestiende blijven naar school gaan.
Maar de interieurs blijven voor de nietsvermoedende reiziger, zelfs na een vol jaar lesgeven in landelijk China, een schok. Dit is de slaapkamer van onze studente. In haar handen de boeken waarmee ze haar eerste woorden engels leerde, en haar op het gedacht brachten aan te dringen om verder naar school te mogen gaan...
Wie door China trekt kent ze wel : de busstations. Onontbeerlijk in een land waar maar weinig persoonswagens rijden, vooral in armere provincies zoals hier in de Hunan. Dit is het busstation van het klein stadje ChangNing, in het zuiden van de provincie.
De dorpen van onze studenten zijn soms erg afgelegen, zoals hier in de DaYaoShan (de Grote Bergen van de Yao's) in de provincie Guangxi. Na urenlang bussen wacht hen nog een lange rit in een open kar, die hen langs niet verharde pistes tussen de theevelden naar huis brengt. Blij na maanden op school nog eens thuis te zijn luisteren ze gretig naar de verhaaltjes van de chauffeur. Om een idee te geven van de verlatenheid van de regio : onlangs is er langs deze piste nog een panter (Pantherus pardus) gesignaleerd...
Maar de interieurs blijven voor de nietsvermoedende reiziger, zelfs na een vol jaar lesgeven in landelijk China, een schok. Dit is de slaapkamer van onze studente. In haar handen de boeken waarmee ze haar eerste woorden engels leerde, en haar op het gedacht brachten aan te dringen om verder naar school te mogen gaan...