Ierland - Bulgarije
1 - 1

	1' Dunne 1-0 74' Kilbane 1-1 (e.d.)
28-03-2009, 19.45 uur, FIFA World Cup 2010 Qualifying - Group 8
Croke Park / Páirc an Chrócaigh - Dublin
60002 toeschouwers

'Grounds controlled by Association units shall not be used or permitted to be used, for horse racing, greyhound racing, or for field games other than those sanctioned by Central Council.' Uit bovenstaande tekst bestaat regel 42 uit het GAA rule book. GAA staat voor Gaelic Athletic Association en heeft als doel om de traditionele Ierse sporten te promoten, hieronder vallen vooral Gaelic football en Hurling, maar ook de minder bekende sporten zoals camogie, handball en rounders. Daarnaast promoot de organisatie alles ten behoud van de traditionele Ierse cultuur waaronder muziek, dans en taal. Onder de vlag van de GAA worden door heel Ierland in verschillende stadions bovenstaande sporten beoefend, ook het grote Croke Park is eigendom van deze niet-professionele organisatie. Door de hevige rivaliteit tussen de Gaelic sporten en de Engelse sporten werd besloten dat op Croke Park alleen de Gaelic sporten gespeeld mochten worden, en op Lansdowne Road alleen Engelse sporten (lees: voetbal en rugby). Toen men besloot om Lansdowne Road te gaan verbouwen zaten de voetbal- en rugbybond dus met een probleem, zoals regel 42 duidelijk aangeeft. Langdurige en breed uitgemeten nationale discussie's i.c.m. een grote zak geld deden de GAA uiteindelijk overstag gaan om de Engelse sporten tijdelijk te gedogen op Croke Park. Wanneer het nieuwe Lansdowne Road af is komt er een eind aan en zal het naar alle waarschijnlijkheid niet meer voorkomen. Reden genoeg voor mij om van deze unieke situatie gebruik te maken en Croke Park te bezoeken tijdens een voetbalwedstrijd. Aangezien de kwalificatie voor het WK van 2010 dit jaar eindigt waren er voorafgaand aan dit seizoen niet meer veel mogelijkheden en dus besloot ik dat het dit seizoen moest gaan gebeuren. Aan kaartjes komen voor wedstrijden van het nationale elftal is niet makkelijk als buitenlander, maar gelukkig bood St. Patricks Athletic FC hulp en konden we naar Dublin afreizen met de zekerheid van kaarten voor deze wedstrijd. Voor de spotprijs van €30 retour konden we met (natuurlijk) Ryanair vanaf Airport Weeze richting Dublin vliegen. De vlucht verliep soepel, Ryanair was on time once again en zo zaten we een kleine twee uur na het opstijgen in de bus op weg naar het centrum van de stad. De eerste twee dagen stonden vooral in het teken van sightseeing. Voor mij was Dublin redelijk bekend terrein omdat ik er al eens een kleine week was, voor mij reisgenote niet dus deed ik alles met plezier nog eens dunnetjes over. Onder leiding van de nieuwe bondscoach Trappatoni begon Ierland goed aan de kwalificatiereeks voor het WK van 2010. Georgië werd thuis en uit verslagen, thuis werd eveneens van Cyprus gewonnen en in Montenegro kwamen ze niet verder dan 0-0. In een groep met Italië en Bulgarije zijn dat broodnodige punten voor tenminste de tweede plaats in de groep die recht geeft op een playoff. Omdat de Bulgaren tot nu toe alleen nog maar gelijk speelden ligt Ierland op koers voor de tweede plaats achter wereldkampioen Italië, maar daar tegenover staat wel dat Ierland de twee grootste concurrenten nog twee keer treft, dát zullen dus de belangrijkste wedstrijden worden. Vandaag begon deze serie met een thuiswedstrijd tegen Bulgarije, drie dagen later treedt Ierland in Bari aan tegen Italië. Croke Park ligt op loopafstand van O'Connell street, midden in het centrum van de stad. Op een wedstrijddag als deze is het niet eens noodzakelijk om de exacte locatie te weten want ruim twee uur voor de aftrap lopen er al voetbalsupporters die kant op. Ook wij volgden de menigte en wisten dat we de juiste kant opliepen doordat we talloze standjes passeerden waar men sjaals, hoeden, petjes etc. verkocht. Tussen de vele Ieren liepen af en toe ook enkele Bulgaren die zich luid en duidelijk lieten horen. Van tevoren had ik geen idee hoeveel Bulgaren deze wedstrijd zouden gaan bezoeken, veel Bulgaren wonen er niet in het westen van Europa en de reis vanuit Bulgarije lijkt me voor veel van de relatief arme Bulgaarse bevolking niet te betalen. Toch waren er enkele honderden en misschien wel duizend present, die hun team met veel passie aan zouden moedigen. Na het gebruikelijke rondje om het stadion zochten we onze plaats op. Door de hoge prijzen kozen we voor de goedkoopste plaatsen die ons een plaats op de derde ring opleverden. Het stadion is onnoemelijk groot en heeft bij voetbalwedstrijden een capaciteit van 73500 en is daarmee meteen het grootste stadion dat ik tot nu toe bezocht. Twee lange kanten en één korte kant worden omringd door een grote tribune van drie ringen. Achter één kant staat een grote staantribune genaamd Hill 16. Frapant is dat deze onderbroken wordt door het scorebord en in de hoek nog een stukje doorloopt. Tijdens voetbalwedstrijden wordt deze tribune niet gebruikt óf worden er bij veel vraag zitjes op geplaatst. De capaciteit bij Gaelic sporten wanneer die staantribune wel in gebruik is bedraagt maximaal 82300 en is daarmee na Camp Nou en Wembley het derde grootste stadion van Europa. Voorafgaand aan de wedstrijd werd het publiek opgewarmd door enkele Ierse volksliederen waaronder the Irish Rover, the Fields of Athenry en on the one road voordat de spelers het veld opkwamen voor de volksliederen. Deze werden door beide supportersgroepen hartstochtelijk meegezongen en nergens werd doorheen gefloten of geschreeuwd. Opvallend was dat er verschillende groepjes Bulgaarse supporters gewoon tussen die Ieren zaten. Overigens ging dat allemaal prima. In de dagen voorafgaand aan de wedstrijd en vanaf enkele uren voor de aftrap was er nog vrije verkoop en dus voor iedereen de mogelijkheid om kaartjes te kopen. Wel waren het alleen nog de duurste plaatsen die over waren. Nog niet iedereen had zijn of haar plaats gevonden en de bal lag al in het net, wat een droomstart! Na een vrije trap vanaf de zijkant was het Richard Dunne die ongehinderd binnen kon koppen, 1-0! De Bulgaren waren wat overdonderd en keken elkaar vragend aan terwijl de fans uit hun dak gingen. Vooraf was er nogal wat twijfel over een goed eine van deze wedstrijd omdat sterspeler Damien Duff geblesseerd terug moest keren richting Newcastle en wonderkid Aiden McGeady pas één dag van tevoren met de groep mee kon trainen. Ook de Bulgaren kampten echter met de nodige problemen want zowel sterspeler Berbatov als zijn collega voorin Bojinov waren geblesseerd. Bij Ierland stak vooral Robbie Keane met hoofd en schouders boven de rest uit en creërde daarmee kansen voor zijn medespelers die het presteerden om alles om zeep te helpen. De Bulgaren werden met een schot en een kopbal nog wel gevaarlijk maar konden het tij niet meer doen keren in de eerste helft. Na rust werden de Bulgaren steeds sterker doordat Ierland zich bewust terug leek te trekken om de voorsprong te verdedigen. Dat is natuurlijk onheil over jezelf afroepen en na een strakke voorzet aan de rechterkant kreeg linksback Kilbane de bal ongelukkig tegen zijn been waardoor de bal het doel in caramboleerde. De Bulgaren hadden waar ze op uit waren, een gelijkspel. Nu restte nog een kwartier om de drie punten in Dublin te houden, de boys in green gaven het laatste kwartier alles maar de Bulgaren verdedigden solide. In de laatste seconde kreeg een Ier na goed werk van Keane nog een vrije kopkans, maar een overwinning voor Ierland zou ook niet verdiend geweest zijn en deze bal werd simpel gevangen door de Bulgaarse keeper. Met enige teleurstelling maar toch wel acceptatie aangezien ook de supporters weten dat de spelers er alles aan gedaan hadden verlieten de spelers met een klein applaus het veld. De Bulgaren werden daarentegen door hun supporters als helden toegezongen en verlieten als laatste het veld na een klein feestje te hebben gevierd met de meegereisde fans. Bulgarije heeft tenslotte nog steeds uitzicht op de tweede plaats, iets dat bij verlies anders geweest zou zijn. Na de wedstrijd verlieten we tussen de menigte het stadion en stonden we even later alweer op O'Connell street op de propvolle Luas te wachten. Doordat de tijd verzet werd en we vroeg moesten vliegen stond ons een kort nachtje te wachten na drie drukke dagen Dublin.

Vanuit de Gravity Bar in het Guinness Storehouse is Croke Park goed te zien.

Net zoals bij het oude (en nieuwe?) Lansdowne Road een spoorlijn onder het stadion door.

Hill 16, de enige overgebleven terrace.