Navigation:
Fok niet met konijnen!!
informatie
Konijntjes zijn meestal geen knuffelkonten. De meeste konijntjes worden helemaal niet graag opgenomen. Vele mensen nemen hun konijntje ook verkeerd op, het is een grote fout dat je een konijntje met zijn nekvel moet opnemen: dit is echt niet goed!!! Ze kunnen hun rugje breken of hun vel scheuren. De juiste manier om een konijn op te nemen is onder zijn voorpoten en hem ondersteunen bij zijn kontje.
Knaagstenen mogen zeker niet!! Ze zijn van kalk gemaakt en dat is NIET goed voor konijnen, het kan zelfs dodelijk zijn.Om hun tanden te laten afslijten moet je een konijnen veel hooi geven, dan slijten ze vanzelf af. Je hebt wel konijntjes die van nature scheefgroeiende of doorgroeiende tanden hebben, daarvoor contacteer je dan best een dierenarts en liefst een konijnendeskundige dierenarts!
Ik geef mijn konijntje dagelijks een handje en een half hardvoer, proper en fris water, 2 blaadjes witloof, een heel klein beetje appel (niet té veel geven, want een appel is eigenlijk geen groenvoer maar snoep!!), soms wat peterselie,veldsla of paksoi. Indien je konijn niet gewend is om groenvoer te eten mag je slechts beginnen met hele kleine stukjes en met 1 soort en dan beetje bij beetje meer geven. Indien je ziet dat je konijn diarree krijgt door het groenvoer hou er dan even mee op en probeer opnieuw wanneer de keutels mooi gevormd zijn. Voor meer informatie van wat een konijn al dan niet mag eten, kijk dan even naar één van de sites bij de linken.
Mijn konijn mag dagelijks minimaal 4 uur rondlopen. Een konijn heeft veel beweging nodig en voelt zich ook veel gelukkiger wanneer hij eens mag rondrennen en spelen. Het is ook goed voor hun darmstelsel. Indien je een konijn geen 3 uur vrij kan laten rondlopen, moet je je toch wel de vraag stellen of jij wel geschikt bent om een konijn te houden!! Zorg er ook voor dat indien je een konijn voor je kinderen gekocht of gehaald hebt dat zij niet de hoofdverzorgers van het konijn zijn. Want kinderen zijn hun konijn snel vergeten en durven het dier dan wel verwaarlozen.
Ik knip 2x/jaar zijn nageltjes. Wanneer zijn nageltjes te lang worden knip ik die zelf, met een gewoon nagelknippertje. Ik vind persoonlijk dat een gewoon nagelknippertje veel beter knipt dan een speciaal konijnennagelknippertje. Hoe doe ik dat? Ik draai voorzichtig een handdoek rond hem zodat hij geen weg kan. Dan haal ik een pootje uit de handdoek en knip ik zijn nageltjes. Let wel op dat je zeker niet te ver knipt want dan kan het nageltje hevig bloeden en dat doet ook pijn. Als je goed kijkt zie je dat er een bloedvaatje door het nageltje loopt, daar mag je dus niet in knippen. Indien je niet zeker bent laat het dan door een specialist doen nml. een dierenarts.
Een konijn heeft ruimte nodig. Zorg ervoor dat je konijntje genoeg ruimte heeft in zijn kooi. De kooi moet minimum 90 cm lang zijn en 50 cm hoog. Het konijn moet plaats hebben om op zijn achterpoten te staan. Koop ook aub een kooi met tralies!!! Zo is er meer ventilatie in de kooi en voor het konijn is het heel wat aangenamer. Je zou het toch ook niet leuk vinden moesten ze jou in een plastieke bak steken!!
Wat ik persoonlijk ook heel belangrijk vind is wanneer je konijn ziek is dat je zeker naar een dierenarts gaat die gespecialiseerd is in konijnen. Niet alle dierenarsten weten genoeg over konijnen, wat soms heel nadelig voor uw konijn kan zijn. Ik zelf ga naar:
Bruno Van Den Plas, Pastoor De Nevestraat 7, 9900 Eeklo
Tel: 0032/93.78.48.37 - Fax: 0032/93.78.02.87
Email: bruno.van.den.plas@dierenarts.be
Ik ben zeer tevreden over deze dierenarts, hij heeft mijn konijn zijn leven gered . Voor andere konijnen-dierenarts in uw buurt zie: www.konijnen.nl
Ik gebruik als ondergrond voor zijn kooi kranten en daarop hooi. In zijn plasbak doe ik houtsnippers omdat ik vind dat dat beter vocht opneemt. Ik ververs elke dag zijn plasbak met verse houtsnippers en 1x/week was ik zijn plasbak uit. Zijn kooi zelf wordt 2x/week ververst en 1x/week uitgewassen.
ziektes
--------------------------------------------------------------------------------------------------
artikels
Artikel uit Nederland
Konijnen Lijden in Eenzaamheid
In navolging van de Universele Verklaring voor de rechten van het Productiedier pleiten Hans Baaij en Paul Cliteur voor een betere rechtspositie van onze huisdieren.
Onze huisdieren ondervinden weliswaar minder lichamelijk leed dan de productiedieren als fokzeugen, legkippen en foie grasganzen. Maar het psychische leed door eenzaamheid is bij huisdieren aanzienlijk. Gaat het hier om onze huisdieren, die verwende, te vette en luie beesten? Inderdaad, onze huisdieren, ook wel gezelschapsdieren zijn eenzaam en lijden daar zeer onder.
Neem het konijn. In Nederland worden zeshonderdduizend konijnen gehouden. Ongeveer 72 procent daarvan, 430 duizend, leeft alleen. Dat doet rare dingen met sociale dieren als deze. Ter vergelijking: in het wild leven konijnen in groepen van éen mannetje, één tot vijf vrouwtjes en een aantal jongen. Wat velen niet weten, is dat ons tamme huiskonijn dezelfde eigenschappen heeft als zijn wilde familielid en dus ook in een sociaal verband moet leven om enigszins gelukkig te kunnen zijn. Ook rondrennen en gaten graven zijn belangrijke zaken in het leven van een konijn. Een konijnenhok, het onderkomen voor nu en de rest van het leven van het huiskonijn, is veel te klein om constant in te zitten. Vooruit, het mag dan een keertje in de huiskamer rondrennen. Maar zodra het konijn elektriciteitsdraden doorknaagt, op de bank keutelt, de kinderen bijt en de planten aanvreet, moet het snel terug in het hok.
In het wild leven konijnen in hoogst onvoorspelbare en uitdagende omgeving. Als huisdier leven ze in een hoogst voorspelbare en gestructureerde omgeving, waardoor de verveling en de eenzaamheid al snel toeslaat. Kortom, een konijn als huisdier lijken twee onverenigbare grootheden. Dit geldt ook voor veel andere huisdieren als cavia's, muizen en papegaaien. De natuur heeft ze niet bedoeld als Einzelgänger; verblijf alleen in een hok leidt tot eenzaamheid, apathie, gestoord gedrag en een voortijdige dood. Zo heeft het konijn onder goede omstandigheden een levensverwachting van vijftien jaar, maar een konijn in een hok is na zo'n vier jaar al het haasje.
Moeten we nu koersen op een verbod op huisdieren? Ethisch gesproken valt daar zeker wat voor te zeggen. Want als we het belang van het dier afwegen tegen het belang van de mens - dus bijvoorbeeld het plezier van een kind dat een kwartier per dag met zijn konijn speelt tegen het belang van het konijn dat zijn hele leven lang meer dan 23 uur per dag een eenzaamheid en verveling beleeft- wat weegt dan zwaarder? Het twijfelachtige plezier van de mens of het lijden van het dier? Berry Spruijt, professor dierenwelzijn aan de Universiteit Utrecht, vindt dat het houden van konijnen als gezelschapsdier verboden zou moeten worden en het houden van andere huisdieren strikt gereglementeerd. In ieder geval moeten de bezitters meer tijd aan hun huisdieren besteden en zich met enige deskundigheid en inlevingsvermogen met hun huisdieren bezig houden.
De mens onderwerpt dieren aan zijn eigen verlangens van nut en vermaak. Het belang van dieren doet vrijwel niet terzake. Om leed te voorkomen zouden huisdieren moeten worden erkend als dragers van rechten. Dat is de grote morele stap voorwaarts die we moeten maken. Dit betekent niet dat het dier dezelfde rechten kan claimen als de mens. Het betekent wel dat de rechten van het dier gelijkwaardig zouden moeten zijn aan die van de mens, zodat belangen kunnen worden afgewogen. Die belangenafweging wordt niet gemaakt, zo blijk uit de wet. Kijk alleen maar naar de kwantiteit van de regelgeving. De zestien miljoen mensen in Nederland worden beschermd door 1100 pagina's sociale zekerheidswetgeving en bijna vierduizend pagina's Nederlands recht. Bij elkaar zo'n tienduizenden pagina's wetten, besluiten en richtlijnen. De zestien miljoen gezelschapsdieren moeten het doen met twee wetsartikelen uit de Gemeenschappelijke Welzijnswet Dieren en wat andere besluiten. Nauwelijks vijftig pagina's. Minister Veerman van Landbouw, die ook de gezelschapsdieren tot zijn pakket moet rekenen, is het overigens geheel eens met de pleidooien voor een verbeterd dierenwelzijn. Hij stelt dat de derde emancipatiegolf begonnen is: als eerste begonnen de arbeiders met hun vrijheidsstrijd, daarna kwamen de vrouwen en nu is het moment daar voor de dieren. Met de achterliggende waarden over het dierenwelzijn zit het bij minister Veerman wel goed.
Hebben we het vervolgens over de normen die uit die waarden moeten voortvloeien, dan volgt er een geheel ander verhaal. Minister Veerman weigert eenvoudigweg zijn woorden in daden om te zetten. De ene keer is het de Europese Unie die zijn daden in de weg staat, dan weer is het de behoefte aan minder regelgeving, dan weer zijn het problemen met de handhaving van de privacy of wijst Veerman de markt aan om het dierenwelzijn reguleren. Wij bestrijden de waarde van die argumenten omdat ze voorbij gaan aan onze morele plicht dieren een fatsoenlijk leven te garanderen. Binnen het huidige wettelijke kader is het zeer complex om bezitters van konijnen te vervolgen die hun dieren in eenzaamheid opsluiten. Veerman geeft daar geen prioriteit aan; hij ziet de behandeling van huisdieren als de verantwoordelijkheid van de bezitter. Meer dan vier miljoen eenzame huisdieren zijn daar de dupe van. Het wordt derhalve hoog tijd voor een Universele Verklaring voor de Rechten van het Gezelschapsdier, en trouwens ook
WANNEER KUNNEN KONIJNEN OP EIGEN POOTJES..
Omdat wilde konijnen als voorbeeld genomen worden, wordt gemeend dat
konijntjes op de leeftijd van 4 weken al bij de moeder weggehaald
kunnen worden. Bij tamme konijnen zijn in de loop van de eeuwen
echter dingen veranderd, waardoor ze niet met wilde konijnen
vergeleken kunnen worden. Tamme konijntjes moeten dan ook veel langer
bij de moeder drinken om sterk en gezond te worden.
Zeer veel konijntjes die op de leeftijd van 4 weken bij de moeder
weggehaald worden, worden ziek nadat ze verkocht zijn en eenmaal in
hun nieuwe thuis wonen. Ernstige diarree, veroorzaakt door een
bacterie, heeft in de meeste gevallen sterfte van het konijntje tot
gevolg.
Bij pasgeboren konijntjes is het darmstelsel ingesteld op uitsluitend
moedermelk. Een wild konijntje van drie weken oud scharrelt wat rond
en gaat onder leiding van de vader in de natuur al hier en daar wat
knabbelen aan groen. Zo kan het darmstelsel geleidelijk wennen aan
het verteren van planten en gras, naast de moedermelk. Tamme
konijntjes groeien meestal op in kooien of hokken. Ze wennen niet
langzaam aan groenvoer etc. Als zij op de leeftijd van 4 weken
plotseling geen moedermelk meer krijgen, en plotseling uitsluitend
droogvoer krijgen, komen ze in de problemen, omdat het darmstelsel
onderontwikkeld is.
Door de plotselinge voerverandering bij zo'n jong konijntje kan er in
de darmen een ziekmakende bacterie (Clostridium perfringens)
explosief gaan groeien. Deze bacterie veroorzaakt een ernstige
darmslijmvliesontsteking met als symptoom hevige diarree, dit
verloopt meestal fataal. Helaas gebeurt het heel erg vaak dat te jong
verkochte konijntjes binnen een week tot twee weken na aankoop
sterven, met symptomen als diarree en stil in een hoekje zitten.
Verder heeft een jong konijntje van 4 weken oud nauwelijks weerstand,
waardoor het na scheiding van de moeder heel snel snot krijgt, een
ziekte die ook zeer veel voorkomt onder jonge konijntjes.
Het beste is daarom als een konijntje nog kan blijven drinken bij de
moeder, totdat de moeder zelf aangeeft hier niets meer voor te
voelen. Meestal is dat tot de leeftijd rond de 8 weken. Het
darmstelsel heeft dan rustig de tijd om op eigen tempo te wennen aan
de overschakeling op vast voedsel, en het konijntje zal steeds meer
met de "pot" van de moeder mee gaan eten. In de veiligheid van het
nest is er weinig tot geen stress, wat de weerstand tegen ziektes ook
verhoogt. Op deze manier ontwikkelt een konijntje een gezond
darmstelsel, met weinig risico op plotselinge groei van ziekmakende
bacteriën, en een goede weerstand tegen snot.
Als extra wordt een konijntje dat langer bij de moeder mag blijven
ook veel stabieler van karakter.
Kortom, een konijntje wat tot 7-8 weken bij de moeder mag blijven zal
over het algemeen een gezond, stabiel konijntje zijn.