Josh McDowell over De Da Vinci Code:

 

Vanaf 17 mei gaat de film over De Da Vinci Code wereldwijd in première. Bioscopen zullen volstromen met bezoekers die de ‘waarheden’ van Dan Brown klakkeloos tot zich nemen. Een groot gevaar, volgens veel christenen. De internationaal beroemde christelijke auteur en spreker Josh McDowell is juist enthousiast: “Dit is het meest unieke en uitdagende platvorm voor de Waarheid in de laatste honderd jaar!”

‘Alle beschrijvingen van kunstwerken, architectuur, documenten en geheime rituelen in dit boek zijn waarheidsgetrouw.’ Met deze stevige stelling begint Dan Brown zijn inmiddels wereldberoemde boek De Da Vinci Code. Hoewel is aangetoond dat de uitspraak van Brown aan het begin van zijn boek niet klopt – hij geeft zelf in 2003 in een interview aan dat maar 90% waarheidsgetrouw is – geloven veel mensen heilig in de complottheorie die Brown in zijn boek uit de doeken doet. De kerk heeft de werkelijke waarheid over Jezus voor de mensheid verborgen gehouden. Hij zou helemaal geen God geweest zijn en was getrouwd met Maria Magdalena. De Heilige Graal waar mensen al decennialang naar op zoek zijn, staat voor de baarmoeder van Maria Magdalena die Jezus een dochter met de naam Sarah schonk.
Josh McDowell, in Nederland vooral bekend van zijn boek Jezus: feit of fictie, schreef in reactie op De Da Vinci Code een eigen boek dat de werkelijke waarheid onthult: De Da Vinci Code. Een zoektocht naar antwoorden.
 

Briljant

McDowell klinkt enthousiast als hij over De Da Vinci Code praat. “Toen ik het las, dacht ik: ‘Wow!’ Ik wist dat ik fictie las, maar zelfs ik vroeg me af of dit niet werkelijk zo gebeurd was. Het boekt pakt je en is inspirerend; geen wonder dat zoveel mensen het lezen! Ik realiseerde me dat Dan Brown briljant is. Om vijf procent waarheid heeft hij negentig procent vebeelding geweven en de mensen slikken het voor zoete koek. Je moet hem de credits geven dat hij dat ongelofelijk goed gedaan heeft, ook al klopt er niets van zijn theorieën.”
 
Hoe is het mogelijk dat zoveel mensen een roman zomaar voor waarheid aannemen?
“Dat is wel te verklaren. Vlak na de verschijning van zijn boek vertelde Brown in diverse media dat alles in zijn boek op historische feiten berustte. Volgens hem was er geen verschil met een non-fictie boek. Kranten namen die slogan over en er werd een stemming rondom het boek gecreëerd. Iedereen was nu wel benieuwd wat de kerk zo lang verborgen had gehouden. Omdat Brown zoveel bronnen in zijn boek noemt, is het voor de gewone leek moeilijk te onderscheiden wat nu wel of niet waar is.
Vervolgens is er ook de huidige cultuur die fictie tot waarheid maakt. Voor volwassenen is waarheid datgene wat ontdekt is. Voor jongeren is waarheid gecreëerd; waarheid is iets wat je persoonlijk vindt. Als de halve wereld gelooft dat dit waarheid is voor hen, waarom zouden ze het dan zelf niet geloven? Ik kom deze gedachte veel tegen bij studenten als ik lezingen geef”
 

Feit en fictie

McDowell zat er niet op te wachten om zelf een boek te schrijven als reactie op De Da Vinci Code: “Er is al zoveel literatuur over verschenen!” Toch liet hij zich overhalen door vele e-mails, telefoontjes en brieven van mensen uit heel de Verenigde Staten om zijn visie op het beroemde verhaal van Brown te geven. Het moest anders dan alle andere boeken, besloot hij. Niet te intellectueel en zeker niet te duur. Het resulteerde in een makkelijk te lezen boek in romanvorm waar McDowell je met drie hoofdpersonen meeneemt langs feit en fictie. Dan Brown liet zijn eigen vrouw veel onderzoek doen voor De Da Vinci Code. ‘Het is moeilijk onze bronnen te noemen’, verklaarde hij onlangs. McDowell gekscherend: “Ik hoop dat mijn vrouw het beter heeft gedaan! Mijn documentatie is keurig terug te vinden in de voetnoten na elk hoofdstuk.”
 
U legt een schokkend aantal onwaarheden uit ‘De Da Vinci Code bloot.’ Als we de gemiddelde bioscoopganger de drie meest misleidende zaken uit de film zouden moeten uitleggen, welke zou u dan noemen?
“Oh, dat zijn er zoveel! Laat ik beginnen bij de Mona Lisa. Door dit schilderij zou Leonardo Da Vinci, zelf een grootmeester van de Priorij van Sion, een geheime boodschap hebben willen doorgeven. In de naam zou een geheime code zitten. Feit is echter dat Leonardo dit schilderij zelf nooit Mona Lisa heeft genoemd! Pas rond 1550 werd de dame op het schilderij geïdentificeerd als Lisa, een Florentijnse vrouw. En pas in de 19e eeuw begon men het portret Mona Lisa te noemen.”
 
McDowells stem schiet de lucht in als hij verder spreekt: “Een ander zeer misleidend aspect wordt genoemd door de in het boek opgevoerde historicus sir Leigh Teabing. Hij geeft aan dat op het Concilie van Nicea over de goddelijkheid van Jezus gestemd is. Met een kleine meerderheid zou Zijn goddelijkheid aangenomen zijn. Ten eerste ging die stemming over of Jezus zowel goddelijk als menselijk was, dus helemaal niet over Zijn goddelijkheid alleen. En die kleine meerderheid? Dat was driehonderd tegen twee!”
 
McDowell: “En dan de belangrijke vraag of Jezus getrouwd was. Teabing wijst in het boek op passage uit het Evangelie van Filippus. Jezus zou Maria veelvuldig op de mond kussen. Mensen lezen dit en denken dat het klopt. Maar historici weten helemaal niet of hier lippen, wangen, voorhoofd of handen staat. Bovendien is dit manuscript gekopieerd van eerdere manuscripten. Er is absoluut geen enkel bewijs vanuit historische bronnen te leveren dat Jezus getrouwd was, zelfs niet vanuit ongelovige of gnostische hoek! Al was Jezus getrouwd geweest, dan zou dat voor de theologie niet veel hebben uitgemaakt. Hij was immers ook honderd procent mens. De kerk heeft geen enkele reden om dat geheim te houden.”
 
Veel christenen reageren angstig op de feiten, maar u klinkt eerder enthousiast. Moeten we als christenen niet steviger optreden tegen dit soort pulp?
Zijn lach klinkt nog lang na: “Absoluut niet! Wat denk je; Brown geeft ons hier een geweldige mogelijkheid om de echte waarheid te laten zien. Daarom val ik Brown in mijn boek ook niet aan, maar laat ik gewoon de andere kant zien. Laten we dit boek en de film op een positieve en integere manier benaderen. Mensen zullen gaan praten over wat ze gelezen of gezien hebben. Als wij als christenen vervolgens met de echte feiten komen, kan er een enorme openheid voor het Evangelie ontstaan. Ik noem De Da Vinci Code geen aanval op of een uitdaging voor het christendom. Een uitdaging heeft te maken met vragen stellen over de feiten alleen. Ik zie dit boek als een mógelijkheid. Een mogelijkheid om te delen.”
 
Door ‘De Da Vinci Code’ mensen tot Jezus brengen. Hoe doen we dat?
“Lees mijn boek, daar staat het overzichtelijk in. Ik geloof dat iedereen die naar de film gaat zo nieuwsgierig is naar de werkelijkheid, dat hij het boek zal willen lezen. Verder is ons beste getuigenis als we vertellen wie Jezus Christus persoonlijk voor ons is.
Wat ik zou doen als ik Dan Brown persoonlijk tegenkwam? Ten eerste zou ik hem complimenteren met de spannende thriller die hij geschreven heeft. Daarna zou ik mijn persoonlijk getuigenis met hem delen en hem uitdagen om die Christus waarover hij schrijft persoonlijk te leren kennen.”

Jezus' goddelijkheid in De Da Vinci Code

Teabing: “Jezus werd pas benoemd tot de ‘Zoon van God’ nadat er een officieel voorstel voor was ingediend en erover was gestemd door het Concilie van Nicea.”
Sophie: “Wacht eventjes. Wilt u zeggen dat de goddelijkheid van Jezus het resultaat van een stémming was?”
“En wel met een tamelijk kleine meerderheid,” vervolgde Teabing.
(De Da Vinci Code, pagina 224)
 

De rechtzaak

Dan Brown zegt in zijn boek dat er talloze verwijzingen naar de verbintenis tussen Jezus en Maria Magdalena zijn. Hij haalt die verwijzingen onder andere uit het boek Holy Blood, Holy Grail van Michael Baigent, Henry Lincoln en Richard Leigh. Brown verwijst indirect naar deze schrijvers door de opgevoerde historicus Teabing de feiten te laten noemen. Teabing is een anagram van Baigent.
De drie auteurs spanden een rechtzaak tegen Brown aan wegens plagiaat. Dat is volgens Josh McDowell nogal curieus: “Misschien waren hun ideeen over een relatie tussen Jezus en Maria Magdalena toch niet zo algemeen als Dan Brown in De Da Vinci Code wil doen geloven.”
Overigens heeft het Hooggerechtshof in Londen begin april bepaald dat Dan Brown geen plagiaat gepleegd heeft.

Zoektocht naar antwoorden
 

Sinds 2003 zijn er van De Da Vinci Code wereldwijd al meer dan 36 miljoen exemplaren verkocht. In Nederland is het boek al bezig aan zijn negenendertigste druk en staat het nog steeds in de toptien van meest verkochte boeken.
Josh McDowell hoopt dat zijn boek net zo’n bestseller zal worden als De Da Vinci Code zelf. In Amerika werden er in de eerste weken al miljoenen exemplaren verkocht; alleen al via internet komen er zo’n zesduizend orders per dag binnen. Naast particulieren kopen ook kerken grote aantallen boekjes op om ze hun bezoekers cadeau te doen.

Het boek van McDowell De Da Vinci Code. Een zoektocht naar antwoorden is inmiddels ook in het Nederlands verkrijgbaar. U kunt het onder andere bestellen via de EO: www.eo.nl/shop of via telefoonnummer 035-6474645 voor € 5,95 per stuk.
 

Auteur: Mirjam van der Vegt

Bron


Zelf mee discussieren? klik hier

 

---

Schrijver Dan Brown zegt zelf het volgende over zijn roman:

Feit en fictie

Dan Brown heeft zich altijd een beetje op de vlakte gehouden ten aanzien van de feiten en de fictie in De Da Vinci Code. Min of meer gedwongen door de critici die beweren dat er wel erg veel veronderstellingen en theorieen als waarheid gepresenteerd worden, heeft Dan Brown zich op zijn website nu voor het eerst zelf uitgesproken over het waarheidsgehalte van De Da Vinci Code.

 "De Da Vinci Code is een roman en dus fictief", meldt Brown. "Hoewel de hoofdpersonen en de acties in het boek vanzelfsprekend niet werkelijk bestaan, bestaan alle kunstwerken, gebouwen, documenten en rituelen die in het boek genoemd worden wel degelijk.

lees meer...