يه ايرادي كه سوالهاي شما داره اينه كه كميتهاي مختلف رو با هم ديگه به دلخواه مخلوط مي كنين. فقط خواستم اين نقطه رو متذكر بشم. به نظر من جواب اين سوال شما رو مزدك داده بود.

فقط قبل از ادامه دادن مباحث ؛ يك سوال ديگر را نيز طرح كنم .

اگر حافظه داراي جرم نيست ؛‌پس حجم اختصاص داده شده براي آن در داخل مغز ؛‌ چه معنايي مي تواند داشته باشد ؟!

پاسخ زيركانه اي بود ؛ اما قياس درستي نبود .
تلويزيون براي تصوير خود ؛ حجمي در نگر نگرفته است !
اما حجم اختصاص داده شده در مغز ؛ براي حافظه چه معنايي مي تواند داشته باشد ؟!
كاركرد اين حجم چيست ؟!

با درود
اقای ارفی
با اینکه نوشته های مزدک گرامی به حدی استادانه و مفید هستند که من دیگر نیازی به شرح دیگری نمی بینم
اما
با اجازه از شما سوالی دارم
هدفم از پرسیدن این پرسش اینست که بدانم ایا شما وا قعا نوشته های مرا متوجه شدید یا نه؟؟
پرسش اینست:
در پروسه یاد گیری یک مطلب جدید در مغز چه اتفاقی می افتد؟

گرامي ؛ براي پاسخ دادن به پيام مزدك عزيز ؛ نيازمند دانستن تعاريف ايشان از دو عبارت مفهوم و ماده هستم .
پس از پاسخ ايشان به اين دو سوال ؛ خط به خط آن پيام را پاسخ خواهم داد .

پس آگاهي ، يك وجود ذهني است كه داراي وجود و بستر مادي است و
ولي وجود مادي او همان وجود ذهني نيست، اين دو وجود دو روي
يك سكه و يا بهتر بگوييم، يكي بازتاب ديگري است.
آگاهي به همين سبب نيز نسبي است و بسته به دستگاه تفسير گر دگرگون
ميشود.
براي نمونه، شما در جايي واژه ئ " دار " را ميبينيد. مفهومي كه
از آن برداشت ميكنيد، بسته به دستگاه تفسير شماييكه ايراني
و فارسي زبان هستيد اينست : چوبي براي اعدام، درخت، ( دارو درخت)، داشته باش...
حال يك اعرابي اگر اين واژه را ببيند در دستگاه تفسير گر وي اين مفهوم
نقش ميبندد : سـَرا، خانه، جا، ( مانند دارالمجانين = سراي ديوانگان )
پس مفاهيم نسبي بوده و در جهان ذهني ما ، مانند همان جهان آن بازي
وجود دارند، ولي بازتاب چينش هايي هستند كه در جهان خارج وجود دارند.
گاهي اين چينش ها بسيار روشن است، مثلاً خود يك درخت هم چيزي نيست
جز چينش اتم ها و مولكولهاي سلولز و نميدانم آب و كلروفيل و غيره و
شما اين چينش را مستقيماً ديده و ذهن خود مفهوم درخت را پديد مياوريد.
كمي سخت تر، ديدن تصوير مثلاً نقاسي شده ئ درخت است كه بازهم اگر
خيلي بد نكشيده باشند، مفهوم درخت را در مغز شما پديد مي آورد. چيني ها
همين شيوه را پي گرفته و براي درخت، يك نماد و سمبل كه همانند درخت
هم بنگر ميرسد، سود برده اند و در الفباي تصويري خود بكار ميبرند.
ملت هاي هوشمند تر، از چينش چند نماد و سمبل كه هر كدام نماينده ي يك
آواي انساني هستند سود برده اند و و بسته به كــُد كاربري مشترك خود
آنرا بصورت " درخ ت "، يا "tree " ، " baum "، " arbre " ، ..
نشان ميدهند. از اين رو از الفباي تصويري كه يك درجه تجريدي پايين تر از
الفباي آوايي است، در فرودگاه ها و جاهاييكه مردم با زبان هاي گوناگون
وجود دارند سود ميبرند، مانند نماد توالت مردانه و زنان، كوشك تلفن،
دروازه هواپيما هاي فرود آينده و دروازه هواپيما هاي روانه و ...

پس مفاهيم نسبي بوده و در جهان ذهني ما ، مانند همان جهان آن بازي
وجود دارند، ولي بازتاب چينش هايي هستند كه در جهان خارج وجود دارند.

پس آگاهي ، يك وجود ذهني است كه داراي وجود و بستر مادي است و
ولي وجود مادي او همان وجود ذهني نيست،

من تمام نوشته شما را خوانده ام و از نظر شما در اين باره نيز آگاه هستم ؛ شما هم در اين پست و هم در پست هاي قبلي اشاره كرده بوديد كه حافظه و آگاهي تنها يك چينش است .
من نيز با شما همداستان هستم .
اما يك سوال ديگر براي من پيش مي آيد ؛ پس اين حجم مورد نظر و بازي هاي زباني ديگري كه درباره حافظه آدمي در گرفته است چيست ؟!
و تصور مي كنم پاسخ نيز اين باشد ؛ اشغال كردن حجم توسط حافظه بي معني است !

پ.ن : اين سوال را تنها براي رد ادعاي اولين پست خود در اين جستار بيان كردم .

پس براي چيدن شاهنامه ئ فردوسي شما نياز به چند ميليون مهره ي
مادي داريد . حال از مولكول هاي مركب ink بعنوان مهره براي اين چينش سود
ميبريد كه آسان تر و كم جرم تر و ارزانتر است، ولي بدون اين مهره ها
هيچگونه چينشي شدني نيست. يعني شما بايد يك جعبه ي پر از مهره
داشته باشيد تا بتوانيد يك آگاهي " بزرگ " و چندين " بايتي" را بچينيد.
طبيعت هم براي ما ، اين جعبه ئ پر از مهره را داده است كه همان مغز و
سلولهاي خاكستري و نورون ها و .. باشند و در هنگام يادگيري، تنها
و تنها چينش اين ماده ئ موجود، دگرگون ميشود و بس. بگفته ئ پژوهشگران،
ما آنقدر " مهره " در جعبه داريم كه اگر چند سده هم زندگي بتوانيم بكنيم و ياد
بگيريم، باز هم مهره ئ استفاده نشده خواهيم داشت. با اين وجود، مغز چيز هاي
بي اهميتي را كه كاربرد ندارند را پاك ميكند و مهره ها را " آزاد " ميكند،( مانند
اينكه پريشب شام چي خورديم ! ) تا بهترين بازده ( راندمان ) را با كمترين redundance
( يعني اتلاف بيهوده ئ منابع ) بدست بياوريم.

پس مي توانيم دو و يا چند جهان داشته باشيم كه هر يك قواعد خاص خود را داشته باشند ؛ اين جهانها مي توانند قابليت تاثير گذاري در يكديگر را داشته و يا نداشته باشند .
اين قسمت را براي ادامه بحث نگه داريم .

اگر درست متوجه شده باشم ؛ مفهوم و چينش دو معناي متفاوت در ديدگاه شما دارند .
در حقيقت چينش را مقدمه اي براي فهميدن مي دانيد .
بسيار خوب ؛ اين سخنان شما نيز براي من قابل قبول است .
اگر موافق باشيد ؛ بحث را درباره مفهوم ادامه دهيم .
مفهوم متعلق به كدام دنياست ؟!پاسخ شما : جهان ذهني !
پرسش ديگر من : جهان ذهني را مي توان به عنوان جهاني موازات دنياي مادي در نگر گرفت ؟!

شما اشاره كرده ايد :

و اين مورد :«
اين تقسيم بندي خود نشان از وجود دو دنياي مادي و ذهني ( مفاهيم ) ندارد ؟!

در اين باره حق به جانب شماست .
واحد حافظه داراي جرم است ؛ اما آگاهي ( جابه جايي جرمها ) تنها يك چينش است .
...

يه ايرادي كه سوالهاي شما داره اينه كه كميتهاي مختلف رو با هم ديگه به دلخواه مخلوط مي كنين. فقط خواستم اين نقطه رو متذكر بشم. به نظر من جواب اين سوال شما رو مزدك داده بود.

..(‌ببينيد ؛ من مي توانم يك موجود ۸ سر ؛ با ده دست را تصور كنم ! اين تصور در حقيقت حاصل خطا در چيدمان هاست ؟! پاسخ من به اين پرسش مثبت است )
.. ) [/i]