transculturele hulpverlening
HOE DOE IK HET?
Murat Erdinc
Heuvel 34
6291 CT Vaals
0622002896
0433900112
erdinc1970@hotmail.com
Er worden door de hulpverleners geen vragen gesteld over de inschatting van emoties bij allochtone patiënten (of cliënten, hoe men de hulpvragers in de GGZ ook wil noemen). Tenslotte zijn er weinig of geen vragen gesteld over de toepasbaarheid van Westers georiënteerde behandelmethoden bij de cliënten.
Het lijkt alsof de hulpverleners hun eigen vaste methoden van diagnostiek en behandeling nog steeds omarmen, maar wél vragen hebben als ze zaken waarnemen die ze niet begrijpen, zoals taboezaken en zaken die met religie en volksgeloof te maken hebben. Dat is op zich begrijpelijk. Hulpverleners neigen ertoe zich aan het hen vertrouwde vast te houden en willen graag verklaringen voor zaken die ze niet begrijpen. De interculturele spreekuurhouder dient dan ook deze onbegrepen zaken aan de hulpverleners uit te leggen. Maar hij kan wellicht minder kritisch zijn over de toepasbaarheid van klinische concepten voor etnische minderheden.
Naar mijn mening is een intercultureel spreekuur dan ook slechts een begin van interculturalisatie in een zorginstelling. Borra, van Dijk en ondergetekende hebben datzelfde getracht te bewerkstelligen met hun boek 'Cultuur, classificatie en Diagnose' ( Borra e.a. 2002). In dat boek zijn van de belangrijkste etnische groeperingen in Nederland, en van twee autochtone groepen, voorbeelden gegeven van etnisch of cultureel gekleurde psychopathologie. Voorbeelden laten hulpverleners nadenken: dat veel zaken heel anders liggen bij cliënten uit andere culturen. Voorbeelden hebben echter ook nadelen: dat hulpverleners denken dat het zo is bij alle cliënten uit die betreffende culturele groep.
In de GGZ is het immers steeds duidelijker dat we in een multiculturele samenleving leven. Weliswaar lijken de politici van de jongste generatie dat te ontkennen, maar de praktijk van alledag wijst anders uit. Dat blijkt wel uit de vele casuïstieken. Als álle diagnostiek en behandeling kritisch bekeken zou worden door een antropoloog of een andere transcultureel deskundige zou waarschijnlijk een veelvoud van de casuïstiek gepresenteerd zijn.
In de individuele cliënt is de complexiteit waar te nemen van de culturele inpassing: er kunnen weinig algemeenheden worden gepresenteerd
deskundigheidsbevordering, personeelsbeleid, en veranderingen in diagnostiek en behandeling. Pas dan is er sprake van voorwaarden voor een goede zorg voor etnische minderheidsgroepen.
Verschillende soorten behandelingen
Nadat de hulpverlener een duidelijk beeld heeft van uw probleem, kan de behandeling beginnen. Samen met u zoeken we naar manieren om uw problemen op te lossen of om er beter mee om te gaan. Soms betrekken we ook familieleden bij de behandeling. Natuurlijk alleen met uw instemming.
Er zijn verschillende behandelingsvormen. Zo kan een behandeling bestaan uit individuele gesprekken met de behandelaar. In andere gevallen neemt uw partner of het hele gezin deel aan de gesprekken. Dit noemen we systeemtherapie. Ook kunt u groepstherapie krijgen, samen met mensen die dezelfde soort problemen hebben. Soms stelt de behandelaar een combinatie van behandelvormen voor.
De gesprekken met de behandelaar kunnen dus op verschillende manieren worden gevoerd. U overlegt samen met de behandelaar wat voor u de beste vorm van behandeling is.