Hoop tot Leven

Redding door Christus Jezus


Forums

Post Reply
Forum Home > Failing - Falen > Juist falen

Marcus Ampe & Belgische Christadelphians
Site Owner
Posts: 22

Tijdens uw werk wordt u wel eens getroffen door transpireren, hartkloppingen, buikpijn, diarree, vaak moeten plassen, snellere ademhaling (tot hyperventilatie toe), hoofdpijn, misselijkheid, geen eetlust, slecht slapen, trillende handen of zenuwtrekjes, black-out, ben je de kluts kwijt of weet je het niet meer? Zijn het verschijnselen die jou bekend voorkomen en die je kan opmerken bij je kinderen?

Het zijn tekenen die onze aandacht verlangen, maar waar wij ook een einde toe kunnen brengen door geen verdere druk op ons of die persoon te leggen en door durven afstand te nemen van het geheel.

Diep ademen en durven relativeren.

.... :lol: ...

Niemand wil falen in zijn of haar leven. Men voelt zich verslagen als men de idee heeft dat men gefaald heeft. De aspiraties niet waar kunnen maken is zeker pijnlijk. Maar men kan de vraag stellen of men deze niet te hoog had gesteld.

Ik had wel graag een beroemd choreograaf geworden, maar moest mij tevreden stellen met corps de ballet tot pas de quatre en een gewoon klein choreograafke. Maar als artistiek directeur mocht ik dan weer mensen nieuwe kansen geven en als balletmeester en docent kon ik er mee aan werken dat anderen konden groeien in de balletwereld. Heeft het mij daarom een slechter mens gemaakt?
Juist door niet toe te geven aan sommige (oneervolle) eisen, om zo toch een betere rol te krijgen, heb ik wel eens een mooie rol of positie aan mijn neus zien voorbij gaan. Maar door niet in te gaan op die voorstellen kon ik juist een beter mens worden. Met vallen en op staan kon ik ook 'groeien'.  Het maakt dat ik mij dan ook niet moet schamen als ik nu over mijn levensloop ga. Het geen ik heb gedaan heb ik zo goed mogelijk trachten te doen en zo eervol mogelijk.

Daar komt het uiteindelijk op aan om het einde van de rit goed te behalen. Ik wenste te zeggen 'in goede gezondheid', maar daar laat mijn lichamelijke gezondheid het wel erg afweten. Mijn geestelijke gezondheid is hopelijk opperbest en die hoop ik nog te verbeteren en ter beschikking te stellen van anderen.

Het is dat willen geven aan anderen of het tot nut zijn van anderen, dat die gevers wel eens in problemen kan brengen. Juist door dat zij het te goed willen doen gaan zij fouten maken of blokkeren.

In twee artikelen op mijn ruimte ga ik dieper in op de (1) Cognitieve faalangst, waarbij men last van angstgevoelens heeft bij het verwezenlijken van taken. Bijvoorbeeld het leren van een repetitie of het maken van een moeilijke les. (2) Sociale faalangst: hierbij heeft men last van angstgevoelens in de omgang met anderen. (3) Motorische faalangst waarbij men last krijgt van onderpresteren bij motorische taken. Het maken van een tekening, een sportwedstrijd, enz..

Er lijkt niets mis mee om hard te werken en ernaar te streven zo goed mogelijke resultaten neer te leggen. Maar voor zichzelf kan het een overbelasting vormen alsook kan het door een verkeerd beeld naar anderen toe die personen een verkeerde houding doen aannemen welke niet aangenaam overkomt. Anderen nemen de werklust soms verkeerdelijk op als een wil van de ander om te 'scoren' of 'om op een beter blaadje te staan bij de hogere' (de leraar, postoverste, bureauchef of baas). Ook denken veel mensen verkeerd dat men zich niet zou kunnen inzetten zonder iets daarvoor in de plaats te krijgen. zo lijkt voluntariaat ook voor velen iets onwezenlijk. De meesten denken dat iedereen werkt volgens het principe 'voor wat hoort wat'.

Het is wel zo dat als iemand  "ontdekt" dat zijn of haar inspanningen nergens toe leiden dit tot frustraties kan leiden. Als zij dan keer op keer geconfronteerd worden dat indien zij zich meer inspannen dit niet tot beoogde resultaten leidt, hun teleurstelling  elke keer groter wordt. Om  die reden stoppen zij dan met hun inspanningen of met het werk dat zij bezig waren. Zij gaan juist niets meer doen. Ze gaan dagdromen of vertonen opstandig of clownesk gedrag.

Waar het op aan komt is om een beter zelfbeeld te krijgen. De positieve opmerkingen worden bij mensen die faalangst hebben ook wel negatief geïnterpreteerd. Daar moet een schakelaar omgedraaid kunnen worden. En diegene die faalangst heeft moet zich durven begeleiden om die 'switch' te kunnen maken.

Het  "tunneldenken" moet men kunnen doorbreken. Hierbij kan het behulpzaam zijn om de onderwerpen op een speelsere manier te benaderen en door voldoende rust momenten in te lassen, zodat er meerdere 'leerpieken' komen te vallen tijdens het werkproces, waarbij er ook meer positieve momenten zullen kunnen geregistreerd worden en de persoon niet geconfronteerd zal worden door gedane stommiteiten door vermoeidheid.

Tijdige rust is zeer belangrijk om te slagen.

Indien je geconfronteerd wordt met faalangst moet je er durven over praten met iemand die je in vertrouwen kan nemen, of met mensen die voor die zelfde hete vuren hebben gestaan. elkanders wedervaren kan het vertrouwen in zichzelf doen terug winnen.

Men moet gaan beseffen dat "meetellen" niet afhangt van je hoge prestaties en dat iedereen wel eens iets verkeerds kan doen, maar ook dat niet iedereen de top van de hoogste berg moet behalen. Durven tevreden zijn met de plaats die men in een maatschappij kan en mag krijgen, zonder de verplichting om alsmaar hoger te moeten mikken.

Als je merkt dat een kind irreële eisen stelt aan zichzelf of dat jij zelf irreële eisen stelt, probeer dan samen reële eisen af te spreken. Stel haalbare doelen in voor elkeen.
Bouw tijdens de verwerking van nieuwe leerstof of te verwerken materiaal, controle momenten in. Loop eens langs het kind en neem hem eventueel  "voor de zekerheid" even mee naar de instructietafel om samen te kijken. Zeg dus niet dat het kind het niet snapt en daarom moet komen. Ben jij het zelf die met de faalangst zit, durf ook effie je werk van op afstand te bekijken, of een ander je helpen om er eens afstand van te nemen.

Stel ook geen tijdslimieten in, maar probeer wel een (niet erg bindende) planning op te maken (het mag nooit een must zijn in een te kort tijdsbestek.)

Probeer verder meer oog te hebben voor de positieve opmerkingen, goede punten of verwezenlijkingen, of goedkeurende blikken in de plaats van te concentreren op jaloerse en afkeurende blikken.

Indien jij geconfronteerd wordt met een persoon met faalangst probeer hem niet in het naus te drijven door juist veel vragen achter elkaar op hem of haar af te vuren. De onverwachte vragen maar ook de hoeveelheid van de te beantwoorde vragen zullen hem of haar doen terugtrekken in een schelp van veiligheid. De overbevraging kan ook aanschouwt worden als een te opdringerige manier om binnen te dringen in een te persoonlijke wereld van de bevraagde. Deze zou wel het liefst op alles het meest juiste antwoord kunnen geven maar krijgt er dan de tijd niet voor om zo goed mogelijk de antwoorden te formuleren. Afsluiting zal het gevolg zijn en indien het meermaals gebeurd zal er nog meer faalangst zich voordoen.


Lees hier meer over:

  1. Gedragsproblemen in de klas: Hulp bij gedragsproblemen,ontwikkelings-, gedrags- en leerstoornissen in de klas > Faalangst.
  2. Faal beter #1
  3. Faal beter #2 Jij en de ander


--


October 4, 2011 at 9:05 AM Flag Quote & Reply

You must login to post.

Paypal Donation Button

Hoop tot Leven - Redding door Christus

Send to a friend

Share on Facebook

Share on Facebook

Super Share

Share on Facebook

Daily Verses

Quote of the Day

Quote of the Day

Create a Free Forum at Webs.com