Het illustreren van een prentenboek is een vak apart. Grote mensen hebben geleerd te kiezen. Er zijn duizenden boeken op de markt, waar een ieder iets van zijn gading vindt. Kinderen hebben niets te kiezen. Zolang ze nog niet lezen, zijn ze afhankelijk van wat ze krijgen. Dat geeft een auteur of illustrator van prentenboeken een hele speciale verantwoordelijkheid: iets maken voor een groep in onze samenleving, die niet in staat is dit product in vrijheid en zelfstandig te kiezen. Een prenenboekillustrator moet zich verdiepen in het wezen van kinderen. Hij zal moeten zoeken naar, of zich aansluiten bij opvattingen over de ontwikkeling van het kind naar volwassenheid. Naar mijn mening kan een illustrator van prentenboeken slechts door middel van deze zoektocht tot zijn eigen expressie, zijn eigen stijl komen. Dit in grote tegenstelling tot een illustrator die werkt voor een volwassen publiek. In het laatste geval is het juist van belang een persoonlijke stijl te ontwikkelen, voortkomend uit eigen karakter, opvoeding, ervaring en frustratie en los van maatschappelijke normen, heersende stijlen en wetten. Juistal die hele persoonlijke stijlen geven de veelheid van duizenden boeken, die de volwassene de kans geven iets te vinden dat bij hen past.

De natuur als uitgangspunt

De natuur, als vast gegeven en basis van ons bestaan, leidt al heel gauw naar een belangrijk onderdeel van een tekenstijl. In de ontwikkeling van het kleine kind naar de volwassenheid moet het kind alles nog leren. Wat is er dan logischer, om te beginnen met de aarde, het heelal en de zon? Het zonlicht, het belangrijkste element, de bron van alle leven! Naar mijn idee mag het zonlicht in geen enkel prentenboek ontbreken. Maar geen zon zonder wolken. Licht en duisternis vormen een overbrekelijk geheel. Maar ook het heelal is natuur, de maan, de sterren, de aarde, lucht, vuur, en stenen. De weide, de bergen, planten bomen en dieren en bovenal de mens. Willen we kinderen helpen in hun ontwikkeling, dan zullen de elementen licht/donker en de natuurlijke verschijningsvormen der dingen eenonderdeel moeten vormen van onze tekenstijl.

De cultuur als uitgangspunt

Naast de natuur hebben we in onze maatschappij te maken met cultuur; al datgene dat wij mensen toevoegen aan de natuur. Cultuur is, in tegenstelling tot de natuur, een veranderlijk iets. Auto's gebouwen, tafels, stoelen, alles is sterk gebonden aan zijn tijd. Dat geeft dus aan dat culturele elementen slechts in hun basisvormen afgebeeld hoeven te worden: een huis alleen als bescherming, een stoel alleen om op te zitten, een kachel alleen als warmtebron.

Het sprookje als uitgangspunt

In zijn ontwikkelingsgang heeft het kind naast natuur en cultuur ook te maken met gevoelens. Het kind moet wegwijs worden in het doolhof van zijn emoties en van zijn verhouding met anderen. De elementen licht/donker en de natuurlijke verschijningsvorm der dingen waren meer een kwestie van technische aard: Hoe beeld ik het af? In verband met emoties gaat het meer om het inhoudelijke aspect: Met welk gevoel werk ik eraan als illustrator? Sprookjes hebben een eeuwige waarheid, die kinderen kan helpen zich te orienteren in het leven. Het licht en donker uit de natuur zijn het goed en het kwaad in het sprookje. We kunnen in dit geval dan ook beter spreken van het verbeelden van een sprookje, dan het illustreren ervan. Achter elke afbeelding schuilt een emotie.

As long as children can not read, they depend on what they are give. They can not choose their own book. Children of that age have to be satisfied with what their parents, Neighbours think suits them. This provides an author or illustrator with a very special responsibility. A picture book illustrator will have to be conscious of the power and influence he has on children. He will have to search for or sub scribe to opinions on the development of children into adulthood.

I think ,this search is the way a picture book illustrator can develop his own expression his own style. A picture book illustrator who has  developed a style proceeding from his own frustration is doing children a great injustice.Viewed in that light when it comes to illustrations in picture books ,the word ‘renewal’ is only then appropriate, when it is a new opinion on the development of children into adulthood .

 NATURE AS STARTING POINT.

Nature as a stable fact and the basic of our existence, soon leads to an important part of drawing style. While growing up, the child has got a lot to learn. I consider it a logic thing to begin with the world, the universe and the sun. The sun that shines APON everything on earth, that gives everything colour. The sun the most important element the source of all life! In my work sunlight is never absent. But no sun without clouds. Because aren’t clouds a creation from the sun itself? Light and darkness are an inseparable unit.

This clearly directs my drawing style. But there is more! For a child that still has to learn ,why should we deform nature why romanticize, simplify and abstract it  that early? I want to help children in their development into adulthood. Also the elements light/ dark and natural manifestation of things is part of my drawing style.

 CULTURE AS STARTIG POINT

Apart from nature in our society we have to deal with culture as well.With culture I mean everything we human beings add to nature. In contrast to nature, which  is a stable fact ,culture is changeable. Cars, buildings, tables, chairs and so on, all that is strongly tied for time. That means that cultural elements in my drawings will only be portrayed in their basic manifestations; a house only for protection a chair just to sit on a heater as a source of heat.

FAIRY TALES AS A STARTING POINT

The little child has to find his way in the labyrinth of emotions and its feelings and relation to other people. The elements light/ dark and the natural manifestations of things were just a technical matter. How do I portray it? When it comes to emotions, the aspect of contents, is more important; What are the emotions of the illustrator? This too has to do with the style of drawing.

While nature is a stable fact, fairy tales have the eternal truth. Not that fairy place, but the fairy tales that help children take their bearings in life. Fairy tales as stories with pure symbols; whereas light and dark are symbols nature good and evil are symbols of fairy tales. In this case we had better speak of portraying the fairy tales, than illustrating them. A fairy tale does not consist as much of a language of words, but language of images, just as our script originated from images.

Think of the hieroglyphics.Without going into importance of fairy tales for little children too much, I would like to give a few examples of how the portrayal of nation (understand intellect) and the recollection of an image (an emotion) . For example HANSEL and GRETEL, who are going into the forest, or other fairy tales in which people set out into the world to find happiness, to find the treasure or to fulfil a difficult quest, it is not about the notion ‘to search’ but about the recollection to of the image ‘to find your own way’.

Illustrating the departure is not a little ROAD  into the forest, but more like portraying ‘the ROAD of life’. The forest in the fairly tales is connected to fears, losing one’s way and uncertainties. If we look APON the castle as a shelter, made by man (culture) and the forest as the subconscious (nature) than you know, that  this vision leads to a different image. Little Red Riding-Hood brings food to her grandmother, living in a house under oak trees, surrounded by walnut trees. An image recollected by our Germanic ancestors. This is where Little Riding-Hood brought her offerings; Bread and wine emblem of the spirit and soul. That need to be united. And she brings this at her grandmother. In Iceland this grandmother is called EDDA, which stands for; ancient wisdom.With this knowledge, connected to my emotions and together with the light/dark contrast and the natural manifestations of things, that makes my drawing style complete.

Make a free website at Freewebs.com