
Поради лошата инфраструктура и тешкиот планински терен како и брзата потреба за екслатација на истата, преземено било единственото можно решение за изградба на железничка пруга со ширина на колосек од 600 mm.
Веднаш е почнало со планирање и трасирање на теренот на два железнички правца:
Првиот правец - Централна траса бил за снабдување на централниот дел од Солунскиот фронт од исток кон запад од Градско преку планината Плетвар кон Прилеп и Битола, спојувајќи ги така со железницата од нормален колосек, на исток со пругата Скопје – Солун и на запад Битола – Солун.
Вториот правец - Западна траса за снабдување на западниот дел од Солунскиот фронт преку постојниот нормалниот колосек во Скопје па преку Тетово, Гостивар кон Охрид и Струга за Елбасан.
Create a free website at Webs.com