It's okay if I get hurt, as long as I'm doing what is best for the one I love. - i easiLy faLL inLoVe... bUt i haRdLy faLL 0uT of it.. . ='/ and i haTe it!..

gUyZ pRoBLeM b0Ut GuRLzz! :D

-----isang gabi.. usapang lalake..

*sindi ng yosi*

*hithit*

*buga*

Musta na, pare? Ako, okay lang. Eto.
Nagmumuni-muni. Nag-iisip.
Minsan talaga may mga bagay na hindi
ko
maintindihan. Ewan ko ba.

*hinga ng malalim*

Bakit ba ganun pare, ilang beses ko na
pinag-aralan pero lagi na lang
lumalabas na parang kahit 'sang anggulo
mo
tingnan, hindi nagiging
patas para sa mga lalake ang ilang
bagay
pagdating sa pagmamahal.

*tingin sa stars*

Minsan naiisip ko, alam kaya ng mga
babae ang
hirap ng lalake na gumawa ng first move
para
magtapat ng pagmamahal? E yung hirap
na
dinadaanan sa panliligaw at pagsuyo sa
mahal
nya? Ang feeling ng masaktan pag
nabasted?

Malamang-lamang siguro, hindi ano.
Wala naman
yata silang alam sa mga paghihirap
naten e.
Ang alam lang ata nila e mamili,
manakit, at
magsaya. Tingin mo?

*tingin sa malayo*

Lagi naman ganun. Una pa lang, lalake
na ang
naghihirap. Hassle saten ang panliligaw
pero
bago pa yun, kung ano pang diskarte ang
gagawin
naten para masabi naten sa kanila na
mahal natin
sila. Alam kaya nila yun? Mahirap
magsabi na
mahal mo na yung babae, diba? Tapos
liligawan
pa naten. Patutunayan na mahal nga
sila.
Susuyuin to-the-max.

Maghahatid sa bahay, tutulungan,
sasabayan,
pakakainin, pagtyatyagaan, lahat na.
Kulang na
lang e pagsilbihan mo nang walang
sahod.
At ano ang kapalit? Well, depende sa trip
nila.

Oo tol, sa trip lang nila. Wala silang pake
kesehodang mahal natin talaga sila.
Basta ang alam nila, pag di nila tayo
trip,
isang malaking HINDE ang makukuha
naten,
kahit umiyak pa tayo ng dugo o lumuhod
sa mga
asing buu-buo.

Para lang silang namimili ng damit na
di man lang sinusukat bago ayawan.
Kaya kahit mahal na mahal na mahal na
mahal
natin, sorry tayo. Hindi nila alam kung
mahal mo
sila. Kailangan mong maabot ang
kanilang mga
standards o uuwi ka lang na badtrip,
iiling-iling, at minsan, luhaan.

Wala tayong magagawa, marami silang
alibi.
"Hindi pa 'ko ready eh..",
"Sorry pero I think we should just be
friends..",
"Ha? Uhhmm.. nagpapatawa ka ba?
Hahahaha.."
"Better luck next time na lang muna,
okay lang?",
"Give me a decade. Pag-iisipan ko
muna..",
"Para lang kitang kapatid e..", yaddah
yaddah.

Isang
malaking pagsasaklob ng
langit at lupa 'yon para saten.

*kuha ng bote ng beer*

*lagok*

*lunok*

At hindi lang 'yon tol. Sa pre-relationship
stage pa lang yon. Pag
sinagot na nila tayo, satin pa rin ang
hassle.
Tayo daw ang mga
lalake kaya tayo ang hahawak ng
relasyon. Tayo
ang aayos kung may
gulo; tayo ang dapat magpapakabait;
tayo ang
magtatyaga; tayo ang
magiging devoted at faithful; tayo, tayo
tayo.

Sila? Ummm? Teka, isipin ko.

Ayun. Sila ang magsasabi kung anong
oras kayo
dapat magmeet; sila ang
magtetext ng mga mushy at kabalbalang
texts;
sila ang magdedemand
sayo ng kung anu-ano; sila ang
magbabawal; sila
ang magsasabi kung
kelan ka dapat mag-shave, kung kelan ka
pwedeng
tumawag sa bahay
nila, kung kelan sila di dapat bad tripin
dahil
meron sila, at kung
kelan ka korni. Ewan. Ganun ata talaga.

*kuha ng bote ng beer*

*lagok*

*lunok*

Hindi pa yun tapos pare, dahil dapat tayo
ang
bahala kung ano ang
magiging takbo ng relasyon. Pag
maganda, edi
okay. Pag may problema,
kasalanan naten. Haay buhay. Minsan
talaga kung
tutuusin sakit sila
ng ulo. Kaya lang mahal naten kaya di
na natin
iniintindi yun.

*hinga ng malalim*

Pero alam mo tol, feeling ko mas sincere
pa tayo
magmahal sa kanila.
Alam mo yun, iba tayo magmahal e.
Hindi lang
parang laru-laro lang.
Seryoso...
^_^

huh!? comment ko LnG p0!! hmpf! hehehe :)

---> sa MgA b0yz anong mas sincere kau dyan,,, uNg iBa Lng,, huh! dmi kayaNg mga la2king ng Lo2ko LnG ng pa2-asa,, at nam ba2LewaLa LnG pag siLa nah! hmpf! kaya 2maHimik kaU dYan!! heheh :D

Love advice,,

hey , if u want 2 know more bout love, just read dis!

1st topic: Alam nyo girls, hindi masamang sabihin sa isang tao na mahal mo xa. pero xempre mahirap gawinun b'coz u should take d risk kc kapag ganun ang situations, some of dem are irritated kaya umiiwas cla. but 4 me, go 4 it!

Quote for #1 topic: Don't be afraid 2 take d risk of telling someone dat u love him. u'll never know his feelings 4 u unless u try..

2nd topic: Know what? Pareho lng ang boys sa girls. Know y? b'coz ayaw nilang aminin na nagkakagusto dn cla sa girl na nagmamahal sa kanila. 22o yan. Promise!
Quote for #2 topic: Pag may nagmamahal sau, hrap amining nahuhulog ka na sa kanya dba? Na22wa ka pag nandyan sya, pero ayaw mong ipahalata, e pano nlng kung umiwas na xa... d mo dn aamining nasasaktan ka?

3rd topic: Girls, I know kung bakit kau nagmamahal ng panibagong tao and I also know dat u really dn't love dat person, nami mis interpret nyo lang ang feelings nyo but d truth is panakip butas nyo lang yun! wag nyong sabhng hnd dahil napagdaanan ko na yan.. ung iba pa nga, binubulgar sa maraming tao or i po post nalang sa internet kc gusto nating mga babae na masaktan ang mahal natin kahit konti lng, RYT?
Quote for #3 topic: Pag nasaktan ka dahil sa pagmamahal, normal lang un dahil ibg sabhn nun, minhal mo sya ng 22o.. pero pag nagmahal ka dahil nasaktan ka, asahan mo, panakip butas mo lng un dahil mahal mo parin ung una..

4th topic: Sometimes, ginagago ka ng mahal mo noh! Una, sasabhn nya na "mahal na kta", den after sometime, sasabhn nya na "as friend lng ung sabi ko". kaya ang lesson d2 ay wag kng aasa at masasaktan ka lng. So gawin mo, ipaglaban mo pero wag kang aasa ng sobra.
Quote for #4 topic: Wala akong pakialam kung hindi mo ko mahal dahil hnd lang naman nagamamahal ang isang tao para sumaya e, kung hindi para ipadama mo na mahal mo sya.

------>So till here nalang.. basta icpin nyo na nauuna ang hirap sa saya kaya kelangan mng tanggapain ang mga masasakit na nangyayari sau, may patutunguhan din yan. tsaka nangyayari lang yang mga bagay na masasakit especially sa love para matuto tau at mabago i2.. Nagdaan na ko dya e, umasa lng dn ako, at nasaktan kaya kau girls, ayoko kng masaktan kaya pinapauhan ko kau.. Ok? kahit d ko kau klala, kung may problems kau especially sa love.. OPEN 4 BOYS AND GIRLS! Bye

pRa sa Mga mArtiR!! ('?') *p-in0seNte p eh. n0h,, heheh*

ano nmn ang pinagkaiba ng MARTIR, sa pagiging great PRETENDER...

kpag martir ka, lahat tinatago mo.. gusto mo cia, pero dahil sa dahilang di mo alam, sa sarili
mo nlng.. para lang umiwas sa mga isyu lalo na kung paborito ng bayan ang kwento ng buhay mo..

nakikita mo cia kasama ng iba, habang ikaw pasimple nlng na lumalayo at kunwari
walang nakita..

xempre, bakit mo pa cla titingnan?.. kung ang nais mo talaga ay ikaw ang nsa ganong
kalagayan...

masakit kc, mdalas imposible... pero ang pagmamahal, hindi matatawag na
pagmamahal kung hindi ka msasaktan..

minsan, ang kung gaano pa cia kasakit, mas lalo mo ciang minamahal...

kahit niloloko ka na at pinapaasa, ikaw isang martir kunwari isang bulag na walang nakita...

madalas hindi raw naaapektuhan, pero pagdating sa bahay, kapag mag-isa na lng, ano
gnagawa mo?

ayan, umiiyak habang wlang nakakakita.. walang nakakaalam...

pag tinatanong ka kung hanggang saan ang kaya mong ibigay, sasabihin mo:

" lahat, lahat ng kaya ko.."

pero pag tinatanong ka na kung ano na ang gagawin mo matapos mong masaktan, e2
ang sagot mo:
"... iyak.. dadaanin ko nlng sa iyak..mwa2la din yan.."

hindi mo alam.. sa bawat luhang pumapatak, lalong dumadagdag sa pagmamahal mo sa
knya...

tanga ka na sa ibang tao.. pero ang tingin mo sa sarili mo isa pa ring henyo..

bakit..

kasi..

sa bawat pagmamahal na binibigay mo, hindi mn ikaw ung nagkukulang..

pero mali pa rin daw un..

magtira daw para sa sarili..

tama nmn.. pero mahirap gawin..

para sa isang taong, puso ang umiiral...

ipaliwanag mo man sa knila, hindi nila un maiintindihan..

dahil hindi nmn sila ung nsa kalagayan mo di ba...

ikaw, na nagmamahal lang, ayan.. tingnan mo mabuti..

umiiyak ng wlang katapusan..

wala nmng pinagkaiba sa pgiging great pretender eh..

ang taong martir AY MAGALING MAGPRETEND..

oo.. expert sila jan..

dahil.. kahit alam nila na hindi nmn sila ang mahal, anong ginagawa nila, ayan, hindi pa rin
natitinag..

hindi nagsasawa..

patuloy pa rin sa pagbibigay..

hanggang sa wala ng mailuha..

hanggang sa maging manhid na..

oo nga nmn..

bakit mo itatago ang nararamdaman mo sa knya di ba?!..

anong nakakahiya?.. eh mahal mo cia..

minsan ang pagiging tanga, wala sa pagiging martir..

ang pagiging tanga, nasa pagiging duwag..

bakit mo itatago ang isang bagay, na khit kelan hindi nmn kasalanan...

magtira para sa sarili, un ang sabi nila..

pero kaya ka nga nagmamahal, dahil mahal mo ang sarili mo at gusto mo lumigaya kasama ng taong mahal mo di ba?..

pero madalas..

kung cno ung nagmamahal ng totoo..

ung pa ung nagdurusa, sa kabila ng lahat ng pagmamahal na kaya nilang ipadama..

wala nmn minsan sa knila ung problema..

minsan nandun na sa taong mahal nila..

na masasabi kong great pretender din..

kc nag-pepretend sila na wala silang nararamdaman..

pareho lang di ba?!... wlang pinagkaiba..

hindi mo alam kung knino ka na maniniwala..

pero sa kabila ng lahat.. hindi mo magawang magalit sa taong mahal mo..

tapos ng ilang minuto, ayan ka na ulit..

obserbahan mo sarili mo..

babalik at babalik ka uli sa knya..

ilang beses mo mang itanggi sa sarili mo,

ikaw yan at wala ng iba..

pero kpag nsasaktan ka na, ano pa rin iniisip mo,

"paano na cia"...

cia.. cia.. puro kapakanan niya.. eh siya ba..
khit minsan inisip ka?.. hindi nmn di ba...

pero asan ka..

ayan, sa kbila ng lahat ng sakit, tumatayo pa rin..

lumalaban.. cge lang ng cge..

hanggat kaya pa...

ganyan magmahal ang martir..

wlang hinihinging kapalit..

walang bakit, paano, cno, dati at kung ano ano pa..

ang meron lang, :

"mahal na mahal kita...."

*edis0n,, nd dadaw,,*

A love meant to last for 30 days

marco: I guess we are the left overs in this
world

mheeshel: I think so...All of my friends have
boyfriends and we are only the 2 persons left
in this world with out any special person in our
life

marco: Yup I don't know what to do

mheeshel: I know! We'll play a game

marco: What game?

mheeshel: i'll be your girl friend for 30 days
and
you will be my boy friend

marco: That's a great plan in fact i don't have
nothing to do much this following weeks...

DAY 1:

They watch their first movie and they both were
touched in the romantic film

DAY 4:

They went to the beach and have a
picnic...marco and mheeshel have their quality
time together

DAY 12:

marco invited mheeshel to a circus and they ride
on a Horror House....mheeshel was scared and
she reached for marco's hand but she touched
someone else's hand and they both laughed...

DAY 15:

They saw a fortune teller down the road and
they asked for their future advice and the
fortune teller said: "My darling, Please don't
waste the time of your life...SPend the rest of
your time together happily" Then tears flow out
from the teller's eyes

DAY 20:

mheeshel invited marco to go to the hill and
they
saw a meteor...mheeshel mumbled something

DAY 28:

They sat on the bus and because of a bumpy
road mheeshel gave her first kiss to marco by
accident

DAY 29:

11:37pm

mheeshel and marco sat in the park where they
first decided to play this game...

marco: I'm tired mheeshel...Do you want any
drinks? I'll buy you one.. I'll just go down the
road

mheeshel: Apple Juice that's all

marco: Wait for me....

20mins later... a stranger approached mheeshel

Stranger: Are you a friend of marco?

mheeshel: Why yes? What happened?

Stranger: A reckless drunken driver ran over
marco and he is critical in the hospital

11:57pm

The doctor went out of the emergency room
and he handed out an apple juice and a letter

Doctor: We found this in marco's pocket

mheeshel reads the letter and it says:

mheeshel, This past few days, i realized you are
a really cute girl and i am really falling for
you..Your cherish smile, your everything, makes
me fall for you when we played this game.....
Before this game would end...I would
like you to be my girl friend for the rest of my
life.... I love you mheeshel....

mheeshel crumples the paper and shouted:

"marco ! i don't want you to die... I love
you...Remember that night when we saw a
meteor, I mumbled something... I mumbled
that I wish we would be together forever and
never end this game. Please don't leave me
marco.... I love you! You cannot do this to me!"

Then the clock strikes 12

Daniel's heart stop pumping

THEN IT WAS THE 30TH DAY

huhu whaaaaaa!

sHeL_16

last man standing

A bus carrying only ugly people crashes into an oncoming truck,
and everyone inside dies.

They then get to meet their maker, and because of the grief they
have experienced; he decides to grant them one wish each, before
they enter Paradise.

They're all lined up, and God asks the first one what the wish is. "I
want to be gorgeous," and so God snaps His fingers, and it is done.

The second one in line hears this and says "I want to be gorgeous too."

Another snap of His fingers and the wish is granted.

This goes on for a while but when God is halfway down the line,
the last guy in line starts laughing.

When there are only ten people left they all still asked for the same thing,and by now the
guy is still rolling on the floor,
laughing his head off.

Finally, God reaches this guy and asks him what his wish will be.

The guy says. laughing hysterically.

"Make 'em all ugly again"

theRe wouLd be a time wHen we haVe to sTop loving s0me1,, not beCauSe

tHat peRson started h8ng uS,, bUt becAuse we f0und 0ut tHat,, they'LL be haPpy if we Let tHem

g0,,

-----> i easiLy faLL iN Love,, but,,, i haRdLy faLL 0ut 0f it,,,

------->paXaway RuLez! hahaha *Me.sHeL

isn't it cUte? mwah!

Read this "HATE letter". It is so funny and creative. This is a loveletter from a boy to a girl....However, the girl's father does not like him and wants them to stop their relationship......and so....the boy wrote this letter to the girl....... He knows that the girl's father will definitely read this letter....

1 "The great love that I have for you
2 is gone, and I find my dislike for you
3 grows every day. When I see you,
4 I do not even like your face;
5 the one thing that I want to do is to
6 look at other girls. I never wanted to
7 marry you. Our last conversation
8 was very boring and has not
9 made me look forward to seeing you again.
10 You think only of yourself.
11 If we were marri ed, I know that I would find
12 life very difficult, and I would have no
13 pleasure in living with you. I have a heart
14 to give, but it is not something that
15 I want to give to you. No one is more
16 foolish and selfish than you, and you are not
17 able to care for me and help me.
18 I sincerely want you to understand that
19 I speak the truth. You will do me a favor
20 if you think this is the end. Do not try
21 to answer this. Your letters are full of
22 things that do not interest me. You have no
23 true love for me. Good-bye! Believe me,
24 I do not care for you. Please do not think that
25 I am still your boyfriend."

So bad!! However, before handing over the letter to the girl....the boy told the girl to "READ BETWEEN THE LINES", meaning-only to read 1.3.5.7 .9.11.13 (Odd Nos.)So.. please try reading it again! It's so smart & sweet.... It is better to laugh about your problems...

--> got dis 1 fr. caNdy,,, mwaH! i'm a teEnTaLkeRs kc eh,,,

i still love you.........

Hi just call me jenny…
Syempre buhay ko kwen2 ko…
I have 1 bestfriend…
His name is jay…
Makulit,masyahin,mahilig sa sports and guess wat!
Wala syang gf!!
Syempre ako nman ang isa sa mga cute,makulit at abnormal nyang friends!!!
Pero sa lahat ng friends nya ako lang ang lagi nyang kasama!!!
Highskul kami!!!3rd yir !!!
Pero lagi kaming magkasama!!!
Para nga kaming mag on eh!!!
Pero ang turingan lng nmin ay parang magkapatid!!!
Tawag ko sa kanya kuya!!!
Tawag nya sa kin ate!!!
Dba swit??!!hehehehe!!!

Syempre pag 3rd yir may prom dba!!
Ganda ko!!!
Pero la me kapartner!!!:-(
C kulit nman wla din!!!
Syempre!!!
Ako lng nman ang gs2 nya kasama!!!
Ewan ko ba!!!
Pero gs2 ko sya ang partner ko sa promnight...
Gabi na!!!my dream day!!!
Nagpunta si kulit sa bahay nmin!!!
Ayyy!!!!ang gwapo!!!
Naka tuxedo!!
Nakakainlove!!!!
Syempre sabi ng nanay ko maganda ako!!!
Nanay eh!!!
Pero d me naniwala!!!
Naku!!!palapit na c kulit!!!
Hinalikan ako sa cheeks!!!
Then binulungan pa ko!!
“ur so beautiful!!”
ahh!!!may second emotion!!!
Flattered ako!!!
Kilig to the max!!!
Nagyaya c mokong na maging partner ko!!!
Syempre ano ba ang gagawin ko!!!
Pakipot muna!!!
Ahh!!! late na tau!!!
Wla na akong magawa!!!
Syempre kmi na ang magpartner!!!
Wow!!nissan!!!
Pero model 1997…
Nay!!!
Pero as I said!!!
Late na kmi!!!
La na tlga me magawa!!!
And gwapo nman ang driver eh!!!
Times passed!!!
Wer in college already!!!
Parehas kmi ng skul!!!
Pero u know wat!!
Cmula pa nung prom night mahal ko na sya!!!
2wing magkikita kmi…
the more na nagugus2han ko sya!!!!
Pero la kong magagawa!!!
D ko lam kung may gs2 sya sa kin!!!
And parang magkapatid lng 2ringan nmin remember?
1 day… busy ako…gumagawa ako ng requirements...
biglang sumulpot si kulit!!!
May binigay na sulat…
And invited me for lunch!!!
Syempre…payag nman ako!!!
pag pasok ko ng classroom…
pak!!!
Basa ung floor!!!
Nadulas ako!!!
Ung requirements basa!!!
Gagawa n nman ako ng bago!!!
Tawagan ko nga sya..
D ako makakasipot sa lunch nmin eh!!!
Ha!!!
CHECK OPERATOR SERVICES!!!!
Patay!!
i remember the sulat!!!
nawawala sa bag ko!!!!
pag tinamaan nga nman ng malas!!!
after 2 days...
hindi nya ako pinapansin...
days...weeks...months...
d ko nman sya magawa puntahan...
iniiwasan nya ko eh!!!
parang akong may sars!!!
ewan ko ba!!!
ganun na lng ba kasama wag makasipot sa lunch???
then...nkita ko sya...may kasama isang girl...
shet!!!cla na!!!ang sakit!!!!
nalaman ko pa sa ibang tao!!!
masakit!!!
d ko alam gagawin ko!!!
wla nman akong karapatan na magalit kc...
anong dahilan??!!
mahal ko sya??!!
nasabi ko ba sa kanya???
hindi!!!
then years passed...
graduate na kami...
i went to our secret hang out....
rooftop...
i saw him...
with the girl...
umiiyak ung girl...
yakap nya...
shet!!!!durog na ang puso ko!!!
ang saket!!!!d ko na kaya!!!
my tears fell...and i ran away...
tamang tma...
may nakasalubong ako na schoolmate...
tinatanong nya kung bkit ako umiiyak...
syempre sgot ko...
d wla 2...
sabi nya buntis daw ung gf ni jay....
shet!!!!magpapakamatay na ata ako!!!!
d ko n tlga kaya!!!
ano ba kasalanan ko??!!
bakit nangyayari2 sa kin 2?!!!
after a week...
pinuntahan ako ni kulit sa bahay...
naks!!!
ang ganda na ng sasakyan!!!
BMW!!!!
naghihintay ung girl sa loob...
hindi na letter inabot nya sa kin...
wedding invitation...
umalis sya kaagad...
at ako...
punta sa kwarto...
nagmumukmuk...
isa pa ako sa mga bridesmaids!!!
this is the day...
the wedding day of my only bestfriend and love...
ang ganda ko syempre!!!
sabi ng nanay ko...
pero wla ng second emotion...
biglang may lumapit sa kin na isang guy...
his a teacher...
he gave me the letter...
the letter ive lost 3 years ago...
he try to find me...
pero ang laki nman ng skul noh!!!
before i opened the letter...
the priest say....
cno 22tol??
syempre deadma ako...
i opened the letter...
its says...

dear jen,

pag pumunta ka bukas sa secret hang out ntin...rooftop...that means u love me too...i love u very
very much.... cmula pa nung magkakilala tayo...pero kung d ka pumunta...i will never mention that topic
again..d ko kc alam kung may nararamdaman ka sa kin....i hope u will come....

love,
jay

then...
the priest announced...
i pronounced u men and wife...
hndi ako maka hinga...
picture taking na...
i cant see that picture...
i feel guilty..
kung d kc ako careless...
iba sana ang naging sitwasyon....
baka ako sana ang bride...
d bridesmaid....
then he hug me so tight...
and he whispered me...
with a teary eye...
" i Still Love U "...

mAh' LyF is fuLL of exciTemeNt,,, Luv u oL!

eNdLesS Love,,

i have this special friend named John.
He was
very sweet and
caring.
He always checked on me and treated me
a 'special' person. Suddenly I
realized,
I was falling for him. On March 14, he
proposed
to
me and we became a
couple.
He remained sweet and loving to me. Every
29th
of the month he would
say, "Cheska, I have to tell you something..."
but
will not continue
it and say
it was nothing. I became curious, was he
about
to
break up with me?
But I
continued to trust him. our graduation is
coming --
on March 14, 4
years later.
I knew that after this night, my family and I
would
be leaving for
the states.
We knew this time would come, and I never
expected it to hurt so
much. But I
have to go and leave him. We promised to
stay
in
touch and never
forget each
other. he gave me a box of chocolates,
flowers,
pictures of us
together and a
locket. and so, I left with memories of John in
my
heart. We always e-
mailed
each other and communicated. I told him
how I
loved life here, I
partied every
Friday with my friends, went shopping...I was
living
the life I
always wished I
had. But I was never able to read John's last
letter
because of my
hectic
schedule. I promised myself to read it when I
found
the time. Then
suddenly, it
stopped (his letters and e-mails). I was
wondering
why he isn't
writing to me
anymore. But I understand maybe he has
work
to
do. He didn't even
greet me on
March 14. After several months still without
communication, I found
time to
read his last letter and it was the most
shocking
moment in my life --

Cheska,

This is my last letter to you. remember when I
was supposed
to tell you
something important but was never able to
do
so?
I wanted to tell you
that
my "moment" (it means death) is March 14,
exactly 1 year later after
you left
and 5 years after I proposed to you. That was
what
the doctor said. I
have this
sickness, I forgot what it was called. All I
know
is
that I'm going
to die
soon. I'm not telling you to come back after
reading this letter, I
just wanted
to let you know that I will always love you and
that
forever you will
be in my
heart. I love you Cheska. Thank you for
changing
me. Thank you for
everything.
Goodbye I'm gonna miss you

Lots of love,
John

I wanted to cry and shout his name. March 14
was 3 months
ago! He died
3 months ago! And I never knew because I
was
so
busy enjoying my life
here when
someone I loved so much was suffering from
an
unidentified sickness.
Up to this
day I still feel guilty, I could have been right
beside
John when he
was ill,
but I was here partying and eating my heart
out.
I
was so guilty. He
died.
John died. Until his last breath he wanted to
be
with me. But I
wasn't there.
I went back to the Philippines and visited his
grave.

In it was written, "To John, who loved Cheska
so much, may he
forever
rest in peace" And he died on March 14.
March
14, when this day
comes, I cry,
laugh, think and feel guilty, this day I feel
mixed
emotions. I hate
myself.
Why do I have to read his last letter when it
was
too late? Why do I
have to
leave anyway? These questions keep going
on
my
mind. But I can do
nothing now.
John is up there. I guess he wanted me to be
happy. I still love
John. And I
miss him so much.

Love advice!!! hehehe :) (cooL) and funny story

Dear anak

Medyo mabagal akong magsulat ngayon dahil
alam kong mabagal kang ring magbasa. Nandito
na kami sa Estados Unidos para bantayan ang
bagong biling bahay ng kapatid mo. Pero hindi ko
maibigay sa iyo ang address dahil dinala ng
dating nakatira ang number para daw hindi na sila
magpapalit ng address. Maganda ang lugar na ito
at malayo sa Manila. Dalawang beses lang
umulan sa linggong ito, tatlong araw noong una at
apat na araw noong pangalawa. Nakakainis lang
ang mga paninda dito katulad nun nabili ko na
shampoo dahil ayaw bumula. Nakasulat
kasi "FOR DRY HAIR" kaya hindi ko binabasa
ang buhok ko pag ginagamit ko. Mamaya ay
ibabalik ko sa Walmart at magrereklamo ako.
Noong isang araw naman ay hindi ako
makapasok sa bahay dahil ayaw bumukas ng
padlock. Nakasulat kasi ay "YALE", eh aba
namalat na ako sa kasisigaw ay hindi pa din
bumubukas. Magrereklamo din ako sa nagbenta
ng bahay, akala nila hindi ko alam na SIGAW ang
tagalog ng "YALE", wise yata ito! Mayroon nga
pala akong nabili na magandang jacket at tiyak
na magugustuhan mo. Ipinadala ko na sa iyo
sa "Federal Express" medyo mahal daw dahil
mabigat ang mga butones kaya ang ginawa ko ay
tinanggal ko na lang ang mga butones at inilagay
ko na lang sa bulsa ng jacket. Ikabit mo na lang
pag dating diyan. Nagpadala rin ako ng tseke
para sa mga nasalanta ng bagyo. Hindi ko na
pinirmahan dahil gusto ko na maging anonymous
donor. Ang kapatid mo palang si Jhun ay may
trabaho na dito, mayroon siyang 500 na tao sa
ilalim niya. Nag- gugupit siya ngayon ng damo sa
memorial park, okey naman ang kita above
minimum ang sahod. Nakapanganak na rin pala
ang ate baby mo, hindi ko pa alam kung babae o
lalake kaya hindi ko pa masasabi na kung ikaw
ay bagong uncle or auntie. Wala na akong
masyadong balita. Sumulat ka na lang ng madalas.

Love,
Papa

p.s. Maglalagay sana ako ng pera, kaya lang ay
naisara ko na ang envelope. Next time na lang
ha.. Grin

20 question

Twenty Questions
Ni Juan Ekis

MGA TAUHAN

Jigs - Fresh grad. Kabarkada ni Yumi. Magtatrabaho bilang researcher sa
isang financial firm

Yumi - Commercial Model. Kabarkada ni Jigs. 2 years ahead kay Jigs.

TAGPO

Gabi. Sa isang kwarto ng isang beach resort. Naglalatag ng kumot si
Jigs sa sahig habang inaayos ni Yumi ang kanyang higaan.

YUMI: Sige na, Jigs. Huwag ka nang magpaka-gentle man. Naaawa ako sa'yo
e. Tabi na tayo sa kama.

JIGS: Hindi, okay lang ako dito.

YUMI: Huwag ka nang maarte. As if naman re-rapin kita no. Malaki naman
itong kama e. Hatiin na lang natin sa gitna.

JIGS: Sure ka?

YUMI: Hindi mo naman siguro ako mamanyakin no?

JIGS: (Matatawa) Okay ka lang?

YUMI: Kung gusto mo, gamitin na lang natin iyang kumot na divider.

JIGS: Good idea.

Isasampay nila ang kumot mula sa kisame para mahati ang kama sa gitna.
Magsesettle down ang dalawa. Ilalabas ni Jigs ang libro niya: Puppy
Love and other Stories ni F. Sionil Jose. Si Yumi naman ay magpapatugtog
ng Japanese Zen Music habang nagsa-zazen.

YUMI: Do you mind?

JIGS: No, go ahead. I'm just reading.

Magsa-zazen si Yumi. Magbabasa si Jigs. Pareho silang di
maka-concentrate. Papatayin ni Yumi ang CD player niya.

YUMI: I can't believe our friends.

JIGS: Oo nga e.

YUMI: Dapat ginagawa nila ito sa mga bagong pasok sa barkada o kaya sa
bagong...ay oo nga pala. Bagong graduate ka. Congrats.

JIGS: Thanks.

YUMI: So what're your plans?

JIGS: Kinukuha akong researcher sa ADB. Kinukuha rin ako ng BPI sa OTP
nila.

YUMI: Wow naman. In demand.

JIGS: Di naman masyado. Who the hell invented this tradition anyway?

YUMI: (Matatawa) You won't believe it.

JIGS: Ikaw?

YUMI: Malay ko ba na mabibiktima rin ako nito balang-araw.

JIGS: So why did you start it?

YUMI: Wala ka pa sa tropa nun e. Freshman ka pa lang siguro noon. Wala
lang. Napagtripan lang namin si Ronald. E may crush siya kay Meg. Noong
unang beses magpunta rito ng barkada, sabi ko, magsimula kami ng
tradition. Ilo-lottery namin ang pangalan ng mga lalaki at ng mga
babae. Kung sino ang mabubunot, silang dalawa ang pagsasamahin sa isang
kwarto sa loob ng tatlong araw. And then, we'll all see what happens. Pero
dinaya namin noon yung kay Ronald at Meg. Puro Ronald at Meg ang mga
pangalan na nakalagay sa lottery.

JIGS: (Tatawa) Ang sama ninyo!

YUMI: Kaya nga nakarma na ako e.

JIGS: So is our case, dinaya? O talagang lottery?

YUMI: (Teasing) Ano sa dalawa ang gusto mo?

JIGS: Feeling ko may nagtrip sakin sa barkada e.

YUMI: Excuse me po, dalawa tayong biktima dito. I don't see any reason
kung bakit tayong dalawa ang sasadyaing biktima this year, unless may
crush ka sa9kin na di ko alam at alam nila (tatawa).

JIGS: Baka ikaw (tatawa).

YUMI: The success rate of this tradition is 100% so far.

JIGS: I was here na the 2nd time. Si Chris at si Cia ang biktima.

YUMI: And last year were Rod and Kay. They're getting married kailan?
Sa June yata.

JIGS: What do you expect? Ikukulong mo ang isang lalaki at isang babae
sa isang kwarto for three days, imposibleng walang mangyari doon!

YUMI: That was exactly my point. (Ngingiti)

JIGS: E kung may madisgrasya?

YUMI: Anong disgrasya?

JIGS: Alam mo na ?yun!

Hahawiin ni Yumi ang divider nilang kumot.

YUMI: Ano? Sex? Pa9no kung magsex sila? Nakakatawa ka naman. Di mo
masabi.

JIGS: Ang alin?

YUMI: Ang sex!

JIGS: Hah!

YUMI: Sige nga sabihin mo nga?

JIGS: Para kang tanga. Tumigil ka nga.

YUMI: Shet, Jigs. Graduate ka na totoy ka pa rin!

JIGS: Excuse me?

YUMI: Sabihin mo nga: Sex! Sex! Sex! Sex!2

JIGS: Para kang bata, Yumi ha.

YUMI: You used to call me ate Yumi when you were in third year.

JIGS: Well, graduate na po ako, ate Yumi.

Tahimik.

JIGS: Hmmm. I wonder if we're gonna last three days.

YUMI: (Teasing) Bakit? Ayaw mo sa'kin?

Di sasagot si Jigs.

YUMI: We're gonna survive this one.

JIGS: What makes you so sure?

YUMI: No offense, Jigs. I honestly find you very attractive pero I've
no time for this. Alam mo naman siguro na kaka'

JIGS: Same here.

YUMI: Same here what? Na you find me attractive o you don't have time
for this? (Matatawa)

Di sasagot si Jigs. Tahimik. Io-on ulit ni Yumi ang CD player at
ipagpapatuloy ang zazen. Itatabi ni Jigs ang libro. Nawalan na siya ng ganang
magbasa. Pupunta siya sa ref. Bubuksan niya ito.

JIGS: Hah! (Sarcastic) Perfect! Red Wine! How very conducive.

YUMI: May chips ba diyan?

JIGS: Sa awa ng Diyos, may tsibog naman.

Papatayin ni Yumi ang CD player. Tatayo siya at kukuha ng chips sa
ibabaw ng ref.

YUMI: Since we're gonna be stuck naman with each other for three days,
might as well make the best out of it di ba? I-enjoy na lang natin.

JIGS: What do you mean?

YUMI: Get the wine, let's have a drink! 50 hours to go na lang and
we're gonna be the first failure of this tradition.

JIGS: Oo nga. (Kukunin ang wine. Maglalagay sa dalawang baso.) When
they chose Cia and Chris, naiintindihan ko pa e. Lalo na sina Rod and Kay.
Kung baga, tinulungan lang natin silang umamin sa isa't isa. Pero us...

YUMI: Weird ng barkada natin no?

JIGS: To our barkada and our weird traditions!

YUMI: To us, the first failure of this tradition!

Magto-toast sila at iinom.

JIGS: Sige, ate Yumi. Let's make our stay here more interesting...

YUMI: What's with the ate?

JIGS: Fine...

Bubuksan ni Yumi ang chips. Uupo sila pareho sa sahig para
magkwentuhan.

JIGS: Lets play twenty questions.

YUMI: Sige! Ano yon?

JIGS: Each of us will have ten questions each. Tatanungin kita,
tatanungin mo ako, mga gusto nating malaman sa isa't isa. Alternate tayo. Pero
the thing here is, you can't ask the question that I already asked.

YUMI: That's pretty interesting.

JIGS: At bawal magsinungaling.

YUMI: Fair enough. Pero whatever is said inside this room remains in
the room. Ok?

JIGS: Of course. You wanna start?

YUMI: No. I want to ask the last question. (Ngingiti at kikindatan si
Jigs)

JIGS: Smart move. Game. First question: Ano ang greatest frustration mo
sa buhay?

YUMI: Nge. Ang korni naman ng tanong mo. Walang ka-challenge-challenge.
Ask me something na mag-iisip naman ako.

JIGS: Simula pa lang e.

YUMI: Sige. Ano nga ba...?

JIGS: Akala ko ba walang ka-challenge-challenge?

YUMI: Wag kang maingay, nag-iisip ako...I'm a frustrated ballet dancer.

JIGS: Talaga?

YUMI: I took lessons when I was six pero umayaw ako. Wala kasi akong
disiplina e. Mas gusto kong makipaglaro sa mga kalaro ko. Pero I really
enjoy watching ballet dancers. When I see them dance parati kong naiisip
na sana, ako rin. There! Ang dali naman ng tanong mo. Walang thrill.

JIGS: Appetizer lang. Yari ka sa9kin mamaya.

YUMI: We'll see. Ako naman: Did you ever have doubts about your
sexuality? I mean, kahit minsan ba, naisip mo na bakla ka?

JIGS: Never.

YUMI: Bilis ng sagot a.

JIGS: Coz I never entertained the idea.

YUMI: Homophobe ka ba?

JIGS: Alternate tayo sa tanungan, di ba?

YUMI: So, not once? Kahit konti? Kahit what if lang?

JIGS: I'm straight, okay?

YUMI: I'm not asking if you're gay or not. I'm asking kung...

JIGS: Never nga.

YUMI: We all thought na you were gay. Well at least nung first few
months mo sa tropa before you introduced your girlfriend to us.

JIGS: What?! You thought I was gay?!

YUMI: E pano kasi, masyado kang mabait. Ang pogi-pogi mo, pero parang
allergic ka sa mga babae. Over ang pagiging gentleman mo. Too good to be
true. You have a good body, it seems that you work out pero iniisip
namin front mo lang yun. Kadalasan kasi front ng mga bakla ang pagiging
maganda ng katawan nila at pagiging sporty...

Tatawa lang si Jigs.

YUMI: So we thought it's either that or you were planning to become a
priest.

JIGS: What?!

YUMI: Well, you were always this goody-goody person. Pumupunta ka sa
chapel. Nangungumpisal, nagsisimba...

JIGS: The way you said it, parang equivalent ang dalawa a.

YUMI: Of course not. I didnt mean that!

JIGS: I take my faith seriously. That doesnt make me gay!

YUMI: So you did want to become a priest...

JIGS: Hindi rin. Actually, I always wanted to raise a family...and be a
father.

Tahimik.

YUMI: So you're not gay.

JIGS: No.

YUMI: You never...

JIGS: Ilang beses ka ba ipinanganak? Kulit mo e. Its my turn.

YUMI: Homophobe ka no?

JIGS: Hindi kaya!

YUMI: Whatever...

JIGS: Ako na, daya mo naman e.

YUMI: Okay, okay. Shoot me.

JIGS: How do you see yourself five years from now?

YUMI: You expect to win this game? Ang kokorni ng mga tanong mo e.

JIGS: The object of this game is not to win.

YUMI: E ano pa ba?

JIGS: To get to know the other person.

YUMI: Sure. Basta ako, I will win this game. Walang thrill ang isang
game kung walang nananalo.

JIGS: Sagot.

YUMI: May time limit ba ?to? (Tatawa) Wine pa nga.

JIGS: Sabi nga nila: in vino veritas.

Magsasalin si Jigs ng wine.

YUMI: Masarap ang wine, ha? Saan kaya nabili ito? (Iinom) To answer
your question, either maging entrepreneur ako, magsisimula ako ng sarili
kong botique or bar, o kaya, magiging artista ako sa pelikula.

JIGS: Not bad.

YUMI: Pero mukhang malabo yung stint ko sa movies. Tough ang
competition e. Saka mahina ang manager ko. Panay hosting at pictorials ang
nakukuhang raket para sa akin. Papalitan ko na nga e. Pag nakaipon ako, baka
magtayo na lang ako ng botique.

JIGS: (Magbibiro) Ayaw mo mag-bold?

YUMI: Yuck!

JIGS: Lahat ng gustong mag-artista doon dumadaan.

YUMI: May talent naman ako kahit papano a!

JIGS: Lahat naman ng bold star may talent a! Sa dibdib! (Tatawa)

YUMI: (Hahampasin ng unan si Jigs) Bastos ka talaga! Akala ko
goody-goody ka...Hindi ko papatulan ang pagbobold kahit ano9ng mangyari no!
Kahit ganito ako, may respeto pa rin naman ako sa sarili ko.

JIGS: Ganito? Ano'ng ganito?

Di sasagutin ni Yumi ang tanong.

YUMI: These producers think all the people want is sex, sex, sex! Kaya
puro basura ang mga pelikula e. Wine pa nga!

JIGS: (Magsasalin ng wine) Bakit naman botique?

YUMI: Hoy madaya ka na ha? Hindi pa ako lasing. Ako nang magtatanong.
Ang korni mo namang magtanong. Bigatan naman natin nang konti...Inom ka
muna.

Iinom si Jigs. Magsasalin siya ng bago.

YUMI: Who was your first crush in the barkada?

Tahimik.

YUMI: Haha! Bingo ka no? Bagal mo naman sumagot.

Iinumin ang wine. Magsasalin ng bago.

JIGS: Lalaki o babae?

Tatawa sila pareho.

YUMI: Dapat may time limit ito e.

Tahimik.

JIGS: Hirap naman ng tanong mo.

YUMI: Iyon nga ang maganda e. Para may thrill. As if naman
ibo-broadcast ko sa barkada kung sino.

JIGS: Wine pa?

YUMI: Di mo pa sinasagot yung tanong ko, nagtatanong ka na!

Magsasalin ng wine si Jigs kay Yumi.

JIGS: Yung crush ko kasi...siyempre, sino pa ba? E di yung
pinakamaganda sa barkada.

YUMI: Nge. Subjective yon no! Para sa9kin ang pinakagwapo si Joel. Sa
babae, si Kay. Para kay Ronald, si Meg...

JIGS: Yung literally na may dating'walang tanung-tanong. Yung kahit
sinong tanungin mo sa tropa, objectively, siya ang isasagot.

YUMI: Jigs, twenty questions ang game natin. Hindi guessing game. C'mon
man. Play your own game. Pano na kung truth or dare to e di pahirapan
na. Dadalawa na nga lang tayo e.

JIGS: Yung commercial model.

Matitigilan si Yumi.

YUMI: Wine pa nga.

Magsasalin si Jigs. Mag-iisip si Yumi. Iinom. Biglang matatawa.

YUMI: (Tumatawa pa rin) Talaga?

JIGS: Sige, pagtawanan ba?

YUMI: You can say it to my face, I wont bite. Bakit hirap na hirap kang
sabihin kung sino? Takot kang ma-reject? Parang tanong lang e...Wine pa
nga!

JIGS: Okay, 1 point ka na...

YUMI: (Ngiti) Gee...thanks. Flattered naman ako. At kailan naman
nangyari ito?

JIGS: Sorry, my turn to ask. (Ngingiti) Who is your crush in the
barkada...NOW?

YUMI: E ginaya mo lang yung tanong ko e.

JIGS: Hinde no. May qualifier ako. Ang sabi ko, NOW. Ang tanong mo,
first crush ko.

YUMI: Korni pa rin. Alam mo, kung basketball to, tambak ka na.

JIGS: Just answer the question.

YUMI: Siyempre wala. I told you, I don9t have time for these stuff.
Kakabreak ko lang di ba?

JIGS: Korni mo namang sumagot.

YUMI: E korni yung tanong e. Pero kung talagang-talagang kailangan kong
sumagot...hmmm...teka...sino nga ba? Sino bang crush material sa
barkada? Wala akong maisip e. Ikaw na lang.

JIGS: Yung seryoso naman.

YUMI: Seryoso ako. Ayaw mo yata e. Sige, iba na lang...

JIGS: E napipilitan ka lang e.

YUMI: Uy! Pano ba yan? MU na tayo? Crush mo ko, crush kita...yiheee
(Tatawa).

JIGS: Dati pa yon no!

YUMI: Ay? Di mo na ko crush? Bakit, na turn-off ka? Ano namang ginawa
ko? Tsk. Tsk.

JIGS: Is that your question na?

YUMI: Oy, hinde! Ito naman...di ba pwedeng mag-follow-up?

Iinom ng wine si Jigs.

YUMI: Fine. Here's a little juicy question: Describe your first kiss.

JIGS: That's not even a question.

YUMI: Arte mo. O: How was your first kiss like?

-->
YUMI: I uhm...!@#$. Hindi ko naman talaga ginusto e. Uhm...Two months
akong delayed...then I took that test. I found out na buntis nga
ako...and Joel found out about Zach (maluha-luha na) and I didnt know what to
say, you know? Maniniwala ba naman sa akin si Joel na naaliw lang ako
kay Zach? Na I didnt really love him? Na wala lang iyon? And so he broke
up with me and...I..uhm...I was afraid and uhm... (Magsisimula siyang
magbreak-down)

JIGS: Its okay...

YUMI: I uhm...hindi ko na alam ang gagawin ko, Joel left me. I wanted
to tell him about the baby to make him come back but I dont think he'd
believe me after the thing with Zach...and...my parents are gonna kill
me if...!@#$. (iiyak)

JIGS: (lalapit kay Yumi para i-console ito) Ssshhh...you dont have to
tell me this if it upsets you...

YUMI: And so I went to a clinic...(hahagulgol) I didnt mean to, Jigs. I
wasnt myself then. And I felt so afraid. So alone...

JIGS: Tahan na. Ssshhh...

Iiyak lang si Yumi kay Jigs. Yayakapin ni Jigs si Yumi.

JIGS: Alam ba to ni Joel?

YUMI: How can I tell him? The only other person na nakakaalam ay yung
duktor sa clinic. God...(iiyak) Oh God...

JIGS: Its alright...

Hihimasin ni Jigs ang likod ni Yumi. Patatahanin niya ito. Matagal
silang nakaganito lang.

Matagal na katahimikan.

YUMI: Can you get me my yosi?

Tatayo si Jigs. Pupunta sa may side table sa tabi ng kama. Kukunin ang
Yosi ni Yumi. Magsisindi siya ng isa at iaabot kay Yumi.

YUMI: Thanks...

Matagal na katahimikan.

YUMI: If we were...if we were the last two people on earth, would you
consider doing it with me?

JIGS: Doing what?

YUMI: Alam mo na...

JIGS: Alin? (Teasing ngingiti)

YUMI: !@#$ mo. (Ngingiti)

JIGS: Ngumiti rin.

YUMI: So? Would you?

JIGS: Alin nga? Di mo masabi no? Bakit di mo masabi? (Pagtatawanan si
Yumi) Sabihin mo nga: Sex! Sex! Sex! Sex!

YUMI: Shut up nga!

JIGS: Thats your eight na, ha?

YUMI: I lost count. Answer it.

JIGS: Why not?

Hihithit ng yosi si Yumi. Tahimik. Sasandal si Yumi sa balikat ni Jigs.

JIGS: If you could be something else, what would you be?

YUMI: I dunno...maybe a violin...yeah. Violin siguro.

JIGS: Bakit?

YUMI: I always saw the relationship of a violin and its player as very
intimate. Pag tumutugtog ang violinist, ang nakikita ko at naririnig
ko, he strokes the soul of the instrument and the instrument penetrates
the soul of the player. Para silang nagmi-make love. Di ba? Very sexy,
very intimate, very sublime. Di ba? Pareho silang sincere
sa isat isa. Dahil kung hindi sila sincere, walang music na mabubuo.
The violin surrenders her body to her player, her whole body and her
whole soul, in full trust and sincerity. Di ba, compared to the sound of
the other instruments, ang tunog ng violin parang isang naked woman? A
naked woman in surrender? I want to be a violin. I want to be stroked in
the soul. I want to make sincere music. I want to experience the sound
of love.

Tahimik.

JIGS: Lalim nun ah. (Ngingiti)

YUMI: Pano mo malalamang in-love ka na?

JIGS: Paano? I dont think thers a formula to that. Basta malalaman mo
na lang. I mean, ilang beses lang ba nangyari sa akin yon? Id like to
believe na yun na nga yon...yung kay Krissy...

YUMI: Kwento mo nga...paano mo narealize dati na mahal mo nga si
Krissy?

JIGS: Alam mo nakakatawa...korni actually. Babalik na naman ako sa
pagiging korni nito e. Di ba ayaw mo sa korni.

YUMI: Sige na. Hindi na kita aasarin.

JIGS: I heard bells.

YUMI: Ano?

JIGS: Seryoso. Bigla na lang, habang nag-uusap kami, may narinig na
lang akong bells, tapos music. Ewan ko kung iniimagine ko lang ?yon pero
yun ang nangyari. Nakakatawa nga e. Parang kanta ng Beatles.

YUMI: Seryoso ka ba?

JIGS: O baka naman nagkataon noong oras na yon, may nagkakantahan sa
kung saan sa school. Basta may narinig akong bells. Tapos napangiti ako.
Pagtingin ko sa mata niya, iba na ang nakikita ko. Hindi ko na siya
nakita as kabarkada lang. Biglang parang may magic. Hindi ko ma-explain.
Baduy pero ganun. Tapos I just seized the moment. Umamin ako. A week
later, kami na.

YUMI: Korni nga. (Matatawa)

JIGS: Korni talagang pakinggan. Pero pag nandun ka na. Pag naranasan mo
na, feeling mo, hindi na korni.

Ngingiti si Yumi. Tahimik.

YUMI: Alam mo, may times na parang tunog violin ang boses mo. O lasing
lang ako?

Tahimik.

JIGS: Im into my last question.

Iaangat ni Yumi ang ulo niya.

YUMI: Shoot me. Better make it good.

JIGS: If you were again to be the next victim of this tradition, if you
were to be locked up in this room again...who would you want the next
guy to be?

YUMI: (Mag-iisip) I want someone whom I could talk to... Yung
makukwentuhan ko ng mga sikreto ko. Yung may sense makipag-usap. Yung may laman.
The violin player whod stroke my strings...not even. Yung mapapatunog
niya ang strings ko without even touching them. (Tahimik) Lumuluwag na
ang dila ko...kung anu-ano na ang nasasabi ko. (Ngingiti)

Tititigan lang ni Jigs si Yumi. Tahimik.

YUMI: Siyempre yung masarap kausap.

Tahimik. Hindi makatingin si Yumi.

YUMI: Yung kahit habambuhay wala kaming gawin kundi mag-usap... I think
its better than making love.

Mapapatingin si Yumi kay Jigs.

YUMI: Gosh I want to kiss you so badly.

Matitigilan siya.

YUMI: I cant believe I just said that.

Tahimik. Titignan niya ulit si Jigs.

YUMI: Don't you want to kiss me?

Pause. Titignan siya ni Jigs sa mata.

JIGS: Is that your last question? (Ngingiti si Jigs)

YUMI: Yes.

DILIM.

------->paXaway RuLez! hahaha *Me.sHeL

a SiLeNt LoVe

From the very beginning, girl's family objected strongly on her dating this guy, saying that it has got to do with family background, & that the girl will have to suffer for the rest of her life if she were to be with him.

Due to family's pressure, the couple quarrelled very often. Though the girl loved the guy deeply, she always asked him: "How deep is your love for me?"As the guy is not good with his words, this oftencaused the girl to be very upset.

With that & the family's pressure, the gal often vents her angeron him. As for him.. he only endured it in silence.
After a couple of years, the guy finally graduated & decided to further his studies overseas.

Before leaving, he proposed to the gal: "I'm not very goodwith words. But all I know is that I love you. If you allow me, I will take care of you for the rest of my life. As for your family, I'll try my best to talk them round. Will you marry me?"

The girl agreed, & with the guy's determination, the family finally gave in & agreed to let them get married. So before he left, they got engaged.

The gal went out to the working society, whereas the guy was overseas, continuing his studies. They sent their love through emails & phone calls.Though it was hard, but both never thought of giving up.

One day, while the gal was on her way to work, she was knocked down by a car that lost control. when she woke up, she saw her parents beside her bed. She realized that she was badly injured. Seeing her mum cry, she wanted to comfort her. But she rea! lized that all that could come out of her mouth was just a sigh. she had lost her voice....

The doctor says that the impact on her brain hascaused her to lose her voice. Listening to her parents' comfort, but with nothing coming outfrom her, she broke down. During the stay in hospital, besides silent cry.. it's still just silent cry that accompanied her. Upon reaching home,everything seems to be the same. Except for the ringing tone of the phone which pierced into her heart everytime it rang. She does not wish to let the guy know & not wanting to be a burden to him, she wrote a letter to him saying that she does not wish to wait any longer.

With that, she sent the ring back to him. In return,the guy sent millions & millions of reply and countless phonecalls.. all the gal could do besides crying is still crying.... The parents decided to move away, hoping that she could eventually forget everything & be happy.

With a new environment, the gal learnt sign language & started a new life. Telling herself everyday that she must forget the guy.

One day, her friend came & told her that he's back. She asked her friend not to let him knowwhat happened to her. Since then, there wasn't anymore news of him.

A year has passed & her friend came with an envelope, containing an invitation card for the guy's wedding. The gal was shattered. When she opened the letter, she saw her name on it instead. When she was about to ask her friend what was going on, she saw the guy standing in front of her....

He used sign language to tell her, "I've spent a year to learn sign language. Just to let you know that I've not forgotten our promise. Let me have the chance to be your voice. I Love You." With that, he slipped the ring back into her finger. The gal finally smiled......

> Treat every relationship as if it's the last one, then you'll know how to Give.

> Treat every moment as if it's the last day, then you'll know how to Treasure.

>Treasure what you have right now, or else you may regret on

LoVe HurTs!!

It started nung 1st year highschool ako. Uwian ‘yon. I was walking to our service, dun ako dumaan sa main lobby ng campus namin kasi malapit dun nag-park yung service na sinasakyan ko. Kasabay kong naglalakad si Sharlene that tym, kasi directly outsyd the main lobby pumaparada yung mom nya to pick her up every dismissal.

Sharlene: “Je-anne anong assignment natin?”
Ako: “umm.. meron tayo sa algebra, yung page 21-22 tapos yung sa music magdala ng recorder.” Pausing to think “ano pa b? hmm. Yun lang yata e”
Sharlene: “a ok, thank you”
Ako: “ok lang”

Nag-lakad pa kami ng konte nung nakalabas kami ng door sa lobby, tapos mejo lumayo ng lakad sa’kin si Sharlene. Tumigil siya sa tapat ng passenger syd door ng isang car na color silver [hindi ko na maalala yung model]. Binuksan nya yung door tapos habang pumapasok siya:

Sharlene: “sige je-anne dito na lang ako, eto na kasi yung sasakyan namin e”
Ako: “sige, bye” sabay kaway sakanya.

I waited until their car left, which was ryt after sharlene got in d car. Haaay, alone at last. Medyo nag-lakad ako papunta sa ryt kahit nasa may left naka-park yung service namin. Hehe. Another reason kasi kung bakit dun ako dumadaan ay dahil madalas mag-park dun yung service ng crush ko, hehe. Kapal ng mukha ko noh? Basta kahit masulyapan ko lang siya tuwing uwian, masaya na ko. Hehe.

Alex yung name niya, hindi siya galing sa skul namin ni sharlene. Taga katabing skul siya, it just so happens na may mga kaservs siyang skulmates ko kaya naghihintay sila dun every uwian. All girls kasi yung skul namin e.

Anyway, ayun. Halos everyday ganyan ang ginagawa ko tuwing uwian. Hindi ko siya kinakausap kahit sobrang bumibilis ang heartbeat ko everytym na dadaan ako sa harap ng service nila and I see him. I know what your thinking, “Bakit hindi ko kausapin?” Well, lets just say I didn’t have the guts to do so, pero at least, katext ko naman siya. Masaya na ko dun. Grabe nga ako e, minsan halos everyday ko na siya itext, pero casual lang naman hnd pahalata. Besyds, everybody knew na mahilig talaga ko magtext kaya, wala na siguro kay Alex kung tinitext ko siya palagi. Minsan din naman nauuna siyang magtext e.

Tapos, one day. Siyempre, uwi na sa house. Kakain muna ako para pampagana bago mag-aral [matakaw kasi ako e] tapos ginawa ko na yung homework namin na mag-sulat ng formal theme at sagutan yung algebra book namin. Pagkatapos kong gawin yun, magliligpit na sana ko ng mga gamit ko nang biglang nag-ring yung cellphone ko. Siyempre dahil text addict nga ako, nagmamadali ko namang kinuha yung phone.

Kaso nakakapagtaka, kasi walang name na naka-register dun sa number kaya obviously I didn’t know hu texted me. Sino naman kaya ‘toh? Kaya I immediately opened the message, it said:

: “Lo po, pwede po ba kitang makatext? Nakuha ko yung numbr mo ky Julie, kapatid ako ni Sharlene”
*Ows? May kapatid pala si Sharlene. Teka, bakit kay Julie pa nya kinuha numbr ko? Eengot-engot din pala toh e. hehe*
Nireplyan ko siya: “Anong name mo? Bakit kay Julie mo pa kinuha numbr ko? Hindi na lang kay Sharlene?”
Huh

: “Nico. Kay Julie ko hiningi kc bka kng ano p sbihin ni Shrlene. Dba ikw yung kamukha ni Shaina Magdayao? Diba je-anne name mo?”
Ako: “nyek, isa ka pa. Hnd ko kaya kamuka yun.pero oo Je-anne name ko”

Yun, nag-usap nalang kami hanggang gumabi na. Siguro mga 11 o’clock na when he said he was going to sleep na. ‘Magpapatankad’ pa daw siya. Ayon, simula nun naging magkatext na kami. Kaso madalas inaasar lang niya ko, na hindi na daw ako tatankad kasi daw late na ko matulog, pakialam ba niya? He kept on calling me ‘Shai’ pa, e sinabi na ngang JE-ANNE ang name ko. Palagi pang nang-aasar, ang kulit ko daw.

Anyway, the day after na unang nag-text sakin si Nic [as I call him] Tinanong ko agad si Julie, sa harapan pa nga ng barkada [si Julie, ako, si Sharlene, si Ina]

Ako: “oi, Julie.”
Julie: “baket?”
Ako: “kaw ba nag-bigay ng number ko sa kapatid ni Sharlene?”
Sharelene: “Ows? Hiningi niya number mo?”
Julie: “a, yun ba? Oo ako nag-bigay. *sabay tawa* ang engot nga nun e, hindi na lang kay Sharlene hiningi number mo, e magkasama naman sila sa bahay”
Sharlene: “oo nga naman, ang engot talaga ng kuya ko”
Ako: “ang sama niyo naman”
*pasimple pa, e nung gabi ganun din naman ang inicp, pero somehow yung usapan nila parang nag-pachange ng mind niya na engot si Nic*
Ako: “sabi niya kaya daw kay Julie niya hiningi kasi baka kung ano daw isipin mo[sharlene].”
Ina: “ano ba naman mga palusot niya”
Julie: “oo nga e, *tawa ulit* sabi pa nga niya ‘Julie kilala mo ba yung babaeng kamukha ni Shaina Magdayao?’ napaisip ako nun, akala ko kung sino bigla kong naisip how Alex calls you,*tawa* so sabi ko ‘aa, si Je-anne. Oo kilala ko yun.kada ko yun e. bakit?’ tapos sabi niya ‘pwede kunin number niya? Wala lang’ tapos ayon binigay ko number mo *tawa*”
Ako: “mabait naman e, wait lang. Late reaction toh e, pero kuya mo siya?”
Sharlene: “oo, kuya ko yun. Umm, 3rd year na kasi siya”
Ako: “3rd yr? Aa [tanda na pala niya, hehe.] saan naman ako nun nakita?”
Sharlene: “Siguro tuwing uwian, kasi nandun siya kapag sinusundo ako ni mommy e.”

Days, weeks, months pa nga yata, passed. Magkatext pa rin kami ni Nic, naging comfortable na kong kausap siya, yung tipong parang nag-meet na kami talaga personally tapos magka-skul at level pa. Siguro hindi niyo ma-gets pero basta, it was as if he was my own kuya. Gusto ko siya katext lagi pero once in wyl lang talaga kami magtext. Later on nalaman ko, hindi na pla niya katext any of my clasmeyts or kada. Ako na lang. [hehehe]

Siguro iniisip niyo I’m slowly falling for him. Well, sa totoo lang oo. At napakalaki bang kasalanan ang magka-crush sa kapatid ng kada ko? Hindi naman siguro diba? Pero nag-alangan ako kasi yung bagong salta sa kada may gusto talaga kay Nic, kaya nga madalas sumasama yun kay Sharlene pag-uwian, tipong ginagawa ko, papapansin kay Nic yun tapos para lang masulyapan niya si Nic ihahatd niya si Sharlene sa car nila. Anna yung name niya. [bwct siya at ginagamit pa niya si Sharlene para maging ‘clows’ sila ni Nic] Kaya ayon, ako lang ang may alam na may gusto na ko kay Nic, pinaka-iingatan kong secret yun.

Wala ding may alam na crush ko si Alex, pero nung mga tyms na katext ko si Nic, halos hindi ko na siya tinitext. Oo sa main lobby pa rin daan ko, pero nakasanayan na lang yun at hindi na para sulyapan si Alex. Hindi rin naman ako nagpapapansin kay Nic, kaya hinihintay kong makaalis sila bago ko lumabas at pumunta sa service namin.

Hindi ko na natagalan, nagsususpetsa na ang kada kasi parang umiiwas daw ako kay sharlene at kay anna, lalo na pag-uwian. Tapos parang hinihintay ko daw na wala ng servis kundi yung kanila Alex bago ko lumabas ng campus [hindi yan totoo! nagkakataon lang na mabilis umalis lahat ng service pagka-alis nila Sharlene kaya konti na lang natitira, pero syempre hindi ko pwedeng sabihin sa kanila yan] Kaya, ayon sinabi ko sakanila “crush ko kasi si Alex e” hanep nga reaction ng kada e:

Ina: [kaklase nga pala siya dati ni Alex] “ows? Talaga? Bakit hindi mo sinasabi!?”
*mga kinikilig na ewan e*
Julie: “Je-anne! May gusto ka dun sa anemic na yun?” [maputi kasi si Alex]
Ako: “oi hindi anemic yun ha”
Anna: [epal! Feeling clows, kaso matapang yan e, kaya laking takot ko sakanya] “uuuyyy, pinagtatanggol *tawa*”

Ayan, nalaman ng kada. Pero mabuti na yun, kesa malaman nilang nahulog na ‘ko kay Nic. *No! malaking skandalo! Mapapatay ako ni Anna.* Pagkatapos nilang malaman, lagi na nila kong inaasar, at kumalat na may gusto ko kay Alex. Pero [style ng kada namin toh tuwing kumakalat ang tsismis 2nkol sa’min] deny lang ako ng deny hehe.

Tapos one tym nagka-text nga kami ni Nic

Nic: “Lo, musta na?”
Ako: “buhay pa din naman, kaw? Tumankad ka na ba?. Hehe”
Nic: “nakakatawa, yabang mo dn tlga noh? Hehe. ako? Ok lang dn. Hnd n kta nkkta 2wng cnusndo nmin c sharlene a, noh nangyari sayo?”
*Hinahanap pla niya ko! [hehe] pero kung alam niya lang*
Ako: “wala, mbgal kc ko dse days e, kya nauunahan ako ng pg-als nyo”
Nic: “aa, ganon ba. Ay, alam ko na kung cnong crsh mo. Haha. May nakawrong send kasi sa’kin e. hehe”
*Shet! Ano ba toh? Nlaman b niyang may gs2 ko saknya? Pero hindi e, ako lng pwdng mka wrong snd nun.. oh no, he can’t thnk na si Alex.. NO! mawwla ang lst hopes ko na.. no.. shemay! Bwisit na Anna tlga yan! [bsyds me kc, sya na lng ang ktxt ni Nic, pro dahil un sa sya ang unang nagtetext, napak-flirt e!]*
Ako: “Huh?! Sige nga, sinO? Si Anna naka-wrong snd syo noh?”
Nic: “Si Alex. Haha. Oo, si anna nga, sbi niya kasi may nakita dw xang kmuka ni Alex s CCP e, haha. Ikw ha, hnd mo cnsb”
Ako: “hnd ko kya crush yun! Magpapaniwla dw b ky Anna”
Nic: “hmm, deny ka pa jan. alm ko nmng 22o e. hehe. Aminin mo na”
*nako, sakit nun, kung alm lng nya n matagal ng nawla ung crush ko ky Alex dahil nahulog na ko sknya. Kung alm lng nya gaano kaskit sa’kin yun at kung gaano katotoong hnd ko gsto si Alex*
Ako: “kulit mo tlga! Wala akong gsto dun. Wla tlga. Kaasar naman toh e”
Nic: “napikon, haha. Pikon k tlga noh? haha”

Aftr that I tryd keepng my dstnce, *delikado toh, umiwas n lng ako sknya ska sa kada bago p ko mag-fall lalo for him at bago pa mahalata ng kada.* Tinitext ko lang nun si Nic para singilin siya ng testi sa friendster, hnd p ko gnagwa e. Nahalta yta niya ang pag-iwas ko, basta, nagtext siya:

Nic: “Lo je-anne. Hnd k n ngttxt l8ly a, mzta k n b? don’t worry ggwn n kta ng tsti s frndstr. W8 mo lng. Noh b gngwa mo?”
Hindi ako nag-reply kahit sa loob-loob ko gusto kong kunin yung cellphone at mag-reply sakanya. Pero naisip ko Mas mabuti na toh, iwas gulo. Kaya ko namangtiisin toh. Madali lng limutin toh. Matagal-tagal dn nakalipas bago siya nagtext ulit.
Nic: “hnd k n nag-reply. Bkt? Cguro bc ka, ge nkkis2rbo lng yta ako. Ingat n lng, nagawan n kta ng testi, sna lng mag-reply ka. Hehe, o napipikon k p rn dhil inasar kta ky alex? Ge. Nyt.”
*Shet nmn o! yun p naisip mong dahilan?* Gusto ko ng umiyak nun. Pero sabi ko *Kaya ko yan madali lng limutin yan* pero anothr syd of me ws saying *kung kya mong limutin feelings mo, bkt k umiiws? Hnd nmn solusyon yun. Aminin mo n kc, malay mo he feels the same way pala* Pero pinigilan ko tlga sarili ko.

Nung mga tym n yun na tlgang hindi na ko sumasabay kanila Julie, sa ‘kada’ ang kasama ko na lang lagi si Kaye. Naging close kami agd. We jived, parang kahit that tym lng kmi nagkasama, we trusted each other so much and we really bonded. Hanggang nung tym na we had a Saturday class, practices kasi nun para sa oncoming family day presentation. Anyway, dala namin cellphones namin nun.

Ang init-init nung day na ‘yun, nasa field pa naman kami, grabe. Tapos sobrang naiinip na kaming magkakaklase kasi matagal pa turn namin to practice our dance. Kaya ayun, mga nagdadaldalan kami. Kami naman ni Kaye ang magkausap nun, kasi nga napapadalas ang talks namin. Here’s part of our conversation:

Kaye: “Haaay, ang ini talaga, nakakainip na.”
Ako: “sinabi mo pa”
Kaye: “*in a teasing manner* alam mo sana makapunta si Alex sa family day natin noh? *tawa*”
Ako: “ngye! *nanaas kilay ko sakanya nun at nanlaki mata ko* bakit naman ppnta yun dito noh? Wala nmng kamag-anak yun d2, at wlng mag-iinvyt sknya”
Kaye: “sinong may sabing wala? *tawa*”
Kinuha niya yung cellphone niya tapos nilagay nya sa write new message.
Ako: “Anong gagawin mo??!!!”
Kaye: “E di iimbitahin ko xa!”*tawa*
Ako: “bahala ka nga sa buhay mo, hmph!
Kaye: “oohhh *teasing* tuwa nmn yan kapag pumunta si alex”
*Haaaayyy.. kung alm mo lng, sana si Nic na lng yang iniinvyt mo masaya pa ko. Huh? Teka.. bakit naisip ko nnmn si Nic?? God, this is killing me.. pero kapatid naman niya si Sharlene, pupunta yun..[that put a smyl on my face] ano ba tong iniisip ko?/ * I started hitting myelf wd my fist, lightly on the head

Nakita yata ni kaye na bigla akong nag-smyl, kaya napa-smyl din siya. Akala niya dahil iniinvyt niya si alex sa famly day namin. Pero maya-maya nung binabatukan ko sarili ko

Kaye: “Hoy! Anong ginagawa mo jan? nababaliw ka na noh?”
Ako: “halata bang binabatukan ko sarili ko??!”
Kaye: “alam ko! pero bakit?”
Ako: “a, wala [why am I doing ds in front of her??]”

Mejo nanahimik lang kaming dalawa for a short while. Text lang ng text si kaye kay Alex habang ako. Natatanga nanaman sa pag-iisip kay Nic. *Tinamaan na ba ko talaga sa taong yun?* Sobrang lalim ng pag-iisip ko about my feelings ng biglang:

Kaye: “*sigaw ng parang tuwang-tuwang bata*”
Ako: “para kang baliw alam mo ba yun??*asar na asar* [pano ba naman ang lalim lalim ng iniisip ko tapos biglang ganun]”
Kaye: “tignan mo toh [sabay abot sa’kin ng cellphone niya]

Kinuha ko yung phone niya, tapos nakita kong message pala ni Alex yung pinapakita niya sa’kin, etoh yung nakalagay:

Alex: “sige, try ko makapunta jan sa family day nyo. Kahit panoorin ko lng yung sayaw ng class niyo saka nung grupo ni Je-anne.

May extra performance kasi ako that day e. Pero anyway, nung binabasa ko yun nanlaki mata ko. Si kaye naman obvious na obvious ang pagka-kilig dun.

Ako: “kilig ka nman jan para yun lng”
Kaye: “uuuyy. *tawa* hmph. Akina nga yang fone ko *tawa uli*”

Yung sumunod na words na lumabas sa bibig ko, hindi ko sinasajang lumabas. Basta it just happened na sinabi kong:

“oi, kilala mo ba si nic?”
Kaye: “*nakataas ang kilay*”
*Shet! Wat did I jst say?? Sana hnd mag-suspetsa tong si kay.. please!*
Kaye: “bakit??*nakataas pa rin kilay*”
Ako: “wala lang, o ano? Kilala mo ba?”
Kaye: “siya yung kapatid ni sharlene? Oo, diba crush yun ni anna?*tawa* pero hindi nico nga pala yun diba?”
Ako: “oo siya yun pero nic kasi tawag ko sknya, wala lang. Katext o nakatext mo na ba siya ever?”
Kaye: “Dati, *may look pa rin sa eyes niya na parang may nasesense siya sa mga nasasabi ko* hi hello lang”
*ano ba yan, my heart’s beating so fast, sana hindi toh makahalata*
Ako: “you should text him” God wat did I jst say again?!!!!!!
Kaye: “*nakataas nanaman ang kilay* bakit?”
Ako: “*hinay hinay sa mga salita mo Je-anne* Wala, masaya kausap saka higit sa lahat, ang sarap asarin! *tawa* shet sana hindi halatang im faking this”
Kaye: “a, ganun ba? Sige, ittxt ko. Etoh p ba number niya?” [pinakita niya sa’kin yung number]

Isang glimpse ko palang dun sa number alam ko ng yun yun, pero, doing about d smartest thing I did throughout our conversation. Nagkunwari akong tumingin muna sa phone ko to make sure. Finally may nagawa din akong tama

Ako: “oo, yan nga yun”
Kaye: “Sige, ittxt ko na”

Tapos ayun, tinext na ni Kaye si Nic. Nagulat nga ako sa conversation nila e: [pinapabasa kasi sa’kin ni kaye]

Kaye: “hi! Naaalala mo p b me?üü”
Nic: “umm. Kaye db? Msta k na?”
Singit naman ako.. “kaye naaalala ka, *tawa* kala ko ulyanin na yan e *tawa*”
Kaye: “oo, eto naiinip pro ok lng, u?”
Nic: “ok lng dn, dba may prctce kyo 2day?”
Kaye: “oo, pero mmya p trn nmin, la p kmi gnagwa, kausap ko nga lng si je-anne e. hehe. Naasar n yta kc tinu2kso ky alex”
Singit uli ako.. “tama bang sabihin mo yun sakanya *hnd naman talaga tama db??! Asar e! lalo tuloy iisipin ni Nic na gsto ko si Alex*”

Nic: “ah, hehe. Kausap mo sya? Buti natitiis mong kausapn yng mkult n yn, hehe. Ska no wondr na maasar yan, pikon nmn tlga yn e”
*Ang kapal ng mukha.. pero.. ouch!.. ganyan ba talaga tingin mo sa’kin? Tinitiis ng mga tao sa paligid ko??? Ang sakit nun.. pero je-anne. Control yourself!*
Kaye: “hnd ko nmn tinitiis e, mbait nmn c je-anne a”
Nic: “yun? Mabait? Hnd noh. Ang yabang kya nya, ikw mabait ka, natitiis mo e. ang sweet mo p pinagtatanggol mo sya. Buti k p, hnd 2ld nya”
*shet! Ano??! Headshot toh a. sapol.. ganyan pla tingin mo sa’kin? God I want to cry ryt now.. pro hnd pwde, nobody evn knows I lyk him.. dpt hnd ako affctd.*

Napatingin sa’kin si kaye, nahalata siguro niyang hindi na ko nagsasalita or nagrereact. Grabe, I wanted to cry so much, I felt my eyes fill with tears. Ganon b tlga ko sakanya?

Kaye: “Je-anne, alam mo nama..”
Hnd ko na siya pinatapos mag-salita, I did what I shud do.. at least, what I thought I should, para mapakitang I wasn’t affected and it was nothing.
Ako: “Naks! Kaye, may gusto yan sa’yo *tawa*”
Kaye: “ano?! [haaayyy, buti I was able to turn the table and change the topic] w-w-walang gusto yun sa’kin noh!”

Naramdaman at nakita kong, she was somehow pleased with what I said, and there was something about her expression that made me see na deep insyd, she was hoping what I said was true. Pano ko nalaman?? Believe me, ganun ako e, sa dami ng feelings I keep bottled up inside me, every movement ng taong kausap ko, madalas nakukunan ko ng meaning as to what they really feel.

Ako: “*nanlaki ang mata at nagpilit ng isang malaking smyl* Kaye, don’t tell me, may gusto ka sakanya??!”*tawa* Shet! Sana sabihin niyang hindi totoo, sana magbago yung expression and movements niya. Please prove me wrong kaye

Pero as she moved about, and picked her phone up to reply to Nic.. Bwisit na buhay toh. Kahit io-deny nya at kahit gusto kong paniwalaang mali ang instincts ko.. alam ko, this was one of those tyms na I was correct. She definitely liked Nic

Ako: “hoy, magsalita ka. Aminin mo na kasi”
Kaye: “ee*irritated* tigilan mo ko.”
Ako: “haaayy, halata ko kaya na may gusto ka sakanya, aminin mo na”
As I said those words, bumalik yung luha sa mga mata ko, I wanted to burst into tears again, gusto kong tumakbo, iwanan ang mundo. Sumigaw, basta.
Kaye: “e ano naman sa’yo kung oo?”

*Shet! Sakit nun, kaye bakit mo inamin? Sana nagkamali na lang ako, !@#$ I shouldn’t have asked her to text him. Hindi ko na siguro toh nalaman.* pero etoh nanaman yung isang boses sa ulo ko *Gaga ka nanaman je-anne, bakit ka ba naaapektuhan? Diba usapan limutin mo na yung feelings mo? At tanga ka ba? Bestfriend mo yan? Si kaye yan, you wouldn’t want to hurt her, would you?* sumagot naman yung other voice *syempre ayokong saktan si Kaye, pero what am I supposed to do?* Balik yung isang boses *you’re supposed to do the right thing, kalimutan mo na yung feelings mo, kita modin naman how Nic doesn’t like you diba? He likes Kaye, not you. Stop being selfish and think of Kaye!*

With that nabuo ang mind ko. Alam ko na gagawin ko. Pero God I still wanted to cry so hard. I wanted to scream na nga. Bakit ba ko nagkakaganito?? I quickly grabbed my phone at nagsimulang mag-type ng message

Ako: “wala, uyyy, si Kaye naiinlove na!*tawa na peke!*”
Shet! Why am I even trying kahit na sasabog na puso ko at gusto ko ng umiyak?!
Kaye: “Heh!*smyl*”
Ako: “*hindi ko na tlga kinaya e* Kaye, sige. Aalis muna ko, may naalaa kong gagawin ko dun sa loob na inutos sa’kin ni Ms. Riza”
Kaye: “huh?*taas kilay* sige. Balik ka agad ha?”
Ako: “sige”

I ran into the gradeschool building as quick as I can. Tears started flowing down my cheeks. Bakit ganito? Hindi ko na kaya! Umakyat ako sa top floor at lumabas ako sa balcony nung building. There I sat, crying harder than ever. Nag-iisip ng kung ano ba dapat ang gawin ko. Ayoko na! Sasabog na tong dibdib ko. Pero ano bang magagawa ko? Wala ako sa lugar.

Siguro mga 30 minutes na ‘kong nakaupo sa balcony nung bumukas yung door. Pinunasan ko kaagad yung mata ko with my hands. Ano ba yan o! nakalimutan ko pa panyo ko. Hindi ko alam kung sino yung pumasok, pero nanahimik na langako dun. Sumasakit na yung ulo ko, nahihilo na ko, everything was getting hazy tapos parang bigla akong hiningal. Anong nangyayari sa’kin? Bigla kong umiyak ulit and I don’t exactly remmbr why, may nag-abot ng handkerchief sa’kin, kinuha ko tapos I tried standing up. Na-out of balance ako, and the person who gave me a handkerchief hugged me. The person was speeking but I couldn’t make out the words. Tapos as I looked up, lumaba nanaman sight ko until finally everything was black.

“Je-anne, je-anne. Anong nagyayari sa’yo? Bakit ka nagkakaganyan? Je-anne. Je-anne. Please don’t do this.oh my god. oh my god” said that strange, unfamiliar voice “Je-anne natatakot ako sa’yo, please god don’t let her be sick”

------

“aray!” sabi ko sa sarili ko. Grabe. Mejo masakit yung head ko. Pero teka. Bakit.. Bakit parang naka-higa ako??!

I opened my eyes. “ow!” nakakasilaw naman yung ilaw na yan o. Teka? Ilaw? Sa Balcony? Nung mejo luminaw at nasanay sa lighting yung eyes ko, I realized I was no longer in the balcony. Nakahiga na ko sa bed insyd the school clinic.Paano ko nakarating dito?? I tried to recall walking down the 3 staircases from the balcony to the clinic. Pero, sumakit na ang ulo ko sa kaka-recall I still couldn’t remember. Kahit pag-open nung door sa balcony hindi ko nga maalala.

I looked at my watch. Shet! 2:30 na! Ilang oras na pala kong natutulog dito! Aaaah! May practice pa nga pala! Patayo na ko nun, pero may napansin ako sa tabi ko, nakapatong sa bed. It was a handkerchief, actually, bandana siya na kulay black. Napakunot yung noo ko. Hindi naman akin yan e, puro blue ang bandana ko. I picked it up, mejo basa pa Ginamit ko ba ‘to nung umiyak ako? And with that naalala niya yung nangyari sa balcony before everything became a black void.

May nag-abot sa kanya ng bandanang ‘toh, tapos when she stood up nahihilo na siya. She almost fell to the ground pero someone hugged her. Tapos, ayun, wla na. Nasa clinic na siya. Sino yun? I thougt Classmate ko siguro yun……….Pero hindi e.. Somehow, kahit hindi niya maalala kung sino yun, she had a strong feeling na hindi niya kaklase yun Wala namang mag-babandana na black sakanila e.

Tapos naalala niya yung dream.. [“Je-anne, je-anne. Anong nagyayari sa’yo? Bakit ka nagkakaganyan? Je-anne. Je-anne. Please don’t do this.oh my god. oh my god” said that strange, unfamiliar voice “Je-anne natatakot ako sa’yo, please god don’t let her be sick”]

Panaginip lang ba yun? Pero it seems so real..

“O, gising ka na pala” nagulat ako sa biglang nag-salita na yun. Kaya mejo lumaki yung eyes ko and by instinct, ipinasok ko yung bandana sa pocket ko immediately. When I looked at who the person was.

“Ms. Riza ano pong nangyari sa’kin?” tinanong ko, si Ms. Riza yung school nurse. Siguro she had a clue as to who brought me here

“Haaay, ikaw bata ka. Tigilan mo na kasi ang pag-pasan ng problema ng break-up ng parents mo. It’s not your fault, you shouldn’t depress yourself over that.” Kinuha niya yung thermometer sa may desk and asked me to place it sa armpit ko “Sayang naman ang ganda mo kung lagi kang ganyan…”

Upon hearing those words, naalala ko yung parents ko. Pero right now, the thought of the family problem didn’t make her upset, alam niya na kaya siya umiyak dun ay dahil kay Nic…[Nic: “yun? Mabait? Hnd noh. Ang yabang kya nya, ikw mabait ka, natitiis mo e. ang sweet mo p pinagtatanggol mo sya. Buti k p, hnd 2ld nya”] mejo bumigat nanaman yung feeling niya.. the emotions she felt a few hours ago as she ran to the balcony began to come back again.

“Ms. Riza sino pong nakakita sa’kin sa balcony?” tinanong ko to put away the building up emotions Hindi ako pwedeng umiyak ulit, not now

“Ummm.. hindi ko alam e. Kasi pag-pasok ko dito, nakita na lang kita na nakahiga jan” Hinawakan niya yung hand ko and felt my pulse “Tapos may note sa desk ko”

“Pwede ko po makita yung note?” Ni hindi man lang niya hinintay na dumating si Ms. Riza, he must’ve been in a hurry.. Teka.. bakit ‘he’? am I actually thinking na lalake yun?? Pero bakit? Bakit yun ang iniisip ko?

Etoh yung nasa note:

Nurse, pasensiya na po kasi medyo may gagawin pa po ako. Nakita ko po si Je-anne sa balcony. Umiiyak siya tapos nahimatay kaya dito ko siya dinala. Paki-bantayan po siya. Sorry po kng hindi ko na kayo nahintay. Wag niyo pong pababayaan si Je-anne

Asan yung pangalan? Binali-baliktad ko na yung papel pero wala talagang pangalan.Sino kaya toh? Masyadong concerned….

“O, je-anne. Tulala ka nanaman. Teka, bakit ba masyado kang interesado?” tanong ni Ms. Riza, may gustong Iparating yung boses at mga mata niya

“E kasi miss, gusto kong, mag-‘thank you’ man lang” I said, haaaayyy.. sino kaya talaga yun? Bakit ni hindi nag-iwan ng name? I have to find out.. pero bakit? Why is it so imprtant that I find out? Ewn.. wala akong pakialam. Haaayy.. ”Ms. Riza alis na po ako, wala na naman akong sakit, may practice pa po”

“Ha? Nagmamadali ka ya..” pero bago pa niya natapos yung sasabihin niya, nakalabas na ko ng clinic and I was walking fastly, ang weird dun, parang hindi ako papunta sa field where everybody was. My legs kinda had its own mind that time, basta dire-diretso ko habang iniisip lahat ng nangyari. Si Nic,Kaye, feelings ko, what I should do….. Yung stranger sa balcony

“Je-anne!” sigaw ng isang very familiar voice sa likod ko. “Je-anne! Saan ka pupunta?”

Tumalikod ako and I saw that it was Kaye. Tumatakbo siya towards where I stood in front of the cafeteria “Akala ko ba you’re still in the clinic? Pumunta si Ms. Riza kanina and told us. Alam mo bang nag-aalala na ko? Sabi mo bibillisan mo tapos ganyan tapos ngayon” Dire-diretso yung pag-sasalita niya pero nakita ko yung concern sa eyes ni Kaye, Tama nga si Nic, ang bait niya, sweet, natitiis ako.. hindi katulad ko.. balak ko pa yatang sirain kaligayahan ng bestfriend ko

Natulala siguro ako for a minute or so kasi bigang napatigil si Kaye “Je-anne” tinapik niya ko sa right shoulder “Ok ka lang ba? G-gusto mo bumalik sa clinic?” Ang bait niya, caring sobra, unlike me “hoy! Mag-salita ka naman”

Napapikit ako ng mabilis, I guess I finally came back to earth “ah.. ako? Ok na ko” sabay smile ng malaki Kalimutan mo na yun.. Hindi naman talaga kayo bagay ni Nic, he deserves someone..someone.. like Kaye “ako pa?” I finished.

Kaye sighed “Akala ko hindi e.. Halika na. Punta na tayo dun sa field. Swerte mo hindi pa tayo nabibigyan ng turn” Marami pa namang iba jan e, Nic’s not the last guy, siguro yung guy sa balcony Hinawakan ko yung bandana sa pocket ko “Kaya makakapag-practice ka pa” sabi ni Kaye.

By that time nasa may mga upuan na kami assigned to our class. Umupo na ko dun sa chair ko kanina. Umupo din si Kaye sa tabi ko.

Kaye: “Bakit ka nga ba nasa balcony kanina?” tanong niya
Ako: “Ha? Wala.. nag-isip lang sandali, mag-papahangin sana”
Kaye: “Akala ko ba may pinagawa sa’yo si Ms. Ellen?”
Oo nga pala.. sinabi ko sakanya yun..
Ako: “E natapos ko na.. Napagod ako tapos mainit dito sa fied kaya pumunta muna ako dun.. Mahangin kasi dun e”
Kaye: “Aaaa. E diba nahimatay ka?”sabi niya ng nakataas ang kilay sa’kin
Ako: “And so?” sagot ko ng nakataas din ang kilay Ano bang gusto niyang sabihin?
Kaye: “Hindi, I mean. Kung nahimatay ka. How’d you get to the clinic? E hindi naman lumalabas dun si Ms. Riza kaya she couldn’t have found you”
Sabihin ko kaya sa kanya yung tunkol sa stranger sa balcony??
Ako: “E kasi daw yung isang ate naglilinis sa 4th floor nakita ko na walang malay kaya binaba ako” I better not tell her
Kaye: “Aaaaah.. buti na lang nagkataon. E pwede pa ba kong mag-tanong na one last question?”
Ako: “Ano naman yun?” Please don’t ask that question, wag yung iniisip kong itatanong mo.. Please, wag mong ita…
Kaye: “You fainted due to over depression daw.. E ang saya mo kanina a. akit bigla ka na-depress? Anong dahilan?”
Sabi na nga ba yun yung itatanong niya… Shet! What am I supposed to tell her?.... Kaye kasi nasasaktan ako sa sinabi ni Nic.. Kaye kasi naiinggt ako sa’yo… Kaye kasi IKAW ang mahal ng mahal ko.. Shet I cant say that!..
Ako: Mas mabuti na ‘toh “Kasi naalala ko yung parents ko, Ewan. Biglaan na lang, siguro dahil sa weather” Sinungaling ka talaga Je-anne
Kaye: “aaaa”
Sana hindi siya mag-hinala. Oh, please sana hindi

“First year section 1!..” tunog sa speakers. Finally, at 3:00 kami na ang mag-ppractice, pero malas kasi kami naman ang lalaitin nung mga tinotopak na teachers and perfectionists na sisters

Sayaw yung presentation namin, and as we stood ther in the field. Biglang pinatug-tog yung song namin. Unti-unti akong gumalaw Sana hindi talaga mag-taka si Kaye I let myself move with the music trying to push away all the thoughts na bumabalot sa’kin. Pero ewan, hindi ko maibigay ng buo yung sarili ko sa sayaw like I usually did.

“Je-anne ano ba naman yan?!” sigaw ni Ms. Ellen “Ayusin mo nga yang sayaw mo. You’re supposed to be the leader tapos ganyan ang sayaw mo. Ulitin niyo yan!’

Ako: “Sorry guys,”
Julie: “Ok lang yun”
Sharlene: “Kagagaling mo lang ng clinic and they expect you to do as well as when you’re not sick”
Ina: “ang ewan nila e, mga baliw na kasi yan”

Natawa ko, kahit na hindi ko na gaanong sinasamahan tong ‘kada ko, they still knew how to make me feel better. Naisip ko miss ko na din pala tong si julie, sharlene at ina.

Anna: “Oo nga. Pero magaling ka pa rin kahit na may sakit ka”

Ikaw, ikaw ang hindi ko namiss. Sana wala ka na, san.. Pero habang iniisip ko yung mga feelings ko toward her, yung galit ko saknya dahil sa feelings niya kay Nic at pag-epal sa kada para lang mapalapit sa kapatid ni Nic at kay Nic mismo.. Parang nawala Shet! Siguro ganito rin yung na-feefeel ni Anna, gusto niya si Nic but Nic doesn’t like her back, of al people.. Siguro.. Just maybe.. she’d understand.. understand… me

Tumugtog na uli yung music. Je-anne umayos ka, pag pinaulit uli kayo nakakahiya nanaman kanila Julie. Sumayaw ako, mejo maayos na, pero I knew it wasn’t how I would usually dance Oh, well. At least matino na. Nag-coconcentrate ako nun sa pag-sasayaw ng biglang

Kaye: “Je-anne.. pssst!”
Ako: “Bakit? Nag-sasayaw tayo”
Kaye: “Tingin ka straight in front of Julie, nandun siya”
Shet! Sinong ‘siya’? Si Nic? Oh no.. Don’t let it be Nic, hindi ko kakayanin

I slowly turned my head sa direction ng pwesto ni Julie, and there, in front of her. I saw Alex. Nanlaki mata ko at the sight of him, pero something in me made me look down on the floor at, himala, I danced a lot better. Parang wala akong prblema. Pero I knew very well na a pair of eyes were watching her not so far away.

Napansin yata nila na I was dancing more naturally, parang I wasn’t sick at all. Ang usual na exaggerated way of dancing ko bumalik na.

Ina: “Aaaaa! Je-anne si ano, si ano” *tawa*
Julie: “huh? Sino?”
Kaye: “tingin ka sa harap mo”
Julie: “OMG! *tawa* kaya naman pala tumino sayaw mo Je-anne e”
Hanep, bakit nga ba nagkakaganito ka ha?
Ako: “tumigil na nga kayto. Sumayaw na lang kayo jan at baka masita pa tayo nung mga masusungit na teachers jan”

Ilang bese din kami pinaulit, kasi nga napaka mga perfectionist. Pero from the tijme na dumating si Alex and watched us. I admit, mas tumino ako sa pag-sasayaw. And I gues everyone noticed that kasi

Anna: “uuuyy, si Je-anne. Inspired! *tawa*”
Julie: “Oo nga, *tawa*. Lapitan kaya natin?”
Ako: “Mga sira! Nababaliw na kayo e, lapitan niyo mag-isa”
Ina: “Kungyari ka pa jan, halika papakilala kita (kaklase niya kasi dati si Alex)”
Ako: “May isa pa kong sayaw, kami na mag-ppracitce”
Kaye: “hmph! Sandali lang naman e, lika na. Natutuwa ka naman e”
Kung si Nic yan, kung hindi sinabi ni Nic yung kanina. Kung hindi IKAW kaye ang gusto ni Nic… Siguro natutuwa nga ako ngayon…
Cams “Tigilan niyo na si Je-ann. Kita niyong kagagaling lang ng clinic nyan. Depressed pa yan, kaya nga nahimatay. Halika na, dun na lang tayo sa canteen at kumain na lang tayo”

Cams ikaw ba yan?? Nagulat ako, of all people she was the most likely na gawin yun. Nahalata mo ba? Is it really that easy to see it in my eyes? Bakit mo ginawa yun Cams? Nalito ko nung time na yun, pero I knew she knew nothing kasi

Ako: “Thank you” binulong ko kay Cams as they were walking away papunta ng cafeteria.
Cams: “Ok lang, masiyado ng mabigat yung burden mo with your parents and all, kailangan munang mabawasan yung pressure sa’yo.”
Haaaayyy. Akala ko alam niya..buti na lang..

Ayon. Umalis sila at nag-practice ako ng isa ko pang sasayawin, ang kukulit talaga ng mga sisters. Ang daming beses nila kami pinaulit nung grupo ko, pero nung last practice na namin, hindi ko na nakita si Alex. Haaaaaaayyy..

4:30 na nung natapos yung practice ng grupo ko. Haaay, san kaya ako tatambay? Ayokong pumunta sa cafeteria, Aasarin nanaman nila ko and right now I have to think…. Alam ko na..

A few minutes later nandun na ko saa harap ng piano. The next thing I knew tumutugtog na ‘ko ng isang melody na pumasok na lang bigla sa isip ko. It was like my fingers had their own minds. Habang tinutugtog ko yun I thought of everything that happened the whole day…

Haaaaaayyy.. Ngayon ko kailngan I-decide kung ano ang gagawin ko… I have to make up my stupid my mind.. Hindi naman ako gusto ni Nic, so what’s the use kung magmumuk-mok ako.. mag-mumuka lang akong tanga.. Pero masakit e.. mahirap.. hindi.. hindi.. kaya mo yan Je-anne…. Para kay Kaye.. sa bestfriend mo.. there are millions of guys out there na mas guwapo, matalino, mabait at bagay sa’yo kaysa kay Nic… Pero siya ang gusto ko.. Hindi, si Kaye, si Kaye.. Sila ni Kaye,.. at yun na yun.. wala kang ibang gagawin kundi ang maging happy at supportive sa kanilang dalawa.. Je-anne yun lang angg gagawin mo…….

Ilang ulit kong pinakinggan yan sa isip ko.. parang mga boses na nag-sasagutan. At nung ‘na-kumbise’ ko na sarili ko, sinabayan ko ng pag-hum yung tinutug-tog ko sa piano. Haaaaaaayyy.. Kaya mo yan.. it will be easy.. I paused for a while sa pagtug-tog ng piano. Tumingin ako watch ko and it read 5:15, Shet! Ang tagal ko na pala dito, pero ok lang.. I still wanna play Tugtog uli ako, tears fell down my cheeks.. don't cry... hindi.. eto na ang huli... ngayon ko na lang iiyakan toh.. tapos wala na.. erase.... concentrated siya sa pag-tugtog at pag-sabay sa tugtog ng biglang...

: *pumapalakpak*”Ang ganda ng boses mo.. ang galing mo pang tumugtog”

My eyes widened with surprise..Who could that be??

Sobrang nagulat ako nun. May nakarinig sa’kin.. May tao dito sa music room.. Pero sino?.. sino?Dahil sa sobrang pagka-gulat ko, I totally forgot that I was crying kaya sa katangahan ko. Tumalikod ako to see who the person was with tears on my cheeks. Pero anyway, pag-talikod ko, nanlaki ang mga mata ko sa nakita ko.

Bakit ka nandito?? Akala ko ba umalis ka na? Shet! Narinig mo pa kong kumakanta

Alex: “hi!” sabay smile. Haaayy.. I have to admit, gwapo talaga toh
For a few seconds I just looked at him in surprise.
Ako: “H-h-hello” Bakit ako nauutal??
Biglang nag-bago yung facial expression niya, parang biglang nag-aalala
Alex: “O-o-ok ka lang ba?”

Shemay! Umiiyak nga pala ako! Tumalikod na lang ako ulit to face the piano, How could I have forgotten?? Ang gaga ko talaga! Hindi ako makapag-salita, kasi, I didn’t know what to say. Umupo siya sa tabi ko dun sa upuan sa piano. Oh my God.. Pag-upo niya my heart began to race, kinabahan ako pero I felt…. Happy. Kahit na a few minutes ago ang tinutugtog ko sa piano was a very depressing melody.

Alex: “Alam mo, masamang sinasarili ang problema” Sabay tingin sa’kin, “Maraming tao jan sa tabi-tabi. Pwede kang tulungan.” Tono pa niya parang nag-paparinig
Ako: “Wala toh”sabi ko ng mejo natatawa sa pag-paparinig niya Hindi ko naman pwedeng sabihin sa kanya e
Alex: “Wala,” hinawakan niya yung chin ko and lifted it para nakatingin siya sa eyes ko “e bakit umiiyak ka?”

Nagulat ako sa nakita ko sa mga mata niya. Pero hindi.. hindi.. mali lang ako.. I’m reading his eyes wrong…Kaya hindi na lang ako sumagot.

Alex: “Kung dala ko lang yung panyo ko, ibibigay ko sa’yo” sabi niya with a smile, siguro dahil naramdaman niya yung nararamdaman kong tension.
Ako: “Hindi, meron naman ako e” sabi ko ng mejo napa-smile na din sakanya.

Iniyuko ko na lang uli yung head ko tapos naglabas ako ng panyo at pinunasan ko yung luha sa cheeks ko.. Mejo matagal-tagal din na hindi siya nag-salita or kumibo kaya tumingin ako sakanya. Bakit kaya toh nakatawa? Tapos na-realyz ko Nakatingin siya sa panyo ko.. oh no..
Sa katangahan ko pala, ang nakuha ko sa pocket ko ay yung black bandana Pero teka.. e ano naman.. hindi naman niya alam na hindi akin toh.. kaya.. bakit pa rin siya nakata…. Nako.. this is not happening.. it’s not wat im thinking.. hnd.. pwe….

Alex: “*tawa*”
Ako: “Bakit ka tuma-tawa?” Nalito na kasi ako kaya mejo napataas na kilay ko sakanya.
Alex: “Wala, hindi naman siguro masama diba?” napatingin siya sa’kin “Mahilig ka pala sa black”
Ako: Huh? E ano kung black? Ewan ko sa’yo Alex “Sa totoo lang..” kinuha ko yung isa pang panyo sa bulsa ko “etoh yung akin [kulay blue]” Teka.. why did I say that to ALEX e kay Kaye ni hindi ko inopen yung topic?
Alex: “*naka-smile pa rin* Alam ko.” Ano daw?
Ako: “itong black dun sa nag-dala sa’kin sa cli…. “ nun ko lang narealyz na hindi niya tinanong kung kanino yung black, sinabi niya [“Alam ko”] “Teka, bakit?? Ano?? Alam mo?” Nanlalaki yung mata ko nun, Alam daw niya?
Alex: “Gulat na gulat ka yata a, hindi mo yata naaalala e” sabay tingin sa piano
Ako: “Hindi kita ma-gets” Actually gets ko, pero hindi ko pwedeng paniwalaan hanggat hindi ikaw ang nag-sasabiAlex: “Nako,” mejo parang nag-tatampo yung boses “E akin yang panyo na yan e”

Nanlaki yung mata ko sa sinabi niya [“E akin yang panyo e”] Hindi niya sinabi yun... hindi sakanya toh.. hindi…

Alex: napatingin siya sa’kin at nakita niyang nabigla ako “Hindi mo ba talaga naaalala?” naramdaman ko yung tenderness sa voice niya
Ako: *umiling na lang ako to say no* nawala yata yung boses ko
Alex: “*sigh* Bakit ka ba umiiyak sa balcony kanina?”
Ako: “Kasi yun si Ni” Anong ginagawa ko? Bakit parang gusto kong sabihin sakanya???Nagulat ako sa sarili ko, at tinigil ko yung pag-sasalita ko
Alex: “Si?”
Ako: “wala yun” Bakit ba parang gusto kong sabihin sakanya?
Alex: he shaked his head na parang disappointed or something “si Nic?”
Ano? How??.. shet! Pano?? My eyes grew bigger.
Alex: *natatawa sa’kin* “kanina kasi, nung bago ka mahimatay. Nabanggit mo yung pangalan na ‘yon” Binanggit ko? Shet I don’t remember! “kaya naisip ko baka dahil sa kanya”
Ako: “Hindi ko maalala” yun na lang ang nasabi ko kasi I was shocked. Not only did I find out na si Alex pala yung nag-dala sa’kin sa clinic. Pero narinig pa niya yung sinabi kong Nic. Malay ko kung ano pa sinabi ko bago ko mahimatay.
Alex: “Sino ba si Nic? Inaway ka ba nun? Gusto mo awayin din natin?”
Ang sarap tawanan nung sinabi niya pero, naramdaman ko na parang seryoso tong taong toh a…. shet!.. those eyes and his words.. parang gusto ko sabihin sakanya lahat…
Ako: “hindi, wala.umm” hindi mo pwedeng sabihin sakanya.. “what brought you to the balcony ba? Bakit ka nandito?”
Alex: “e di wg mong sabihin. Ok lang, basta. Pag inaway ka niya aawayin natin siya ha?” sabay smile ang gwapo pala niya talaga up close “*sigh* kasi kami yung may-ari ng service, e diba may pasok kayo kaya susunduin namin yung mga nag-seservice. Tapos gusto ko mag-pahangin, tutugtog sana ng gitara kaya naisipan kong pumunta sa balcony niyo” tingin sa’kin “tapos nakita kita” yung mga mata niya had a concerned look in them
Ako: wala na kong masabi e “nag-gigitara ka?”
Alex: “*nakasmile* gusto mo talagang laging iniiba ang topic noh?” tingin sa’kin. Napyuko lang ako “Pero oo, nag-gigitara ako *sigh*”
Nilabas ko yung papel sa bulsa ko. Yung letter na iniwan niya para kay Ms. Riza
Alex: nagulat yata siya, kasi lumaki yung mata niya “Nabasa mo yan? Bakit nasa’yo?
Ako: “Pinakita kasi sa’kin ni Ms. Riza e *ako naman ang naka-smile* thank you ha”
Alex: “haaayy, nakakahiya. Nabasa mo pa kung gano ko nataranta kanina.” Tinawanan niya sarili niya “nakakakaba ka kasi e. akala ko may nangyari na sa’yo.”
Ako: “e bakit umalis ka kaagad? Kanina ko pa tuloy iniisip sino sumulat nito”
Alex: “Tinawag kasi ko nung driver e, may kailangan daw ayusin kaya kahit nag-aalala na ko. Umalis muna ako, tapos pagbalik ko sa clinic wala ka na, umalis ka na daw. Sabi sakin nung nurse dahil sa over-depression daw kaya ka nawalan ng malay” tumingin siya straight at my eyes “bakit ka ba talaga umiyak?”

Alam kong I shouldn’t tell him Pero yung mga mata niya… parang gusto kong sabihin sakanya.. bumalik yung thoughts ko earlier and tears suddenly flowed from my eyes. Yung sumunod na nangyari. Hindi ko ine-expect

Niyakap ako ni Alex
Alex: “kung ayaw mo sabihin wag. Basta wag kang umiyak” yung boses niya, masyadong.. concerned “kinakabahan ako baka mahimatay ka ulit, dahil sa’kin pa. Stop crying na” mejo natawa ako, I felt really light tapos parang my worries were gone. Siguro natawa ako sa boses niya dahil masyado siyang nag-aalala Pero no one ever cared so much ng walang kapalit at na hindi ko family..... hindi.. wala toh dont' be foolish je-anne.. natakot lng yan dahil nung nahimatay ka bka xa pag-initan.. yun lang yun... pero anothr syd ws saying..alm mong hindi totoo yan.. pro xmpre yung 1st syd ang pinaniwalaal ko..
Ako: “*blushing* thank you” yun lang ang nasabi ko

Natauhan yata siya and I guess he was also surprised by what he did kasi nung binitawan niya ako mejo nanlalaki yung mata niya

Alex: “sorry, na-bigla lang ka..”
Ako: hindi ko na siya pinatapos “ok lang yun, thank you talaga” sabay tingin sa kanya at smile. Inabot ko yung black bandana sa kanya
Alex: kinuha niya yung bandana “bakit mo binibigay sa’kin toh?”
Ako: nagtaka ako why he said that “E sa’yo yan… diba?”
Alex: “oo”
Ako: “ibinabalik ko lang, sa’yo kasi yan e. hindi naman yan akin” mejo na-aasar na kasi ako kasi hindi ko maintindihan
Alex: “o sige, ganito na lang” kinuha niya yung kamay ko “itong panyo na toh, ibibigay ko kay Je-anne, si Je-anne na ang may-ari nito, hindi si Alex, si Je-anne Salazar, hindi si Alex Ramirez” natawa ko sa ginawa niya kaya.
Ako: “kalokohan mo, bakit mo naman toh binibigay sa’kin?”
Alex: “ayan, ngayon ka lang tumawa ng hindi napipilitan” *smile* Oo nga noh, natawa na rin ako “binibigay ko yan sa’yo para maalala mo na pwede mo kong sabihan ng problema, iyakan” tumingin siya sa’kin “kungyari ako yan”
Shet! Yung heartbeat ko bumibilis.. Ano ba toh?
Ako: “*nag-bblush* thank you ulit”*smile* tapos tumingin ako dun sa panyo at kinausap ko “o, panyo. May pangalan ka na daw. Ikaw daw si Alex 2”

Natawa kaming dalawa. Ang gaan ng pakiramdam ko…

Ako: “alex, 6:30 na. Hindi ka pa ba uuwi? Gagabihin ka na”
Alex: “ikaw? Uuwi ka na ba? Hindi naman kasi kita pwedeng iwan dito noh.”
Ako: “E kasi mga 8 pa daw dadating sundo ko dahil nagkaron ng problema. Mauna ka na,”
Alex: “8?! E sobrang late na nun,” tumayo siya tapos hinawakan niya ko sa kamay ko at hinila ako “halika. Ihahatid na lang kita. Nakabalik na naman dito yung sasakyan from taking yung ibang students home”
Ako: “hindi na. Sobra na.” Nakakahiya na kaya na magpahatid “Kaya ko namang mag-hintay dito e”
Alex: “e pano pag may nangyari sa’yo dito? Pag nahimatay ka dito?”
Ako: “hindi na ko hihimatayin, hindi na ko depressed noh”
Alex: “*humarap siya sa’kin* e sino bang may sabing dahil sa depression ka hihimatayin?” tinaasan ko siya ng kilay Anong ibig mong sabihin? “alam kong hindi ka pa kumakain at alam kong gutom ka na, pag nahimatay ka lang sa gutom jan e”
Ako: Oo nga noh.. gutom nga ako.. kalahating araw na kong walang kinakain “hind.ok lang. Hindi ako.”sinungaling!
Alex: “niloloko mo ba ko?” parang galit na yata toh e “basta halika, kakain muna tayo tapos ihahatid na kita”

E ano pa bang magagawa ko? Malakas siya and somehow. Kahit nun lang kami nag-kausap I felt like I’ve known him for so long. Parang sunod lang ako sakanya ng sunod. Ang bait niya kasi at nararamdaman ko yung sincerity niya. Shet! Parang talagang may gusto na ko dito sa Alex na toh..

Nung gabing yun kumain lang kami sa mcdo, nag-kuwentuhan at nagtawanan. I felt so much at ease na kasama siya. After eating tinuro ko sa driver niya kung pano pumunta sa haus namin, tapos ayon hinatid niya na ko.

Ako: “Sige alex, thank you talaga ha”
Alex: “ok lang, anytime. Basta, kung kailangan mo ng kausap. Text ka lang sa’kin”

Pag-pasok ko sa haus nandun dad ko, nagulat siya kasi ang aga ko nakarating 8:30 pa lang nun saka ni hindi pa niya napapaalis driver namin kasi kakaayos yung car. Sabi ko hinatid ako ni Alex, at nung tinanong ng dad ko who he was sinabi ko na friend kong taga ibang school. Hindi na nangulit yung dad ko pero he had a smile when he let me go up to my room. Parang may tumatakbo sa isip niya na kalokohan.

Ako naman pag-akyat ko sa room ko, grabe. Sobrang tuwang-tuwa ako. Nilabas ko na yung mga gamit sa bag ko. Para maayos ko na rin. Tapos nakita ko yung fone ko dun. Wow! Kanina ko pa pala hindi toh ginagamit, nakakapag-taka…hindi nmn akoganon.. usually hawak ko lagi yung fone ko. 8:45 na nun, tapos Ayon may 10 unread messages. 28 missed calls. Yung missed calls puro kaye, nako, patay ako nito ky kaye

Binuksan ko:
1)   5:00, Kaye: Je-anne asan ka na? Nandito kami sa field nila aoui, mga 4:30 ka pa daw umalis dito. Ok ka lang ba?
2)   5:15, Kaye: Je-anne, nag-aalala na kami. Malapi na kaming umalis dito, gumagabi na. Ok ka lng b? je-anne pls. Reply
3)   5:20, Julie: Hoy je-anne! Asan ka na? Natataranta na mga tao dito, pauwi na kami wala ka pa rin. Mag-reply ka naman
4)   5:45, Kaye: Je-anne naka-alis na kami lahat. Asan ka na? Je-anne naman pls. Galit ka ba?
5)   5:45, Cams: Je-anne kung kailangan mo ng kausap nandito lang ako, alam kong may problema ka. Nakita ko si Alex kanina. Hinahanap ka niya [close nga pala si Cams at Alex] nakita ka ba niya? Naka-usap mo siya? Je-anne, mag-ingat ka ha. Baka mahimatay ka ulit, nag-aaalala na si Kaye, sobra. Itetx mo naman siya.
6)   6:30, Kaye: Je-anne sagutin mo naman mga tawag ko, o kaya yung text ko. Nakatawag na ko sa bahay niyo. Wala ka pa daw dun, asan ka ba?
7)   6:50, Cams: Je-anne, pls. Kung walang nang-yari sa’yo mag-reply ka na.
   7:00, Kaye: come on je-anne. Nakaka-asar ka na. I’m worried about you na. You’re still not home
9)   7:20, Kaye: Je-anne last text ko na toh. If you don’t reply hindi na kita kakausapin kahit kailan.
10)   8:10, Kaye: Shet je-anne! Natataranta na ko. I’ve been texting you for 3 hours ni hindi ka man lang nag-rereply. Ok, so kakausapin pa kta pro pls. Replyan mo naman ako.

Shet! Baka akala ng mga toh nahimatay ako.. pro natatawa ako, they’re so hysterical.. hehe.. sama ko noh?.. pero kasi naman kasama ko si Alex nakalimutan ko na may fone pala ako…Kaya ayon, hinawakan ko yung fone ko at nireplyan ko sila: LAHAT SILA etoh lang reply ko:

Sorry late reply ko ha. Kasi namatay yung fone ko sa school. Nandun lang ako sa may balcony kanina. Nag-iisp, pasensya na talaga. Kakadtng ko lng ng haus nd ngayon ko lng ichchrge fone ko. Sorry po ult pro ok lng nmn me.

Nung nasend ko na sakanila yun, pinatong ko na sa desk ko yung fone and I changed na ino pyjamas. Matutulog na lng siguro ako.. Buong time na yun naka-smile ako. Tapos nung pinatay ko na yung ilaw sa room ko my telephone rang.

Ako: “hello?”
Kaye: “Je-anne! Sira ka. Nataranta ko sa’yo. Anung oras na? 9 o’clock na, ngayon ka lang nag-text. Bakit ngayon ka lang nakauwi?”
Ako: “Dami mong sinabi. Ngayon lang ako umuwi dahil nasira yung car, hinintay ko pa sa school”
Kaye: “e bakit hindi ka na lang sumabay samin nila aoui? O kanila cams? Or Julie?”
Ako: “e akala ko naka-uwi na kayo and hindi ko alam na hinahanap niyo ko, basta. Nandito naman na ko sa haus e.”
Kaye: “fine! So ano ginagawa mo? Kaninang nasa cafeteria kami hinahanap ka ni Alex *tawa*”
Je-anne: “matutulog na sana ko kaso tumawag ka, e ano naman kung hinahanap ako?” Wala akong balak sabihin sa’yo yung nangyari…
Kaye: “wooshoo, kungyari ka pa jan. *tawa* nag-kita ba kayo? Kasi nung umalis kami nandun pa car nila sa parking lot. Humiwalay kasi siya sa’min nung nakita naming wala ka sa field e”
Je-anne: Pano kaya niya ko nakita sa music room? “oi sige na. Antok na ko, bukas na lang ok? Tawagan kita pag nagising na ko”
Kaye: “aa, sige, nyt nyt”
Ako: “nyt”

Binaba ko yung fone, honestly ayaw ko lang talaga ikwento sa kanya, kaya kaysa mag-sinungaling nanaman ako. Pinag-paliban ko na muna. Binuksan ko yung lampshade ko at pahiga na ko sa bed nung nag-ring cellphone ko. May message, nung una hindi ko na babasahin kasi baka si Kaye nanaman pero buti n lng pala binasa ko.

Alex: “oi, ok ka lang ba? Kakadating ko lang sa bahay namin”

Ano ba yan. 30minutes ago lang niya ko hinatid e pero nag-reply ako

Ako: “opo ok ako. Kanina lang hinatid mo ko sa bahay namin. Pra nmng may mangyayaring masma sa’kin d2 noh”
Alex: “naninigurado lang. Ma22log knb?
Ako: “hmm. Oo sna”
Alex: “ay, snxa nkkis2rbo pla me”
Ako: “hnd, ok lng. Aftr wt u dd 4 me, slmt”
Alex: “ok lng, la un. Cge 2log kna, bka pumangit k pg nagpuyat ka. Wag na iiyak ha?”
Ako: “opo, cge. Nyt nyt.”
Alex: “gdnyt, sweet dreams”

Tapos natulog na ko ng tuluyan. After that day talagang gumaan na loob ko. Parang wala na kong sakit na nararamdaman. Tinulungan ko pa nga si Nic at Kaye. Kukulitin ko sila. Halata ko naman kasing they have feelings for each other. Si Kaye hinihintay lang na sabihin ni Nic. Si Nic naman, nag-papaka torpe. Kaya ayon kinukulit ko sila.

Samantalang ako naman, nagiging mas close kay Alex. Lalo nga akong inaasar nila Julie saka kumalat na he likes me daw. Ako, hindi naniniwala. Friends lang kami, para ko lang siyang kapatid. Isa pa alam ko nung mga panahong yun na iba pa rin talaga ang nsa puso ko.

After ilang weeks na naging super close talaga kami ni Alex, tapos pakiramdam ko talagang nabura na si Nic. Si Alex na yata yung gusto ko. Shet! I’m falling for him na yata!.

Sila Kaye naman, well. Kinukulit ko pa rin. Pinag-ppair ko pa rin sila ni Nic. It was part of me letting go of him e. Kasi wla nmn taaga mangyayari db? Basta.. pakipot pa kasi yung 2 na yun e

Basta, nung family day na namin hindi nakapunta si Alex kasi busy siya, pero ok lang. He doesn’t have to go naman talaga. Pero si Nic siyempre nandun dahil may kapamilya siya sa school Si sharlene.

Kaye: “Je-anne halika, papakilala daw tayo ni Sharlene kay Nico”
Je-anne: “ayoko nga, ginawa mo pa kong chaperone e ikaw lang naman may gustong makipag-kilala dun sa pangit na yun” o db? Moved on na tlaga ko?
Kaye: “Hay nako, sige na, wag na nga”
Ako: nako “e di wag, lika na, punta na tayo dun sa room. May kukunin ako”

Tapos ayun, pumunta kami sa room to get something. Nag-simula na yung mass and eventually yung games nag-start na rin. I only joined 1 game kya there wasn’t much to do the whole day. Cheer lang ako ng cheer, muka na nga siguro kong ewan.. Tapos palakad-lakad lang me sa campus.

Nung nag-lalakad lakad nga ako nadadaanan ko si Nic at yung barkada mga skulmates nyang nag-attnd sa family day namin. Pero ako, nakayuko lang, as in, parang may gagawin at nag-mamadali para lang masabing yun ang dahilan kaya hindi ka namamansin. Hehehe, ang galing ko talaga.

Ayun, natapos yung games and nag-simula ang program. Hapon na nun, around 5.30. Tapos matagal pa yung turn namin kasi around the end of the presentation yung sa class namin at 2nd to the last yung sa grupo ko. Kaya ayun, tambay-tambay at nood-nood lang kami ni Kaye sa presentations. Naisip ko nga parang walang balak si Kaye na kausapin yun talaga hanggat hindi ako suma-sama. Pero ano ba pake ko? E ayoko din naman harapin e. Baka manigas lang ako sa harap niya at mag-taka siya kung bakit, saka sila naman mag-uusap kaya magiging sagabal lang ako.

Nung mga 6:30 mejo madilim na sa skul, gutom na rin ako nun kaya:

Ako: “Kaye gutom na ko. Kain tayo”
Kaye: “ha? Tinatamad ako tumayo e, hindi pa kc ko gu2m. pasama ka na lng kanila Ina”
Ako: “haay nako! Sige na nga maiwan na muna kita jan.. Ina!”

Nakatalikod na ko nun at tinatawag ko na si Ina para samahan akong kumain sa may food stalls ng biglang:

Kaye: “Je-anne! Ina wag na ako na lang sasama sa kanya”
Ina: “sige, babalik na ko dun”
Ako: “Akala ko ba hindi ka gutom?!”
Kaye: “e, bigla ako nagutom e”
Ako: “sige bilisan na natin, gutom na gutom na ko e”
Kaye: “sandali, sasabay daw sa’tin si Sharlene”
Ako: “o sige, ok lng”
Sharlen: “oi, *smile* lika na”

Ayon, nag-lakad na kami, hawak ako ni Kaye nun sa may braso. Papunta kami sa may food stalls kasi syempre kakain kami. Pero maya-maya napansin kong parang hinihila niya ko sa ibang direction. Nagtaka ko pero naisip ko baka dun lang kami dadaan. Hanggang sa tumigil sa paglalakad si Kaye sa may harapan ng play ground.

Sharlene: “sandali lang, tatawagin ko *sabay alis*”
Ako: “ha? Sinong tatawagin? Bakit tayo tumigil?” parang may mali dito a! ano bang plinaplano ni Kaye?? …….. Shet! Hindi pwedeng..
Kaye: “Basta”
Ako: “wag mong sabihing mag-papaintroduce ka na formally kay Nic? Sabing ayoko sumama e!” tapos nag-simula na kong umalis pero hinawakan niya pa lalo yung braso ko saka kamay.
Kaye: “Je-anne naman e! dito ka lang!” shemay ang lakas niya nun! Hhindi ako naka-alis at napanatili niya ko sa may tabi niya.
Ako: “Kaye naman e! gagawin niyo pa kong ewan”
Kaye: “basta papakilala ka lang naman saka ako e”
Sharlene: “oi, umm. Kaye si Nico, Nico si Kaye” sabay tinuturo yung dalawa. Ako naman nakatalikod, ayoko humarap kasi alam ko muka nanaman akong ewan!
Kaye: “Hi *smile*”
Nic: “hi” ewan ko ano expression niya kasi hindi nga talaga ko humarap at hindi rin ako nag-pakilala.

Nabitawan ni Kaye yung kamay ko nun, at dahil gabi na at mejo maraming tao alam kong hindi nila mahahalata na nawala na pala ko, kaya ayon. Umalis ako at pumunta na lang sa food stalls.

Kagagahan ko talaga noh?Pero bakit hindi ka makatingin kanina?.. e, ewan! Basta kakain na lang ako!. And with that kumain na lang ako. Tapos bumalik ako sa seats namin. Nakita ko nandun na si Kaye at si Sharlene. Buti wala si Nic sa tabi-tabi kundi cguro bumalik ako dun sa may food stalls or humanap ng ibang seats. Ewan ko bakit pero I don’t wanna be around him. Siguro kasi I HAD feelings for him.

Kaye: “o san ka galing?”
Ako: “Kumain! Dapat naman talaga kakain tayo diba?” mejo asar pa yung tone ko. Actually, asar talaga!
Kaye: “e kasi naman e, ang kulit mo. Tapos naisama nga kita hindi ka naman nagpa-kilala o tumingin man lang”
Ako: “ako pa sinisi mo e sinabing ayokong magpa-kilala dun”
Ms. Riza: “1st year kayo na sunod mag-ready na kayo”

Ayon, nag-ready na nga kami sumayaw. Basta, dire-diretso lang ako nun at binigay ko yung sarili ko sa pag-sasayaw like I usually do. Tapos nung sayaw namin I stayed s backstage kasi kailngan na mag-change costume para sa isa pang dance saka kailangan magpa-ayos ng make-up and everything.

Tapos sayaw nanaman and finally natapos yung sayaw. Diretso muna me food stalls for a drink kasi sobrang nakaka-uhaw yun noh! On my way there nadaanan ko yung grupo nila Nic. Shet! Ang lapit pala niya sa stage this whole time! Tapos may narinig ako

Guy1: “tol ang ganda nga! Mabait ba talaga? Bakit ba hindi mo pa ligawan?”
Guy2: “oo nga nman, wag na kasi magpaka-chope”
Nic: “oo, maganda nga. Mabait pa. Pero para namang hindi ako gusto nun e, wag na lang.”
Si Kaye yun! Haha.. sabi na may gusto siya kay Kaye e! hahaha.. ngayn hindi na niya maitatanggi!

Umalis na lang ako nun, kungyari walang narinig. Tapos uwian na. Wala pa yung driver namin saka yung driver nila Kaye kaya mag-kasama muna kami dun sa swing sa play ground. Nag-uusap kami tunkol sa mga presentation earlier that day nung nag-ring yung fone niya, may message. Pinakita niya sakin.

Nic: “Lo po. Haay, galing sumayaw a. hehe. Alm mo ang bait nd sweet mo talaga, ikaw nga lang pumansin sa’kin jan sa skul niyo kanina e. thnx ha”

Ako, walang pake. Kinikilig nga ako nun e Haha. peo ang baduy ha! hehe tapos biglang nag-ring fone ko. Syempre binuksan ko and nakita ko galing din kay Nic

Nic: “oist! Nag-sasayaw ka pla? Hehe, pareho pla tayo. Kaso mas trip ko ang instruments e. Kya un pinili ko. Alm mo para kang bata knina, lalo na nung palapit kmi ni Shar sa inyo ni Kaye. Hehehe. Ska nung nasigaw ka habang games, ang lakas ng boses mo nakakabingi. Hehe.”

Nako, nag-text pa pra manlait! Ewan ko nga sau! Anyway, nag-kanyang mundo na kami ni Kaye, naalala ko kasi ung na overhear ko knina after going down the stage. Hehe.. sa wakas mapapaamin ko na rin tong pangit na toh! Hehe

Ako: “parang bata ka jan. beh! Ikaw nag-sasayw? Tlga? Hehe.. magaling kba? Nwey, may narinig ako kanina pag-baba ko ng stage. Hehe. Uyyy”
Nic: “pag-baba ng stage?! Kelan?! Ano?!” OA mo ha?.. hehe
Ako: “yung kausap mo yung kasama mong guys tapos tinatanong nila kung yun ba yung grl saka wag ka na daw torpe.. hehe.. alm ko na kng sino ung grl.. hehe”
Nic: “Ha? Alm mo?! Sino nag-sabi sayo? Alm mo pwede kong I-explain..”
Ako: “wala kang kailangan I-explain, si Kaye yun db? Hehe, sbi na nga ba e. tama cla wg na u torpe. Aminin mo n kc e”
Nic: “a, c Kaye. Oo, si kaye. Ayoko. Wla nmn gusto yun sa’kin e”

Shet! Inamin niya na! Yes! Woohoo! Finally! Pero di ba dapat tumatalon ako sa tuwa?? Bakit parang… Hindi! Je-anne tumahimik ka! Masaya ka at sasabihin mo sa kanyang kailangan lang niya sabihin kay Kaye ung totoo…

Kaya ayun, sinunod ko naman:

Ako: “anung ‘ayoko’? e inamin mo na e! alm mo, sabihin mo na ksi ky Kaye. Malay mo, hinihntay lng pla nun na mauna kang sabihin sknya”
Nic: “sige.. sasabihin ko sakanya.. pero.. pwde mo ba kong tulungan?”
Ako: “Tulungan saan??”
Nic: “alam mo na.. ky Kaye.. Ilakad mo naman ako o.. pls?”

E ano pa bang nagawa ko kundi umoo?? E likas na torpe yung tao, saka siyempre I want him and my bestfriend to be happy db? Kaya ayun.. todo support naman ako sakanila. Taga text dun sa isa taga-sabi sa isa. Basta, ayun.

Siyempre, nag-kamabutihan sila. Nanligaw na nga si Nic ky Kaye e. Samantalang ako? Na-echapwera sa buhay nilang 2! Grbe noh? Pag-katapos kong tulungan at matagal na pag-tiyagaan ang pangungulit sakanila, nung nagka-ligawan. Parng hnd ako nag-exist. Pero siyempre. Hnd ko yun sinabi noh. Ano nga naman ba nila ako? E taga-lakad lang naman ako db? Tulay? Bridge?

Kahit mejo masakit malayo sa bestfriend ko, naisip ko rin. Mabuti na yun at ng tuluyang mawala sa buhay ko si Nic. Siyempre, kami ni Alex friends pa rin. Kilala na siya ng dad ko. Madalas-dalas din ang pasyal namin kasi mahilig kami pareho sa movies. Saka, siyempre, napalayo ang bestfriend ko sa’kin kaya mas madalas na kaming nag-uusap ni Alex. “kapatid” na nga tawagan namin at halos lahat yata alam na niya tunkol sa’kin. Maliban dun sa tunay na dahilan ng pag-iyak ko sa balcony.

Marami nga nung nag-tatanong kung kami na daw. Pero siyempre ang natatanging sagot dun ay HINDI.. hnd nmn tlaga e.

Well, after a few months sa wakas naka-gamit ako ng computer. Haaay, sobrang tuwa ko nun at xempre una kong ginawa ay mag-friendster. Sure enough may naka-lagay na may isa kong testi na pwedeng I-approve or I-reject. Pagka-click ko sa link wow. Nakalimutan ko ng ginawa pala ko ng testi ni Nic. Kaya ayon. Binasa ko:

Hmm… Je-anne…. Wala akong masabi tunkol sa kanya kasi hindi talaga kami close niyan, sa text ko lang toh nakilala e. Lahat din ng nabasa kong testi niya dito parang hindi totoo. Na friendly xa, mabait, at sweet. Kasi baliktad pagkakakilala ko jan e… nako... ang takaw pa niyan. Sobra.. ayan.. sige.. jan na yan..

Nung nabasa ko yun, mejo nasaktan ako. Ganon talaga tingin niya sa’kin.. Pero siyempre wala naman akong magagawa kaya hindi ko na dinibdib yun. Pumunta ko sa page ni kaye dahil gagawan ko pa siya ng testi at laking gulat ko nung may testi siya from Nic..

Si Kaye? Grabe. Pinaka-gusto ko sa lahat ng nakilala ko na mga gurls. Ang bait kasi, sobrang sweet. Siya nga lang pumansin sa’kin e. Friendly sya. Sobra, kaya nga gustong-gusto ko toh e…. Sobrang bait na kaibigan niya, gusto niya pinag-tatanggol niya yung friends niya. Saka, basta ang ganda ganda pa niya. Kaya dapat lagi ka mag-iingat Kaye..pag nawala ka im sure hindi lang ako ang malulunkot... Basta 4 me she’s so perfect.luvU Kaye

Nung pag-katapos ko yun basahin kinilabutan ako at bumilis ang pag-tibok ng puso ko. I didn’t know why pero ganun e. Pero hindi ako nasaktan nun, kasi I didn’t care na diba?

Tapos, biglang pumunta si Kaye sa bahay namin.

Kaye: “Je-anne!”
Ako: “*gulat na gulat* O bakit ka nandito?”
Kaye: “hulaan mo”
Ako: “kasi nabalitaan mong mamamatay na ko dito sa pangungulila sa bestfriend ko?”

Napasimangot si Kaye nun.. Siyempre naman noh. Kasi I doubt na kaya talga siya pmnta sa bahay ay dhil narealyz niyang we weren’t hangin out dt much anymore.

Kaye: “Sorry, e hnd ko naman sinasaja pero syempre lumalabas kami ni Nico and yung alam mo na”
Ako: Siyempre alam ko! Pero bakit ka pa ba nag-pakita kung wala rin naman palang matinong dahilan??.. Shete. Bakit ganito iniisip ko? Bestfriend ko tong kausap ko diba? “Oo alam ko. Sige na, ano ba talaga yun?”
Kaye: “e *nag-blush na xa* kasi…”
Ako: “ano? Ang bagal e, may gagawin pa po ako sa buhay ko bago matapos ang 10 taon noh! *mejo pabiro, mejo asar*”
Kaye: “kasi, kami na”
Ako: Bakit parang hindi ako masaya? “ows? Talaga? Grabe I’m so happy for you *hugs Kaye*”
Kaye: “Thank you, I knew you would be [Ows?] Lalabas nga kami ngayon e, manonood ng sine, sama ka? Alam ko namang mahilig ka sa movies e, saka. Para maka-bawi naman ako sa’yo”
Ako: Aba for d 1st tym nag-invyt siya sa ‘date’ nila.. pero ayaw ko sumama, kahit na gustong-gusto ko manood ng mive, wag na noh!.. para umextra sa inyong 2? Wag na.. “umm..wag na, may lakad kami ni kapatid mamaya e”
Kaye: “Sinong kapatid?”
Ako: “Ay! Hnd mo nga pala alam, si Alex yun. Lalabas kami mamaya”
Kaye: “*naka-smyl at parang nanunukso* aaaaaa. Sige, una na ko. Mag-reready pa ko e, bye *beso-beso*”
Ako: “Bye”

Pag-kasara ko ng pinto.. Wow! Wat jst happened? Sila na? Diba pinag-hirapan mo yan? Pero bakit wala? Y aren’t you smiling? Tapos as I was on my way sa room ko. May kumatok nanaman and when I opened it si kapatid yung dumating.

All of a sudden parang nawala yung worries ko,. That’s what I lykd about alex, mabait, comportable kasama at pag kasama ko siya parang nawawala yung memory ko of Nic.

Ako: “o kapatid, bakit ka nandito? Wala naman tayo lakad diba?”
Alex: “Wala nga, pero ibibigay ko lang sana toh sa’yo”

Tapos from nowhere nag-labas siya ng isang gift. Siyempre ako shocked. Nanlaki ang mata ko pero kinuha ko naman.

Ako: “Para saan toh? Ano toh? Hnd ko naman b-day diba?”
Alex: “Buksan mo nalang kapatid. Magugustuhan mo yan. Pero pwede bang pumasok tayo? Nakakangalay kasi dito e *sabay smile*” [haaaayy.. yang smile na yan]
Ako: “Ay! Oo nga naman. Pasok ka”

Pumunta kami sa living room at umupo kami.

Alex: “Buksan mo na”
Ako: “sige…”

Then I started opening the gift, at nung natanggal ko na yung wrapper. Nanlaki nanaman mata ko, pano. Ang sumurpresa sa mga mata ko ay ang napaka-gandang damit na matagal ko ng gustong bilihin. Nayakap ko nun si Alex ng naka-smile ako. Nagulat ako, niyakap din niya ako e! Anyway, I came back to my senses and broke free of the hug

Ako: “*namumula* umm. Thank you ha *smile*”
Alex: “Ok lang, alam ko namang gusto mo yan e. Suot mo na, tapos lalabas tayo”
Ako: “*nakakunot ang noo* huh? Bakit? Saan?”
Alex: “Basta, soot mo na lang yan. Kakain tayo sa labas ng dinner”
Ako: Dinner? Para saan? Peromaraming beses na kami nag-dinner perop ngayon lang niya ko pinag-suot ng bistida “Well, I guess that’s d least I can do pagkatapos mong ibigay toh sakin”

Tumayo ako nun papunta sa kwarto ko, nun ko lang na-realyz na hanep sa porma si kapatid today. As in! nun ko lang siya nakitang pumorma ng ganon! Anyway. Nag-bihis ako at mejo nag-ayos ayos na. Pag-balik ko sa living room magka-usap na si dad at si kapatid. Nagulat ako dahil parang natatawa yung dad ko sa kung ano mang sinabi ni kapatid, pero nung nakita nila ko natahimik sila.

Dad: “wow alex, I can’t believe you. Pero remember what I told you kanina about..”
Alex: “opo opo opo”
Bakit hindi niya pinatapos mag-salita si dad?
Ako: “umm, san ba talaga tayo pupunta?”
Alex: “basta kapatid, trust me. Sige po, una na po kami ni je-anne”
Dad: “Sige, basta don’t for”
Alex: “opo, I won’t forget. *parang natataranta at atat na atat na patigilin dad ko sa pag-sasalita*”

Ano naman kaya iniisip nitong kapatid ko

We went outsyd na. Binuksan niya ung backseat door tapos pumasok naman ako. Then pumunta siya sa may passenger’s syd door and got in tapos tinignan niya si Mang Luis and it was as if may silent message sa titig ni Alex kasi ryt after dt umandar na kami.. Mga 10 minutes na kmi dun sa car pero hindi ko pa rin alam anong binabalak ng kapatid ko kaya nangulit na ko

Ako: “Kapatid ano ba talaga balak mo? Sa’n tayo pupunta?”
Alex: “Kulit mo rin noh? *smile* basta umupo ka na lang diyan and trust me. Kasi baka pumangit ka pa niyan pag maxadong nag-aalala”
Ako: Nako! Kng hnd lang kta kapatid at hnd ka gwapo baka nabatukan na kita! ”Sige na nga, pero alam mo hindi ko naintndhan bakit kailngan etoh pa suot ko”
Alex: “haaaaayyy. Mangungulit at mangungulit ka talaga noh je-anne? Kaya yan ang suot mo kasi gift ko yan sayo at dahil.. basta”
Ako: “Je-anne? Aba, kelan mo pa ko ult tinawag na je-anne? Bago yan a. *tawa*” simula kasi nung naging ‘kapatid’ ko xa hnd niya na ko tinatawag na je-anne
Alex: “a. e. wala”

Naramdaman kong mejo naiilang na xa, which was new to me kasi ngayon lang ult kami nagka-ilangan.Nag-bblush pa xa nun. Kaya I shut myself up. Maya-maya tumigil na yung kotse sa tapat ng isang fine-dining na restaurant Wow! Kapatid ang yaman mo talaga! Ano kaya okasyon? Bday ba ng relative mo? Bakit hnd mo na lng sinabi?

Binuksan na niya yung door ko tapos bumaba na ako.

Ako: “Kapatid bakit nandito tayo? Una ang gara ng damit mo pati ng akin, tapos ang gara pa ng kakainan natin”
Alex: “siyempre dapat special tong labas nating toh”
Ako: *habang nag-lalakad papasok ng restaurant*”Bakit naman dapat special? Meron bang may bday ngaun?”
Alex: “wala pong may bday *yung tone niya parang nakukulitang nagpapatawa*”
Ako: “haaay, sige na. Tatahimik na po ulit”Sabihin na kasi e! asar! grrr.. hehe

Umupo na kami sa isang table sa taas nung restaurant, sa may gilid. Gosh! Ang ganda ng view! Umorder si kapatid at na-impress ako kasi kahit lalake talaga tong si kapatid may alam talaga sa food. Hilig kasi mag-luto, balak pa mag-tayo ng sariling restaurant.

Haaaaay, patapos na kaming kumain pero hindi ko pa rin alam bakit ganito yung labas namin. Not the ordinary go-see-a-movie outing namin. More of a serious date nga ang dating nito e!

Ako: “kapatid, naasar na ko *puppy-dog-pout*”
Alex: “huh? Bakit? Hnd ba masarap yung food? Gusto mo ng iba?Nilalamig ka na ba? Gusto mo ng jacket? ano?”
Ako: Wow hindi xa nataranta sa sinabi ko ha! “*tumatawa* hindi.. ang oa mo ha?*smyl*”
Alex: “e kasi naman ayokong naasar ka je-anne. pinapakaba mo ko e”
Ako: “*nakataas kilay* ayan ka nanaman sa je-anne je-anne na yan. Feeling ko tuloy may sasabihin ka saking ikababago ng mundo ko e!”

Hindi nag-salita si Alex nun, Don’t tell me tama yung sinabi ko? Pero ano naman kayang pwede niyang sabihing ikababago ng lyf ko?

Ako: “Hindi ka na nag-salita?”
Alex: “well, je-anne.[xmpre ilang na ilang na ko] may sasabihin nga ako sa’yo”
Ako: “ano yun? *nakataas kilay* siguro may girlfriend ka na noh? Haaay, e di mawawalan ka na rin ng oras sa’kin tulad ni kaye. *naka-simangot na* sino ba? Bakit hnd mo man lang nabanggit na may nililigawan ka? Ikaw ha? Ang daya mo, hindi mo man lang sinabing may mahal ka na pala. *tumulo na yung luha ko kasi mawawalan nanaman ako ng karamay* ni hindi mo man lang pinakilala sa’kin yung..”
Alex: “Je-anne!”

Nagulat ako at nanlaki yung mata ko, yung mga tao nga sa paligid namin sa loob nung restaurant nagtinginan samin. Pano ba naman ang lakas ng boses ni kapatid. Napatingin ako bigla sakanya mula sa pagkakayuko ng ulo ko. Napansin ko parang hindi niya nagustuhan yung narinig niya.

Ako: “ang ingay mo. Bakit ka sumigaw?”
Alex: “e pano naman, dire-diretso ka. Ni hindi mo ko binibigyan ng chance to tell you kng ano talaga. Tapos iiyak-iyak ka pa jan ng mali naman ang rason”
Ako: “e kasi naman e, pag nawalan pa ko ng kaibigan ayoko na”
Alex: “e sino bang may sabing iiwan kita?”
Ako: “e may girlfriend ka na e, may mahal ka na”
Alex: “oo may mahal ako pero wala akong girlfriend. Pano ko magkakaron ng girlfriend ng hindi mo nalalaman ha?”
Ako: “malay ko ba kung ayw mo sabihin sa’kin yung tunkol sa kanya”
Alex: “makulit ka talaga noh? Hindi ako pwedeng magka-girlfriend ng hindi mo alam kahit na gustuhin ko.”
Ako: “bakit? *nakataas kilay*”
Alex: “E kasi ikaw yung gusto kong maging girlfriend!”

Shet! Nanlaki yung mata ko. He didn’t just say that. Natahimik ako at hindi na ko maka-sagot. Ano nga naman bang pwede kong sabihin? Suddenly parang everything made sense. Kaya siguro dapat special tong labas namin na toh. Kaya binili pa niya talaga tong gustong-gusto ko na damit.

Inabot ni Alex yung muka ko tapos pinunasan niya yung tears galing sa pag-luha ko earlier.

Alex: “o ano? Pwede pa ba kong magka-girlfriend ng hindi mo nalalaman sa lagay na yan?*mejo nagpapatwang tono*”
Ako: “*tumingin sakanya at mejo nag-smyl* hindi”

Natahimik kaming dalawa for a few minutes. Inisip ko nanaman how much everything made sense. Kung gano nakakagulat toh. Siguro iniisip niyo anong sagot ko diba? Pero wala naman siyang tanong kng pwedeng maging kami kaya hindi ako sumagot. Ni hindi ko nga pinasok sa isip ko yun. Tapos,as usual, alex broke the silence.

Alex: “*nag-bblush* umm, je-anne?”
Ako: “huh?” breaking free of my thoughts wag mong tanungin pls at hnd ko alm ang isasagot
Alex: “umm, sorry kung naging ganon yung pag-sasalita ko ha”
Ako: “hindi wala yun. Ang daldal ko nanaman kasi e”
Alex: “ok lang yun, pero seryoso nga ako. Gusto kong maging more than ‘kapatid’ tayo. So, umm. Je-anne, pwede ba kitang maging girlfriend?”

I was frozen from the spot, bumilis yung tibok ng puso ko and I felt a funny feeling insyd. Natuwa ako na parang nataranta. Anong isasagot ko? Oo ba o hindi? Inisip ko, matagal-tagal na din kaming friends at sobrang at ease na ko pag kasama ko siya. I know I can trust him naman with anything. Isa pa siya yung nanjan para punasan yung luha ko, siya yung nanjan para saluhin ako sa mga pag-bagsak ko sa mga nakaraang buwan, siya yung nanjan para patawanin ako, para I-comfort ako, para pasayahin at paga-anin ang pakiramdam ko. Pero naisip ko rin Hindi ako papayagan nila dad..

Ako: “e, baka hindi ako payagan ni dad e”
Alex: “sabi na nga ba masyado kang masunurin kay tito e *smile* pero kaya ko sya kinausap kanina”
Ako: Shyete! Kaya ayaw niyang patapusin si dad kanina”*gulat na gulat* kinausap mo xa?”
Alex: “oo *smile* [Ang gwapo tlaga ni kapatid ko] pumayag naman siya e”
Ako: Si dad pumayag? E dati-rati gusto niya COLLEGE ako mag-bf ..e ngayon march pa lang ng 1ST YEAR KO “talaga? Pumayag siya?”
Alex: “oo”

Nag-iisip ako nun, mejo matagal-tagal din. Tahimik lang kaming dalawa. Tapos kinuha niya yung kamay ko. Ewan ko ba pero dati nahawakan niya na kamay ko pero wala lang. Ngayon parang iba.. bumilis yung heartbeat ko tapos kinilig ako. Tapos nag-salita xa.

Alex: “umm, so. Ano? Pumapayag ka ba?”
Ako: “Na ano?” Pakipot pa daw ba? .. pero shet! Ang bilis ng heartbeat ko
Alex: “na.. maging gf ko.. don’t worry, hindi naman kita sasaktan e, maniwala ka. Mahal kita je-ane. Ayaw ko na na pag-umiyak ka wala kang kasama. Gusto ko kasama mo ko lagi, pag-umiiyak ka. Pag masaya ka. Alam ko pwede kong gawin yun kahit na friends lang tayo pro, gusto ko. Basta. Mahal kita je-anne. So pwede ba?”

Nakatingin xa sakin nun, straight in my eyes. Gosh! Sincere c kapatid. Nag-isip ako, kung anong isasagot ko. Naisip ko, Shet! Mahal ko na din pala ‘tong c Alex. Sobra, pero.. basta alam ko na isasagot ko…

Tumingin ako sakanya at sinabi kong..