Vita Festive

Afgelopen zaterdag – 7 nov – speelden de jongens van de Hera D1 een belangrijke wedstrijd. Na tot nu toe nog relatief makkelijk alle wedstrijden te hebben gewonnen, dachten ze nu een tegenstander van formaat te treffen. Deze tegenstander zou nog wel eens in de weg kunnen staan naar het kampioenschap, althans dat werd gedacht.Viboa stond er ook goed voor met maar slechts 1 verloren wedstrijd, en dat van Noordpool, de meest geduchte concurrent op dit moment.De Heracliden waren dus gewaarschuwd. Ze móesten winnen om over een paar weken dé wedstrijd van het seizoen te gaan spelen.

Hera D1 begon dan ook voortvarend, fel en gedreven. Daardoor stond het eigenlijk vrij onverwacht al snel 1-0. Dat ging lekker! Na een kwartier spelen was het duidelijk, de Heraboys hadden het heft stevig in handen. De wedstrijd speelde zich voornamelijk af op de helft van de tegenstander en wanneer de bal toch even van helft wisselde stond daar een prima verdediging en alerte keep. Viboa kwam er gewoon niet aan te pas.D1 bleef druk zetten en maakte fraaie combinaties, iedereen deed zn uiterste best, zoveel was duidelijk. Het resulteerde dan ook in een mooie ruststand van 4-0.

 Na de rust kwam de D1 weer super geconcentreerd het veld op. De verwachting was natuurlijk dat Viboa in de tegenaanval zou gaan. Zaak dus om het spel te controleren en de boel achterin op slot te houden. Dat ging de Hera D1 prima af! Viboa ging in de afval, maar kwam niet echt in de buurt van het doel. De keep had het dan ook rustig deze keer. Er werd uitstekend verdedigd en vanuit de verdediging kwam het al snel weer tot leuke aanvallen van de Heracliden kant. Maar ook Viboa had deze helft de verdediging beter op orde. Al waren er nog een aantal fraaie kansen, en werd er helaas 1 doelpunt afgekeurd, er kwamen verder geen doelpunten meer bij. Dat was echter geen ramp natuurlijk, voornaamste was dat de 3 punten weer binnen waren en de nul behouden werd.

Zo staat de Hera D1 nog steeds ongeslagen bovenaan. Eind november gaat het dan gebeuren…Dé wedstrijd van het seizoen en op eigen bodem. Naar verwachting zal Noordpool volgende week geen steekje laten vallen en dan kunnen beide teams zich gaan opmaken voor een superspannende kampioenswedstrijd.Bij deze … kom allemaal kijken naar deze kampioensderby tussen de Heracliden D1 en Noordpool D1 en moedig onze jongens aan met zoveel mogelijk toeters en bellen!!  De wedstrijd staat tot nu toe gepland op 28 nov., dus houdt die datum vrij. Wie wordt de najaarskampioen 2009, bij de D’s? Wie gaat er met de beker aan de haal? We hopen op een spannende maar ook sportieve wedstrijd.En natuurlijk gaan wij voor “onze boys” en zullen ons team vol vuur aanmoedigen en toejuichen! Zet’m op Heracliden D1!!!

Voor Sven staan nog 2 wedstrijden op het programma en dan zal bekend zijn wie najaarskampioen is geworden. Nog steeds erg spannend. De Heraboys staan nog steeds boven aan en willen dat natuurlijk graag zo houden. Ook hun trainer/begeleider is er op gebrand om te gaan winnen, want hij laat ze te pas en te onpas opdraven voor een oefenwedstrijd of een lange intensieve training.Soms staan de jongens wel 2 uur op het veld. En als er dan iets fout gaat, omdat het kind gewoon doodmoe is onderhand, kan ie nog de wind van voren krijgen met het commentaar dat ie geen inzet toont. Zou die jongen denken dat ie een Ajaxteam moet trainen ofzo? Hij wil naar mijn idee, koste wat het kost, winnen. Nouja...we wachten het af. Aankomende zaterdag is de eerste wedstrijd waarin iig de beslissing valt of de jongens voor het kampioenschap gaan spelen.Natuurlijk best spannend!

De meiden hadden afgelopen zaterdag (31okt) wel een wedstrijd. Omdat ze in een kleine competitie spelen, spelen ze 2x tegen dezelfde teams. Deze keer speelden ze thuis tegen Omlandia. De eerste wedstrijd was een gelijkspel geworden. Maar deze keer trokken de Herameiden op oorlogspad en in no-time stonden ze met 3-0 voor.Lisa deed weer mee en stond in het doel. Heel veel had ze niet te doen in de eerste helft. Ze moest slechts 1x een bal laten gaan, die ze echt niet had kunnen houden. Daarna had ze nog een goede redding na een hoekschop, maar was de verdediging niet helemaal wakker en kon de tegenstander toch nog een keer scoren. Maar met een comfortabele 5-2 voorsprong gingen de meiden zonder zorgen de rust in. 

Na rust was de tegenpartij feller en de Heracliden wat gemakzuchtiger. Daardoor werd het voor Lisa's doel drukker en spannender. Iemand begin de fout door een tegenstander vlak voor het doel neer te halen en dat betekende natuurlijk een penalty. Die kon Lisa net niet halen en dus werd het 5-3. De meiden realiseerden zich dat het zo niet door moest gaan. Aan de kant van de tegenstander werd al optimistisch geroepen dat ze nog maar 3 te gaan hadden om alsnog te winnen. Dat lieten de Hera-meiden gelukkig niet gebeuren en de trein begon weer te lopen. Slechts een paar acties verder stond het alweer 7-3 en was de winst zeker. De tegenstander liet het hoofd hangen en wist dat ze nu niet meer konden winnen. Kort voor tijd viel er nog 1 doelpunt en wonnen de meiden met 8-3. Ze blijven hierdoor netjes 2de staan, en nog 3 wedstrijden te gaan...

Voor de rest gaan gym en paardrijden ook lekker door. Helaas kom Lisa niet mee doen aan de onderlinge wedstrijd met paardrijden, dat vond ze wel heel erg jammer. Maar er was niks aan te doen. Wel zijn we even gaan kijken.Toch even je neus laten zien en aandacht hebben voor de anderen, het hoort er ook wel een beetje bij vind ik. Van de jurering snappen we af en toe niks. Een meisje wat in onze ogen, en van meerdere mensen, heel goed had gereden werd slechts 5de en iemand die ik echt niet goed vond won de 2de prijs. Het was voor mij totaal onduidelijk hoe men op zo'n besluit had kunnen komen. De dochter van vriendin had een goede proef gereden en die hadden we ook bij de prijzen gerekend. Die haalde zelfs de 1ste prijs binnen. Verdient hoor, maar toch erg vreemd dat het andere meisjes zo buiten de prijzen viel. Jammer genoeg konden we niet kijken bij de groep waar Lisa in gereden zou hebben, want ik moest op dat moment Sven weer ophalen van voetbal. Maar goed, we waren iig even geweest. Volgende keer hopen we dat ze wel weer mee kan doen. 

Even bij praten over de afgelopen voetbalwedstrijden van de kids en over de vorderingen met het paardrijden gym. Veel te vertellen dus.

Eerst maar het voetbal : op 3 okt moesten beide kids thuis spelen, altijd leuk, want dan kan ik tenminste beide zien spelen. Sven begon om half 11 tegen Baflo. Het ging wat moeizaam vond ik. Sven stond eerste helft op het doel. Hij heeft weinig  te doen gehad, maar aan de andere kant werd ook niet veel gescoord. Baflo hield lang stand. Het was behoorlijk koud en Sven stond volgens mij te verkleumen. In de rust was het 2-0 en konden de jongens even gaan opwarmen. Sven had het idd koud gekregen en deze keer vond ie het niet zo erg om gewisseld te worden en de 2de helft in het veld te spelen. 

Ondertussen waren de meiden aan hun wedstrijd begonnen, dus kon ik daar mooi een tijdje kijken. Lisa stond op het doel. Ze heeft inmiddels flink bij geleerd en ze doet het best aardig nu in het doel. Ze heeft een paar leuke reddingen gedaan. Het ging de meiden ook voor de wind en ze gingen de rust met 5-1 in. Altijd prettig. 

Sven's team was inmiddels aan hun 2de helft begonnen dus liepen we weer die kant op, geen tijd voor pauze deze keer. Sven speelde nu ook in het veld. De andere keeper stond nu in het doel. Die begin een grote fout door op een aanval van de tegenstander verkeerd te reageren. Hij ging helemaal naar de rand van het 16 meter gebied, liet zn doel onbeschermd achter en greep onhandig in, daar waar inmiddels al een verdediger was meegekomen. Hierdoor kon de bal naar een geheel vrijstaande tegenstander worden gespeeld, die hierop natuurlijk makkelijk scoorde in het lege doel. Sven wist later zelf ook te vertellen wat de jongen fout had gedaan, hij heeft daarvoor al een redelijk inzicht. Hij was zelf niet zover zn doel uit gegaan, en het doel leeg achtergelaten.Maar goed, voor de uitslag maakte het niet zoveel uit (5-1), de jongens staan ongeslagen nog steeds bovenaan. 

De meiden leefden zich de 2de helft nog wat meer uit en maakte er een gezellig partijtje van. Met een overduidelijke overwinning - 7-2 - togen ze zingend naar de kleedkamer. Daar zongen ze al uit volle borst dat zij kampioen zouden gaan worden. Maar dat zal nog erg spannend gaan worden. 

Het afgelopen weekend hadden ze beide natuurlijk weer een wedstrijd. Deze keer moest Sven uit en Lisa weer thuis. Helaas, Lisa kon niet mee doen door een knieblessure opgelopen tijdens de keeperstraining van die week. Deze wedstrijd was wel de belangrijkste van de competitie, want de bezoekende ploeg stond gedeeld eerste met onze meiden. Degene die zou winnen, zou dus alleen bovenaan komen te staan en op die manier waarschijnlijk de najaarscompetitie gaan winnen. Het regende en het was koud, maar er waren veel supporters aanwezig om de meiden te steunen. De eerste helft zag er veel belovend uit, ookal vond ik wel dat de andere ploeg toch sterker was dan de Hera meiden. Toch stond het bij rust 2-1 voor de thuisploeg. Geen erg gerustellende voosprong, maar wel positief natuurlijk. De 2de helft gebeurde waar ik al bang voor was. De tegenpartij werd feller en sterker en de Hera meiden kwamen er bijna niet meer bij aan te pas. Weliswaar hadden ze nog een enkel kansje, maar het doel werd niet meer gevonden. Helaas lukte dat de tegenstander wel... ze wisten zelfs nog 3x te scoren. Hierdoor werd de uiteindelijke uitslag 2-4 voor de tegenstander, die natuurlijk onder luid gejuich, gegil en gejoel hun overwinning vierden. Onze meisje liepen beteuterd en verdrietig van veld. Ook Lisa had een zuur gezicht na dit verlies van haar team. Heel jammer hoor, want hierdoor lijkt het kampioenschap voor de meiden verloren. Ze moeten nog een keer tegen dit team, en gezien het krachtsverschil voelt iedereen wel aan dat ze dit niet gaan halen. Maar goed, je weet het maar nooit, het spel is pas gespeeld na het laatste fluitsignaal en de bal kan soms raar rollen, zeggen ze toch? We houden nog een klein beetje hoop.

Sven kwam even na 13u thuis met weer een goede overwinning op zak (3-9). Deze keer had ie de hele wedstrijd mogen keepen. Hij blij.  De jongens staan dus nog steeds ongeslagen aan kop. Maar... het gaat nu echt op de laatste 2 wedstrijd aan komen. En dat zijn 2 sterke teams ook. Eerst treffen ze Viboa, die weliswaar 3de staat met 1 verlies partij. Maarja ,dat verlies hebben ze geleden tegen de nr 2 van de competitie, Noordpool. Dit team heeft echter 2 wedstrijden minder gespeeld en is ook nog steeds ongeslagen. Wanneer ze deze 2 wedstrijden hebben ingehaald, vermoed ik dat ze bovenaan zullen staan, gezien het doelsaldo van dit team. Daarmee denk ik dat ze boven de Heracliden zullen komen te staan.Het is dus echt van belang dat ze van Viboa gaan winnen, anders ligt de uitslag eigenlijk al vast. Bij winst zal de laatste wedstrijd de doorslag gaan geven en wordt het een echte kampioenswedstrijd. Deze zal bij ons gespeeld gaan worden, dus dat beloofd nog wat. 

Tot zover het voetbal. Natuurlijk werd ook nog gegymd en paardgereden. Met gym zijn de nwe oefeningen zo'n beetje bij iedereen bekend. Het hele systeem is weer op zn kop gegooid, zijn niveaus veranderd en aangepast. Het is nog even zoeken en uitproberen maar zo langzamerhand wordt het duidelijk voor iedereen. Lisa gaat iig door op niveau 10, wat dat precies inhoudt kan ik niet kort uitleggen, dus doe ik maar even niet. In ieder geval heeft ze weer een andere oefening dan vorig seizoen. Sven zit nu op niveau 11, maar dit is niet meer vergelijkbaar met de meiden. Zijn oefeningen zijn ook veel veranderd, sommige wat moeilijker, maar het meeste is vereenvoudigd. Het bleek nl dat de oefeningen voor de jongens te moeilijk waren. Dus nu beginnen ze wel eerder met het oefenen van lastige onderdelen, maar dan meer stapsgewijs. Voor Sven houdt dit in dat ie de meeste oefeningen bijna fluitend kan doen. Maar op bepaalde onderdelen is het iets moeilijker en daar kan ie nu dus volop op oefenen. Dat is wel erg leuk natuurlijk en hij gaat weer met frisse moed er volop tegenaan. 

Lisa had deze week wel dubbel pech. Eerst met paardrijden. Er wordt nu volop geoefend voor de wedstrijd van as zaterdag. Deze woensdag reed ze achter een stel aan dat de B1 oefening rijdt. De voorste maakte een fout, de 2de twijfelde wat ze ging doen, besloot toen toch maar de andere kant op te gaan. Probeerde haar paardje te laten draaien oid en kwam daardoor te dicht naar het haar achterop komende paardje toe, met daarop dus Lisa. Het paardje vind het niet leuk om andere paarden dicht achter zich te hebben en trapte dan ook volop achteruit. Tegen Lisa's enkel. Dat was huilen en ik baalde verschrikkelijk want het was ook nog eens haar slechte enkel. Daar moet ze al voor naar de podoloog, en ik zat dus niet te wachten op weer een blessure aan die voet. Lisa zelf natuurlijk nog minder. Gelukkig leek het mee te vallen, maar pijn deed het wel natuurlijk. Het paardje had het blijkbaar op zn heupen die dag, want na een soortgelijke manoeuvre als net beschreven, trapte ze nog een keer flink achteruit, nu wel tegen een ander paardje aan. Niet zo fijn dus. Lisa had even helemaal gehad, en was de rest van les stil en teruggetrokken. Met een grimmige gezicht deed ze haar oefening en zo ging ze ook naar huis. Daar hebben we eerst maar eens goed gekoeld. Zoals gezegd viel het gelukkig mee, al werd het wel wat blauw. Toch ging ze die avond wel naar voetbaltraining. Eerst had ze keeperstraining. Dat vind ze erg leuk en wil ze liever niet missen. We besloten dat ze het zou proberen, maar ging het niet met enkel mocht ze het ook niet forceren. 

Het leek goed te gaan, al deed ze wel voorzichtiger en rustiger aan. Toch ging er wat fout. Wat precies weet ik niet, ik heb het niet gezien, maar blijkbaar heeft ze haar knie verdraaid of zoals ze zelf zei ging ze er door. Einde oefening. Toen ik even later de knie eens bekeek was ie al behoorlijk dik. Geen verdere training dus vandaag. Maar naar huis en weer koelen. De volgende dag was alles zo opgezet dat er bijna geen knie meer te zien was. Ik heb het nog even aangekeken, maar 's avonds vond ik het toch beter om er even mee naar de huisarts te gaan. En dus zaten we vrijdag  bij de huisarts. Die vond het moeilijk te zeggen, het kunnen verrekte banden zijn of een meniscus probleem. Een fax is richting ziekenhuis gegaan en nu wachten we dus op een oproep. Voorlopig rustig aan doen, been omhoog en veel zitten. Wel balen, want nu weten we dus niet of ze wel kan paardrijden aankomende zaterdag. En dat vind ze heel erg. We wachten het nog maar even af, eerst eens kijken of ze woensdag evt. weer kan fietsen. Lukt dat niet, dan vrees ik het ergste voor het paardrijden.  Dus...duimen maar!

Afgelopen woensdagavond hadden de jongens van de D1 een oefenwedstrijd. Deze wedstrijd was ingelast om de jongens ook eens een moeilijke wedstrijd te laten spelen. Ze winnen nu te makkelijk hun wedstrijden. Het gevaar is dan natuurlijk dat ze te gemakkelijk en nonchalant gaan spelen . Dus speelden ze die avond tegen een veel sterkere tegenstander. Nou, dat hebben ze geweten! Ze waren bij thuiskomst doodop. En dik verloren deze keer. Wel liefst 13-1 om de oren gehad. Sven stond eerste helft op het doel, en tijdens de rust was het 4-0. De andere keeper heeft zich niet van zn beste kant laten zien, met 9 tegendoelpunten in 1 helft. Maar tis een goede les geweest denk ik zo. Even weer wakker schudden, want wat later in de competitie krijgen ze ook nog te maken met een paar sterke tegenstanders. Dan zal ook alles niet vanzelf gaan. 

Lisa had die avond gewoon training. Ze begint nu om 6 uur met keepertraining. Ze vind het erg leuk, want tegenwoordig roept ze: Ik heb zin in woensdag...eerst paardrijden en dan keepertraining! Ze zal er geen ster in worden, maar ach ze vind het gewoon leuk. Lekker laten gaan dan toch. 

Binnenkort is er weer een keepersdag in Ten Boer.Sven is daar 3 jaar geleden naar toe geweest en vond het daar erg leuk. Dus voor dit jaar heb ik ze maar beiden ingeschreven.Dit evenement vind maar 1x in de 3 jaar plaats, dus willen ze nu allebei graag nog een keer er heen. Verslag volgt hier uiteraard van. 

Morgen mogen ze beide ook weer aan bak. Deze keer spelen ze allebei thuis. En natuurlijk zo ong op hetzelfde tijdstip, dus ik moet me weer verdelen. Nouja, Ik ga bij beide een deel van de wedstrijd kijken. Wel makkelijk allebei thuis, scheelt een hoop geregel en gedoe. 

Tot na het weekend dan maar weer, met verslag van beide wedstrijden!

Het was deze zaterdag weer een leuke sportdag. Beide kids hadden een voetbalwedstrijd én er was weer een activiteit van Mexs2000, de gymvereniging. Beide kids moesten uit spelen, Sven naar Leens en Lisa naar Haren. Natuurlijk kwamen we in de knoop met voetbal en gym. Waarschijnlijk waren de meiden niet terug als het gymmen zou beginnen. We besloten dan ook dat Lisa iig 1 helft mee zou spelen en we daarna zelf terug zouden gaan zodat ze om half 1 in de sporthal kon zijn. Voor haar gaat gym nog steeds voor voetbal. Voetballen kan ik elke week, zegt ze zelf, en van gym hebben we veel minder activiteiten en wedstrijden.
En dus gingen m'n Lief en ik met haar mee naar Haren. Eerst leverden we Sven nog af bij het Heraveld, waar hij niet veel later zou vertrekken naar Leens. Bij het laden en lossen van de kids knalde bijna 1 van de ouders, die met de meiden mee reed, tegen onze auto aan. Waarom vraag ik me nog steeds af, want ze zag toch dat ik Sven er uit liet en zijn spullen uit de kofferbak haalde. Dacht ze soms echt dat ze zich er langs kon frommelen ofzo? Of had ze str*nt in dr ogen? Mn Lief moest abrupt een stuk naar voren rijden om een botsing te voorkomen...wat een ***mens zeg. Ik had net op dat moment de deurklink in mn handen om weer in te stappen toen dit gebeurde.Heel fijn. Na een paar woedende blikken richting irritant persoon waren we dan op weg naar Haren.

Na ong bijna een uur rijden kwamen we op plaatst van bestemming aan.Eerlijk gezegd verwachtte ik niet dat "onze" meiden veel kans zouden maken. Gorecht is een grote vereniging en meestal zijn die Groningse teams erg goed. Daar vergistte ik me deze keer dus in.De meiden gingen voortvarend van start. Het stond al gauw 2-0. Lisa had het rustig. Ze staat nl net als haar broer tegenwoordig in het doel. Dat vind ze het leukst om te doen. Ze wordt er inmiddels ook wat beter in. Zo had ze in die eerste helft een paar goede reddingen waardoor de stand tijdens de rust op 5-0 stond.Daarna moesten wij dus terug naar Uithuizermeeden. Aan de ene best jammer, want het was een leuke wedstrijd om te zien. Meestal vind ik de meiden leuker spelen dan de jongens. Het ziet er fanatieker en toch ook aardiger uit.

Maar goed, we gingen terug. Ruim op tijd waren we thuis. Lisa kon nog makkelijk even wat eten en drinken. Daarna ging ze op de fiets naar de sporthal, met in haar kielzog 2 zusjes van een jaar of 6. Zo kon ze eerst meehelpen met alles op te zetten. Er was nl een instuif die middag. De selectiemeisjes zouden 2x een demonstratie geven op de tumblingbaan en daarna mochten belangstellende spelen op alle toestellen die waren klaar gezet. Er was voor iedereen wel wat te doen. Dit gebeurde verdeeld over 2 groepen - onderbouw en bovenbouw - en daarmee was dan ook de rest van middag gevuld. 

Ondertussen kwam ook Sven weer terug van voetbal, de D1 had weer een ruime overwinning binnen gehaald. Deze keer was het 11-2 geworden. Het mag duidelijk zijn dat de jongens met dit resultaat bovenaan staan in de competitie. Maar dit zegt nog niet zoveel, ze moeten nog spelen tegen de 2 sterkste concurrenten en dan zal het er op aan komen verwacht ik zo. Maar dit was iig weer binnen. We hoorden ook dat de meiden de wedstrijd mooi hadden afgesloten met ook een ruime overwinning. Het was uiteindelijk 9-2 geworden. Ook hiermee staan de meiden onverwacht bovenaan in hun competitie. Maar goed, ook dat zegt nog verder niks. Er komen nog een aantal spannende wedstrijden.

Lisa vermaakte zich ondertussen prima in de sporthal. Mn Lief en ik deden tussendoor nog wat boodschappen en na de laatste demonstratie zijn wij naar huis gegaan. Lisa zou zich wel redden verder. Tegen 5u die middag kwam ze weer thuis. Moe en tevreden.

Zo was deze sportieve dag dan ook weer voorbij. Op naar de volgende.

Zaterdag 19 sept: Natuurlijk was er weer volop voetbal deze zaterdag. Beide kids hadden deze keer een wedstrijd. Lisa haar eerste in de competitie, Sven alweer de 3de.Lisa moest jamergenoeg uit, naar Omlandia in Ten Boer. Ik kon daar dus niet mee naar toe. Sven moest nl thuis en qua tijden was het niet te combineren.Dus hebben we maar weer bij Sven gekeken. De D1 moest tegen Kloosterburen en die stond er na 2 wedstrijden niet florissant bij. De Heraboys dachten dus een makkie te zullen hebben. 

Ik keek vreemd op toen ik zag dat Sven de 1ste helft niet op doel stond. Hij stond als wisselspeler aan de kant. Even later zie ik hem in het veld, maar ook dat is maar van korte duur.  Ik vind het raar. Als Sven even later bij ons komt, vraag ik hem er naar. Volgens hem had zn begeleider/trainer gezegd dat een ander op doel mocht omdat die zn best op de training had gedaan...Ja hè hè..Sven was er de afgelopen woensdag niet, net als de andere helft van het team, want die was met groep 8 op schoolkamp. Die redenering valt bij mij eigenlijk wel verkeerd.Dat is toch geen reden als Sven een geldige reden van afwezigheid heeft. Maar goed, het zal wel, en ik ga er vanuit dat Sven de volgende keer gewoon weer op doel staat. Sven was zelf ook best gepikeerd dat zomaar iemand anders "zijn" plek heeft gekregen. En dan om zo'n vreemde reden.De 2de helft staat ie iig weer op zn vertrouwde plekje onder de lat. 

De Hera D1 speelt bepaalt niet zn beste wedstrijd. Het is rommelig met veel bal verlies en zelfs goede mogelijkheden voor de tegenstander,die daar dan ook 2x gebruik van weet te maken. Weliswaar dat zeker 1 doelpunt door Sven voorkomen had kunnen worden, als ie alleen maar even omhoog was gekomen. Maar waarschijnlijk had ie toch nog lood in zn benen van het kamp. Echt een onnodig doelpunt. Hij had er ook niks op te zeggen en wist zelf ook heel goed dat het een onnodig doelpunt was. Geen excuses of ja maren...Het was zijn fout in dit geval. Hij baalde er zelf net zo van. Maar ondanks het rommelige spel en weinig vloeiende samenspel weten de Heraboys de wedstrijd wel ruim te winnen. Met hangen en wurgen wordt het toch nog 9 - 2. Hopen dat ze volgende keer allemaal weer wakker zijn, want zo moeten ze niet spelen tegen sterkere tegenstanders.

Ondertussen komen de meiden weer thuis.Die hebben er een leuke wedstrijd op zitten. Volgens Lisa waren de meisjes van het andere team"vet aardig". Ook hebben ze een puntje meegenomen uit Ten Boer. Het is bij de meiden 2 - 2 geworden. Best leuk dus. 

De jongens staan nu na 3 wedstrijden bovenaan in hun poule, met het volle aantal punten van 9. Doelpunten staan inmiddels op 30 en tegen slechts 6. Maarja...vorige seizoen ging het ook zo en op het laatst ging het helemaal mis. Hopen dat het nu beter gaat. En natuurlijk hopen we dat de meiden ook wedstrijden gaan winnen nu.

Volgend weekend weer meer voetbal. Tenzij voetbal en gym elkaar weer eens dwars zitten, maar dat zien we dan wel weer.

Zoals te lezen was het in het vorige blog is het voetbalseizoen ook weer van start gegaan. De jongens doen het goed. Ook hun 3de wedstrijd wonnen ze ruim ,nl met 11-0 van Usquert. Helaas was dat niet genoeg om door te gaan in de beker. De 1ste wedstrijd was nu eenmaal verloren en dus kwamen ze die punten te kort. 

Maar niet getreurd... de competitie is inmiddels begonnen en de jongens gaan op het zelfde niveau verder. Na 2 wedstrijden hebben ze al 21 doelpunten gemaakt en 4 tegen gekregen. Beide wedstrijden dus ruim gewonnen, 1x met 8 - 3 en 1x met 13 -1. Niet verkeerd dus.

 Lisa heeft nog geen wedstrijd gespeeld. De meisjes zijn nu voor de 3de keer in een andere poule gezet en daardoor verviel hun wedstrijd steeds. Maar we hebben goede hoop op aankomende zaterdag, dan staat er ook weer 1 voor de meiden gepland.

Afgelopen zaterdag (12 sept) was  best spannend. Sven deed mee aan het NK jeugdvissen in Nijkerk. Doordat hij 4de was geworden met de federale kampioenschappen van Groningen/Drenthe had hij zich voor het NK geplaatst.

Hij was de avond van te voren al naar opa gegaan, want die ging er  met hem naar toe. Angstvallig hield ik mn mob.tel. in de gaten. Opa belde tussendoor een paar keer op hoe het ging.Uiteindelijk was rond een uur of 3 die middag de uitslag bekend. Sven zat niet tussen de prijswinnaars, maar had het wel heel goed gedaan.Hij is als 13de geëindigd van de 42 kinderen in zijn leeftijdscategorie. Dat vind ik toch  heel knap. Hij was in dit geval ook de jongste en het was de eerste keer dat ie mee deed aan het NK.  Die ervaring heeft ie toch maar mooi te pakken.Hij heeft er iig heel erg van genoten. 

 Gym en paardrijden gaan ondertussen ook gewoon door. Voor paardrijden staat binnenkort ook een wedstrijd gepland. Ergens in oktober heb ik gehoord. Daarvan houden we je  uiteraard op de hoogte. 

Voor nu was het dit even over de sport. Kom binnenkort weer eens langs en miss is dan weer meer nieuws.

 Bye bye

Het was weer zo n dag met alleen maar sport. Niet veel, wel lang. De wekker ging 's morgens vroeg al om 7 uur. Ik vraag me toch steeds af waarom..Maarja, het was nu eenmaal weer zover en dus stonden we op tijd naast ons bed.

Sven moest om kwart over 8 op het voetbalveld zijn. Deze keer moest ie thuis spelen tegen FC Leo, die staat erg onderaan en dus zagen de jongens dit als een makkie.

Viel dat even tegen.

Het was een rommelige eerste helft, maar met mazzel stond het in de rust 4-0 voor de thuisploeg. We rekenden eigenlijk op een doelpunten regen in de 2^de helft, maar dat ging niet door. De bal wou niet meer het andere doel in, hij ging, ik weet niet hoe vaak, voorlangs, tegen de paal of over. Het was niet te geloven. FC Leo wist echter wel te scoren, en dat hadden de Heraboys niet verwacht natuurlijk. Andere ploegen hadden al met grote cijfers van dit team gewonnen en nu bakten ze er zelf weinig van. Ze wisten nog 1x te scoren, maar Leo was veel gevaarlijker. Hera E1 mag dan ook blij zijn dat het bij 1 tegendoelpunt bleef. Eindstand dus 5-1, maar niet echt goed gespeeld. Zo blijven ze weliswaar mede-koploper, maar Noordpool blijft in doelgemiddelde bovenaan staan.

Na de wedstrijd was het Lisa s beurt,zij had die dag haar voorronde wedstrijd van turnen in Bellingwolde. Eerst dus een uurtje rijden.

Het was een mooie hal, alles was netjes verzorgd en wij (toeschouwers) konden boven op de tribune plaats nemen en hadden zo goed overzicht over de zaal.

Lisa zat dit keer in een hele grote groep van 20 meisjes. Dat werd dus hard werken voor een plaatsje in de finale. Ze begon bij de sprong. Lisa heeft momenteel wat moeite met het netjes uitvoeren van de onderdelen, alles slungelt een beetje. Terwijl juf Steinie maar constant roept van  <spannen >, wat zoveel betekend als span je spieren nu eens optimaal, laten de meiden de ledematen maar wat rondslingeren.Leeftijd  misschien?

Maar goed, de sprong dus. Vind ik altijd lastig te beoordelen of die goed ging of niet. Lisa doet een handstand-overslag op de kast. Het gaat erg snel natuurlijk zo n sprong, dus zie dan maar eens wat goed of fout ging. Natuurlijk zie je bepaalde dingen wel, maar ik weet niet hoe de jury de dingen beoordeeld.Naar mijn idee ging de sprong redelijk. Daarna ging ze naar de brug. Tot voor kort haar meest zenuwslopende onderdeel, maar tegenwoordig gaat dat een stuk beter. Ook nu ging de oefening goed. Maar ook hier geldt, niet strak genoeg. Het kan allemaal net ff wat strakker. En ik weet dat ze dat kan, maar dat is ff weg ofzo. Toch waren er vele die het ook een stuk minder deden,dus ik vond het wel spannend.

Van de brug ging het naar de balk. Niet Lisa s favoriete onderdeel op het moment. Niet zo lang geleden is ze behoorlijk hard van de balk gestuiterd en na een paar flinke blauwe plekken durft ze niet meer zo goed te springen op de balk. Ook nu ging ze op safe, de oefening was goed, ze bleef op de balk, maar te slordig.

Na de balk was het alweer tijd voor het laatste onderdeel, de mat. Dat doet ze altijd graag. Maar omdat ze nogal last heeft dus van rondslingerende ledematen is ook dat niet haar mooiste oefening. Wederom was de oefening goed, op een slippertje met de handstand-doorrol na, maar het kan netter.

Al met al kon ik na de wedstrijd zeggen, het was goed, technisch gezien heeft ze weinig fouten gemaakt. Maar het kan netter en strakker. Ze was niet de beste, maar ook zeker niet de slechtste.

Het was dus erg spannend nu of ze iig een finale plaats zou hebben gehaald. Ik wist niet hoeveel meisjes er van deze groep door zouden gaan. Ik vermoedde tussen de 8 en 10, omdat ze met 20 meisjes waren. Dus aan 1 kant had ik wel goede hoop als ze bij de eerste 10 zou eindigen. Spannend bleef het wel nog even.

Niet veel later volgde de prijsuitreiking. Dat ze niet bij de 1^ste 3 zou zitten had ik al wel geschoten. Even later vertelde de omroepster dat er 7 meisjes van haar nivo door zouden gaan.. Oeii, dat was wel ff slikken, zo weinig?! Ondertussen begon de omroepster de namen op te lezen van degenen die ook door gingen naar de finale. En ja, daar hoorde ik toch ook echt Lisa s naam noemen! Ze had het zelf nog niet echt helemaal door, tot teamgenootjes haar aanstoten en feliciteerden. Het duurde ff,maar daarna brak de lach door en keek ze stralend omhoog naar de tribune waar wij natuurlijk ook trots zaten te zijn. Yep.. ze is als 6^de van die groep door naar de finale! Toch heel goed gedaan dus. Op 16 mei mag ze naar Leek om te proberen daar nog wat hoger op te komen. Ik ga niet van een prijs uit, maar een hoger punten aantal of hogere klassering zijn het doel op dit moment.

Ze heeft eerst nog een goede oefening op 18 april, wanneer de clubkampioenschappen plaats vinden. En dat vinden de meiden allemaal heel spannend en leuk. Het is toch wel het evenement van het jaar voor de meiden en jongens en iedereen kijkt er naar uit. Nog een weekje en dan is het weer zover. Verslag volgt uiteraard.

Zo kwamen wij dus onze dag door, voetbal en turnen. En van beide hebben we het gevoel iets gewonnen te hebben en dat is natuurlijk super! Inmiddels zijn de diploma s binnen en alle uitslagen definitief. Uiteindelijk gaan er 8 meisjes mee naar de finale, even een foutje bij de omroepster, maar ach, Lisa was al door, dat scheelt hahaha.

Tot zo ver onze belevenissen van deze dag.

Owja, tijdens de turnwedstrijd hoorden we dat de meiden die wel hebben gevoetbald dit zeer overtuigend hebben gewonnen met wel 12-0. Goed gedaan ook!

Dit was het nu wel weer even. Maar binnenkort volgt meer, hou iig 18 april in de gaten!

Bye bye , tot de volgende keer!

Vandaag was het dan zover, de finale voor de jongens. Toch wel weer spannend natuurlijk. Sven denkt zelf dat ie wel weer een prijs zal winnen, maar ja het moet wel eerst gedaan worden en een foutje is zo gemaakt.

Maar vol goede moed vertrokken we �s morgens richting Rasquert, waar de finale plaats zou vinden. We reden mee in de auto met 1 van de andere jongens van Mexs, Leon, zodat we niet met de trein hoefden. Lisa was in Groningen voor de Fun-nastic dag van het Alfa college.

De eerste groep liep weer ietsjes uit, maar dat vind ik nooit zo erg. Zo kan ik ook de andere jongens nog bezig zien.

In de eerste groep haalde deze keer alleen kleine Stef(Mexs*2000)een prijs, wel de 1^ste prijs, dus dat was super!

Hierna was de 2^de groep aan de beurt. In Sven z�n groep zaten ook deze keer iets van 4 jongens. Er miste volgens mij weer 1. De jongens deden weinig voor elkaar onder, alhoewel naar mijn menig Sven toch wel het netste zn oefeningen deed. Op de ringen(8,9), brug(9,45) en rekstok(9,2) vond ik hem echt beter dan de anderen. De brug was weer heel erg goed en op het hoogrek maakte hij geen fout, waar de anderen weer niet goed ompakten tijdens de draai. Dan weet je al dat je een paar tienden hoger zal scoren dan de anderen. 1 Jongen van een andere vereniging deed het ook goed, maar zwaaide lang niet zo netjes en hoog als Sven. Ook voltige deed Sven volgens mij het beste van de jongens in zijn groep,het werd uiteindelijk een 6,9.

De sprong heb ik niet echt goed kunnen zien deze keer, die vond helemaal achterin de zaal plaats, maar het zal goed gegaan zijn gezien de 9,1 die hij hier op heeft gescoord.

De mat(8,7) vind Sven het lastigst, echt sierlijk kan hij dat niet, hij is meer van de techniek dan van de nette uitvoering. Maar gezien de andere onderdelen dacht ik ergens dat hij wel kans kon maken op een prijs.

Even na de middag was dan de prijsuitreiking voor deze groep. Sven vond het toch wel spannend nu, dat kon ik wel zien. Breed werd dan ook zn lach toen hij werd opgeroepen om weer de 1^ste prijs in ontvangst te komen nemen. Het was hem weer gelukt!

Nu staat er nog 1 wedstrijd op het programma en dat is het clubkampioenschap van Mexs*2000. Natuurlijk is ie er nu op gebrand om ook daar iig een 1^ste prijs te winnen en wie weet �.nog wel meer. Maar dat is dan, 18 april om precies te zijn en dan zien we wel weer.

Hey hallo, leuk dat je er weer bent.  Ik had gezegd dat ik zaterdag wel weer wat te vertellen zou hebben. Nou dat klopt ook wel. De week is weer voorbij en meestal staat er dan wel wat op sport gebied gepland.

Sven is deze week zoals gezegd voor het eerst naar selectie van turnen geweest. Dat vond ie geweldig. Hij voelt zich al helemaal thuis en benoemd zn teamgenoten en hemzelf al als wij. Dat zit dus goed. Na afloop had ie nog genoeg energie om naar Mexs te gaan en daar nog ff 3 kwartier te gaan gymmen. Met het nodige commentaar natuurlijk: bij Eendracht doen we dat zo. Maarja, bij Mexs wil ie toch ook graag blijven en dus vraag ik een sportkaart voor hem aan, dat scheelt mij in de kosten.Want meneer wil van 2 walletjes eten voorlopig. Nouja, als je zo jong bent mag dat ook nog. Iig met turnen. Het gaat iig lekker met hem en afgelopen vrijdag was ie dan, eindelijk maar toch, moe na de gymles. He he, tevreden viel ie in slaap.

Vanmorgen was het weer vroeg dag volgens de officiële bronnen. Maar mn biologische klok had er ff geen zin in.  Ik heb een hekel aan wekkers en die zet ik dan ook bijna nooit. Ik gebruik mn mobiel als wekker vanwege zn vriendelijk melodietje, maar meestal krijgt ook die niet de kans om een kik te geven. Kop houe dus smorgens hihihi.

Opeens was het een half uur later dan gepland en moesten we er stel op sprong uit. Sven moest officieel om kwart over 8 op het voetbalveld zijn. Nu vind ik dat wat overdreven vroeg voor als ze om 9u thuis moeten spelen. En dus vertrokken we tegen half 9 en waren nog ruim op tijd. De begeleider van het team had volgens mij en zn wekker en de tijd vergeten en kwam dus bijna een half uur te laat aan. Ondertussen vermaakten de jongens zich prima met het afbreken van elkaar en de kleedkamer.

Ik vond het allemaal goed, en liet de boel de boel en vertrok met Lisa richting manege.

Zij moest daar off. ook al om stipt 9u zijn, maar dat zouden we natuurlijk nooit redden dacht ik. Nu moest ze om ong. kwart voor 10 rijden en als we daar maar ruim van te voren aanwezig waren was het ook goed.Maar we waren keurig op tijd.

En zo stonden we dus even aan de kant te kijken hoe de andere A2 ruiters het er van af brachten. Lisa  heeft de vorige wedstrijd niet mee gedaan , omdat ze toen een finale wedstrijd had van turnen en dus was dit haar eerste wedstrijd. Ze heeft de A1 overgeslagen omdat ze niet echt meer een beginner is, nouja, eigenlijk wel natuurlijk , maar dan met meer ervaring en dus mocht zij en de meesten die rond dezelfde periode zijn begonnen de A2 proef rijden.

Ze was best zenuwachtig zei ze op een gegeven moment. Dat was merkbaar, want ze stuiterde wat in het rond en hoorde maar half wat ik zei.

Tegen half 10 liepen we wat verder naar voren, we konden nog even kijken hoe het de ruiters vlak voor Lisa verging en 1 van de meisjes reed op hetzelfde paardje als waar Lisa op zou. Dit paardje had het niet echt naar zn zin. Hij was gespannen en reageerde angstig op mensen langs de rijbak. Hij ging er een paar keer met de zn berijdster op de loop en uiteindelijk  kon die haar proef afmaken met een begeleidster die het paardje aan een touw hield. Dat maakte het paardje wel wat rustiger en zo kon  het meisje toch haar proef  her en der overnieuw doen en verder afmaken. Maar dat maakte mij of Lisa zeker niet rustiger, want Lisa wilde natuurlijk helemaal niet met begeleider aan touw lopen.

We gingen dan ook buiten, in gesprek met Vladimir zoals het paardje heet, overigens een prachtig A-welschje.  Gelukkig was Vladimir nog attend, en onderging de attenties en knuffels van Lisa gedwee. Ik heb nog ff voor paardenfluisteraar gespeeld en verteld dat er niks engs was en iedereen lief was en dat Lisa hem geen kwaad zou doen ... je weet maar nooit of het helpt hahahaha.

Na het beestje lekker vertroeteld te hebben waren ze dan echt aan de beurt. Lisa leverde nog wat commentaar naar de man die volgens haar Vlady aan het schrikken had gemaakt en de man beloofde haar dat het goed zou gaan en dat het  niet aan hem zou liggen. ( dat verzin ik ter plekke, want ik weet niet wat ze tegen hem gezegd heeft, ze heeft hem wel aangesproken heb ik gezien en de man bood haar alle hulp die ze maar nodig had van te voren) En naderhand kwam ie nog ff zeggen : zie je wel, het ging hartstikke goed. Dus wat ze gezegd heeft weet ik niet, maar het hielp. Want idd ging de proef netjes, alleen in het begin maakte Vlady een galopsprongetje om uit die enge hoek te komen, maar dat corrigeerde Lisa heel goed en ze ging zonder spoor van spanning of zenuwen door. Naar mijn idee een beetje te makkelijk, want ik zag de foutjes natuurlijk wel. Maar na de rit was ze blakend van zelfvertrouwen : het ging goed hè mam ,en wie ben ik dan om anders te beweren.

Direct na haar was de dochter van mn vriendin aan de beurt en ook die moest op een paardje wat het ff niet zag zitten allemaal. Normaal gesproken zijn dit heel makkelijke en lieve paardjes, maar nog jong en dus onervaren met zoveel mensen en lawaai.  Ook Muisje had moeite met het publiek en het lawaai en reageerde, naar mijn idee, iets te abrupt op de signalen van de ruiter.

Maar de tijd tikte door en ondertussen was Sven volgens mijn berekeningen klaar met zn voetbalwedstrijd. Ik trok de stoute schoenen aan en vroeg een lift. Gelukkig kon dat en even na 10u was ik op het voetbalveld. Daar bleek dat de wedstrijd nog helemaal niet afgelopen was, ze waren een kwartier te laat begonnen! Balen! Want ik wilde wel op tijd terug zijn voor de prijsuitreiking bij Lisa en ik wilde niet de schuldige zijn dat de vader van vriendinnetje het ook zou missen door ons. Uiteindelijk konden we dan toch na ong 20 min. terug naar de manege. De jongens hebben weliswaar verloren, maar wel van een ploeg die al ver op hun voor stond in de competitie. Dan is een 3-5 uitslag nog heel netjes.

Wij dus terug naar de manege, er van uitgaand dat de prijsuitreiking al geweest was.Maar dat was dus nog helemaal niet het geval. De wedstrijd was zelfs nog niet voorbij. Zowel in de 1^ste als 2^de ring werd nog gereden.

Er waren dus 2 ringen die beide de A2 proef  reden. Beide ringen werden apart beoordeeld en kende hun eigen nrs. 1, 2. 3 enz. In Lisa's ring deden 17 ruiters mee (incl. Lisa) en in de 2^de ring ong. net zoveel.

Eindelijk was daar dan de prijsuitrijking! De spanning steeg ... De eerste namen werden genoemd, gelukkig, ze was geen laatste geworden. Het stapeltje papieren werd dunner, en ook helaas viel vriendinnetje buiten de prijzen deze keer. Ondertussen stond Lisa al te springen en de stralende lach kwam al te voorschijn. Ze zat bij de laatste papieren. Eindelijk, nr 4 werd omgeroepen en kreeg haar diploma. En ja hoor ... Een 3^de plaats voor Lisa met medaille en rechtstreeks door naar de B1. Dansend wervelde ze rond, ik heb de medaille amper gezien, en natuurlijk moest juf hem wel uitgebreid bewonderen. Ook Sven was trots : mijn zus is 3^de geworden, tegen ieder die het maar horen wilde. Daarna kreeg Vladimir de knuffels en kusjes die hem toekwamen, al was ie daar niet zo van gediend. Vladimir had het helemaal gehad en had het de ruiters na Lisa behoorlijk moeilijk gemaakt. Eind van het liedje was dat Vlady niet meer bereden mocht worden omdat ie echt niet meer wilde. Maarja ...  de buit was binnen, dus Vladimir mocht van ons alles wat ie maar wilde.

Zo kwam er dan voor de middag nog een eind aan een spannende sportdag.

De kids zijn op de manege gebleven , paardjes knuffelen en spelen. en ik... ik had de rest van de middag rust ... pfft dat mag ook wel na zo'n spannende ochtend hahahahaha.

Mensen, leuk dat je dit verhaal uit gelezen hebt. Graag tot de volgende keer!

Bye bye

Wow, oke, tis ff wennen. Maar ik zie dat er het 1 en ander is veranderd aan de site.ik zal proberen er mee te leven. In het vorige blog heb ik al gezegd dat alle sporten alweer op stapel stonden. Sven speelde zijn derde bekerwedstrijd thuis tegen een dorpvlak bij, maar daar waren de boys ook niet van onder de indruk en met 11 - 0 veegde ze hun tegenstander van de mat.

Lekker dus!

 Ook het gymmen is weer volop begonnen , gaat Sven 2x per week naar Uithuizen en leeft zich daar uit. Lisa heeft het weer goed naar dr zin in selectiegroep.

 Het voetbal is voor haar nog niet begonnen en dat vind ze maar niks. Maar de meiden hadden pech.Eerst waren ze in een jongenspoule ingedeeld. Daarna toch nog in een meisjespoule gedrukt en toen bleken er daar te veel te zijn en moest alles weer gesplitst worden.Maar inmiddels staat het vast ....zaterdag 19 sept hebben de meiden hun eerste wedstrijd. Arme Lisa, en dat direct na het schoolkamp...hahahaha.

De zaterdag erna, staat voor haar in het teken van turnen. De vereniging geeft die dag een demonstratie.  Ze gaan laten zien hoe leuk het is om bij deze vereniging te zijn.het, hoe en wat is mij nog onbekend, maar dat zal vast niet zo lang meer duren. En ondertussen rijdt ze nog steeds paard. Jaa, ze heeft echt nog wel tijd om te spelen, maar ze vind het zelf allemaal zo leuk.