Vita Festive

Comming up soon... up-dates van alle blogs. Over onze voetbalmeiden, mijn eerste volle week als juf, orientaties op voortgezet onderwijs, enz enz.

Ik lees her en der nwe info over de Mex. griep. Zo langzamerhand sluipt de twijfel binnen. Er vind een verschuiving plaats in de publieke opinie. Tot voor kort dacht ik net als vele anderen. Ach, die griep valt wel mee. Ik ben gezond, zo'n griepje, ook al heet ie Mexicaanse, kom ik ook wel weer overheen. Geen paniek, gewoon behandelen net als andere griep.Bovendien is het al lang geleden dat ik echt een griep heb gehad. Ja, zware verkoudheid, buikvirussen, dat soort dingen, maar echt griep...Kan het me niet herinneren. Ook de kids zijn de laatste jaren niet echt heel ziek geweest,eigenlijk het zelfde verhaal als bij mijzelf.

Tot nu toe dus bij mij geen behoefte om me te laten vaccineren. Nergens voor nodig toch.

Tot er opeens berichten komen over gezonde mensen die overlijden aan deze griep. Owww... En er overlijden jonge mensen aan de griep, kinderen. Gezonde jonge kinderen... Even staat mn hart stil en in die ene korte tel is de twijfelbinnen geslopen.

Ook in mijn omgeving krijgt een kind de griep. Ik laat me er niet door weerhouden bij deze mensen langs te gaan. Zo snel zal ik niet besmet raken..toch? Het gaat goed met dit kind, en ik maak geen zorgen over mogelijke besmetting.

Ik lees zo her en der nwe info over de griep. Ik lees dat er gemiddeld zo'n 1000 mensen per jaar aan de griep overlijden. De verwachting is dat er dit najaar zo'n 8000 mensen aan de Mexicaanse griep zullen overlijden. 8000... dat zijn er toch wel een heleboel vind ik. Hoeveel daarvan zijn jonge gezonde mensen?

Vandaag komt er mail/brief van de school. Er zijn nu toch meer gevallen van Mexicaanse griep geconstateerd, bij kinderen. De school waarschuwt en wijst op de te nemen hygiëne maatregelen.

Gisteren... ik ging even medicijnen halen bij de huisarts. Ik vraag even tussendoor,of het klopt dat er nog geen oproepen zijn verstuurd voor de griepprik. Al jaren krijg ik daar nl een oproep voor. Het blijkt dat er dit jaar een ander selectiemethode is gebruikt en dat ik daardoor geen oproep heb gehad. Een andere assistente zoekt mn gegevens in de computer op. Op basis daarvan word besloten dat ik alsnog de griepprik kan krijgen. Een minuut later is het al gedaan en loop ik richting uitgang. De assistente vraagt of ik dan ook de inenting tegen de Mexicaanse griep wil hebben.

Ik twijfel. Ik weet het niet. Nog steeds niet. Het is me allemaal nog steeds te vaag.

Want... gaan ze nu wel of niet de kinderen inenten?Wanneer horen we dat? Als ik me wel laat inenten en de kids niet, voelt dat niet eerlijk. Wat als zij nu wel ziek worden? Wat als ze heel erg ziek worden? Stel dat ik me laat inenten, en de kids niet, en 1 word zo ziek dat die in het ziekenhuis beland of...erger...Hoe kan ik dan leven met mezelf als ik wel gevaccineerd ben?

Zodra het leven van kinderen op het spel komt te staan zie je een verschuiving in de publieke opinie ontstaan. De twijfel slaat toe. Ik lees: Ernst Mexicaanse griep dringt door. Mensen willen hun kinderen laten inenten. Ik ook ...denk ik.Ik twijfel nog wel, want ze zitten nu eenmaal op school en inmiddels zijn er meerdere zieke kinderen. Dus... is de incubatietijd niet inmiddels voorbij? En heeft inenten nu nog wel nut, als ze misschien toch al met het virus rondlopen?

Twijfel...

Mexicaanse griep ... wat is wijsheid?

Door wat computerprobleempjes was ik tijdelijk uit de lucht. Nooit leuk, en deze keer ook stevig balen hoor. Gelukkig kon ik wel mn mail bekijken en info zoeken, met dank hiervoor aan vriendin/buuf. Maar ja, zelf wat plaatsen en bijkletsen op mn site, dat kon helaas niet. Maar gelukkig is de storing verholpen en kan ik weer volop van mn verslaving genieten.

Ik heb natuurlijk heel wat bij te kletsen, maar ik zal niet in al te zeer in details treden. Ik vrees dat ik dan overmorgen nog bezig ben dus zal me beperken tot de hoofdzaken. Natuurlijk hebben we heel wat beleefd op het gebied van sport en werk, daarover zal ik ook stukjes tikken in het sportblog en van de psz.

Tot nu toe gaan we hier nog steeds nog in goede gezondheid overal door heen. Weliswaar heb ik wat last gehad van een tijdelijk buikvirusje en daarna een flinke verkoudheid, maar dat was zolang ik me rustig hield goed uit te houden. Niet gewerkt in die week, maar rustig aan gedaan. Gelukkig hadden we tussendoor herfstvakantie, dat kwam goed uit. Zo kon ik goed uitzieken. En ach die verkoudheid... daar ging het leven wel verder om.

Nou, even de hoogtepunten van de afgelopen weken:  De meiden verliezen hun eerste wedstrijd met voetbal ( zie sportblog), Lisa kon niet mee doen aan paardrijwedstrijd ( ook in sportblog). De jongens staan nog steeds bovenaan in hun competitie ( sportblog) . We hebben afscheid genomen van het huis van mn moeders in Bolsward ( zij zijn inmiddels verhuisd).Daar hebben we ook nog dunnetjes mijn feestje gevierd vanwege het behalen van mn diploma.Heerlijk gegeten bij de Italiaan.Hadden we nog te goed.

De week erna, eigenlijk als alle weken. Werken, school, sport. Tussendoor nog gesprekje met mn "werkbegeleider"van de soos. Had de beste man nog nooit ontmoet, terwijl ie al bijna 2 jaar mijn begeleider is geloof ik. Tot nu toe kunnen we het aardig vinden. Laten we het daar eerst maar bij houden....(mijn ervaringen met mensen die je aan het werk willen hebben zijn niet zo heel positief, vandaar)

Daarna vakantie...maar genoeg te doen. De kids gaan naar de keepersdag in Ten Boer.(sportblog), Lisa moest naar de podotherapeut, voor enkels en knie. Op de vraag of Lisa ook aan sport doet konden we natuurlijk volmondig ja antwoorden. Ze mocht zelf haar verhaal doen, en ondertussen ging de arts voelen,duwen, knijpen, wrikken enz aan haar voeten en gewrichten. "Voor turnen moet je natuurlijk wel heel lenig zijn, hè" merkte de arts op. Ja, zei Lisa "en dat ben ik ook wel". "Ja, beaamde de arts, "een beetje te lenig denk ik". Owwww...? Lisa zit blijkbaar wat te losjes in elkaar. De schroefjes zijn her en der niet ver genoeg aangedraaid, de afwerking laat de wensen over, en meer van dat soort opmerkingen hebben we inmiddels gehoord na deze diagnose. De banden van enkels, knie en waarschijnlijk ook ellebogen ed zijn te ruim. Daardoor zwikt ze nogal eens ergens door, met lastige blessures tot gevolg. Er is niet veel aan te doen, wel krijgt ze zooltjes om iig dr voeten recht te laten staan, zodat die minder gauw door de enkels zullen zwikken. En verder.. is voorzichtig aan doen. Miss dat het later wat beter zal zijn als ze nog wat langer is geworden. Ik neem aan dat dan miss de banden wat strakker komen te staan door haar lengte? Ik weet het ook niet hoor. Maar dat kan ik me zo voorstellen. Voorlopig is voorzichtigheid geboden.

De kids gaan het laatste weekend van de vakantie naar opa om nog uitgebreidt zn verjaardag te vieren. Mn Lief en ik hebben dat weekend weer eens een hotelletje geboekt. Deze keer weer in Beekbergen, daar waren we al eerder, met pinksteren. Nu zitten we midden in het herfstbos. We hebben een heerlijk weekend. Op vrijdag gaan we eten en drinken bij het cafe - restaurant in Apeldoorn, waar we met pinksteren ook heel gezellig hebben gezeten.Maar eerste eten we een overheerlijk ijsje bij het ijspaleis dat we ook de eerste keer al hadden ontdekt. Daarna genieten we van ons samenzijn op onze hotelkamer. Op zaterdag gaan we erop uit.Na een overheerlijk en overvloedig ontbijt, vermaken we ons uitstekend in Burgers Zoo.Maar aan het eind van de middag zijn we ook aan het eind van ons Latijn... onze voeten protesteren en schreeuwen om rust en ruimte. Weer duiken we in Apeldoorn onder. Na onze voeten nog even gemarteld te hebben, belandden we bij een leuk Italiaans tentje. De pizza's zijn iig van heel goede kwaliteit en de wijn bevalt mij ook uitstekend.

We nemen de tijd om even heerlijk bij te komen. Na een paar uur houden we het voor gezien en zoeken we onze kamer weer op. Daar relaxen we heerlijk verder.

Op zondag genieten we nogmaals van het heerlijke ontbijt.Langzaam nemen we afscheid van hotel en omgeving. Dat doen we in stijl bij de ijstijd, waar we weer een heerlijke bak ijs wegwerken en daarna nog een kop koffie en beker chocolademelk met slagroom... jaaa de calorieën deden er even niet toe.

Zo trokken we voldaan richting het Noorden. In de Stad zijn we nog een poosje blijven hangen. Helaas draaide er geen film op dat moment die wij wilden zien, maar we vonden een gezellig cafeetje en hebben ons daar prima vermaakt. Een lekker broodje Doner als afsluiting en toen moesten we echt terug naar huis. De vakantie was voorbij.

De werkweek brak aan en gelijk goed. Ik mocht invallen in Uith.meeden 's morgens en 's middags zat ik weer in R'school. Ook op dinsdag zat ik weer in R'school. Op donderdag had ik weer een sollicitatie gesprek, maar volgens mij was dat voornamelijk meer voor de show.( zie op de psz) Ook ging ik naar  de info avond van een middelbare school hier in de buurt. Ja... het zit er zo langzamerhand aan te komen. Nog even en we - de kids en ik - gaan een keuze maken voor het vervolg onderwijs na de basisschool. Spannend!!!

Op vrijdag was ik eigenlijk dan ook wel af...maarja nog ff doorzetten natuurlijk.

Zo belandde we dan bij het afgelopen weekend. Alleen Lisa had een voetbalwedstrijd en speelde thuis. Sven's trainer denkt dat ie een Ajaxteam moet trainen ofzo en had de jongens op getrommeld om dan iig fanatiek te gaan trainen omdat ze geen wedstrijd hadden.

Daarna gingen de kids naar hun vader en  hebben mn Lief en ik samen ons weekend gevierd.

Inmiddels is het alweer maandag eigenlijk en dus hoogtijd om te stoppen. Voor meer info over de sporten : zie sportblog. Voor meer info over het reilen en zeilen op de psz : Zie "op de peuterspeelzaal".

Zo, was ik alweer. Iets sneller dan anders. Had zomaar mn handen vrij vanavond, dus kan nog snel ff stukje tikken.

Vorige keer moest ik gewoon ff het 1 en ander kwijt. Ik baal er van als ik zie en hoor wat er soms tussen de kids speelt. Zo is van de week moedwillig weer het 1 en ander van Lisa gesloopt op school, in de hoop dat zij op dr flikker zou krijgen van juf. Gelukkig heeft juf  heel goed door wat er speelt en heeft ze al een paar keer aandacht aan pesten besteed. Of het helpt...meestal niet is, mijn ervaring. Vaak gaat het dan nog geniepiger. Maar goed, zoals al gezegd, Lisa laat zich er niet door uit het veld slaan en doet nog steeds gewoon wat zij leuk vind. Ze is wat dat betreft zelfverzekerder dan ik op die leeftijd.

Ik heb miss ook de indruk gewekt niks met de christelijke mensen hier te maken te willen hebben. Dat is het ook niet, want ook ik heb vele gezellige kennissen hier die wel naar de kerk gaan. Ik heb niks tegen geloof en niks tegen mensen die geloven. Het in hokjes plaatsen daarvan, daar heb ik wel wat tegen. En natuurlijk ga ik wel van schijnheilig gedoe over mn nek. Maar dat was al wel duidelijk denk ik.

Maar goed, ff terug naar de afgelopen week. Hoe is die hier verlopen? EIgenlijk erg rustig. Iets te rustig naar mn zin. Op maandag mocht ik wel weer naar R'school om in te vallen op de psz. Dat was weer erg leuk. Ik zal daarover nog een klein stukje tikken bij "op de psz". De dinsdag was ik vrij. Dat was ik even niet meer gewend omdat ik de afgelopen weken steeds wel ergens moest invallen. Opzich dus best ff lekker.

Maar op woensdag was ik dus ook weer vrij. Kijk, dan wordt het al minder. Ik ben nu al een paar weken niet op die groep geweest en dat vind ik eigenlijk helemaal niet leuk. Ik mis mn kleine vriendjes. Natuurlijk ga ik werken als me dat gevraagd wordt, maar dat houdt niet in dat ik de andere kindertjes zomaar vergeet. En ik ben toch meestal wel gewoon vrij op de woensdagmorgen. Een paar kinderen van die groep zie ik dan wel weer op de donderdagmorgen. Zo ook deze week. Eén van mn kleine vriendjes was een poosje ziek geweest en ik zag hem die dag weer voor het eerst op de psz. Toen ie binnenkwam en mij zag, merkte ik op dat zn oogjes oplichtte. Dat was zo lief om te zien. Niet veel later zat ie dan ook al prinsheerlijk bij me op schoot.

Ik heb dan ook weer genoten om weer hier op de psz te zijn (mijn "eigen"psz). Deze week vierden we dierendag. Lees meer hierover in het stuk "op de psz ".

Wat hebben we nog meer gedaan deze week?

Natuurlijk weer heen en weer geraced tussen de verschillende sporten. Gelukkig is het dit seizoen wat meer geordend. Niet meer 3 verschillende dingen op 1 dag bijv.

Zo ben ik erg blij met de donderdag waarop we even helemaal niks hoeven. Ook op de vrijdag heb ik geen heen en weer gerace meer...min of meer.. omdat Lisa alles nu op de dinsdag heeft. Sven moet wel even hard doorgaan op de vrijdag, omdat zijn tijden bij Mexs zijn veranderd. Nu is het van 17.15u tot 18.00u. Dat is enigszins wat lastig. Hij is nl officieel pas om 17u klaar in Uithuizen met gym. Nu gaat ie dus 5 min eerder weg. Kan dan de trein van 17.05 halen en dan breng ik hem vliegensvlug door naar de gym hier. Dan is ie wel even wat later, maar dat doet er niet zoveel toe, omdat ie dan toch al een uur gym er op heeft zitten. Hij wil nog steeds doorgaan bij Mexs, en dus doen we het maar even zo. Qua vermoeidheid maakt het natuurlijk vergeleken met Lisa niks uit. Die gaat op dinsdag eerst naar schoolgym, vervolgens na schooltijd naar de gewone gymles van 3 kwartier en aansluitend dan nog anderhalf uur selectie.

Sven kan tussendoor nog even bijkomen in de trein en achterop de fiets.

Hij moppert ook niet hoor, want hij vind het maar al te leuk.

Soms lijkt het miss of de kids totaal geen vrije tijd hebben. Maar dat is niet zo hoor. Op maandag gaat Lisa naar blokfluitles, vaak gaat ze daarna nog even met iemand spelen, wat dat is maar een half uurtje. Sven gaat meestal direct spelen, en is dan wel voor 5 uur terug voor het eten. Die gaat dan als eerste weer weg naar gym. Aansluitend breng ik Lisa dan naar voetbal. Tenminste nu het weer donker wordt.

Op dinsdag heeft Lisa haar gymdag. Sven kan dan zn gang gaan.

Op woensdagmiddag kan Sven ook doen wat ie wil. Lisa gaat dan paardrijden. 's Avonds hebben beide voetbaltraining en sinds deze week ook beide een half uur keepertraining erbij.

Daarom is het goed dat er op donderdag niks is, behalve schoolgym. Maar na schooltijd kunnen ze gewoon hun gang gaan.

En dan dus de vrijdag. Dan heeft Lisa verder niks en heeft Sven zn gymdag.

Zo zie je dat er dus voor beide kids genoeg ruimte overblijft om te spelen. Ik heb het drukker met de organisatie er van  en het heen en weer brengen soms, dan zij zelf. Bovendien is het natuurlijk ook zo dat ze het sporten nog steeds ook zien als spel, vrijetijdsbesteding. Nog geen moppers gehoord dit seizoen.

Het gaat dus allemaal lekker zn gangetje. Ook op school zelf gaat het prima met beide kids.Wat een verschil met vorig jaar. Lisa zit weer lekker op haar niveau en ook Sven gaat weer met plezier heen. Daaruit blijkt ook wel weer dat Lisa zich niet op dr kop laat zitten, want dr schoolwerk is prima in orde. Gelukkig maar.

Ik zelf zit een beetje op de wip. Wat ga ik doen? Ik wil graag richting een hbo opleiding, maar ik wacht nog even af. Waarop vraag je je miss af. Daar kan ik nog steeds niks over zeggen. Het blijft nog even spannend. Ik hoop iig voor mezelf volgende week wat meer te horen. Maar dan kan het voor de rest nog wel een tijdje duren. Geheimzinnig hè. Maar wees gerust, het hele verhaal komt een keer.

Nu ga ik eerst maar weer eens weekend houden. Morgen uiteraard voetbal, en dan gaan de kids voor de verandering eens naar hun vader. Mn Lief en ik zullen de rest van het weekend wel weten in te vullen denk ik zo.

Ondertussen zit ik volgens mij gewoon de pagina vol te kletsen, maar veel interessants is er niet meer. Dus tot laters iedereen!!!

Ik klaag meestal niet openlijk op mn site. Ik probeer mijn persoonlijke mening over sommige mensen hier niet te ventileren. Ik vertel meestal alleen datgene wat wij beleven. Een verslag van onze dagelijkse dingetjes en dan meestal allemaal blij en vrolijk.

Maar natuurlijk gaat ons leven niet alleen over rozen. Er zijn ook de dagelijkse ergernissen, ruzies en dergelijke. Mn kids komen in de pubertijd, dus de sfeer is hier af en toe niet om te harden. Toch weet ik dat het bij ons allemaal nog wel mee valt als ik soms hoor wat er bij anderen voorvalt. Daarbij vergeleken zijn mijn kids toch nog steeds engeltjes. In ieder geval laten ze het wel uit hun hoofd om mij een al te grote mond te geven, en me uitschelden zullen ze zeker niet proberen. (niet openlijk althans..hahaha)Ik heb ze dus nog redelijk wat fatsoen bij gebracht. De scheldpartijen vinden dan ook meestal tussen de 2ling zelf plaats. Soms hart tegen hart, zus boven op de kast, broer zich zg van geen kwaad bewust. Ik denk : een vrij gezonde situatie. Ze komen steeds wat losser van elkaar, hebben beslist hun eigen identiteit.Maar als het er op aan komt...zullen ze er voor elkaar zijn.

Daar maak ik me dan ook geen zorgen over. Maak ik me dan wel ergens zorgen over? Nou..soms wel. Ik weet nl maar al te goed wat pesten met een kind kan doen.

Tja, dat eeuwige getreiter hè.

Wij wonen in een klein Gronings dorp, vooral ook gereformeerd dorp. Oke, gereformeerd en hervormd zijn weer samen, pkn tegenwoordig, maar ik vind het hier allemaal nog erg strak. Daarnaast is er ook een vrij grote gemeenschap van vrijgemaakt gereformeerden. De strakheid daarvan is niets voor mij. Wij zijn niet kerks, dat houdt echter niet in dat ik nergens in geloof. Ik heb zo mn eigen gedachten en ideeën daarover, en die vind ik niet hier in de kerk. Maar goed, ik ga geen boom op zetten over het geloof, daar ging het nl niet om.

Wat ik wel vind, is dat je hier door bepaalde mensen er op aan wordt gekeken dat je niet kerks bent. Door mn kids naar een christelijke school te sturen heb ik ook hen daar aan bloot gesteld. De openbare school stond in de tijd dat ik een keuze moest maken niet al te goed bekent en verder had je hier alleen de 2 christelijke scholen en de vrijgemaakte school. Dus werd het de christelijke school. Had ik eerder geweten van de Dalton school een paar dorpjes verderop?

Maar ja, in de loop van de jaren heb ik al heel wat keren de verontwaardiging van de kids mee gemaakt omdat ze weer eens door medeleerlingen bekritiseerd werden dat ze niet naar de kerk gingen. Ook als ze hun eigen mening gaven over bepaalde geloofszaken werd hen dat niet in dank afgenomen. Tevens blijkt het een goede reden te zijn om te pesten. "Jij gaat naar Hel, want jij gelooft niet" {wat mij het recht geeft om jou te treiteren, want jij bent slecht}  

Daar halen ze inmiddels hun schouders over op. Wij geloven nl niet in de Hel, dus...

Toch vinden kinderen altijd wel een weer een andere reden om te treiteren.

Als het niet om het mooie bruine tintje is van mn kids , dan gaat het wel om de krullen of de puberpukkeltjes. En tegenwoordig gaat het er om dat je vooral niet anders mag zijn dan het gros van de klas. Ook hier geldt al,steek je je kop boven het maaiveld uit, dan ben je het haasje.

Mijn dochter is echter niet van plan zich aan die instelling aan te passen. Die is lekker "anders". Ze ziet er leuk uit, menig jongen wordt zich daar al van bewust. Ze wordt langer, heeft een goed figuur. Niet mager, en bonkig zoals sommigen van haar leeftijdsgenootjes en zeker ook niet te dik.Gewoon mooi. Ze draagt kleding die zij leuk vind en niet omdat het in de mode is. Dat houdt in dat ze soms iets aan heeft wat de andere meiden niet aan staat.Reden dus om haar af te kraken en uit te schelden. Toch blijft ze er stug mee door gaan..ondanks dat ze het commentaar niet leuk vind, blijft ze trouw aanzichzelf. De kleinzieligheid van de anderen laat ze toch van zich afglijden. Toppie vind ik.

Ze heeft een neuspiercing, vond het zelf nog wat vroeg, maart was een verjaardagscadeautje van dr vader en het staat haar goed. Ze durft te experimenteren met dr haar. Nu is het half lang, en laatst hebben we het geverfd.Niet helemaal, maar plukjes en de haarpunten onder langs. Het staat haar. Maar natuurlijk vallen de andere meiden daarover.."zoiets doe je toch niet, daarmee wil je alleen maar opvallen". Ja, ze valt er mee op en trekt de aandacht.. en dat is natuurlijk weer tegen het zere been van het gros.

Daarnaast is ze ook nog eens bovengemiddeld met leren én kan ze ook meer dan het gemiddelde kind met sporten. Ze is te goed om een doorsnee kind te zijn en dát is natuurlijk het probleem. Het probleem van de anderen dan,want zelf is ze er wel gelukkig mee hoor. Maar dat mag niet van de groep, je mag niet anders zijn, je moet zijn zoals zij dat willen. En dat doet Lisa dus niet. Gevolg : treiterijen.

Georganiseerd, systematisch en met zn allen tegen 1, zo werkt dat meestal. Natuurlijk doet dat zeer bij haar, maar ze is niet van plan zich aan te passen. Dat ze hierdoor bijna geen vriendinnetjes heeft, vind ze niet leuk. Maar zich aanpassen omdat het gros dat wil, daar begint ze niet aan.Ik steun haar daarin en vind niet dat ze hoeft te veranderen omdat anderen te bekrompen zijn. Schouders recht, hoofd omhoog, kom maar op als je durft! We lusten je rauw.

Maar soms...soms heb ik zo'n zin om die groep eens flink de waarheid te vertellen. Om ze bij de haren te pakken en flink door elkaar te rammelen. Om al die schijnheilige smoeltjes eens flink op hun nummer te zetten.

En dan niet alleen de kids, maar ook eens de ouders met hun arrogante kop aanpakken.Ik mag geen geweld gebruiken, maar af en toe...

Gelukkig ben ik verder een beheerst en fatsoenlijk mens...

Het is weer maandag en ik neem weer even de tijd om de vorige week door te nemen. En het was weer een aparte week.

De maandag begon al goed, ik moest toen toch invallen in R'school.Voor het eerst dus. Best spannend, dit is verder te lezen bij "op de psz" opdeze site. Maar ik zat dus al voor 8u op de fiets.

Ik was de hele dag daar onder de pannen. De kids moesten natuurlijk gewoon naar school. Lisa had die dag voor het eerst ook blokfluitles, vind ze leuk. Ik heb er maar in toe gestemd ondanks dat het verschrikkelijk duur is. Maar ik ga dat dan ook proberen terug te krijgen.Anders had ik het ook niet gedaan.

De dag vloog voorbij en voor ik het wist zat mn eerste officiële werkdag als peuterjuf er al weer op. Maar thuis gekomen mocht ik natuurlijk gelijk weer verder in mn moederrol. Eten maken, 1 kid  naar gym, de ander naar voetbaltraining.

Ik maakte het die avond voor de verandering maar eens niet te laat, ik was behoorlijk moe. En de volgende dag stond er weer een volle dag op het programma.

Die dinsdag hadden we nl. een cursusdag. We (alle leidsters van de SPGE) kregen een cursus over de sociaal-emotionele ontwikkeling van peuters. Veel bekende informatie, maar altijd goed om weer eens te herhalen en samen over te praten. Nieuwe ideeën op te doen en andere inzichten te leren kennen. Ik heb er iig weer veel aan gehad. Op deze manier krijg ik steeds meer inzicht in wat ik zelf zou willen uitdragen als leidster en wat ik belangrijk vind voor peuters. Zo ontstaat ook langzamerhand een eigen stijl van de groepleiden. Natuurlijk zal ik als invalster zoveel mogelijk de lijnen van de leidster van die groep volgen. Toch geef ik natuurlijk ook overal wel een eigen invulling aan. Al met al, deze dag was goed en leerzaam.

Woensdag was ik vrij. Niet dat ik graag wil, alhoewel het natuurlijk wel lekker is, een dagje vrij in de week. Maar toch vind ik het wel jammer, want waarschijnlijk ben ik voortaan steeds op woensdag vrij. Dat houd tin dat ik deze groep dan niet meer zie, en dat vind ik jammer. Ik heb daar wel een paar vriendjes, en die ga ik toch missen, niet leuk. Binnenkort nemen wee reen paar peuters afscheid en ik zou ze ook graag uitzwaaien naar de basisschool. Nouja, ik hoop dat ik toch binnenkort weer nodig ben.

Deze woensdag kwam het eigenlijk ook wel goed uit. De kids gingen nl op schoolkamp. Deze keer is er voor gekozen groep 8 al in het begin van het schooljaar op kamp te laten gaan. Het is voor het eerst dat de 2groepen 7 van vorig jaar nu echt 1 groep 8 zijn. Deze week werd dan ook gezien als een hernieuwde kennismaking voor de groep. Dat werden dus een paar slapeloze dagen, met veel gein en pret. Lisa zag er wat tegenaan, maar ik wist wel dat ze het leuk zou vinden, dus ik maakte me geen zorgen. Aan de anderekant, ze had wel een beetje pech (ze zal me haten als ze er achter komt wat iknu tik) mn kleine meisje was op dat moment geen klein meisje meer. Ze is nu een echt jong pubermeisje met alle ongemakken die daar bij horen. Arm kind, en dat natuurlijk net als ze op kamp gaat.

Gelukkig voelde ze zich niet ziek ofzo en kon ze gewoon lekker mee doen.

Voor mij was het natuurlijk wel opeens heel stil in huis.Vrij, en niks te doen. Dat was ff schrikken, hahaha. Gelukkig kwam mn Lief me die avond gezelschap houden zodat het alleen zijn me niet al te zwaar viel(Whahahaha).

Donderdag was weer een gewone werkdag op de psz. Lekker bezig met de kleintjes. Op donderdagmorgen hebben we de 3 jarige groep die speciaal voor de taalontwikkeling is. Heel leuk, want alles staat in het teken van taal, op een leuke speelse manier. Boeiend, want je bent echt bezig te kijken hoever kids in hun ontwikkeling zijn en daar waar problemen op duiken probeer je die op te lossen.

?s Middags hebben we dan weer een "gewoon"groepje. Heel gezellig ook.

Die middag en avond heb ik maar gewoon wat rond geluierd verder. Voor mezelf een lekker pan verse groentesoep gemaakt en wat andere lekkere dingetjes die ik normaal gesproken niet gauw koop. Beetje op de bank hangen en tv kijken. Zo kwam ik de avond wel door. En niet te laat naar bed gegaan.

Vrijdag mocht ik weer invallen in R'school.(te lezen in het blog "op de psz"). Nu kende ik van deze groep al een paar kinderen en dat was ook weer leuk. Ik vond het een gezellige ochtend en vond het de moeite weerwaard.

Die middag kwamen de kids terug van kamp. De juffen hadden via sms contact gehouden met school, die op hun beurt weer de berichtjes op de site van school zette, zodat wij ze mee konden beleven. Daardoor wisten we al dat we een stel zombies terug zouden krijgen. Nou, dat was niets te veel gezegd.

Wat waren die kids af. Toch vond Sven het nodig met een vriendje te gaan spelen. Lisa had de pech nog naar de fysiotherapeut te moeten.

Deze had contact gehad met de huisarts en er is afgesproken dat Lisa nu naar de podoloog gaat. Als fysiotherapeut kan ze niet zo veel voor haar doen. Er is meer aan de hand dat met fysio op te lossen is. Wel gaf zeLisa voor deze keer nog een "verwen"behandeling. Ze heeft haar kuiten eens goed los gemasseerd. Het deed best zeer, vooral aan haar meest slechte voet, maar naar mate de spieren losser kwamen, des te prettiger vond ze het ook wel.Ondertussen vroeg de therapeute haar van alles over het kamp als afleiding.  Zo heb ik ook hele verhalen gehoord, dus dat was wel leuk. Lisa hoeft nu dus niet meer naar de fysio, maar maken we binnenkort een afspraak met de podotherapeut.

Thuis aten we een eenvoudige maaltijd. De kids waren helemaal total loss in middels. Maar toegeven ho maar. Citaat : "ik denk dat jullie vanavond maar lekker op tijd naar bed gaan". "hoe laat moet ik dan naarbed", vraagt Sven. Ik zeg: "nou, ik denk dat het wel 8uur wordt". Sven boos: "nee, dan ga ik echt niet slapen hoor, ik ben helemaal niet zo moe". Ik zeg" ikdenk het wel, en je gaat echt op tijd naar bed vandaag". "Nou, zegt Sven,  "ikga dan toch niet slapen".  Ongeveer anderhalf uur later, zo tegen half 7. Sven heeft gedoucht. Hij hangt op de bank, zucht eens wat en heeft zn ogen dicht. Ik ben aan de afwas en vind het verdacht stil in de kamer. Ik zeg tegen Sven dat ie nog een toetje kan nemen of wat te drinken, en dan moet tanden poetsen. Dan is het bijna kwart voor 7. Sven wankelt door huis en zegt: "Mam, ik ga naar bed hoor". En zo ligt mijn stoere jongen al voor 7u in bed en is zo vertrokken. Lisa wil graag nog even een serie uit kijken,maar gaat dan ook zonder mopperen voor half 8 naar boven en in een mum van tijd is alles in diepe rust.

Als mn Lief die avond komt zijn de kids al uren in dromenland.

Helaas is de wekker wreed de volgende dag. Lisa moet er al vroeg uit. Ze moet om 8u op het veld zijn. Gek genoeg gaat mn eigen wekker niet af, en is het mn Lief die ons redt. Zo komt ze dan wel op tijd, zij het half slapend.

Sven hoeft er pas zo rond half 9, kwart voor 9 uit, maar die is niet vooruit te branden. Hij is nog erg moe. Dat komt het voetbal van die dag niet echt ten goede, maar ach, gelukkig heten ze geen Ajax.

Die avond zou echter nog een lange staart krijgen. Sven mocht nl eindelijk maar toch nog zn verjaardagsfeestje houden. Deze was al een paar keer uitgesteld, maar nu moest het er echt van komen. Hij had wat jongens uitgekozen die eigenlijk verder weinig met elkaar te maken hebben, en even was er her en der twijfel of het wel met elkaar om zou kunnen gaan. Ik maakte me daar weinig zorgen om, mensen kletsen te veel en beïnvloeden daar ook de kids mee. Ik zelf had het idee dat deze jongens het heel goed met elkaar zouden kunnen vinden als ze er voor open zouden staan de ander te leren kennen. Want eigenlijk lijken ze allemaal best wel op elkaar.

Het ging dat ook heel goed. Ze hadden echte jongenspraat,lachen hoor. Het ging natuurlijk over voetbal, vissen, politie en "kijk eens wat ik kan". Voetballen in het donker, piratenfilm half afkijken, show worstelen kijken, rare filmpjes op you tube opzoeken, het hoorde er allemaal bij.

Nog 1 voorval was best grappig. Dat was eigenlijk voordat de andere jongens er waren. Sven en een vriendje waren buiten aan het donderjagen met een rolstoel van het vriendje die hij uit de oud-ijzerbak had gekregen van iemand. Dikke pret natuurlijk, en ook buurtjongens zagen er de lol van in en wilde ook wel mee doen.

Op een gegeven moment wil ik de jongens binnen halen omdat de laatste gast was gearriveerd. Ik zie of hoor helemaal niets.Dan zegt 1 van de buurtjongens dat ze met de politie praten. Huh?denk ik. Dus ik loop naar de andere straat en zie idd politie staan die nog met Sven en vriendje praat. Ik loop naar de agent toe en hij herkent in mij een ouder van waarschijnlijk Sven.Na hem vriendelijk begroet te hebben vraag ik wat er aan de hand is. Hij zegt daarop dat de jongens met de rolstoel aan het donderjagen waren in die straat. Ik zeg "ja..en mag dat niet?" Hij zegt: "nou..ehhh, er is geklaagd door iemand en omdat de auto's hier staan enzo". Maar als ze in hun eigen straat blijven is het goed". Dus Sven in onze straat en vriendje in zijn straat. Hahahah , lol.Achja, er moest natuurlijk gereageerd worden op de klacht, maar de jongens deden natuurlijk in principe niets verkeerds. Dus gingen ze hier in de straat vrolijk verder met de stoel.

Natuurlijk maakte dat het feestje wel nog smeuïger.

Ik moest ze met harde hand naar bed werken...nah, valt mee hoor, maar veel zin hadden ze nog niet tegen 23u. Uiteindelijk lag het spul er dan toch in. Natuurlijk moesten ze daar ook verder slap ouwehoeren en heb toch even een paar waarschuwingen gegeven. Tja, ik wilde zelf ook nog wel naar bed.Uiteindelijk was het dan toch zo tegen 01.00u stil.

De volgende dag was het echter al weer vroeg dag. Zo rond half 8 hoorde ik alweer een hoop lol. Brrr... een uurtje later hoorde ik gestommel in de keuken en iets over eten.Shoot.. ik was vergeten tegen Sven te zeggen dat ik al wat had geregeld voor het ontbijt. Ik snel er af, en de boel verijdeld daar beneden. Ik had nl een pannenkoeken ontbijt in mn hoofd. Dat leek me wel leuk hahaha. Nou, gelukkig viel dat verder ook wel in goede aarde en even later zaten de heren aan de pannenkoeken dus. Daarna was het nog even rare filmpjes kijken op you tube en wachten tot vistv begon. Daar hebben ze half naar gekeken, eigenlijk wilden ze veel liever zelf een hengeltje uitwerpen. Het duurde dan ook niet lang of zo tegen 11 uur was het spul verdwenen naar de waterkant.

Daarna had ik het rijk weer ff alleen en kon ik bijkomen van de jongensinvasie. Aan het eind van de middag kwam meneer dan weer thuis en zo rond 5u vond ik het welletjes geweest. Iedereen weer naar zn eigen huis, het feest was nu echt over. Sven heeft het enorm naar zn zin gehad en daar ging het uiteindelijk om.

Lisa kwam om ong 7u ook weer thuis, die was wijselijk gaan logeren bij opa. Ook deze avond was het vroeg bedtijd. Gek hè?hihi.

En zo was ons weekend ook al weer voorbij. Van uitslapen is weinig terecht gekomen. Maarja , vanmorgen riep de plicht alweer.

Eerst was ik bij mn groepje hier op Meij. Het gaat steeds beter met al onze nieuwelingen in deze groep. Gelukkig wel, want in het begin was het heftig hoor. Maar nu kon ik wat dingen uitwerken op de pc en hadden ze me beneden niet echt nodig. 's Middags ben ik weer ingevallen in R'school. Deze keer weer op de 3 jarige groep daar, dus dezelfde kids die ik al kende. Deze keer gingen ze me uitproberen. Geeft niks, dat hoort erbij en ze kwamen al gauw tot de ontdekking dat ze bij niet ver komen. Ik ben wat gewend hè. Het was wel weer een gezellige middag.

Even een vooruitblik op de rest van de week: morgen invallenin Zandeweer en R'school. Woensdag waarschijnlijk weer vrij, en startkinderpostzegels. Donderdag nieuw diploma ophalen..huh..jaa.. we krijgen allemaal een nieuw diploma want we hebben met zwart ondertekend en het moet perse met blauw schijnbaar.Dus moeten we terug komen om een nieuw diploma op te halen en die nu met blauw te ondertekenen. Die middag zijn er ook diploma-uitreikingen dus miss dat ik daar ook ff ga kijken.

De vrijdag is nog geheel leeg in mijn agenda, dat is bijzonder. Maar wie weet... ik  reken nog nergens op. En dan is het alweer weekend, met allerlei activiteiten, maar daar heb ik het de volgende keer dan wel weer over.

Voor nu is het alweer meer dan genoeg en moet ik nodig stoppen met tikken.

Tot laters allemaal en kom gerust nog eens langs.

Bye bye

Free Hit Counters

Alweer een week verder. Eigenlijk wilde ik al eerder wat tikken, maar het komt er steeds niet van. Dus nu maar weer op de maandag even.

We hebben spannende tijden beleeft de afgelopen dagen. Tenminste... ik vond het best spannend allemaal.

Ik ga eerst ff terug naar de vorige week maandag.De glaszetter zou die middag tussen 15u en 17u het raam van mn deur komen maken. In dit geval hield iedereen zich aan de afspraak. Om 15u was de glaszetter er en om 15.07 was ie weer weg, en zat het raam er weer in. Echt snnnelll.

De volgende dag moest ik naar de stichting van de peuterspeelzalen in onze gemeente. Daar kreeg ik mn contract en gelijk een aantal data waarop ik kan invallen voor andere leidsters. Natuurlijk heb ik ja gezegd, zo kom ik toch mooi tussen ook. Misschien moest ik zelfs al diezelfde week nog in Roodeschool invallen. Wouw, dat was ook al snel, vond ik.

Tussen de middag kreeg ik een telefoontje van de fysiotherapeut, of we die middag al langs konden komen. Achja, druk hadden we het verder toch al, dus waarom ook niet. Na school was het dus snel naar huis, wat eten en drinken, voeten wassen (Lisa althans) en op de fiets naar de fysio. Daar is geconstateerd dat Lisa's enkel erg onstabiel is, en ook beide voeten te gevoelig zijn, snel pijn enzo. Lisa's grootste angst was dat ze zou moeten stoppen met sporten. Maar dat hoeft gelukkig niet. Wel moet ze iig met ondersteuning aan sport doen,dus nu nog de enkelbanden gebruiken maar eigenlijk het liefst een enkelbrace. Gezien de prijs houden we het toch eerst maar ff bij de enkelsteunen.

Verder moet ze oefeningen doen en bij de 2de keer fysio op vrijdag,  is ook besloten om met de huisarts overleg te hebben en dan miss toch ook aan zooltjes te denken.

Die dinsdagavond was het nog druk... Sven had een voetbalwedstrjd uit in Ulrum.Lisa had haar gymdag, waar ze gewoon naar toe kon na de fysio. En ik wilde naar de info-avond van school. De eerste keer in het nwe gebouw en met de 2 scholen als 1én tevens is het ook mijn laatste info-avond.

Toen ik Lisa naar gym bracht fietste er iemand voor ons die in mijn ogen zich wat vreemd gedroeg. Maar wij wilden graag snel naar de sporthal dus veel aandacht gaven we er ook niet aan. Nadat ik Lisa had afgeleverd, ging na een minuut of 10 terug naar huis om Sven op te vangen. Tot mijn schrik zag ik dezelfde persoon, die ik vreemd vond fietsen, aan de kant van de weg liggen. Twijfel schoot even door me heen...maar mn geweten deed me handelen. Ik stopte om te kijken wat er aan de hand was. Ik voelde opeens de verantwoordelijkheid waarvan ik vind dat ik die nu heb, met de BHV cursus (bijna) achter de rug. Ik wist nu tenslotte hoe ehbo toe te passen.

Zorgvuldig herinnerde ik me de eerste lessen en na de persoon aangesproken te hebben zonder respons, heb ik 112 gebeld met mn mobiel, ook daarbij goed denkend aan de lessen, waarin is verteld hoe dat met een mobiel werkt.(anders dus als met vaste telf.) Ondertussen kwamen er 2 mensen bij waarvan 1 iets meer had gezien. Met zn 3en hebben we voor de persoon op de grond gezorgd tot de ambulance en politie er waren. Het was een vreemde gewaarwording opeens uit te voeren wat ik net geleerd had. Net zo als het gevoel van verantwoordelijk te zijn en hulp te moeten bieden. Ik kan er niet meer aan voorbij gaan nu. Niet dat ik zomaar iemand zou hebben laten liggen, maar het plichtsgevoel is wel veel groter nu.

De info avond op school was leuk, al was het eerste deel gesneden koek inmiddels. De info voor groep 8 zelf was interessant en gezellig.  De kids hebben een druk jaar voor de boeg, maar tot nu toe vinden ze het weer heerlijk om naar school te gaan. Dat was vorig jaar wel anders.

Al met al was het een lange enerverende dag en ik was blij dat ik nog even kon relaxen met mn Lief. De woensdag waren de kids vrij, maar ik  had afgesproken op de psz te zijn. Tja, dat liep nu eenmaal even zo.

Was ik redelijk vermoeid na de hectische dinsdag, die middag en avond kon ik rustig aan doen. Lisa had met een vriendinnetje afgesproken om samen naar paardrijden te gaan. Lisa moest eerst rijden en daarna vriendinnetje. Ze bleven dus bij elkaar kijken en mee helpen. Dat vinden die meiden nu eenmaal leuk. Ik vond het prima en kon zo even wat bij komen. Na het eten was het voor bij beide weer trainingstijd, dus had ik nog een poosje tijd voor mezelf.

Best ff lekkker natuurlijk.

Donderdag was weer een volle dag. Hele dag psz, en daarna laatste keer BHV cursus. Deze keer dus over brand,blussen en blusmiddelen. Leuk, maar ik weet wel dat ik niet van brand houdt. We mochten ook blussen met een blusdeken, maar dat zag ik niet zitten, zo dicht bij het vuur te komen. Nee, niks voor mij. Toch denk ik wel dat ik die zou gebruiken als er een persoon in brand zou staan, dat is toch anders denk ik zo.

Daarna hebben we nog een toets gedaan. Uitslag : iedereen krijgt zn certificaat. Iedereen blij!

Ik vond het een leuke en interessante cursus, goed gegeven. Ik zal met plezier naar de herhalingscursus gaan, geen probleem.

Op vrijdag had ik weer een halve dag. Ik had de avond van te voren gehoord dat ik toch niet hoefde in te vallen in Roodeschool, dus ging ik gewoon naar de psz hier. Daar was ik ook nodig, want dit pittige groepje heeft wel 3 begeleidsters nodig.

ik was wel blij met de halve dag. Ondanks dat ik minder moe was dan de week ervoor, vernam ik het toch wel. De cursus maakte veel indruk.

Die middag moest Lisa weer naar fysio en ging Sven naar selectie in Uithuizen. Deze keer ging ie niet naar Mexs want hij wilde op tijd naar bed. Jaaa, weliswaar bij opa, maar toch. De dag erop ging hij mee doen met het NK jeugdvissen in Nijkerk. Hij had zich daarvoor geplaatst middels een mooie 4de plaats op de federale kampioensschappen. Ondanks dat vissen niet mijn sport is, vond ik het natuurlijk net zo spannend als mn zoon. Hij vind het leuk, dus ik leef met hem mee, en hoop natuurlijk op goede resultaten. En natuurlijk ben ik trots dat ie mee mocht doen aan het NK. Meer hierover is te lezen op het sportblog.

Die morgen stonden we toch nog op het voetbalveld. Nee, Lisa had geen wedstrijd. Haar team is nl voor de 3de keer in een andere poule gezet en daardoor verviel haar wedstrijd. Wat deden we er dan?

Tja, kijken naar de D1, het team van Sven, en foto's maken voor de site. Dat vind ik nu eenmaal leuk om te doen en het was me gevraagd. Dus vooruit dan maar.Maar we hebben alleen de 2de helft gekeken, anders vonden we het te vroeg hihihi ( half 11)

Aan het eind van de middag ging ook Lisa richting opa en had ik zomaar de rest van het weekend met mn Lief alleen. Niet erg hoor....hihihihi.

De zondag hebben we gruwelijk uitgeslapen. Dat moest blijkbaar ff.

Maar ik kreeg nog wel een opwindend telefoontje die dag...of ik toch iig de maandag kon invallen in Roodeschool? In eerste instantie ook de dinsdag, tot mn Lief me eraan herinnerde dat ik die dag ook een cursus had van de stichting. Ik terug gebeld, dat moest dan dus nog even bekeken worden. Maar de maandag stond. Spannend!! ( meer hierover te lezen  "op de peuterspeelzaal".

Dit en andere dingen hebben we nog even gezellig in Groningen gevierd met een lekker ijsje, natuurlijk bij Toscane vandaan en een drankje bij de 3 gezusters.

En zo ging hier weer een week voorbij.

Zonder dat we het door hadden is augustus stilletjes overgegaan in september. We hebben het druk en opeens is de eerste week van de nwe maand alweer voorbij.

 Ik ben dus met Lisa even bij de huisarts geweest. Hij heeft even naar de voet gekeken en er is besloten dat ze weer naar fysiotherapie gaat, om de banden en spieren in haar voet en enkel sterker te maken. Het is nu nog even afwachten op een afspraak. Ze heeft iig de afgelopen week even niet gesport en is vanavond voor het eerst weer naar voetbal geweest. Daar is ze zonder klachten van terug gekomen,dus dat is gelukkig goed gegaan.

Vorige week woensdag was een drukke dag. Eerst werken op de psz, toen snel door naar paardrijden. Daar vandaan snel een kadootje kopen en nog even bij "buurvrouw"op verjaardagsvisite. Tegen 17u snel naar huis, eten maken, Sven naar voetbal, Lisa naar vriendin en ik in de trein. Ik had mn eerste avond van de BHV cursus. Erg leuk en interessant. Degene die de cursus geeft kan erg goed vertellen en maakt het allemaal boeiend om naar te luisteren. We zijn er met 7 vrouwen en het is een leuk groepje. De eerste avond is een beetje algemeen, ook gaan we bezig met kinder-reanimatie, we leren de beginselen van EHBO en alarmering. De tijd vliegt voorbij zonder dat ik me 1 moment verveel. Zo wil ik wel vaker op cursus.

Dat mag, want de volgende avond is de 2de cursusavond. Eerst de hele dag naar de psz geweest. De donderdag vind ik altijd een lekkere dag. Vermoeiend, maar ook altijd erg boeiend. Daarnaast bespreken de leidster en ik  heel veel dingen over het werk. Ik stel haar nog altijd veel vragen. Nu ook zeker weer met de nwe dingen die ik leer op de cursus. Iedere keer zijn er weer nwe ervaringen waar ik van leer en vraag me dan af hoe dat wordt toegepast in de praktijk. Ik sta bij veel meer dingen stil. Was ik er al van overtuigd, in de praktijk blijkt ook iedere keer weer dat leidster zijn op een psz niet zomaar een leuk oppas baantje is. Ondanks dat nog steeds mensen zijn die er zo tegen aan kijken, is het een echt beroep waarvoor je tregenwoordig een gedegen opleiding moet hebben. Je hebt een grote verantwoordelijkheid, je staat aan het begin van het leerproces van een kind.

Ach, zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan,  het is nu eenmaal een passie van me.

Maar goed, ook de 2de avond van de BHV cursus verliep boeiend, informatief en gezellig. We hebben het voornamelijk over de verschillende verwondingen gehad ( brand,snij,schaaf, breuken, shok enz) , herkenning, behandeling , stukje over vergiften en hoe te handelen. Weer geen moment verveelt dus.

Daarna  hebben we geoefend met het aanlegen van de verschillende verbanden. Ik was leuk het haasje deze keer. Ik zat vooraan en de cursusgever had opgegeven moment mijn beide armen ingepakt in verband en er ook nog een mitella omgeknoopt. Leuk....

Als laatste hebben we een testje gedaan met 30 multiful choise vragen over hetgeen we deze 2 avonden behandeld hebben. Volgens deze test zouden we allemaal zijn geslaagd! Yèhhhh!

Aankomende donderdag gaan we het over brandpreventie, brandblussen en alles wat er mee te maken heeft hebben. We gaan zelf ook brandjes blussen, om de verschillende materialen te leren kennen. Daarna volgt ook nog de officiele test heb ik begrepen. Ik heb er zin in.

Vrijdagmorgen was ik lichtelijk geradbraakd. 2 Late avonden met héél veel informatie, werken en mn eigen gezinnetje...Dat hakt er uiteindelijk wel in. De eerste helft ging het nog redelijk, maar zo tegen 10u had ik het eigenlijk wel gehad. Tjonge, wat was ik moe.

Ik nam me dan ook voor om die middag de boel de boel te laten en even lekker op de bank te gaan hangen(cq slapen)

Het is me een uurtje gelukt.

Nou vergeet ik nog te vertellen dat donderdagmiddag op een gegeven moment Sven naar de psz kwam met een zeer schuldig gezicht... Het glas in mn voordeur was stuk. ONéé hè, niet weer! Wederom een onsamenhangend verhaal, net zoals met die buil op zn hoofd, maar al met al  is ie er volgens eigen zeggen met zn elleboog tegen aangekomen nadat ie met een rotvaart het paadje was op gereden en niet meer had kunnen remmen. Een enorme ster in het glas tot gevolg. Na een telefoontje met het bedrijf dat dit repareerd bleek dat ze niet eerder dan maandagmiddag zouden komen. Lekker... zat ik het weekend over met een deur die er ieder moment helemaal uit kon vliegen. Aan de andere kant, de kids leerde zo wel voorzichtig met de deur om te gaan.

Na deze best drukke week was het dan gelukkig weer weekend. We wilden eigenlijk nog even naar het Heracliden veld, om een stukje feest mee te krijgen. De club bestaat nl 75 jaar. Maar de regen kwam met bakken uit de hemel, en daar hadden we weinig trek in. Dus dan maar lekker rustig aan de zaterdag begonnen. Voor de kids was weer papatijd,dus die werden even na de middag opgehaald.

Eigenlijk wilden mn Lief en ik weer even naar Stad, maar gezien het weer hielden we dat toch maar voor gezien. Rare zin hè, hihihi. We zijn wel naar Stad gereden, maar zijn lekker de Ikea ingedoken. Toch iedere keer weer leuk. Je ziet er steeds weer wat nieuws, er zijn nwe koopjes en leuke ideeën. Voor heel weinig geld vond ik o.a een leuk lampje voor Lisa's kamer. Met wat leuke aankopen gingen we aan het  eind van de middag huiswaarts.

Zondag... natuurlijk uitslaapdag. Dat hebben we dan ook zeker gedaan. Was nodig. Deze dag scheen de zon weer. Een goed moment om even rond te kijken op de Harleydag in Delfzijl.  Ik wilde eigenlijk ook nog wat voor Sven hebben en had een beetje het idee van een stoer t-shirt in mn hoofd.

We hebben er lekker rondgeneusd, even wat gedronken, veel mensen én natuurlijk motoren bekeken. Even was ik terug in de tijd, zo'n 23 jaar geleden.Met een vriendje dat motorgek was en daar weer een vriend van die al een motor had. De muziek die daarbij hoorde en natuurlijk de stoere kleding. Ja, in die tijd trok ik de strakke leren broek van mn toenmalige vriendje nog aan en woonde ik het leren jasje dat eigenlijk van mn moeder was. Haar getoupeerd, oogschaduw lekker dik,flinke zwarte eyeliner en een sigaret in de handen...hahahaha.

Ik vond het leuk!

Ik vond gelukkig ook nog wat leuks voor Sven. Ik had al heel wat stoere shirts gezien, maar de prijs vond ik minder stoer. Uiteindelijk kwamen we bij een kraampje waar ik een heel leuk shirt zag, maar toch eigenlijk wat te duur vond. Bovendien twijfelde ik aan de maat. Even later zag in hetzelfde kraampje een heel leuke rugzak hangen.Eén waarvan ik wist dat Sven het geweldig zou vinden. Op school hebben ze er denk ik minder mee, maar ach, als ze er echt moeite mee zouden hebben , moest ie hem maar voor sport gebruiken. Er staat nl. een doodshoofd op met een draak erom heen. Spannend, en best mooi.

Na nog een rondje te hebben gelopen, kwamen toch nog terug bij het zelfde kraampje en kochten we ook nog het shirt. Daarop staat een stoere motor omwikkeld in een spinneweb, met spin natuurlijk.

Sven vond het  helemaal stoer en cool natuurlijk en het shirt en tas gingen vandaag gelijk mee naar school. Hij heeft geen commentaar van de juffen gehad, maar zn vriendjes vinden het vetcool. Toeval wil dat ie van zn vader dit weekend, nog voor zn verjaardag, een horloge heeft gekregen... en wat zit er aan weerszijde van het klokje?? Yep... een doodshoofd. Hij ging in stijl naar school dus.

Helaas had dit weekend 1 treurklank... ik ontdekte zondagavond, toen ik naar bed ging, dat Lisa's hamstertje was overleden. Ik had de dag ervoor nl een stukje kaas in het voerbakje gelegd. De laatste dagen gaf ik steeds wat extra lekkers aan het beestje omdat ik wel wist dat het niet lang meer zou duren.Steeds als het lekker weg was, wist ik , het beestje leeft nog.  Lisa was ook op de hoogte en ze wist dat dit moment er aan zat te komen. Toen ik dan ook gisteravond zag dat de kaas nog in het bakje lag, wist ik genoeg.

Na enig nadenken, besloot ik te wachten tot de middag om het haar te vertellen. Die dag hadden ze hun eerste topo toets en ik wilde dat ze zich goed zou kunnen concentreren. Toen bleek dat de toets smiddags zou zijn, heb ik nog steeds maar niets gezegd. Uiteindelijk werd het nadat we bij de informatiemiddag waren geweest over muziekles.

Tranendal natuurlijk. Het beestje had dan ook al vele avonturen overleefd. Ze was een kleine Houdini. Ontsnapte uit bijna ieder kooi. Ik zie nog hoe ze over de vloer rende en de kat er boven op sprong. Hij had haar in zn bek en ik schreeuwde tegen de kat die haar verschrikt losliet en zij onder de bank schoot. Daarna was ze niet te vinden en ik vreesde het ergste. De volgende dag vond ik haar in een hoekje waar het hooi stond en het voer vlak in de buurt, ongedeerd.

Ik ben daarna gelijk op zoek gegaan naar een kooi waaruit ze niet meer kon ontsnappen.

Maar dat was niet de enige keer dat ze ons verraste. Zo zal ik ook nooit vergeten dat we er zomaar 6 jonkies bij hadden ( mam, ik weet het niet zeker hoor, maar miss dat er jonge hamsters zijn..maar miss zijn het ook pinda's) Zoiets was het.  Vergeten zal ik het nooit meer. Dus ja, ze heeft indruk gemaakt, dat kleine dwerghamstertje.Ze heeft een waardige begrafenis gehad vanmiddag.

Maar goed, zo ging dus alweer een dag voorbij. De kids weer naar school, ik zelf weer naar psz, daarna nog even info gehaald over de muzieklessen en toen was het  tijd voor sport.Pfieuwwww... dag weer voorbij.

Ook tijd om dit blog weer eens af te sluiten. Morgen vast weer meer nieuws, maar wanneer dat er staat...Gewoon  ff langs komen dus!

bye bye , tot gauw

We hebben er alweer een week opzitten en zijn met de nwe week begonnen. Vorige week genoten we nog na van Delfsail. Ik moet nodig wat foto's plaatsten natuurlijk.

We zijn die dinsdagavond toch nog er naar toe geweest met de kids. Toch nog even kijken naar de mooie verlichte schepen en het afsluitende vuurwerk. Lisa was slim geweest, die heeft eerst nog een paar uurtjes geslapen. Maarja, die was dan ook wel bekaf na 3 uur gym die dag.  Sven was veel te opgewonden om een oog dicht te kunnen doen, dus die stuiterde gewoon rond.

Maar het was de moeite waard. Het vuurwerk was echt prachtig en de kids genoten er van.

Minder was dat Lisa die middag met gym weer door haar voet/enkel is gegaan. Nauwelijks is het sportseizoen begonnen of het is weer mis. Gelijk besloten om een 2de enkelsteun aan te schaffen. Ze heeft er nog steeds last van volgens eigen zeggen, dus morgen maar even een bezoekje aan de huisarts brengen.

Dit houdt natuurlijk wel in dat er even niet gesport kan worden.Voetbal en gym zat er de afgelopen week niet in, alleen paardrijden ging nog enigszins wel. Maar even afwachten wat de dokter ervan vind.

Sven bleef ook niet geheel schade vrij. Ik weet niet hoe ie het voor elkaar heeft gekregen, maar hij schijnt tegen een boom aan te zijn gefietst. Het blijft een vreemd verhaal, maar kern is dat ie niet aan het opletten was, niet voor zich keek en de verkeerde route nam... daardoor is ie dus ergens met zn hoofd tegen aan gefietst. Een flinke bult net in het midden boven zn ogen is het resultaat + een flinke hoofdpijn.

Het had iig wel een rustige maandagmiddag tot gevolg, beide kids gingen maar een keer niet sporten.

Het weekend begon vrijdag lekker. Na een weekje werken, was het tijd voor een feestje. Lisa mocht haar verjaardagsfeestje voor vriendinnetjes nog houden. Het moest een slaapfeestje zijn. Dus luchtbed en matrassen onder het stof vandaan gehaald en haar kamer iets verbouwd, er konden nu iig 4 meiden slapen.

Ze waren met zn 5en, maar 1 zou sowieso naar huis. De meiden wisten hoe ze een feestje moesten bouwen. Na het uitpakken van de kadootjes, die overigens allemaal erg in de smaak vielen, kon dan eindelijk  het gourmetten gaan beginnen. Ze hebben het zich goed laten smaken.

Sven kon ook na gym zo aanschuiven en mocht even delen in de feestvreugde. Om 8 uur werd die door opa opgehaald.De volgende dag had hij nl een oefenwedstrijd vissen, voor het NK. Dat was dus vroeg op staan voor hem en dan is het handig dat ie bij opa slaapt.

De meiden vermaakten zich uitstekend. Er werd een film gekeken, piyama's geshowd, met make-up en tatoeages gekliederd en vooral veel gelachen...ehhh gegiebeld.

Om 11 was het bedtijd en mochten ze nog even nakletsen. Tegen 12 vond ik dat het maar eens stil moest zijn. 1 Meisje redde het uiteindelijk toch niet. Van te voren was al bekend dat ze logeren moeilijk vind, maar ze wilde het toch proberen. Natuurlijk moet het voor iedereen leuk blijven en dus heb ik haar ouders maar gebeld. Geen probleem. Een klein half uurtje later daalde de rust eindelijk definitief neer, bij de 3 overgebleven meiden.

Ik hoorde ze pas de volgende ochtend tegen 9uur weer. Mooie tijd om even gezellig uitgebreid met de dames te gaan ontbijten. Ze lieten het zich weer goed smaken. Tegen 10 uur moest ik ze toch echt aansporen om zich aan te gaan kleden en hun spulletjes weer in te pakken. Om half 11 was het feest echt afgelopen, en mochten Lisa en ik de boel gaan opruimen en afwassen. Nouja, het kwam er eigenlijk op neer dat Mama weer alles deed, want Lisa moest natuurlijk haar nwe spulletjes nog even allemaal uitproberen en aandoen.

Daarna is ze weer gaan spelen met 1 van de meisjes die op haar feestje was. Sven zat dus in Nijkerk aan het viswater en zo had ik even een rustig middagje. Even bijkomen van het giebelmeidenfeestje.

Tegen 5 uur smiddags kwamen beide kids weer binnenrollen. Sven had het weer reuze naar zn zin gehad en riep, terwijl ie nog aan het uitstappen was, dat ie de meeste vis van iedereen had gevangen. Geen prijsjes deze natuurlijk, want het was een oefenwedstrijd. Maar dat niet alleen, ze hadden ook allerlei informatie gekregen en een mapje met trucks en tips. Die wordt nu regelmatig bestudeerd en voorgelezen, kan geen kwaad voor zn dyslectie. Maar goed, als ie zo dus vist op het NK, kan het nog wat worden. Op 12 sept. is het zover, ik ben benieuwd.

Moe waren ze allebei, zeg maar rustig kapot. Sven lag er uit eigen vrije wil al om half 8 in. Lisa ging een uurtje later, en het was snel stil in huis. Mijn Lief en ik maakte het ook niet al te laat...beneden tenminste....

Op zondag was het stel er helemaal weer, en waar ik nog wel graag een paar uur mn ogen dicht had gehad, bruisten zij alweer van de energie. Sven was al snel vertrokken met een vriendje...vissen uiteraard... en Lisa vertrok niet lang daarna naar "buurvrouw", die geen buurvrouw meer is na de verhuizing, maar nog wel dicht in de buurt woont.

Het werd dus een enorm luie zondag, samen hangend op de bank, met een concert van Marco in de dvd speler en de muziek lekker hard aan.

Zo sukkelde de zondag voorbij en was helaas ook het weekend alweer om.

Vandaag was het weer tijd voor de psz. Ons zo rustige maandagmorgen groepje, met vlak voor de vakantie nog maar 6 peuters, is inmiddels uitgegroeid tot een echte groep van 12 kids. We hebben er dus al 6 nwe peuters bij. De volgende keer, komen er nog 2 bij en dan zit de groep bijna vol. Dat is best heftig, al die beginnertjes. Sommigen gaan  heel goed, anderen hebben wat meer tijd nodig. Zo als gezegd, best heftig , voor iedereen. Ik ben wel blij dat ik de middag dan vrij heb.

De rest van de week zal vast hectisch verlopen. Morgen dus eerst even naar de huisarts met Lisa, daarna wil ik eigenlijk even naar Uithuizen voor wat formulieren. De rest van de dag zal even afwachten zijn.

De woensdag wordt vrees ik wel een heel hectische dag. Die avond heb ik nl cursus. Ik mag van de stichting waar de psz onder valt een BHV cursus doen (bedrijfshulpverlening) Dit houdt in - EHBO, LEH en kinderreanimatie - ziektebeelden, en dan nog brandbestrijden, kleine blusmiddelen en ontruiming. Dit is verspreid over 3 avonden die tot ong. 23u duren.

Op woensdag moet ik dat dus heel goed plannen. Dan hebben beide kids ook voetbaltraining. Miss dat Lisa nog niet gaat, maar dan moet het dus wel voor Sven goed gepland zijn. Dat wordt vroeg eten iig.

Ook op donderdagavond  is de cursus, maar dan hebben de kids niks. Dat  is dus even wat makkelijker. De week erop is het nog een keer op donderdag en moeten we ook nog een schriftelijk examen doen. Het lijkt me best pittig, maar wel heel leuk/interessant.

De week daar weer na is er dan hier in de psz de hele dag een cursus gepland over de sociaal-emotionele ontwikkeling van peuters.Maar goed, dat duurt nog ff, tussen door hebben we vast nog van alles anders te doen en mee te maken.

Zo blijf ik dus van de straat... hahaha. Maar het staat natuurlijk wel goed op mn cv.

Morgen is het feest bij de voetbalvereninging. De club bestaat dan 75 jaar en dat wordt natuurlijk gevierd. In het weekend vinden allerlei activiteiten plaats. Daar zullen we niet zo heel veel van meemaken, maar vast wel wat.

Nou, wij komen de week wel weer door. Vervelen is er niet bij.

En natuurlijk volgt er nog wel een verslag van dit alles. Dus, tot het volgende blog dan maar weer!

Bye bye