Hodie, io ha monstrate un texto curte in interlingua a un amico qui parla anglese e un pauc espaniol (su lingua materne essente le finnese) e - ille ha comprendite toto! Cata parola!
Duo horas sona in le turre de Saint-Roch. Tu releva le oculos, tu cessa de leger, ma tu ne legevaplus jam longe tempore. Tu pone le libro aperte a tu latere, super le sofa. Tu tende le mano, tu abatte le cigaretta que fuma in le cineriera, tu sasi le scutella de Nescafé: illo es a penas tepide, troppo saccharate, un pauc amar.
Tu es coperte de sudor. Tu te leva, tu va adverse le fenestra que tu serra. Tu aperi le tappo del bassinetto minuscule, tu passa un guanto de toilette humide super tu fronte, super tu collo super tu scapulas. Bracios e gambas replicate tu te addormi de latere super le sofa stricte. Tu claude le oculos. Tu testa es pesante, tu gambas torpite.
Plus tarde, le jorno de tu examine veni e tu non te leva. Illo non es un gesto premeditate, illo non es un gesto, ultra illo, ma un absentia de gesto, un gesto que tu non face, gestos que tu evita de facer. Tu te ha addormite tosto, tu somno ha essite tranquille, tu haveva remontate tu alarma, tu lo ha audite sonar, tu ha attendite que illo sona, durante plure minutos al minus, jam reveliate per le calor o per le lumine, o per le ruito del lacteros, del boueurs, o per le attente.
Tu alarma sona, tu non te move de toto, tu remane in tu lecto, tu reclaude le oculos. Altre alarmas se mitte a sonar in le cameras vicin. Tu audi ruitos de aqua, de portas que se serra, de passos que se precipita in le scala. Le rue Saint-Honoré comencia a se impler de ruitos de carros, de susurro de pneus, de traffico haste, de appellos breve de advertitores. Persianas clacca, le botecheros releva lor cortinas de ferro.
Tu non te move. Tu non te movera. Un altre, un sosia, un duple phantomatic e meticulose, forsan, in tu locom uno a uno, le gestos que tu non face plus: ille se leva, se lava, se rasa, se vesti, se va. Tu le lassa saltar in le scala, currer in le strata, attrappar le bus in le volo, arrivar al hora dicte, essufflate, triumphante, al portas del sala. Certificat d’Etudes Supérieures de Sociologie Générale. Prime examine scripte.
Tu te leva troppo tarde. La, testas studiose o enoiate fixa lor reguarsdas pensativemente super le cathedra. Les reguardas forsan inquiete de tu amicos converge adverse tu placia que remane libre. Tu non dicera super quatro, octo o duodece folios lo que tu sape, lo que tu pensa, lo que tu sape que on debe pensar super le alienation, super le obreros, super le modernitate e super le otios, super le collos blanc e super le automation, super le cognoscentia del altres, super Marx rival de Tocqueville, super Weber inimico de Lukács. In omne caso, tu non haverea dicite nihil perque tu non sape multo e tu non pensa nihil. Tu placia remane vacue. Tu non finira tu licentia, tu non comenciara jammais tu diploma. Tu non facera plus de studios.
Tu prepara, como cata jorno, un scutella de Nescafé; tu adde, como cata jorno, alicun guttas de lacte concentrate saccharate. Tu non te lava, tu te vesti a penas. In un bassino de materia plastic rosate, tu mitte a imbiber tres paires de calcettas.
Ben... Que pasa?Heri io ha vidite un film superbe. Es un film re 2 homosurfers... no no, isto non es un film erotic ma un drama pro tote le familia. Su nomine es Shelter (2008) , sia 'Asylo' o cosa in interlingua. Io non vole spoilar nihil e pro isto io va solmente recommendar le film pro illos que son possibilemente interessate in un bon e bel drama re duo garsones. E un cosa re mi mesme - Io ha recipite le prime salario del etate!!! Io senti como si io haverea enormemente pecunia specialmente post iste hiberno paupere que io vivera super noodles e spirito sancte, como se dice. No, vermente on non dice 'noodles'. Vos pote divinar le parola correcte. Io va shoppar ulle cool streetwear deman. Que plus? Ora que io ha pecunia io non pote resistar le temptation ma io me trova tote le tempore planante un viage. Ubi ubi, es le question. A Pais Basse? A Italia? A Lettonia? Tan dur decider se!