ASURA – dosłownie “antybóg”, antagonista Surów i Dewów, czyli Bóstw - to demon, czort, zła i upadła duchowo acz niewidzialna istota żyjąca w światach podniebiańskich takich jak plany eteryczne, astralne i mentalne czyli Kaamamans, Kaamaloka! Asury to upadłe anioły wysokiej rangi i w najstarszych tekstach z czasów przed ich upadkiem miały konotację Bóstw, Ahurów, co się z powodu ich upadku zdezaktualizowało. Asury to demony którym brakuje zrozumienia działania (prawrtti) i wyrzeczenia (niwrtti) i które pozbawione są czystości, dobrego zachowania i prawdy, a także cierpią z powodu nienasyconych pragnień, hipokryzji, dumy, arogancji i ułudy. Asury mieszkają na stokach góry Sumeru, choć kiedyś przed upadkiem i banicją z Niebios mieszkały na samym szczycie, czym zwodzą naiwnych. Istnieje wiele różnych rodzajów asurów, demonów, które charakteryzuje się najlepiej poprzez opisanie ich przywódców oraz działalności znanej z historii duchowych i ezoterycznych przekazów okultnych szkół wewnętrznego rozwoju. Termin Asura oznacza władczość, władzę, stąd istoty asurowe dążą do władzy i to za wszelką cenę. Asurowa osoba pragnie mieć władzę nad Sanghą (grupą uczniów oddanych Guru) albo nawet nad własnym Mistrzem (Guru). Żądza władzy bywa tak ślepa i silna, że asuri czy asura potrafi zabić lub uwięzić własnego Guru aby tylko zdobyć władzę nad grupą do której trafi. Duchowi liderzy musza umieć rozpoznawać i trzymać z daleka od siebie i Wspólnoty wszelkie jednostki asurowe, demoniczne. Hermetyzm grup ezoterycznych jest ochroną przed demonicznymi osobami, którym nie zależy na Powszechnym Dobru ale na własnej żądzy władzy i niszczenia.
Powiada się, że asury to demony zrodzone z Pradźapatiego/Kaśjapy i jego małżonek: Diti oraz Danu, obdarzone radżasowo-tamasową naturą w której przeważa żądza prowadząca do doznawania przedmiotów przez święte pisma zakazanych, żądza czynienia zła i niegodziwości oraz żądza bezbożnego życia. Asurowe dziedzictwo osób skażonych przez demony przynoszone jest na świat jako zespół często utajonych skłonności, które objawiają się dopiero kiedy osoba może wyraźnie szkodzić w dziedzinie duchowej, szkodzić przeciwko Guru, Dharmie i Sandze. Obłuda w postaci udawania pobożności i uduchowienia czy wysokiego stopnia rozwoju, wyniosłość w postaci lekceważenia Guru/Mistrza i duchowych autorytetów, pycha w postaci uważanie się za osobę godną czci i kultu bez uznania przez przez innych mistrzów, niewiedza w postaci braku rozróżniania pomiędzy dobrem i złem, pomiędzy tym co boskie a tym co diabelskie, obraźliwość i gniewna uraźliwość na punkcie własnego ego, opryskliwość w postaci grubiańskiej mowy bez powodu, to wszystko jest asurowym dziedzictwem fałszywych proroków, fałszywych awatarów i oszukańczych pseudoliderów duchowych, wszystkich tak zwanych własnych ścieżek.
Kto zajmuje się duchowym rozwojem, tantrą, jogą czy gnozą powinien mieć podstawową wiedzę o niewidzialnych siłach zła aby wiedzieć jak rozpoznawać, unikać i zwalczać objawy zwiedzenia czy opętania tak u siebie jak i u swoich uczniów czy sympatyków jeśli jest liderem duchowości czy mistyki. Historie o złych raakszasach, piśaćach, bhuutach, daanawach, daitjach, vetaalach to wszystko fakty z działalności różnych gatunków złych Asurów! Raakszasy to rodzaj asurów zrodzonych z gniewu Brahmy-Stwórcy, złośliwe potwory-olbrzymy, giganci czy tytani grasujący po zapadnięciu zmierzchu i żywiące się surowym mięsem, symbolizujące naturę tamasową, mroczną i ciemniacką, w której przeważa nienawiść. Rakszasy lubują się w zadawaniu krzywdy i życiu niezgodnie z zaleceniami świętych pism wedyjskich! Daitjowie (Daityas) to znów asury zrodzone z Kaśjapy i Diti, demony lubujące się w nienawiści i złośliwości do wszystkiego co boskie i duchowe, a szczególnie do Dewów i Boskich Ludzi, awatarów żyjących na ziemi.
Piśaaća i Bhuuta to wprost rodzaj asurowych diabłów, upiorów tamasowego, podłego i szkodliwego rodzaju. Osoby pod ich wpływem lubują się w pokarmach zatęchłych, nieświeżych, gnijących, niedojedzonych, wielokrotnie odgrzewanych, mięsnych i krwistych, czyli nienadających się na ofiarę dla Bóstw Nieba. Upiory te często pokazują się w swoich powietrznych ciałach chwilowych jako zjawy, czasem wzbudzając strach i grozę dla zabawy, a czasem ciekawość i fascynację za ich demoniczną sferą bytu. Demony potrafią działać w sześciu kręgach istnienia, w postaci zwierzęcej, ludzkiej, jako samotne i głodne duchy (Prety), wprost jako demony, jako połbogowie (Upadeva) czy też udawać anioły (Dewy) i włamywać się na chwilę do niebios aby zwodzić. Spis podstawowych demonicznych władców i ich Czarnej Loży w wydaniu orientalnym jest bardzo podobny w ilości i jakości istot do spisu podanego przez Proroka Henocha (Idrisa, Hermesa, Morya) jako Demony Hermonu, których lista znajduje się na końcu broszury jako załącznik.
Wetalowie (Vetaala) to złe duchy wcielające się w ciała osób zmarłych, wampiry żyjące na drzewach i na cmentarzach. Wetale wysysają siły życiowe powodując osłabienie lub letarg u swych ofiar. Potrafią przejąć ciało zmarłego i prowadzić w nim dalej życie jako zombi lub jako osoba bez pamięci życia poprzedniego właściciela! Bhutowie (Bhuuta) to duchy Pretów (samotnych i wiecznie głodnych), wrogich ludziom, żądnych mięsa i krwi, szczególnie ludzkiej, duchy żyjące w kanibalach, mieszkańcy cmentarzysk i rzeźni!
ANDHAKA-ASURA: demon mający trzech synów, którzy stworzyli Trójmiasto - trzy sataniczne miasta, swoje siedziby jako Miasto Żelazne na Ziemi, Miasto Srebrne w Powietrzu i Miasto Złote w Niebie (Kosmosie); demoniczny ojciec satanicznej trójcy przezwyciężony i ostatecznie pokonany przez Bhairawa Śiwa Deva (Bóstwo, Anioła)! Umocnienie w wypełnianiu Przykazań Boga jest środkiem przeciw demonicznym skłonnościom z tego źródła, a także dobre towarzystwo praktykujących Gańas, uczestników grupowego życia duchowego. Grupa duchowa chroni przed Andhaką i przeistacza Andhakowe demoniczne skłonności w świadomość Bhringiiśa – duszy odzyskanej po upadku dla Niebios i Boga.
APASMĀRA-PURUSHA-ASURA: demon iluzji wodnej, działający poprzez żywioł wodny organizmu, poprzez świat astralny i wodne emocje; powoduje rozpływanie i odpływanie, powoduje rozpływanie świadomości; rozmycie świadomości siebie i duszy; powoduje utopienie duszy (puruszy) w iluzji, złudzeniach, omamach i fantazjach, w błędach. Demon zdeptany przez Śiwa Natarāja – Króla Tancerzy. Ludzie nie lubiący duchowego, rytualnego Tańca Szamańskiego z mantramami są zwykle uwiedzeni tym demonem. Demon odwleka działanie, powoduje spóźnialstwo, także wodolejstwo, bredzenie, spowalnia tok wypowiedzi, uwodzi w snach i wizjach powodując odpadanie od Guru! Utraty świadomości, drgawki w czasie medytacji, rzucanie obrazu epilepsji czy histerii, samozapominania, wycięcia świadomości i utraty kontaktu z rzeczywistością to Apasmāra. Powoduje to utratę równowagi, energii i świadomości!
BHANDA-ASURA: demon bezwstydu, bezczelności, więzów i uwięzienia zamieszkiwał w Śonitapura, w grodzie mięsa i krwi, którą się odżywia wraz ze swymi legionami. Powoduje identyfikację duszy z ciałem i odrzucenie wszelkich połączeń z Bogiem, daje całkowity ateizm i materializm świadomości pozbawiając świadomość wyższych wymiarów bytu, ciemność i związanie duszy w materii tak, że osoba myśli błędnie że jest ciałem. Jest to demon przywiązania do ciała i materii, zły demon zaślepienia uniemożliwiający przyjęcie do wiadomości istnienia Duszy i nauk o reinkarnacji Duszy w nowych ciałach. Bhanda-Asura to demon niszczyciel harmonii, zgody i piękna, demon wprowadzający diskordię, niezgodę, brzydotę, demon akceptujący błędy złudzenia i promujący pozory duchowości. Demon szaleńczej acz ślepej miłości zsyłanej po to, aby wielbicieli Boga odwrócić od praktyki, od Guru i Sanghi. Zwiedzeni przez Bhanda-Asura popadają w błędny wgląd i fałszywe doznania mistyczne, w złudzenia i diskordię, niezgodność z Guru czy Sanghą. Demon działa przez fałszywych oskarżycieli i sędziów łapówkarzy, którzy skazują i więżą niewinnych ludzi w kazamatach czy łagrach. Bogini Śrî Lalitā Devi wyzwala z więzów cielesnego egotyzmu w jakim tkwią niewolnicy Bhanda-asura, demona zniewolenia. Córka Śrî Lalitā Devi, niejaka Bālādevi pokonuje 30 synów Bhanda-asura, czyli zarząd demonicznego grodu Śonitapura!
ĆANDA-ASURA: demon obaw, lęków, strachu i fobii, poczucia straszności, tworzący horrory i nasyłający złe, horrorystyczne przeczucia. Jeden z sześciu demonów astralnej Ósmej Sfery (Asztaloka), przynależny do Demonów-Olbrzymów, Gigantów czy Tytanów (Rakszasa-Asura); horrorystyczne i straszne przeżycia, sny, wizje czy doświadczenia nasyła Ćanda; Jeden z Loży Sześciu Władców demonicznej strefy Astralu! Demon Ćanda napędza wiele społecznych fobii, destrukcyjną panikę tłumu, a to sieje grozę przed nalotem ufoludków, a to szerzy rychły koniec świata, innym razem rozpowszechnia sektofobie czy inną fobiczną psychozę której ulegają opętańcy zwalczający żydów, masonów, czarownice czy terrorystów!
DHŪMRALOĆANA-ASURA: demon lucyferyczny, szarości i popielatości, dosłownie szarooki, dymnooki; demon ciężkich stanów egotyzmu i ignorancji (zgłupienia); demon głupoty, daje obraz poszarzałego w aurze i na twarzy matołka, który jest ogłupiony tym, co widzi, bo jest to demon oczu i zdolności postrzegania, zauważania; jeden z sześciu głównych przywódców Czarnej Loży astralnych piekieł zwanych Ósmą Sferą (Asztaloka), przynależy do Olbrzymów (Raksza-Asurów), demonów Gigantów, Tytanów. Społeczna głupota, ciemnota zahipnotyzowanych i uwiedzionych tłumów to robota tego demona.
DURGAMA-ASURA: demon niedostępności, trucizny pokarmowej i złego czyli niejarskiego odżywiania, demon niszczący kobiecą niezależność, atakuje Boginię i kobiecość, poniża i zniewala żeńską część rodzaju ludzkiego, poniża i upośledza płeć żeńską, a ze szczególną pasją niszczy kapłaństwo kobiet, szamanki, wiedźmy i czarownice; demon stara się uniemożliwić kobietom tak czynności liturgiczne i kapłańskie jak i pracę czy życiową samowystarczalność. Durgama jest demonem niszczącym kult Bogini i Pramatki Życia, a także bywa, że podszywa się pod Boginię z astralnych planów...
HIRANYĀKSHA-ASURA: demon bogactw i skarbów, żądzy złota i eksploatacji ziemi wyniszczającej przyrodę, daje moc materialną, siłę pieniądza, wiarę w pieniądze i bogactwo materialne; demon zatapia i zalewa świat wodami astralnych złudzeń, błędnych emocji, także demonicznymi kataklizmami o wodnym charakterze; wypacza moc lingamów, demon potopu. Działalność tego demona widać w fabrycznych budowlach niszczących przyrodę czy w nadmiernej eksploatacji bogactw naturalnych mających na celu zysk ani zaspokojenie realnych potrzeb. Demon pokonany przez Viśnu w postaci Varāha (Dzika)!
HIRANYĀKAŚIPU-ASURA: demon okrutnego znęcania i torturowania oraz okrutnego, bestialskiego traktowania przez osoby ateistyczne, niewierzące w istnienie ani potęgę Boga; legiony podwładnych tego Demona znęcają się okrutnie na szczerze wierzących i praktykujących Duchową Drogę, prześladują i uciskają dzieci Boże torturami i dręczeniami; demon inkwizycji; demon prześladował swego syna, Prahlada, za odłączenie się od piekielnych legionów i wielbienie Viśnu-Deva, który w postaci Narasimha-Człowieka-Lwa pokonał demona i w końcu uwolnił Prahladę ze szponów okrutnego ojca-demona. Historia pokazuje obraz represji jakie przechodzą dobre dzieci wyzwalając się ze szponów okrucieństwa demonicznych rodziców, którzy nie cierpią duchowości, mistyki, ezoteryki, hermetyki czy okultyzmu!
KAITABHA-ASURA: demon wykradający Świętą Wiedzę i Mądrość, Wedę i ukrywający ją pod wodami (astralnymi emocjami). Osoby okradzione z Wedy pozbawione są prawdziwej Nauki duchowej w edukacji, oraz gubią Wiedzę Wedy na rzecz własnego emocjonalizmu i odczuć egotycznych. Bóg Wisznu (Archanioł), w formie Hayagrîva zamieszał oceanem astralu i odebrał demonowi Wiedzę pokonując go. Hayagrîva Wisznu zwany jest niszczycielem demona Kaitabha. Zwiedzeni, zamiast trzymać się Wiedzy Ezoterycznej, gubią i zapominają ją, a postępują za własnymi astralnymi odczuciami i emocjami, negując Wedę i Boskie Zasady... Jest to nawiedzenie pseudointuicyjnego odczuwania powodujące wykradzenie i schowanie Wiedzy na dnie wód astralnego oceanu wszechświata...
KEŚIN-ASURA: demon w postaci wściekłego konia, nawiedza snami z groźnymi i narowistymi końmi, demon który na rozkaz Kamsy usiłował zabić, stratować Pana Kryszna. Symbolizuje osoby krótkowzroczne i ślepe, z klapkami na oczach, które dokonują z podjudzenia innych bezmyślnych i nienawistnych ataków na duchowych nauczycieli, Posłańców Boga i tworzone przez nich wspólnoty. Demon judzi do skrytobójstwa lub otwartego mordowania Świętych zależnie od społecznych warunków i możliwości działania! Sny z końmi bywają początkową oznaką wpływów i opętań przez tego demona, szczególnie jeśli mają posmak niebezpiecznej przygody czy tratowania! Inwokowanie Proroka Kryszny stanowi ochronę przed Keśinem! Demon Keśin lubi udawać Niebian, Bóstwa, raz pokazując się jako rzekomy Brahma – Stwórca czy Ojciec Niebieski, innym razem jako Wishnu lub Śiva – Iśa (Iiśana). Demon o trzech twarzach udający Świętą Trójcę w jednym opakowaniu. Często osoby wchodzące do braterskiego ruchu duchowego, a uważające się za równych lub większych od jego nauczycieli czy samego Mistrza, pretendujące mocno do kierowania zakonem czy bractwem duchowym albo do założenia własnej Sanghi są opętane przez mrok demona Keśina.
MADHU-ASURA: demon złodziej dharmy, złodziej duchowej wiedzy, Wedy, wspólnik demona Kaitabha: wykrada Świętą Wiedzę dokładnie tak samo jak jego wspólnik i tworzą razem całkiem demoniczną, piekielną parę wrogów Bóstwa Wisznu! Hayagrîwa Wishnu pokonuje oba demony! Madhu to wedle Puran ucieleśnienie ciemności i mroku, ciemności wyłaniającej się z prachaosu. Madhu pozostaje jak demon ucieleśniający ciemność, chaos i mrok w stanie ciągłej wojny z Brahmą, Bóstwem Światła! Demonki z legionów Madhu starają się wykraść jak najwięcej boskiej wiedzy dla swych niskich i niecnych celów. Szerzej symbol osoby demonicznej, która uczy się i studiuje bardzo pilnie u Guru ale odmawia służby i pracy używając wiedzy dla własnych celów a nie dla Wspólnoty Drogi, co już jest niegodziwością!
MAHISHA-ASURA: demon uosabiający brutalną i prymitywną moc która nie znosi żadnej opozycji ani dyskusji, moc tyranii, demon urojeń wielkościowych i żądzy władzy oraz tyranii; demon prawa dżunglii i pięści, bezprawia i przemocy. Demon wzmagający brutalne i egoistyczne, prymitywne cechy, demon w postaci prymitywnego i agresywnego byka, pokonuje Devy (Anioły) i duchowych ludzi jeśli są podzieleni, bo tylko serdeczna Moc Jedności grupy zwalcza demona, a Devi Mahālakszmi, Bogini-Małżonka Wishnu pokonuje demona Mahisha i zwycięża prymitywny brutalizm... Bestialskie i prymitywne niszczenie opozycji to demonizm, a Durga, ucieleśnienie Trzech Bogiń pokonuje demona Mahisha!
MAHISHÎ-ASURI: demonica o wielkiej mocy, udając szczerą wielbicielkę i uczennicę Brahmā-Stwórcy, zdobyła moc i atakowała niebian oraz ich dzieła z pomocą zdobytej Mocy i Wiedzy. Demonica w postaci leopardzicy, zdobywająca Wiedzę i Moc aby atakować, niszczyć i zabijać swych Nauczycieli czy Niebian. Złodziejka Dharmy demonica Mahishî dla zdobycia wiedzy i mocy wykonywała silne ascetyczne ćwiczenia, posty, wszystko, aby zdobyć zaufanie Brahmā-Boga Stwórcy i zaatakować Niebian, duchowych ludzi czy Boskiego Guru. Demonice podległe demonicy Mahishi wchodzą do duchowych grup, praktykują ascezę starając się zadowolić Mistrza, Guru, Nauczyciela aż do przesady, często w upierdliwy i namolny sposób. Kiedy zdobywają pewne wtajemniczenie, wiedzę, czy moc, bezwzględnie atakują swego Boskiego Dobroczyńcę, starając się go zniszczyć, zniszczyć duchową wspólnotę Mistrza i użyć zdobytej Mocy dla ochrony siebie przed zwrotnymi skutkami swoich działań. Mahisza to demon wielkości, pychy, demon manii wielkości, chełpliwości, buty i hardości, demon zatwardziałości we własnych sądach i wrogości przeciw Boskim Awatarom. Połączona Moc Śiva i Wisznu zwana MANIKANTHAN i zrodzona jako 12-letni syn, adoptowany przez Króla jest zdolna pokonać demonicę, a jest to Moc Wojownika i Mędrca. Świątynia na wzgórzu Śabarîmalai poświęcona jest zwycięzcy demonicy Mahishî jakim jest Manikanthan! Archetypowo jest to przeciwreakcja ego za wysubtelnianie brutalnych i prymitywnych cech demonów podobnych do Mahisha-Asura stąd osoby zwalczające swoich Guru uważa się za opętane przez demony!
MĀRA-ASURA: demon, który zaatakował Gautama Buddha zwiedzeniami, pokusami oraz iluzjami o charakterze snów i wizji w Zaratusztrianizmie znany jako Māryja (Mārya), demon uwodzący i pożerający, zabijający ludzkie dusze. Zatruwa umysły ludzi trucizną Hālahala, która powoduje niezdolność do odróżniania dobra od zła i pomieszania dobra ze złem, do błędnej niechęci i niezdolności odrzucania zła, a wybierania dobra. Demon Māra, dosłownie “Kusiciel”, “Zwodziciel” utożsamiany jest z chrześcijańsko-żydowskim Satanem lub demonem podobnego charakteru. Hālahala to trucizna jaką demony zatruwają ludzkie światy, a znana jest jako najbardziej śmiertelna trucizna, bo wiedzie dusze do śmierci w ostatecznej zagładzie światów i sfer bytu. Tylko ludzie trzymający się całkowicie Guru i mocno zjednoczeni ze Wspólnotą odporni są na działania trucizny Hālahala i zwodzicielstwo Mārāsura (Māra-Asura, Demona Māryja). Māra-Asura pojawia się jako Istota Wyższa, niby Duchowa i powoduje u osób poczucie, że jest ich Mistrzem z wyższego świata, a przy tym odciąga i odcina od Dobrych, ziemskich Mistrzów i Guru. Hālahala, to wszystkie stany psyche i siły zewnętrzne, które próbują odwodzić człowieka od duchowych wysiłków, nauki i praktyki oraz od służby i pracy dla boskiego Guru, Mistrza Drogi.
MUNDA-ASURA: demon z Czarnej Loży Sześciu Władców Ósmej Sfery, należący do Rakszas, Olbrzymów, Gigantów, Tytanów o wielkich rozmiarach liczonych w latach świetlnych! Demon reprezentuje niskie aspekty egoizmu, niskie i prymitywne zachowanie o bestialsko-zwierzęcym profilu; demon zadowolenia zmysłów wedle woli kosztem cierpienia innych i strat u innych; dbanie o ciało i zadowalanie siebie kosztem innych , brutalnie i złośliwie. Demon Munda-Asura i jego wpływ może być pokonany przez nagły zryw i rozpalenie energii duchowej i czyny poświęcenia o radykalnym, mocnym charakterze! Munda oznacza niskość, poniżanie zaprzeczanie wartości duchowej, poniżanie Boga i Guru, poniżanie zaawansowanych duchowo osób ze Wspólnoty z pomocą prymitywnych reakcji i emocji. Munda to także upierdliwe samoponiżanie oraz upierdliwe zaprzeczanie Boskości Guru czy innych uduchowionych osób i zadowalaniu siebie. Demon podkreśla znaczenie ciała i zmysłów, a poniża znaczenie duszy, boskiej intuicji czy objawionych Nauk Duchowych Mistrza (Guru)...
NIILA-ASURA: demon przybierający formę słonia lub bawołu, bizona, dużego i ciężkiego zwierza o rozwścieczonym charakterze, pokonany i zabity strzałą Bóstwa Bhairava Śiva Kańkaala. Niilaasura to demon związany z Andhakaasurą i troistym demonicznym grodem, Trójmiastem. Demon w postaci bojowego słonia, który towarzyszył Andhakaasurze, ojcu diabelskiej trójcy i trójgrodu.
NIŚUMBHA-ASURA: demony, które stanęły do walki o rękę Bogini Durga-Devi, zawłaszczające piękne dziewczęta i tworzące pseudoduchowe haremy dzięki pozorom oświecenia bezwzględnie wykorzystujące chwile słabości i niewiedzy (głupoty), a także środki odurzające i halucynogenne dla stworzenia pozorów duchowości i oświecenia, które jest fikcją. Demon łatwo niszczony przez Kobietę Wojowniczkę pełną Mądrości, symbolicznie przez dobrą, duchową intuicję i odwagę. Demon Niśumbha udaje przesadnie oświecenie, bezgrzeszność, świetlistość, które to cechy są świętoszkowatością udawaną dla zawładnięcia sercami umysłem innych. Opętane przez Niśumbhę osoby usiłują zdobyć Mistrza czy Guru za swojego małżonka czy małżonkę za wszelką cenę i wszelkimi dostępnymi, także subtelnymi środkami. Demon powoduje udawanie świętości czy oświecenia. Demon jest pokonywany dzięki sprytnej, otwartej walce. Niśumbha reprezentuje bardziej oświecone aspekty egoizmu, promieniujące i niby świecące, subtelne, złe ego! Używanie oświeconej myśli i subtelnych doznań do walki z innymi oznacza opętanie przez tego demona pozorującego na Najwyższe Oświecenie, a nawet bycie przed wszystkimi Świętymi i Oświeconymi... Pokonanie demona wymaga otwartej walki z Bestią, która jest Fałszywym Prorokiem.
PAAŃĆAJANA-ASURA: demon zwodzący ulotnymi dźwiękami, muzyką i śpiewem, które się osobie przytrafiają jako rodzaj pseudomistycznego niestety odlotu czy snu na jawie. Demon podobny do Lewiatana, ukryty na dnie morza jako muszla; dźwięki płyną z najwyższej sfery astralnej (Kaama-loka) i sprawiają złudne wrażenie niebiańskiej muzyki, a kto za nimi pójdzie myśląc, że to wewnętrzny głos trafia do Piekła jako dusza zwiedziona i opętana przez demona Paańćadźana! Demon lubi uwodzić lub porywać młodych chłopców niekoniecznie dla duchowych celów ale pod pozorem działalności duchowej dla celów niecnych i grzesznych.
RAKTABÎJA-ASURA: Demon z Czarnej Loży, Sześć Władców Ósmej Sfery, demon samopowielający, produkujący swoje kopie i skutecznie udający w ten sposób całą wielką grupę zjednoczonych na wzór Niebian (Aniołów) złych istot i mocy; demon zwielokrotnionej, schizofrenicznej osobowości; demon żywiący się oparami i smakiem krwi (czerniną), żyjący tam, gdzie jest rozlew krwi. Raktabîja należy do Rakszasów, Olbrzymów, Gigantów, czyli Tytanów. Walka z demonem wymaga długiej i solidnej bitwy oraz dobrego przygotowania, bo należy do bardzo trudnych przeciwników rozmnażających siebie. Demoniczną “krew” Raktabîja trzeba pochłonąć w siebie i ją zniszczyć, spalić w sobie, aby nie powodowała powielania demonów! Demon Raktabîja reprezentuje stan samopowielania wszelkich kłopotów, trudności, piętrzenia przeciwności, niemożności i zaległości. Pokonanie tego demona wymaga wielkiej zręczności i dużego doświadczenia. Demon mnoży egotyczne i chore żądze, roszczenia oraz pragnienia, usiłuje stawiać niespełnialne wymagania wobec Boskich Istot, Guru, pozostając jednocześnie zalotnym i kokieteryjnym. Mahadevi, jako Bogini Durga, pokonuje Raktabîja i całą Szóstkę Władców Piekieł, przywódców Czarnej Loży! Demon atakuje w postaciach ciągle zmodyfikowanych, przekształconych, a nowe warianty trudno poznać. Osoba opętana przez demona, jeśli poczuje się zraniona przez towarzysza Drogi czy Guru, staje się ich śmiertelnym wrogiem! Jest to demon chorobliwej nienawiści do Boga, Guru i Wspólnoty za domniemane lub rzeczywiste krzywdy. Demon agresywny i zwodniczy!
RĀWANA-ASURA: Demon, władca Lanki, demonicznego kontynentu, z którego Cejlon (Lanka) współczesna jest ledwie pozostałością. Wielki przeciwnik Króla-Mędrca Srî Rāma, który porwał, uwięził i zgwałcił Śrî Sîtā Devi, małżonkę Króla Rāma. Uwodziciel żon, partnerów osób Świętych i Duchowych, które porywa i obraca przeciwko tym Uwznioślonym osobom. Rāwana wpływa, bądź opętuje osoby bliskie Pielgrzymom Ścieżki, tak, że dokonuje gwałtownych i nienawistnych ataków przeciwko duchowym praktykantom. Żona Mędrca Sokratesa, Xantypa jest przykładem żony opętanej przez Rāwanowego Demona, tak, że zabija swą miłość i męża. Śrî Sîtā Devi przetrwała ataki i uwięzienia oraz gwałt Rāwana pozostając przykładną bohaterską żoną, partnerką Świętego Króla-Mistrza, wierna dożywotnio, nawet za cenę nieprzyjemności. Rāwana udaje słoneczną i jasną duszę, podobnie duchowość, stosuje też skrajną ascezę dla podkreślenia swej wyższości i z tego powodu zabrania się Uczniom Drogi chwalenia i popisywania swoją ascezą. Pośćcie tak, aby nikt o tym nie wiedział. Srî Rāma pokonał demona Rāwana z pomocą Hanumana odbił Śrî Sîtę i zniszczył Lankijską Potęgę Demonów! Rāwana opisywany jest jako postać o dziesięciu głowach, co oznacza demoniczną mandalę dziesięciu odmian czy postaci demona i wskazuje, że atakuje poprzez podświadomy umysł splotu słonecznego, ściemnia poprzez lotos o dziesięciu płatkach, promuje fałszywe zasady jedności poprzez zabór, gwałt i zawłaszczenia. Demon porwań, gwałtów i izolacji od duchowości i Drogi Ducha (okultyzmu). Demon Raawan atakując to co boskie i duchowe potrafi nawet trzęsienia ziemi i podobne straszliwe kataklizmy spowodować.
SAHASRAKAVAĆA-ASURA: Demon posiadający tysiąc ramion, bestia o kosmicznym charakterze, subtelnie opętująca od góry podłączając się z góry przez Lotos Tysiąca Płatków, udając niebiańskiego Guru, odłączając głupich ludzi od ziemskich Nauczycieli i Wspólnot tak, że niszczą więzi z Guru i Wspólnotą Drogi. Demon atakuje dwóch braci o imionach Dharma i Ahimsa, którzy byli Mędrcami, którzy później przyszli na Ziemię jako Śrî Kryszna i Ardżuna! Demon lubi przejmować kontrolę nad zaawansowanymi adeptami i mamić ich mocą, wiedzą, aby porzucili Drogę, Trzy Klejnoty i zgubnie wyizolować, oderwać, oddzielić. Symbolicznie dla owładnięcia stosuje tysiąc zręcznych środków, co oznacza, że może zaatakować Ucznia tysiąc razy, ale musi być pokonany, aby Uczeń stał się Mistrzem Mądrości. Weryfikowanie mistycznych doznań u żyjącego Nauczyciela, Guru, służy jako podstawowa ochrona i obrona przed tym rodzajem demona. Demon mami też sprytnymi konstrukcjami myślowymi, uzasadnianiem własnych błędów i złych działań w mamiąco idealizujący sposób, uprawia zręczną grę słów. Kusi własną drogą pod swoim własnym przewodnictwem osoby opętane, uwiedzione przez Sahasrakavaća-Asura w sposób charakterystyczny unikają nazywania wprost źródła z którego czerpią siłę i wiedzę, mówiąc, że wszystko płynie z góry, albo z wnętrza, że “bóg” jest we wszystkich, że Guru może być tylko na wyższym planie i podobne antyduchowe brednie. Jest to demon typu: “Fałszywa Kosmiczna Świadomość” i “Fałszywy Prorok”. Wisznu Narayana jest dobrym antidotum, pogromcą demona, także studiowanie Dharmy i Ahimsy w prawidłowy sposób u ziemskiego Guru. Z osobą opętaną przez demona nie wychodzi żadna współpraca, gdyż żąda ślepego podporządkowania się swoim chwilowym kaprysom, wymysłom, błędnym intuicjom wiodącym na manowce. Opętani kumulują zaległości, zrywają więzi z Guru, nie są zdolni do funkcjonowania według planu, są krotochwilni i mają chorobliwe tendencje do zmyślania na poczekaniu. Nie znoszą zajęć, gdzie są czytane i przyswajane Nauki Duchowe!
ŚUMBHA-ASURA: Demon rakszasowy z Czarnej Loży Sześciu Władców Asztaloka, Ósmej Sfery Astralnego Piekła Zagłady. Podobny w charakterze do Niśumbha, podobnie próbujący pojąć Devi Durga jako małżonkę, uwodziciel niewiast, udający światło i oświecenie, podszywając się pod Śrî Guru i udającym świętość. Eskaluje podobnie chore roszczenia erotyczno-małżeńskie do Guru czy Mistrza Duchowego. W ataku swego szału ogłasza się jako osoba opętana bliźniaczym płomieniem, lub boską połówką Mistrza czy Guru, bierze ślub ze zmarłym Mistrzem – to wszystko są chore opętania przez Śumbha-Asura. Rakszasa Asura, to demon Olbrzym, Gigant, Tytan, a wszystkie przejawiają słodko-podstępny emocjonalizm, subtelne podlizywanie i subtelne, acz destrukcyjne podporządkowanie, to cechy funkcjonowania “przymilnych” demonów udających “świętszych od Boga” aniołków! Śumbha reprezentuje aspekty tak zwanego niższego “oświeconego egotyzmu”, podrabiając rzekomą samorealizację i udając Sabîja-Samādhi, gdy jego wspólnik Niśumbha udaje wyższy aspekt oświecenia i Nirbîja-Samādhi. Oba demony udają i pozorują duchową realizację i oświecenie, pracując jako typowi, fałszywi prorocy i pseudoduchowi liderzy by maksymalnie wiele ludzi wprowadzać na błędną ścieżkę ku zgubie i zatraceniu! Od tych dwóch bestii pochodzą teorie, jakoby demony były tylko wytworami własnego umysłu co pozwala im lepiej opętywać ludzi z zewnątrz i utwierdzać w egotyzmie w ego – błędnie. Śumbha nazywany jest Panem Demonów i określenie Pan, bez żadnego imienia Bóstwa, Boga, generalnie przywołuje tę bestię i powoduje poddanie Panu, ale demonicznej Czarnej Loży. Ludzie będący pod wyraźnym wpływem Czarnej Loży mają upodobania do czerni i czarnej odzieży (!), chociaż wiedząc o tym, potrafią ukryć te skłonności... Sześć demonów Czarnej Loży symbolizuje maksymalnie egoistycznych, sobkowatych ludzi, bardzo ściemnionych też niewiedzą o demonach. Termin Śumbha oznacza “świecący”, “błyszczący” i pokazuje ciemniaków, którzy lubią świecić, błyszczeć i rwą się do władzy, są żądni panowania nad innymi!
TĀRAKA-ASURA: (Tārakāsura): demon udający Kosmiczną Świadomość, spływ kosmicznej inspiracji, wszechwiedzącą mądrość przyniesioną z gwiazd i podobne historie: demonki z Loży Tāraka Asura są tak zwanymi “Błędnymi Gwiazdami”, rozbłyskują jako wiedzący i oświeceni, ale na krótko, bo szybko gasną i zaprzestają duchowej działalności; lubią uchodzić za gwiazdy, być podziwiane i adorowane, a bez tego nie chcą uczyć ani nic robić, bez pochlebstw i adoracji szybko gasną i znikają; demony głoszące własną ścieżkę niezależność, odrywające ludzi od Guru i Wspólnoty, aby ich zagarnąć dla siebie pod pozorem osiągnięcia Kosmicznej Świadomości czy Przekazu z Czwartego Wymiaru lub z Gwiazd od Ufoludków! Taaraka-Asura to demon będący niszczycielem świata, demon niszczący rytualne ofiary religijne, demon potrafiący powodować zaburzenia klimatu i przestawiać pory roku, demon zagrażający nawet Dewom poprzez wielką moc kuszenia i zwodzenia swą pozorną niezniszczalnością. Połączona Moc Śiva i Parvati (Boga i Bogini) z łatwością pokonuje i niszczy demona Tāraka i usuwa jego wpływy z osoby i otoczenia! Tyrania Tārakāsura polega na posyłaniu na świat bardzo wiele “błądzących gwiazd”, które po krótkiej działalności znikają i ludzi maksymalnie w błąd wprowadzają w duchowo-mistycznej dziedzinie. MahaaDeva Śiwa jest jako Król Niebian mocnym lekarstwem na ataki demona Taaraki.
VIGHNA-ASURA: Demon trudności, obstrukcji, ograniczeń, restrykcji, krzywdzenia, uszkodzeń i zabezpieczeń przed urojonymi zagrożeniami. Pomaga tworzyć totalitarne reżimy i sytuacje opresji, krzywdy wobec ludzi Drogi. Jeden z demonów tworzący ze swoimi legionami ucisk i prześladowania Świętym i Dobrym ludziom. Łatwo go pokonać zręcznym, silnym, taktyczno-siłowym uderzeniem. Demon tworzący piekła trudności, restrykcji, niemożności i przeszkód! Osoba która eksponuje niemożności i utrudnia tym funkcjonowanie organizacji duchowej czy religijnej jest owładnięta przez tego demona!
VRTRA-ASURA: demon który atakował Indra Deva, Króla Niebian; powoduje chaos myśli, obawy, wątpliwości, natręctwa, agresję, konflikty, robi wszelkie Vrtti – nieharmonijne myśli i emocje, zgrzyty; Cisza i Spokój Ducha jest dobrym lekarstwem przeciw atakom tego demona, cisza i spokój umysłu, myśli i emocji. Vrtraasura jest demonem atakującym niejako od wewnątrz ze świata astro-mentalnego. Demon Vrtra jest przywódcą legionów diabolicznych istot znanych jako Daityas (Daiteyas), asurów dzieci Diti do których należy między innymi demon Raawana.
DEMONY Z HERMONU
Demonów było wszystkich ponad dwudziestu, a zstąpili na Ardis, szczyt góry Hermon, na której związali się przysięgą, a byli to dowódcy grupy dwustu aniołów, które upadły pod wodzą Szemihaza! Niektóre ze złych duchów mają podwójne imiona lub znani są ich następcy, jeśli niegodziwa dusza naprawiła wyrządzone planecie i całemu życiu zło. Demony wprowadziły zwyczaj okrutnego zabijania i mięsożerstwa, czego nie było wcześniej na ziemi! Jekon, czyli Szemihaza (Szemijaza, Semjase) podsunął zły plan aniołom, zwiódł podwładnych wprowadzając w błąd całą grupę niebiańskich bytów, która przybywała w bardzo dawnych czasach ratować planetę i jej ówczesną ludzkość. Jekon (Ikon) oznacza obraz, wizerumek, odbicie Boga. Duchy te pozbawione powrotu do Niebios zostały uwięzione w astromentalnej sferze Ziemi i są odpowiedzialne za całe zło i zepsucie jakie ma miejsce. Mogą odkupić swoje niecne grzechy jedynie poprzez Służbę Posłańcom Boga i złożenie swego życia w Ofierze tak jak to uczynili wielcy prorocy tacy jak Kriszna czy Jezus będący przykładem ofiarnej walki ze złem i odkupienia chwalebnym czynem swoich grzechów, dzięki czemu mogli powrócić do Niebios zaraz po śmierci. W podobny sposób odkupienia grzechów dokonać mogą i wyzwolić się ze sfery ziemskiej pomniejsze demoniczne istoty należące do całej grupy i wszyscy co ich posłuchali i za nimi podążali w czynieniu zła wojny i wszelkiej niegodziwości. Muszą stanąć do walki przeciwko swoim pobratymcom i odnieść zwycięstwo, pokonać zło za cenę życia w materialnych formach. Demony znane jako Gadra, Asbi, Kasdeja, Penemue, Kesbi, Azaz, Amezarak, Armaros, Baraki, Kokabi, Tabi, Asrad uczynili najwięcej złego ludzkości i stworzeniom otwierając przysłowiową puszkę Pandory! Anioły pozbawione Ochrony El – Boskości stały się upadłymi istotami niebiańskiego pochodzenia – demonami!
SZEMIHAZA(AH) (SZEMIHAZA)
RAMT
KOKAB’
URAKIBA
RAM’E
TAMI’
DANI’
ZEQI’ (EZEKI)
BARQ’ (BARAK)
ASA’
HERMONI (ARMAROS)
MATAR (BATRI’)
ANAN
SATAW’ (ZAKI)
SZMASZI’ (SZAMSZI’, SAMSI)
SACHARI’ (SAHARI’) (SARTA)
TUMMI’
TURI’
JOMI’
JEHADDI (ARAZI’)
AZAZ
AMEZARAK
ASRAD
Jest
to taki starożytny demoniczny, fałszywy Tarot z 22-oma SZĒD
(czortami, demonami) podanymi przez proroka Henocha, gdzie nr 1 jest
pierwszym, centrum, a pozostałe to 22 demony Tarota. Czasem Asrad,
ostatni, nie jest liczony, to nie jest takie istotne. SZĒD
(ASURA), to hebrajskie określenie czortów. Trzeba się
nauczyć jak kuszą i omamiają i jak je efektywnie zwalczać.
Aktualnie podawana liczba głównych diabelskich przywódców
demonicznej Czarnej Loży wynosi 17 i jest liczbą
stałą najważniejszych niewidzialnych bestii. Niektóre z
demonów (asurów) uległy nawróceniu i powróciły
na Niebiosa, a ich imiona wymazano z księgi złych. W istocie
wspomina się ciemną lożę sześciu demonów,
których liczba dodana do 17-tu daje akurat 23
diaboliczne złe duchy szalejące i zwodzące w astromentalnym
Zaświecie!
(1) Wielu nawiedzonych ludzi twierdzi, że ma "spontaniczny", "naturalny" kontakt z Bogiem, ale w rzeczywistości nie chcą ani wykonywać Woli Bożej ani nawet słyszeć o obowiązkach wobec Boga czy Prawie Bożym. Znaczna część takich samorodków rzekomej boskości pielęgnuje awersję i krytykanctwo wobec treści i zasad objawionych świętych pism, chociaż ich nawet nie czytało! Wszyscy oni wchodząc na autentyczną Duchową Ścieżkę ku Bogu Niebios mają wrażenie "urwania kontaktu", "utraty naturalnej więzi ze swoim bogiem" i tym podobne doświadczenia, które są oznaką egzorcyzmu uzdatniającego do rozwoju duchowego. Ludzi najbardziej zaawansowanych w Drogę, oddanych i pełniących Wolę Boga, poświęcających się dla Rozkazu Boga odbierają źle, wręcz wymiotnie i często złośliwie krytykują czy komentują. Omamienie przez demoniczne istoty, które udają Boga lub Anioła i cwanie pozorują wyższą Boską Siłę jest jednym z najczęściej spotykanych rodzajów subtelnego acz mocnego opętania przez złego ducha zwodzącego, opętania wielce szkodliwego bo rujnującego całą duchową drogę człowieka. Często w roli siły zwodzącej występuje LEVI'ATHAN w spolszczeniu pisany jako LEWIATAN, zły duch wodny!
(2) W rzeczywistości wszyscy ci "naturalni samoistnie nieświadomie" rzekomo w "bogu" są w duchu LEVI'ATHAN-a, który daje pewną siłę i moc niby "duchową" pozwalając na bardzo radosne igraszki, swobodę, spontaniczność, ale odcinając od tego co Najistotniejsze, od Guru, Dharmy i Sanghi, od Czystej Więzi z Bogiem Niebios i od pełnienia Świętej Woli Bożej. Awersja do zaangażowanych Ludzi Drogi, odrzucanie potrzeby Guru/h, negowanie Prawa Bożego, ustawiczne ignorowanie Woli Bożej, to subtelne zjawisko, a faktycznie opętani, we władzy Levi'athana (Lewiatana) dokładnie do takowych należą. Cechuje ich charakterystyczna, ponadprzeciętna intuicja praktyczna, jednakże nie mają żadnej Intuicji w wypełnianiu Woli Bożej, stosowania Prawa Bożego, wypełniania Obowiązków wobec Boga. Zwykle osoby owładnięte duchem Levi'athana (Lewiatana) mają bardzo poważne problemy z wykonywaniem praktyk duchowych dawanych jako Lekcje w Inicjacyjnej Szkole Ducha Bożego! Praktykują od przypadku do przypadku, zrywami i porzucają praktykę, gdy jej Moc zaczyna zrywać przywiązania do 'Demona Wód i Morza' bo tak się poetycko go nazywa, a wyczyszcza z tego iluzorycznego złudzenia "spontanicznej boskości". Podobnie wygląda twórczość artystyczna demonicznie opętanych osób, które uważają się za wielkich i wyjątkowych twórców, a w swych dołkach i depresjach nie mogących się zmobilizować do tworzenia albo niszczących lub ukrywających wszystko to co ma jakąś duchową wartość. Lewiatan opętuje bowiem nie tylko tych, którzy myślą o duchowej ścieżce czy religijności, ale wszystkich, którzy są odbiorczy dla niewidzialnych źródeł natchnienia czy inspiracji. Malarstwo pochodzące od inspiracji Lewiatana jak i innych demonów jest zwykle w tonacjach buro-szarych, sinawych, brunatnych, ciemno-czarnych, a każdy czysty kolor tęczowy jest przybrudzony.
(3) Ludzi w owładnięciu Lēvi'athana (Lewiatana) czy Bē'hemotha (w spolszczeniu Behemota), to każdy Guru/h, Człowiek/Anioł Posłany przez Boga Nieba rozpoznaje łatwo i odróżnia, a także współczuje jak ciągle tacy opętańcy produkują wątpliwości przeciw Bogu, Ścieżce i Guru/h czy Sandze (Tirtha), bo w istocie są to napady energii Levi'athana, służące zatrzymaniu osoby w zwodniczej mocy złego demona, która trochę pomaga praktycznie, ale całkowicie odcina od Boga i Duchowej Hierarchii Mistrzów i bardzo często służy przeciwdziałaniu Woli Bożej. Lavi'athan (Lewiatan) i jego morskie, wodne tak zwane smoki głębiny doprowadzają ludzi ostatecznie do izolacji od wszelkich Wspólnot Duchowych, od Guru/h (Mistrza Przewodnika) i do zdziczenia pod pozorem tak zwanej naturalności! Zabawne to opętanie i żałosne zarazem, nieprawdaż? A że Levi'athan (Lewiatan) pojawia się jako trójgłowy lub dziewięciogłowy smok, wąż wodny, wężownik to łatwo oszukuje i udaje przewodnika prowadzącego Ścieżką Duchową, Drogą Bożą, potrafiąc się nawet podszyć pod rzekomo telepatyczny odbiór myśli czy poleceń od fizycznie żyjącego Mistrza Duchowego, na co się pomyleni bez konsultacji z takim Mistrzem ochoczo powołują. Demon czerpie przy tym energię ze swej ofiary tak oszukiwanej pozbawiając ją siły i ochoty do robienia wymaganych przez Guru/h praktyk duchowych! Z czasem jako cecha charakterystyczna widoczny jest rozdźwięk pomiędzy nauką głoszoną przez Mistrza Duchowego, a opiniami wygłaszanymi poufnie czy prywatnie przez zwiedzioną i opętaną osobę, która swych rzekomo telepatycznych odbiorów nie konsultuje z Mistrzem w werbalny sposób! Osoba zwiedziona przez opętanie Lewiatana często powołuje się na autorytet żyjącego Mistrza dla poparcia swoich błędnych i pomylonych teorii i wygłaszanych przekazów, a także wmawia nowicjuszom, że ich duchowo prowadzi bo jest jednym z Mistrzem, a w rzeczywistości nie skierowuje koncentracji uczniów na Mistrza tylko na siebie, zatrzymując ich duchowy rozwój i zaślepiając energią Lewiatana! Zwłoki dusz, które opętuje Lewiatan stają się jego i jego legionów pokarmem, tak, że przez kontakt ze zwłokami czy grobem opętańców można narobić sobie kłopotów typu próby opętania przez te złe duchy! Podobnie działa demon znany jako Lechery, który żeruje na energii seksualnej pomylonych osób, które wikłają się w marzenia aby zostać żoną czy mężem jakiegoś wielkiego Mistrza czy Mistrzyni Duchowej lub rozwijają fantazję o ślubie czy posiadaniu potomstwa z jakimś wielkim Mistrzem, czyli Guru/h! Demon najpierw zasila skłonność do seksualnych fantazji ze Świętą Osobą aż do stanu obsesji czy seksualnego obłędu, a potem przejmuje kontrolę nad umysłem tak chorej z pożądania osoby, aby w końcu doprowadzić zwiedzioną przez niezaspokojone chorobliwe pożądanie i seksualne marzenia i sny do porzucenia Boskiego Guru/h i Wspólnoty Inicjowanych! Obłęd seksualnego pożądania Guru/h może być tak silny, że osoba opętana przez zwodnicze legiony demona Lecherego zacznie z całą nienawiścią i złośliwością zwalczać swego dotychczasowego Mistrza Duchowego i całą jego Bracką Wspólnotę!
(4) Duch Levi'athana wspiera podziały, rozłamy i opozycje w strukturach duchowych organizacji i lubi je rozbijać wewnętrznie, szczególnie poprzez ataki na głównych mistrzów czy nauczycieli duchowych boskiej linii przekazu! Levi'athan (Lewiatan) jest władcą ludzi dumnych z siebie, pysznych swoją rzekomą wspaniałością, zarozumiałych i powoduje nadęcie dumą, butą czy arogancją. Levi'athan rządzi tymi, którzy zanim coś poznają już mają wątpliwości i wiedzą lepiej, tych, którzy już wszystko „poznali”, „przerobili”, tych, którzy mają siebie samych za przewodnika, mówiąc, że im żaden Guru/h nie jest potrzebny by ich prowadził Drogą Duchową, uznając sami siebie za „większych”, mądrzejszych, choć w rzeczywistości są zaledwie przemądrzali. Typowe wypowiedzi opętanych przez Levi'athana to: „Ja już nie potrzebuję żadnego Mistrza ani Guru, sam/a dla siebie jestem Mistrzem (Guru)”, „Wyrosłem(łam) już ze wszystkich mistrzów i jestem ponad to”, „Ja już czuję, że jestem bardziej oświecony(-ona) niż mój Mistrz”, „Zrozumiałem(-am), że nie potrzebuję już żadnego Guru ani Mistrza”, „Ja wiem, co jest dla mnie najlepsze”, „Słucham tylko głosu w swoim sercu i nikogo innego”, „Znalazłem już mistrza w sobie i nie potrzebuję nikogo”, „Mistrz jest potrzebny na pewnym etapie, a potem trzeba się odłączyć”. No to życzymy opętanym i zwiedzionym przez takowych wodnych smoków z legionu Lewiatana błogiej refleksji i polecamy duchowe praktyki, praktyki, praktyki, jednoczenie się z Guru/h, Dharmą i Sanghą, czyli z Bogiem Nieba w Trójklejnocie! W rzeczywistości Oświecenie i Wyzwolenie (Kaivalya) to połączenie z Niebiosami, Bogiem i wszystkimi Oświeconymi Istotami, zatem nie ma żadnej możliwości odłączania się od Mistrza czy Guru/h, gdyż takie odłączanie od Guru/h i porzucanie Ścieżki pokazuje kierunek dokładnie przeciwny do wyzwalającego i oświecającego postępu duchowego!
(5) W wedyjskiej, buddyjskiej, hinduskiej czy ogólnie orientalnej tradycji mistyczno-religijnej znamy tego demona jako APASMĀRA-PURUSHA-ASURA. APASMĀRA – to „Wodny Demon” od APA – Woda i MĀRA oznaczającego Zjawę, Demona, Iluzję, Majaki i Złudzenia. PURUSHA to dusza lub duchowa jaźń, wewnętrzna istota. APASMĀRAPURUSHA to nazwa pokazująca istotę wodną, astralną, dającą złudzenie bycia duszą czy jaźnią, istotą wewnętrzną. Właśnie tak zwodniczo działa demon Lewiatan, która to idea demona znana jest w wielu tradycjach mistycznych, duchowych i religijnych, stąd może być uznana za uniwersalną. Apasmāra to demon iluzji wodnej działający przez żywioł wodny organizmu i poprzez świat astralny czy jego wodne emocje, doznania i przeżycia. Apasmāra powoduje rozpływanie świadomości, rozmycie świadomości siebie i duszy; powoduje utopienie i oszukanie duszy (Purusha) w iluzjach, złudzeniach, omamach, fantazjach i różnych błędnych sądach opartych na rzekomo „własnych” odczuciach, przeżyciach czy emocjach. Demon (Asura) Apasmāra odwleka i opóźnia działanie, czyny, powoduje notoryczne spóźnialstwo, a także wodolejstwo, bredzenie, spowalnianie toku wypowiedzi i zwolnienie czynnościowe; uwodzi w snach i wizjach powodując odpadnięcie dusz ludzi od Guru i Sanghi. Apasmâra czyli Lewiatan powoduje nadawanie naukom pism świętych czy wykładom mistrzów zupełnie błędnych i złudnych interpretacji, które w ostateczności przekręcają i wypaczają Sanatana Dharmę, Odwieczną Mądrość i Wiedzę przekazywaną z Mistrza na Ucznia przez tysiąclecia!
(6) Utraty świadomości, drgawki w czasie medytacji, rzucanie się o obrazie podobnym do epilepsji czy histerii, samozapomnienia powodujące zaniedbanie obowiązków pracy i dyscypliny praktyki, 'wycięcia' świadomości i utraty kontaktu z rzeczywistością to uwiedzenie i opętanie typowe dla Apasmārāsura! Demon powoduje utratę równowagi, energii i świadomości w postaci nagłej słabości, utraty sił, czy dla odmiany całodobowej nadaktywności! Apasmāra produkuje dużo emocji (odczuć i wrażeń), których końcowym skutkiem bywa oddzielenie osoby od Sanghi (Tirtha) i Guru/h (Mistrza) pod pozorem własnej ścieżki i podobnych iluzji, złudzeń, gdyż Apasmāra świetnie ściemnia Duszę (Purusha) i swoje impulsy wprowadza pod szyldem sumienia, serca, prawdy czy Boga, albo rzekomego poczucia siebie do świadomości zwiedzonej osoby! Z tego powodu wielu nauczycieli duchowych odrzuca tak zwane astralne i emocjonalne przeżycia, doświadczenia i odczucia jako generalnie błoto, bagno i szlam demona. Lewiatan jak Demon Wodny operuje na emocjach i przeżyciach, na astralnych doświadczeniach, ale najbardziej lubi choćby niewielki ślad dumy, pychy, narcyzmu, pokazania własnej wyższości, ksobności, ekscytowania się sobą, arogancji, wyłączności, poczucia własnej racji czy mocy.
(7) Demon Apasmārapurushāsura może być pokonany, zdeptany jedynie przez moc i potęgę ŚIVA-NATARĀJA, Króla Tancerzy, a ludzie nie lubiący tak zwanego Tańca Szamańskiego, Wielbienia Boga Rytualnym Tańcem są uwiedzeni przez energie tego demona, wyjątkowo szkodliwego i destrukcyjnego. Kto twierdzi, że słucha się tylko siebie, swoich odczuć, przeżyć, sennych widziadeł, nie konsultuje się z żyjącym Mistrzem-Przewodnikiem, nie poddaje superwizji (nadzorowi) innych nauczycieli i starszych Uczniów Sanghi, ten jest opętany przez demona Apasmāra, który rozbija dyscyplinę Praktyki, uczestnictwa w Czillach (Grupowych Praktykach Duchowych) czy wypełniania poleceń Nauczyciela, Guru/h i Mistrza. Osoby, które chcą „zastąpić swego Mistrza (Guru/h) bo wiedzą lepiej co trzeba uczyć” to typowe obrazki opętanych przez subtelną acz bardzo zwodzącą siłę Lewiatana i spółki! Opętanie kojarzy się ludziom z jakimś straszliwym horrorem, jednak w rzeczywistości najstraszliwsze demoniczne opętania są bardzo subtelne i przyjemne, a ich głównym celem jest zwiedzenie i pomylenie dusz powracających do stanu Oświecenia i Boskości, tak, aby utknęły w jakiejś bocznej i ślepej uliczce zwanej potocznie własną ścieżką! Māra to typ złego demona iluzji i zwiedzenia atakującego uczniów na drodze do Oświecenia, do Boga, a jego zwodnicze i oszukańcze metody doskonale opisuje tak Buddha jak Zaratuszthra, tak Kriszna jak i Chrystus!
(8) Apasmāra to Asura (Demon, Zło) powodujące iluzję samorealizacji, oświecenia czy wyzwolenia Boskiej Duszy (Purusha, Aatmana). Osoba dokonująca autoproklamacji, obwieszczająca się bez weryfikacji wielu innych Guru/h, posługująca się astralnymi przewodnikami jest zwykle fałszywym prorokiem, fałszerzem przeznaczenia, czyli biblijnym oszustem/tką, na podobieństwo niewiasty Jezebel! Apasmāra to demon kierujący piekielną, pseudoezoteryczną fałszywą ścieżką zwaną potocznie własną ścieżką, gdzie odrzuca się Mistrzów, Śri Guru/h, unika inicjacyjnej Brackiej Wspólnoty, superwizji i rzetelnej praktyki. Bredzenia, fantazyjne głupoty, nawiedzenia, to robota kierowana przez legiony tego Demona zwiedzenia, iluzji, porzucania Mistrza, odpadania od Guru/h. Co więcej w opętaniu przez demony z legionu złych mocy Lewiatana pochodzą takie rzekomo 'boskie inspiracje', aby własnego Mistrza (Guru/h) zabić i wejść na jego miejsce, „pomóc umrzeć bo się Guru/h już dość napracował i namęczył na tym świecie czy wypełnił swoją misję”, namawianie do robienia czarno-magicznych praktyk, aby Mistrz zachorował albo został uwięziony i podobnych bezbożnie czartowskich bredni! Robienie praktyk magicznych na szkodę jakiegokolwiek świętego, mistrza czy guru/h należy do najbardziej ciemnych i podłych dziedzin złej czarnej magii o wyjątkowo złośliwym i bezbożnym charakterze, a osoby które się dopuszczają takich eksperymentów są przez Boskie Prawo skazane na unicestwienie i ich przyszłość z uwagi na zwrot karmiczny jest straszliwa! Moc Boża chroni swoich świętych i posłańców!
(9) Niechaj ta nauka szybko dotrze do Āćarjów i Uczniów, niechaj jest rozpowszechniana w całej Brackiej Wspólnocie, aby ostrzegać przed oszustami i zwiedzionymi fałszywcami, którzy w zaślepieniu podają się za „bardziej rozwiniętych” od Guru/h czy „oświeconych”! W rzeczywistości, ci którzy osiągają Oświecenie pod kierunkiem Mistrza Duchowego, w dalszym życiu i działalności ściśle współpracują z Mistrzem wykonując pracę Aćarji (Apostoła) swego Guru/h, prowadzą Aśramy w linii przekazu swego Guru/h, kierują Wspólnotą Uczniów po Odejściu Mistrza! Ci, którzy odchodzą od Mistrza, porzucają Guru/h i zakładają swoje własne autorskie szkółki rzekomo duchowe są opętanymi pomyleńcami o nadętym ego, niczym więcej! Jak strawisz to co napisane, to podziel się refleksją, bo to trzeba by całą książkę napisać o „błądzących gwiazdach” pseudo-duchowości, które same robią z siebie rzekomych „oświeconych” „powołanych” „Chrystusów”, „Awatarów” czy „łączników z wyższymi światami” mącąc tym ludziom poszukującym w głowach i odwodząc od autentycznych Mistrzów Duchowych i Świętych!
Z Błogosławieństwem, Swāmî Lalitamohan G.K.
Create a free website at Webs.com