Economics and Political Review

ทวีวุฒิ จุลวัจนะ อดีต บก Business Day วิเคราะห์ เศรษฐกิจ และ การเมือง

TDRI ยอมรับ

อัมมารแนะ รัฐสวัสดิการเป็น วิธีการที่แก้จนได้ดีที่สุด  

การสัมมนาวิชาการประจำปี 2550 เรื่อง “จะแก้ปัญหาความยากจนกันอย่างไร: แข่งขัน แจกจ่าย หรือสวัสดิการ” ร่วมจัดโดยมูลนิธิชัยพัฒนา สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ และสถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย เมื่อวันที่ 10 พ.ย. ณ โรงแรมแอมบาสเดอร์ ซิตี้ จอมเทียน

อัมมาร สยามวาลา รักษาการสถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย กล่าวในการนำเสนอบทความเรื่อง “แนวทางการแก้ปัญหาความยากจน: แข่งขัน แจกจ่าย หรือสวัสดิการ” ว่า นโยบายเสรีนิยม ประชานิยม และรัฐสวัสดิการนั้นมีที่มา และผลกระทบที่ต่างกัน โดยหากเปรียบเทียบในด้านนโยบายต่อความยากจนจะพบว่า ขณะที่แนวคิดเสรีนิยมไม่มีผลดีหรือผลเสียต่อความยากจน ส่วนประชานิยม ก็อ้างว่า ช่วยเหลือคนจนอย่างชัดเจน แต่รัฐสวัสดิการ มีผลกระทบต่อคนจนชัดเจน เพราะรัฐสวัสดิการมีแนวโน้มให้น้ำหนักกับสิทธิของคนทุกคนในสังคม เช่น นโยบายหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้า

อย่างไรก็ตาม สำหรับประเทศไทย หลักประกันสุขภาพถ้วนหน้ากลับกลายเป็นนโยบายสำหรับคนจน เพราะเรามีสองมาตรฐาน คือสำหรับคนรวยและคนจน ไม่ได้เป็นนโยบายที่ให้ประกันสุขภาพอย่างดีและถ้วนหน้าจริงๆ

ด้านภาระต่องบประมาณ อัมมาร กล่าวว่า นโยบายเสรีนิยม เป็นภาระต่องบประมาณค่อนข้างน้อย เพราะไม่ต้องมุ่งแก้ปัญหาความยากจน ปล่อยให้เป็นไปตามอัตโนมัติ ส่วนประชานิยมนั้น เป็นภาระต่องบประมาณอย่างมากและไม่แน่นอน ขึ้นอยู่กับอารมณ์ของผู้นำหรือช่วงเวลาหาเสียง แต่รัฐสวัสดิการนั้น เป็นภาระต่องบประมาณอย่างมาก แน่นอนและมากอย่างถาวร ซึ่งหมายความว่า เมื่อมีภาระต่องบประมาณแล้ว ถ้าต้องการรักษาวินัยการคลังก็จำเป็นต้องคำนึงถึงด้านภาษีอย่างละเอียด

สำหรับผลเชื่อมโยงกับปัญหาการกระจายรายได้ เสรีนิยมไม่มีความเชื่อมโยงกับปัญหาการกระจายรายได้เลย เนื่องจากไม่ได้เป็นนโยบายที่มีเป้าหมายหลักว่าจะต้องกระจายรายได้

ขณะที่ ประชานิยมนั้น ส่วนหนึ่งเกิดจากความเหลื่อมล้ำในการกระจายรายได้ ส่วนรัฐสวัสดิการนั้น เป็นนโยบายที่มีส่วนแก้ปัญหาการกระจายรายได้ในตัวเองได้ดี โดยการคลังที่จะสนับสนุนรัฐสวัสดิการนั้น ไม่เป็นภาระต่อคนจน ขณะที่คนที่เสียหายมากที่สุดจากรัฐสวัสดิการและประชานิยมนั้นมักจะเป็นคนชั้นกลาง

ทั้งนี้ อัมมาร กล่าวถึงแนวโน้มในอนาคตว่า ความยากจนจะลดลง แต่ลดในอัตราที่ช้าลง ส่วนความไม่เป็นธรรมยังคงดำรงอยู่ รวมทั้งเรากำลังเข้าสู่สังคมคนชรา สัดส่วนคนวัยทำงานที่จะเข้ามาทำหน้าที่แทนคนที่แก่ขึ้นจะน้อยลง เพราะฉะนั้น ภาระในการดูแลคนชราที่ไม่มีขีดความสามารถในการหารายได้ หรือมีขีดความสามารถน้อยกว่านั้น ไม่ว่ารัฐหรือลูกหลานจะดูแล ที่สุดแล้วเป็นภาระสำหรับสังคม จึงต้องคำนึงถึงการบริหารจัดการที่ดี 

ด้านภาคเศรษฐกิจนอกระบบ แรงงานนอกระบบจะค่อยๆ ลดลง ซึ่งอัมมารอธิบายว่า รัฐสวัสดิการทำงานได้ดีเมื่อคนทำงานนอกระบบน้อยลง เพราะการมีภาคเศรษฐกิจนอกระบบจำนวนมากจะทำให้เรียกเก็บเงินสมทบ หรือเงินที่จะนำมาจัดระบบสวัสดิการได้ยาก แต่หากแรงงานในระบบจะจัดการได้ดีกว่า

ทั้งนี้ อัมมารได้แสดงความเห็นว่า หากจะแก้ปัญหาความยากจนนั้น รัฐสวัสดิการเป็นวิธีการที่แก้จนได้ดีที่สุด แต่ต้องใช้จ่ายเงินมากที่สุดด้วย ส่วนการรั่วไหลไปสู่คนไม่จนนั้น มี แต่เกิดจากสิทธิที่ให้อย่างถ้วนหน้า ภาระภาษีจึงมาก

กลุ่มคนที่สำคัญต่อรัฐสวัสดิการ คือชนชั้นกลาง เพราะได้ประโยชน์จากรัฐสวัสดิการต่ำ และต้องรับภาระภาษีด้วย ดังนั้นหากต้องการทำรัฐสวัสดิการให้ไม่มีปัญหามาก ต้องควบคู่กับการทำให้เศรษฐกิจขยายตัวดีด้วย เพื่อที่ความจำเป็นที่จะเก็บภาษีจะน้อยลง

ส่วนนโยบายประชานิยม อัมมาร เห็นว่า แก้ไขความยากจนได้ไม่ถาวร ไม่ยั่งยืน แต่ขายดีมากทางการเมือง การรั่วไหลสู่คนไม่จน มี แต่เกิดจากเส้นสายทางการเมือง โดยเห็นได้ชัด เช่น ในอดีต มี สกร. ให้คนจน แต่ให้กำนันผู้ใหญ่บ้านเป็นผู้เลือกคนจน เช่นเดียวกัน เงินที่ให้คนชรา ก็มีโควต้าในแต่ละหมู่บ้าน เพราะฉะนั้นคนที่ได้จะเป็นใครขึ้นกับการตัดสินใจ โดยไม่มีหลักฐานข้อมูลเชิงประจักษ์ที่ชัดเจน

อัมมาร สรุปว่า การจะแก้ปัญหาความยากจน ต้องใช้นโยบายประชานิยมบางส่วน หรือรัฐสวัสดิการบางส่วน โดยอยากให้รัฐสวัสดิการมีสัดส่วนมากขึ้น แต่ไม่ว่าเลือกนโยบายใดก็ต้องใช้งบประมาณสูง การแก้ปัญหาความยากจนแบบฟรีๆ แบบที่เคยทำก่อนปี 40 หมดไปแล้ว ถ้าขึ้นภาษีก็จะถูกแรงต้านทานสูง เพราะฉะนั้นจำเป็นต้องมีอัตราการขยายตัวของเศรษฐกิจที่สูง จึงต้องนำเสรีนิยมกลับเข้ามาบ้าง เพื่อสนับสนุนการใช้จ่ายตามแนวทางนี้

»Ñ­ËҢͧ¡Ò÷Óâ¾Å

 

»Ñ­ËҢͧ¡ÒÃËÂÑè§àÊÕ§·Óâ¾ÅẺ ä¿¡ÓÅѧÅÒÁ·Øè§

๪Ñ蹡çªÍº·Óâ¾Å áµèàÍÒËÅÐäÁè¾Ù´ÃдѺ๪Ñè¹ à¾ÃÒÐÃÙé¡Ñ¹´ÕÇèÒºÔ´àº×͹ÁÒ¡ áµè¤¹Í×è¹ËÅРàÍÒËÅÐ ¼Á¡ç¼ÙéãË­è¾Í·Õè¨ÐÂÍÁÃѺàÅÂÇèÒäÁèªÍº¼Åâ¾Å·ÕèºÍ¡ÇèÒ¤¹ ¡Ãا෾¤ÃÖè§Ë¹Öè§àËç¹ÇèÒ ¹èÒ¨ÐÍÕ¡à»ç¹»Õæ ¡è͹·Ñ¡ÉÔ³¨Ð¤ÇáÅѺä·Â ¡çà¾ÃÒмÁªÍº·Ñ¡ÉÔ³¹Õè ¹Ñ蹡çà»ç¹¨Ø´àÃÔèÁµé¹¢Í§º·¤ÇÒÁ¹Õé àÃ×èͧ â¾Å ·èÒ¹¡çÅͧµÔ´µÒÁÍèÒ¹´Ù¹Ð ÇèÒ¼ÁÁ×Íâ»Ã¹èÒàª×èͶ×Í ã¹¡ÒÃà¢Õ¹·ÕèàÃÔèÁµé¹à¾ÃÒФÇÒÁäÁè¾Í㨠ËÃ×ͼÁÁ×ÍÊÁѤÃàÅè¹ ÍÂèÒ§·Õè¼Á¨Ð¡ÅèÒÇËÒ ¤¹·Óâ¾Å ã¹ä·Â ÇèÒÊÁѤÃàÅ蹡ѹ

¡çµÒÁẺ¿ÍÃìÁ¼ÁàÅ¹Р¢ÍàÃÔèÁµé¹â´Â¡ÒöÒÁ˹èÍÂà¶ÍÐ ÇèÒµÑé§áµèÊͧÊÒÁÇѹËÅѧÃѰ»ÃÐËÒà ·Õè·Óâ¾Åà¨Í¡Ñ¹ÇèÒ¤¹ä·ÂʹѺʹع ¶Ö§ 80% à¤Â·Óâ¾Å¤Ó¶ÒÁà´ÕÂǡѹÍÕ¡áÁéáµè¤ÃÑé§à´ÕÂÇËÃ×ÍäÁè ¤ÓµÍº¤×ÍäÁèà¤ÂàÅ ¶ÒÁáµè¤ÇÒÁ¹ÔÂÁ ÃѰºÒÅÊØÃÂØ·¸Ô¢Í§·ËÒà áµèäÁèà¤Â¶ÒÁàÃ×èͧÃѰ»ÃÐËÒà ËÃ×Í ¤Áª àÅ  ÊÔè§¹Õé á»Å¡äËÁáÅéÇá»Å¡äËÁ ·Õè ÊͧÊÒÁÇѹ ËÅѧÃѰ»ÃÐËÒà ¡ÅéÒ·Óâ¾Å¤Ó¶ÒÁ¹Õé¤×͵éͧÁÑè¹ã¨¾Í´ÙÇèÒ¤¹Ê¹ÑºÊ¹Ø¹ áÅéÇÍÐä÷ÓãËéÁÑè¹ã¨¢¹Ò´¹Ñé¹ ¤×ͶéÒâ¾ÅºÍ¡¤¹äÁèʹѺʹع ·Ó䧡Ѻâ¾Å¹Ñé¹´Õ

ã¹á¹Çà´ÕÂǡѹ µÑé§áµèÇѹááæ¢Í§â¾Å ¡ÅѺÁÕáµèÁÕ¤Ó¶ÒÁà¡ÕèÂǡѺ ·Ñ¡ÉÔ³ ÍÍ¡ÁÒµÅÍ´ â´Â੾ÒÐ ËÅѧÁÕàÃ×èͧãË­èæ ¨ÐÃÕº·Óâ¾Å¡Ñ¹àÅ áÅéǹ͡¨Ò¡·Õè·Ø¡¤ÃÑé§ËÅѧÁÕàÃ×èͧãË­èâµ à¡ÕèÂǡѺ·Ñ¡ÉÔ³ áÅéÇ·Óâ¾Å¡Ñ¹ â¾ÅºÒ§Íѹ ·ÕèºÍ¡ÇèҨзӻÃШӷءÊÔé¹à´×͹ Ẻ¤Ðá¹¹¤ÇÒÁ¹ÔÂÁ·Ñ¡ÉÔ³ à·ÕÂºÊØÃÂØ·¸Ô ÍÂÙèæ¡çËÒÂä»à»ç¹à´×͹æ áµèäÁèà¤ÂÁÕâ¾Å à¡ÕèÂǡѺ¤ÇÒÁ¡ÒáÃзӵèÒ§æ ¢Í§ ¤Áª àÅ ¤×Í ¤Áª ¡ç ÂÔè§¡ÃÐÊØ¹à¢éÒãÊè·Ñ¡ÉÔ³ µÅÍ´àÇÅÒ áµèâ¾ÅÇÔè§ä»¶ÒÁÍÂèÒ§à´ÕÂÇ ÇèÒ·Ñ¡ÉÔ³ à»ç¹ä§ºéÒ§áÅéÇ äÁèà¤Â ǡ件ÒÁ ¶Ö§¤¹ÂÔ§àÅÂ

Áѹá»Å¡äËÁ·èÒ¹¼ÙéÍèÒ¹ ¼Á¡çäÁèÁÕÍÐäÃÁÒ¡ µéͧ¡ÒêÕéãËéàËç¹à·èÒ¹Ñé¹ ÇèÒ §ºÅѺµèÒ§æÍÒ¨¨Ð¡ÓÅѧ¶Ù¡ãªéä»·Ò§ä˹ºéÒ§ ¢èÒÇ¡çÍÍ¡ÁÒáÅéÇ ÇèÒ ¤Áª «×é͹ѡÇÔªÒ¡Òà «×é͹ѡ¢èÒÇ «×éÍÊӹѡ¢èÒÇ ¤×ÍáÅéÇâ¾Å¤×Íã¤Ã ·ÓäÁ¨Ð«×éÍäÁèä´é ¹Õè¡ç¤×Í «ÑÅâÇáá ·Õè¼Á¢ÍÂÔ§à¢éÒãÊè¡Ò÷Óâ¾Åã¹ä·Â µèͨҡ¹Õéä» ÍÒ¨¨Ð¹èÒàº×èÍ à¾ÃÒмÁ¨ÐÍÔ§ Allen Kay ¹Ñ¡·Óâ¾ÅÁ×ÍÍÒªÕ¾ áÅÐÍÕ¡ÊͧÊÒÁ¤¹ ·ÕèÍÍ¡ÁÒÊ͹ãË餹àÁ¡Ò ãËéÊÒÁÒö á¡áÂÐÃÐËÇèÒ§â¾Å·Õè·Ó¶Ù¡ÇÔ¸Õ áÅÐ â¾Å·Õè·ÓÁÒà¾×èÍ ¨Ø´ÁØè§ËÁÒÂÍ×蹹͡¨Ò¡¡ÒÃËÂÑè§àÊÕ§

ááàÅ ¹Ñ¡·Óâ¾ÅàÁ¡Ò ¨ÐÊ͹¡Ñ¹ãËéÃÐÇѧ àÇÅÒ â¾ÅÁѹ¾ÅÔ¡ÁÒ¡æ ¼Á¡çÁͧÁÒ·Õèä·Â àªè¹ã¹¡ÒÃàÅ×Í¡µÑ駤ÃÑé§ÅèÒÊØ´·Õè¼èÒ¹ä» ·Ã·áÅзѡÉÔ³ ä´é 16 ÅéÒ¹àÊÕ§ ÊÁÒªÔ¡·Ã·¡çÁÕÍÂÙèÃÒÇæ¹Ñé¹ áµè¾ÍÃѰ»ÃÐËÒà 80% ºÍ¡ÇèÒʹѺʹعÃѰ»ÃÐËÒáѹ ¤×ÍÁѹá»Å¡ áÅéÇÂÔ觤¹ä»ÍÕÊÒ¹ áÅÐ à˹×Í ºèÍÂÍÂèÒ§¼Á áÅéÇÃÙéÇèÒÊͧÀÒ¤¹Õé ÂѧÃÑ¡·Ñ¡ÉÔ³ ÁÒ¡¢¹Ò´ä˹ ÁѹÂÔè§á»Å¡ áÅéÇÂÔè§â¾ÅÅèÒÊØ´ ºÍ¡ÊÁÒªÔ¡·Ã· ¡ÇèÒ¤ÃÖè§ ËÃ×ÍÃÒÇæ 8-10 ÅéÒ¹¤¹ ¨ÐµÒÁä»àÅ×Í¡ ·Ã· äÁèÇèÒ¨Ð¶Ù¡ÂØº¾ÃäËÃ×ÍäÁè «Öè§áÊ´§ãËéàËç¹ÇèÒ ÂѧʹѺʹع ·Ã· ¡Ñ¹¢¹Ò´ä˹  ÁѹÂÔè§·ÓãËé µÑÇàÅ¢ 80% ¹Ñé¹ ¹èÒʧÊÑÂà¢éÒä»ãË­è àÍÒËÅÐ ¼ÁÍÒ¨¨ÐÁͧâÅ¡ã¹á§èÃéÒ ÇèÒ «×éÍâ¾Å ¡Ñ¹ ¼Á¡çÍÒ¨¨Ð¼Ô´µÃ§¹Õé áµè·Ò§Ê¶ÔµÔËÅÐ Áѹà¡Ô´ÍÐäâÖé¹ ·ÕèÇѹ˹Ö觤¹à»ç¹ÅéÒ¹æä»·Ò§ ¤×ÍŧàÊÕ§价ҧ˹Öè§ áÅéÇÍÕ¡ÇѹºÍ¡â¾ÅÇèÒä»ÍÕ¡·Ò§ Êǹ·Ò§à´ÔÁ 180 ͧÈÒ

¤×ͽÃÑè§ÊͧÇèÒ àÇÅÒÁѹ¾ÅÔ¡ÁÒ¡æ áÊ´§ÇèÒÁѹÁÕÍÐäÃà¡Ô´¢Öé¹ áÊ´§ÇèÒÊѧ¤ÁÂѧäÁèŧµÑÇ àÃ×èͧÂѧäÁ診 ä¿¡ÓÅѧÅÒÁ·Øè§ ¶éҨзÓâ¾Åã¹àÇÅÒ¡ÃÐáÊÃØ¹áç Áѹµéͧâ¾ÅẺµèÍà¹×èͧ ·Ø¡ÁØÁÁͧ 360 ͧÈÒ à»ç¹ÍÒ·ÔµÂìµÔ´µè͡ѹ äÁèãªèÁéǹà´ÕÂǨº ¤Ó¶ÒÁà´ÕÂÇ áººÃѰ»ÃÐËÒÃÊͧÊÒÁÇѹ ¡ç·Óâ¾ÅáÅéÇ ÇèÒʹѺʹعäËÁ áÅéÇ¡çËÒÂä»àÅ äÁèÁÕÍÕ¡àÅ áÅéÇ´Ù·Ñ¡ÉÔ³ÊÔ Ê¾ÃÑè§ ºÍ¡á¼¹ÃÐàºÔ´ä·Â¨Ò¡Íѧ¡ÄÉ ÍÕ¡¤¹ºÍ¡ÅͺºÕéÂÔÊ·Ñ¡ÉÔ³ÍÑ´ä·Â àÃ×èͧÂÒàÍ´Êì ·Óâ¾Å¤ÇÒÁ¹ÔÂÁ·Ñ¡ÉÔ³ ·Ñ¹·Õ Ẻ¢éÒÁ¤×¹ ª¹Ô´½èÒ·ѡÉÔ³ÂѧäÁèä´éµÍºâµéʾÃÑè§àŽÃÑè§à¢ÒºÍ¡ÇèÒ ·Ó¡Ñ¹áºº¹Õé ÁѹàÊÕ ¿ÍÃìÁ¤¹·Óâ¾Å à¾ÃÒÐÁѹàËÁ×͹ÁÕÇÒÃÐáͺὧ ¤×ͶéÒ·Óâ¾Å ¤¹·Óâ¾Åã¹ä·Â¡Ñ¹µÍ¹¹Õé Áѹ¨ÐÍÍ¡ÁÒẺ¹Õé ¤Ø³àÅ×Í¡·Óâ¾Åã¤Ã ·Ñ¡ÉÔ³ ËÃ×Í ¤Áª áÅéÇ¡ç¨Ðä´é¤ÓµÍº ÇèÒ àÅ×Í¡·Ó·Ñ¡ÉÔ³¡Ñ¹à»ç¹ÊèǹÁÒ¡ áÅéÇ¡ç¶éÒ´ÙµÒÁ¿ÍÃìÁ·Õè·Ó¡Ñ¹ÁÒ â¾Åä·Â¡çÂѧ¨ÐÍÍ¡ÁÒã¹á¹ÇʹѺʹع ¤Áª ÍÂÙè´Õ ¤×ÍÁѹàË繿ÍÃìÁ¡Ñ¹

áÅéǹ͡¨Ò¡áºº·Óâ¾ÅµÍ¹¡ÃÐáÊ Áѹ¨Ðä´éáµè¡ÃÐáÊáÅéÇ ã¹¡Ò÷Óâ¾Å ªØèÂæ Áѹ¡çäÁèÁÕÍÐäÃÁÒ¡ÁÒÂ仡ÇèÒ Êͧ ÍÂèÒ§ ¤×Í ¤Ó¶ÒÁáÅСÒÃà¢éÒ¶Ö§ ¤×Í Kay ºÍ¡ÇèÒ¤¹·Óâ¾Å¹Ñé¹ ÊØ´ÂÍ´áÅéǢͧ¤ÇÒÁÅÖ¡«Öé§ ã¹ÊËÃѰ ÊÒÁÒö à¨ÒÐàÍҤӵͺ·ÕèµÑÇàͧµéͧ¡ÒÃä´éÂÔ¹ ¨Ò¡¡ÒõÑ駤ӶÒÁàÅ·Õà´ÕÂÇ Kay ºÍ¡ÇèÒ¹Ñ蹡çà¾ÃÒиÃÃÁªÒµÔ¢Ô§¡Ò÷Óâ¾Å ¤×ÍÁÕ¤èÒãªé¨èÒÂÊÙ§ àÅÂäÁèÊÒÁÒöŧÅÖ¡ÁÒ¡¹Ñ¡ä´é㹡ÒÃËҤӵͺ ¡çàÅ¡ÅÒÂà»ç¹ÊÙµÃÊÓàÃç¨ ¢Í§¡Òà à¨ÒÐàÍҤӵͺ·Õ褹·Óâ¾Åµéͧ¡Òà àªè¹ ãËéàÅ×Í¡ ÃÐËÇèÒ§ ¡ áÅÐ ¢ áµè㹤ÇÒÁà»ç¹¨ÃÔ§áÅéÇ ¤¹ÊèǹÁÒ¡¨ÐÁÕ ¢éÍáÁé ¤×ÍàÍÒ ¡ ¶éÒÍÂèÒ§¹Ñé¹ÍÂèÒ§¹Õé áÅÐ àÍÒ ¢ ¶éÒÍÂèÒ§¹Ñé¹ÍÂèÒ§¹Õé áÅШÐÁÕàÍÒ·Ñé§ ¡ áÅÐ ¢ ¶éÒ§Ñé¹§Õé äÁèàÍÒÍÐäÃàÅ ¶éÒ§Ñé¹§Õé  ÊÃØ»µÃ§¹Õé¤×Í ¶éҤس·Óâ¾Åà¡è§æ ¤Ø³ÊÒÁÒöà¨ÒÐàÍҤӵͺ á·º¨ÐÍÐäáçä´é ÍÍ¡ÁÒ¨Ò¡»Ò¡¤¹ ¶Ù¡·Óâ¾Å à¾ÃÒÐẺ¤Ø³¶ÒÁµÑǤسàͧ´ÙÊÔ àÇÅÒ¤¹ÁÒ¨Õº¤Ø³¹Ò¹æ ¤ØÂ´éÇÂ¹Ò¹æ ¡Ñº¤¹à¢éÒÁÒ¨Õº¤Ø³ ¤ØÂ´éÇÂẺ©Òº©Ç ÊÔº¤Ó¶ÒÁä»áÅéÇ ã¤Ã¨Ðä´é ¤ÇÒÁ¨ÃÔ§ÇèҤس¤×Íã¤Ã ¨Ò¡¤Ø³ä» ÁÒ¡¡Çèҡѹ ¤Ø³ÍÒ¨ºÍ¡ÇèÒäÁèá¹è áµè¼Á¾Ù´¶Ö§·ÑèÇæä»¹Ð¤ÃѺ

ÍÕ¡ÊÔè§·ÕèÁ×Íâ»Ã¤¹·Óâ¾Åà¢Ò¾Ù´¡Ñ¹¶Ö§ ÁÒ¡ ¡ç¤×ÍẺ ¶éÒã¹ä·Â ¡çÇѹ˹Öè§àÍạâ¾Å ¶ÒÁ¤Ó¶ÒÁ˹Öè§áÅéÇä´é¤ÓµÍºË¹Öè§ áÅéÇà¾Õ§ÊͧÊÒÁÇѹËÅѧ Êǹ´ØÊÔµ ÍÍ¡¤Ó¶ÒÁ¤ÅéÒÂæ¡Ñ¹ÍÍ¡ÁÒ áµè¤ÓµÍºä»¤¹Åзҧ¡ÑºàÍẤàÅ  ÍÂèÒ§¹ÕéÁѹÊèÍÇèÒÁÕÍÐä÷Õè¼Ô´ä»ÁÒ¡ áÅéǶéÒ·èÒ¹¨Ó¡Ñ¹ä´é ÁÕÍÂÙèªèǧ˹Öè§ â¾ÅÊͧÊÒÁà¨éÒ ä´é¤ÓµÍº µèͤӶÒÁ·Õè¤ÅéÒÂæ¡Ñ¹ÁÒ¡ ·ÕèᵡµèÒ§¡Ñ¹ÁÒ¡¨¹ Êѧ¤ÁàÃÔèÁ¶ÒÁÇèÒà¡Ô´ÍÐäâÖé¹ ¨¹ ¾Ç¡·Óâ¾Åá·º¨ÐµÕ¡Ñ¹µÒ ÍÍ¡ÁÒÍÇ´ÇԪҡѹ¨¹ã¹·ÕèÊØ´¡ÃзÃǧµéͧÍÍ¡ÁҨѴ¡Òà áÅÐáÅéÇàÃÒá·º¨ÐäÁèàËç¹·Óâ¾Å «éÓ ¡Ñ¹ÍÕ¡àÅ áµè¹Ñ蹡çäÁèä´éËÁÒ¤ÇÒÁÇèһѭËÒÁѹËÒÂä»

ã¹Êѧ¤ÁẺä·Âæ à¤Âä´éÂÔ¹¤ÓÇèÒ ¤¹¨¹à¢éÒ¶Ö§ÂÒ¡ÁÒ¡ºéÒ§ËÃ×ÍäÁè áÅéÇ áç§Ò¹¾ÅÑ´¶Ôè¹ ·ÕèäÁèÁÕ·ÕèÍÂÙè»ÃÐ¨Ó áÅéÇ ¤¹·Õèá·ºäÁèµÔ´µÒÁ¡ÒÃàÁ×ͧ ¢¹Ò´ÁÕ¤ÇÒÁàËç¹ áÅéÇ Êѧ¤Áä·ÂÁѹÁÕª¹ªÑé¹ áÅÐáºè§à»ç¹Êèǹæ¾Í´Ù áÅéÇà¤Âä´éÂÔ¹äËÁ ¤¹¨¹Ê¹ÑºÊ¹Ø¹·Ñ¡ÉÔ³

¤×ÍàÁ×ͧä·ÂÁѹÂÔè§¡ÇèÒàÁ¡ÒàÊÕÂÍÕ¡ 㹡ÒÃÊÒÁÒöËÒ ¤¹ÊÑ¡ ¾Ñ¹¤¹ ÁÒà»ç¹µÑÇá·¹¤ÇÒÁ¤Ô´àËç¹ àªè¹¢Í§¤¹ á¤è 10 ÅéÒ¹ ¢Í§¡Ãا෾ àÁ¡ÒÂѧÁÕ¤¹´Ó ¤¹àÍàªÕ ¤¹àÁç¡«Ôâ¡ áµèà¢Ò¡çà¢éÒ¶Ö§áÅÐÁÕ¡ÒÃÈÖ¡ÉÒ ÁÕ¶Ôè¹·ÕèÍÂÙè áµèã¹ä·Â ¤×Íá¤è¨ÐËÂÑè§àÊÕ§ ¤¹¨¹ ÇèÒʹѺʹع·Ñ¡ÉÔ³¡Ñ¹àËÁ×͹à´ÔÁËÃ×ÍäÁè Âѧ·Óá·ºäÁèä´éàÅ ¹Õèá¤èà¨ÒШ§àÍÒ¤¹¨¹¹Ð áÅéÇàÇÅÒ·Óâ¾Åâ´ÂÃÇÁËÅÐ àÊÕ§¤¹¨¹ÁѹäÁèËÒÂä»ËÃ×Í áºº¤ÅͧàµÂáÅÐÊÅÑÁ·ÑèÇ¡ÃØ§à·¾¹Ð ¤¹ÍÂÙè¡Ñ¹¡Õ褹 ÁÑè¹ã¨ËÃ×ÍÇèÒà¢ÒÁÕÁ×Ͷ×͡ѹËÁ´·Ø¡¤¹ á¹è¹Í¹ã¹ ¾Ñ¹¤¹ ¢Í§ªÒÇ¡·Á ¶éÒ¨ÐãËéÁѹ¤Ãͺ¤ÅØÁ áÅк觺͡¶Ö§¤¹¡Ãا෾·Ñé§ËÁ´ ÍÂèÒ§¹éÍÂæªÒÇÊÅÑÁ¡çµéͧ Ãéͤ¹ áÅéÇä»àÍÒÁÒ¨Ò¡ä˹¡Ñ¹ËÅÐ à»ÅèÒËÅÍ¡ äÁèàÍÒÁÒ¨Ò¡ä˹·Ñé§¹Ñé¹ ÊÅÑÁ¹Ð ÊØÁµÑÇÍÂèÒ§ä´é´Õ·ÕèÊØ´¡çá¤è Ê觤¹à¢éÒ令ØÂ¡Ñº¼Ùé¹ÓÊÅÑÁ

ÇѹàÍáºç¤ºÍ¡ÍÂèÒ§ ÍÕ¡ÇѹÊǹ´ØÊÔµä»ÍÕ¡·ÔÈ Áѹ¶Ö§à»ç¹»Ñ­ËÒãË­èÁÒ¹Ò¹ ¡çà¾ÃÒÐâ¾ÅµéͧµÑ駤ӶÒÁẺ«×èͺ×éÍŧÅÖ¡äÁèä´é áÅéÇÁÒà¨ÍẺ·Óâ¾ÅµÍ¹ä¿¡ÓÅѧÅÒÁ·Øè§ áÅéÇÁÒà¨ÍẺà¢éÒ¶Ö§¤¹ºÒ§ÊèǹÂÒ¡ áÅéÇẺà«ç¹à«ÍÃìµÑÇàͧ¨¹ÍÕ¡´éÒ¹äÁèÍÍ¡ÁÒ ·ÓãËéͧ¤ì¤ÇÒÁàËç¹Áѹ·Ø¡´éÒ¹ áÅéÇẺ¼ÁʧÊÑ ¤×Í«×é͡ѹËÃ×ÍäÁè ÊÃØ»áÅéÇáǴǧâ¾Åä·Â ÁѹÂѧ äÁè “Mature ËÃ×Í Professional ¾Í

áÅéǶéÒ¶ÒÁÇèÒäÁè¾Íã¨ËÃ×Í â¾Å·ÕèºÍ¡ÇèÒ ¤ÇÒÁ¹ÔÂÁã¹µÑÇ·Ñ¡ÉÔ³¡ÑºÊØÃÂØ·¸Ô ¹Ñé¹á·º¨Ð¾Íæ¡Ñ¹àÅ ¶éÒ´Ù¨Ò¡ µÑÇàÅ¢ºÇ¡Åº¶Ù¡¼Ô´´éÇ ¤×Íâ¾ÅẺ¹Õé¹Ðàª×èÍäËÁ ¤ÓµÍº¤×Í ªÍº áµè¡ç äÁèàª×èͶ×Í à¾ÃÒÐẺâ¾Å¢Í§ ·ÃÙÎÔµ ·ÕèÁաѺÊ×è͵èÒ§æ¹Ð ·Õè¶ÒÁ¤Ó¶ÒÁà´ÕÂǡѹ ÊÔº¡ÇèÒ¤Ó¶ÒÁ ¶ÒÁÁÒà»ç¹»Õ ÊÃØ»·Ø¡à´×͹ãËÁè µÅÍ¡àÇÅÒÁÒà»ç¹»Õæ Ẻ¤¹¡ç¾Ù´ÁÒÊÑ¡»ÕÊͧ»ÕáÅéÇÇèÒ Ê×èÍẺ ¼Ùé¨Ñ´¡Òà à͹àÍÕ§ ¤×ÍàËÁ×͹¡Ñ¹ËÁ´ Ê×èÍá·º·Ø¡Ê×èÍ ¤¹µÍºâ¾Å¢Í§ ·ÃÙÎÔµ¤¹µÍº¡çºÍ¡ à͹àÍÕ§à¡ÅÕ´·Ñ¡ÉÔ³ á·º·Ø¡ÍѹàËÁ×͹¡Ñ¹ÁÒà»ç¹»Õ

 áºº¹ÕéÊÔ¼Á àª×èÍ ¤×Íà¢Ò¶ÒÁ¤Ó¶ÒÁ¹ÕéµÅÍ´àÇÅÒ áÅéÇä´é¤ÓµÍºà´ÕÂÇÁÒà»ç¹»ÕæàËÁ×͹à´ÔÁ ¤×ͶéÒ¶ÒÁ¼Á¹Ð ¤ÇÒÁ¹ÔÂÁã¹·Ñ¡ÉÔ³ á«§ÊØÃÂØ·¸ ÁÒ¹Ò¹áÅéÇ áÅéÁÒÁͧÍÕ¡´éÒ¹ Ẻâ¾ÅµÍ¹ä¿ÅÒÁ·Øè§ ¡ÓÅѧà¼Ò·Ñ¡ÉÔ³à»ç¹¨ØÅ áÅéÇÃÕºÁÒ·Óâ¾Å ÂéÓ ãËéàËç¹ÇèÒ·Ñ¡ÉÔ³ »è¹»ÕéáÅéÇ àÍÒËÅмÁ¡çäÁè¢ÍÊÃØ»ÍÐä÷Ñé§¹Ñé¹ àÃÒ¡é¼ÙéãË­è¡Ñ¹·Ø¡¤¹ ¼Áà¢Õ¹ÁØÁÁͧ¢Í§¼ÁÍÍ¡ÁÒáÅéÇ ¤Ø³µÑ´ÊԹ㨡ѹàÍÒàͧÇèҤس¤Ô´ÍÂèÒ§äà   

 

รัฐบาลเต่าล้านปี เปิดตำรากฏหมาย แก้ความเดือนร้อน ปชช

 

 

ปั­ญหาร้อยแปด มันมาเร็วอย่างกับจรวด

“น้ำเสีย หมอกควัน ภัยแล้ง แปดศพรถตู้ อภิรักทำลายม๊อบ” ปัญ­หาพวกนี้ มันเข้ามาเร็วเป็น “จรวด” แบบแทบจะวันต่อวัน ถึงผมจะเป็นนักประชาธิปไตย และไม่ชอบเลยรัฐบาลทหาร แต่ก็อดนึกสงสารรัฐบาล “เต่า” ไม่ได้เลย ก็เป็นวันๆอีกแล้ว ที่นั่งตบยุง จนนักข่าวต้องไปถามว่าทำอะไรกับปั­หาพวกนี้หรือยัง จนนายก ต้องรีบ วิ่งไปภาคเหนือ ไปถึงเอาตอนหมอกก็เบาบางลงจนแทบไม่มีอะไรทำได้อีก เรื่องน้ำเสีย นายกยังไม่ทันตั้งตัว “กรมชล” ตัดหน้า ประกาศว่าจะรีบระบายน้ำเสียออก ส่วนกรมอุตสาหกรรมปัดฝุ่นโฆษณาทีวีเก่า ออกทีวีทันทีถึง การที่กระทรวงเป็นสุดยอดแล้วเรื่อง ตรวจจับการแอบปล่อยน้ำเสียลงคลอง นายกมือเปล่าไม่มีอะไรทำอีก

กว่านายกจะออกวิ่ง  มันสายไปเสียแล้ว

ส่วน ภัยแล้ง หลังตรงนั้นตรงนี้ประกาศว่าเป็นเขตุภัยแล้ง นายกยังไม่ทันได้ออกหน้าอะไร ข่าวน้ำเต็มเขื่อนออกมาแล้ว แล้งปีนี้ เลยจะไม่รุนแรงมากนัก นายกอดอีก นายกมา “ดังเอาตอน” แปดศพรถตู้ บอกว่าถ้าดูสถิติภาคใต้ดีขึ้น คือคนตายน้อยลง แต่แหมท่านนายก ระดับความรุนแรงมันสูงจังนะเดี๋ยวนี้ แต่ก็ไม่ว่าอะไร เอาเป็นว่า การประกาศ “เคอฟิว” เป็นเพราะใต้จะได้ยิ่งสงบมากขึ้นก็แล้วกัน แล้วอภิรักกำจัดม๊อบ ที่มาทำเอาวันสองวันก่อนการชุมนุมใหญ่­่ “อย่างนี้มันไม่ใช่ช่วยให้ม๊อบใหญ่­่ขึ้นแล้วจะเรียกว่าอะไร” คือนี่มัน “แนวร่วมมุมกลับ” เราดีๆนี่เอง เรียกว่านายกกลับจากเชียงใหม่วันไหน เตรียมฝันถึงคนเป็นพันและอาจจะเป็นหมื่น ออกมาประท้วงได้แล้ว เสร็จสรรพ พวกหวยบนดินจะประท้วงต่อกันอีก เรียกว่า เรื่องมันตามกันมา เรียงคิวกันมา อย่างกับ “จรวดสายตรงจากนรก” แล้วทักษิณก็เงียบเสียด้วยสิตอนนี้ จะหาอะไรมากระตุ้น กระแส รักชาติ ศาสตร์ และพ่อหลวง ดีหละ คราวนี้  ที่จะทำให้คนหันไปสนใจอย่างอื่น ทุกอย่างมัน “ใสสะอาดและชัดเจนดีเหลือเกินคราวนี้” ว่า เต่า “กำลังสำลักน้ำแล้ว”

บุ­ญที่ทักษิณไม่ได้มากระตุ้นอีก

นี่ก็ยังดีนะที่ทักษิณเขาเงียบไปเลยแบบนี้ เพราะถ้าคน “ขืนต้องได้ยินทักษิณขอให้” เต่า ไปแก้ไขปั­หาปชช ที่มันปะทุขึ้นมาตรงนั้นตรงนี้ อีกครั้ง แบบที่ทักษิณต้องเตือนสติ เต่า มาแล้วหลายหน คราวนี้คนไทย รักหรือเกลียดทักษิณ คงต้องนั่งหัวเราะกันท้องแข็งแน่ แล้วก็ปลงกันไปเป็นแถบๆ แต่จะเล่นบทไหนต่อดีหละท่านนายก มีคนบอกว่าพวกท่าน ประสบการณ์สูงส่ง และ มีความเป็นคนดีมากมาย เหมาะสำหรับบริหารบ้านเมืองเป็นที่สุด แต่ท่านกลับทำให้ทุกคนผิดหวัง โพลแทบทุกอันบอกว่าพวกท่าน “มือบริหาร” ไม่เอาไหนเลย ข่าวลือปลดพวกท่านออก มีทุกวัน ข่าวลือท่านเองลาออกก็มาทุกวัน ส่วนทักษิณ จอมทรชนคนชั่ว ไม่เคยมีปั­ญหาบริหารปัญ­หาของปชชเลย แบบสึนามินะ หรือแล้ง หรือน้ำท่วม หรือความจน สมัยทักษิณระ แทบทุกอย่าง เขามีทางออกมีคำตอบให้และเข้าบริหารปัญ­หา อย่างรวดเร็ว

มรดกนายกท่านนี้ คือนายกแบบ “ชวนเชื่องช้า”

ไม่ต้องกลัวหลอก กระแสมันคงไม่ตีกลับไปเอาคนแบบทักษิณ ที่ทำอะไรเร็วอย่างกับจรวด ถึงจะผิดกฎและระเบียบไปบ้าง มาบริหารบ้านเมืองอีกแล้ว เพราะจริงๆแล้ว สิ่งที่ท่าน นายกประสบการณ์สูงและดีเลิศ ได้ทิ้งไว้ให้เป็นมรดกแผ่นดิน คือนายกต้องกลับไปแบบ “ชวนเชื่องช้าดูแต่กฎและระเบียบ” และไม่กล้าทำอะไรเพราะกลัวถูกหาว่าโกงไปหมด คือท่านนายก นั่นเองกำลังเป็นแบบอย่างของนายกที่ดีในวันข้างหน้า ให้ผู้คนมากมาย โดยสาระแล้วคือ ทำอะไรไม่ทันความเร่งด่วนในการแก้ไขปั­หา กลัวผิดกฎระเบียบผิดกฎหมาย ผิดจริยธรรม จรรยาบรรณ และอีกร้อยแปด ข้ออ้างที่ไม่มีปั­ญญาและความสร้างสรรค์ พอแก้ไขปั­หาให้ชาติ

แล้วท่านคิดว่าอะไรจะเกิดขึ้นในวันข้างหน้า

เอาหละท่านนายกก็เป็นนายกของผมไปด้วยเพราะผมคนไทย ท่านอาจจะออกตัวช้า ไม่ทันการ อาจจะเป็นเพราะเครื่องยังไม่อุ่น ผมก็รอท่านได้ แต่อย่ามาว่าผมว่าเป็นเด็กสอนสังฆราชเลยนะ แต่ลองเข้า "เอเชียบุกส์" ดู ดูแผนกไหนก็ได้ จะเป็นภูมิศาสตร์ วิทยาศาสตร์ บริหาร สังคมศึกษา จิตวิทยา ไอที หรืออะไรก้ได้ แล้วท่านนายกก็จะเห็นสิ่งเดียวกันไปหมด คือ “โลกมันวิ่งด้วยความเร็วสูงมากและความเปลี่ยนแปลง มันเข้ามาเร็วมาก” ผมนี่อยากจะพูดมาหลายหนแล้วนะว่านายกของไทยในวันข้างหน้า ต้องเร็วและตามทันโลก เป็น “อย่างน้อย” จริงๆแล้วต้องมีวิสัยทัศที่ก้าวนำโลก แก้ปั­หาด้วยความสร้างสรรค์ และเหนือสิ่งอื่นได “ต้องรวดเร็วและความรู้สึกไว” สิ่งพวกนี้เท่าที่ผมดูท่านนายกผู้มีประสบการณ์มา มีน้อยมาก คือช้าจนแทบทุกคนเรียกพวกท่านว่า “เต่า” ปัญ­หาที่มันเข้ามาเร็วอย่างกับจรวด เรียกหน้าประดาหน้ากันเข้ามา แบบ น้ำเสีย หมอกควัน ภัยแล้ง แปดศพรถตู้ อภิรักทำลายม๊อบ มันกำลังแสดงให้เห็นถึง ข้อบกพร่องของปรัช­ญาท่าน ที่ยึดความมั่นคง และกฏหมายเป็นหลัก ท่านมีประสพการณ์สูง ผมไม่เถียง ในเรื่องของทหาร แต่ท่านไม่รู้เรื่องอะไรเลย เกี่ยวกับความเดือนร้อนของคน ที่มันต้องเยียวยา ชนิดไม่ต้องมาพูกกัน ว่ากฏและระเบียบ เขาให้ทำอะไรได้บ้าง