Eeuwig duurt Gods trouw!![]()
Jesua, Kadmiël, Chenadad en hun zonen – allen nakomelingen van Levi – worden aangesteld om toezicht te houden op de herbouw van de tempel.
Het begin, het leggen van de fundamenten van de tempel wordt een feestelijk en emotioneel gebeuren. Iedereen is onder de indruk van de goedheid van God. Hij wordt uitbundig gedankt en geprezen. In beurtzang zingen de nakomelingen van Asaf: ‘Hij is goed, eeuwig duurt zijn trouw aan Israël.’ Waarop de samengestroomde menigte Israëlieten losbarst in gejuich en gehuil. Dit kleine begin wekt een heftige beroering, want de God van Israël heeft zijn Woord gehouden. Hij maakt op de puinhopen van Jeruzalem met Israël een nieuw begin. Hij is trouw aan het volk waaraan Hij Zich verbonden heeft. Hij zal het nooit of te nimmer in de steek laten. Door het geloof in de Here Jezus Christus mogen ook wij delen in dit verbond met Israël. Laten ook wij Hem daarvoor danken en prijzen!
oneway.nl

Dieper dan ik mijzelf ken, kent God mij![]()
Ten diepste is een mens alleen, lijkt deze tekst te zeggen. Verdriet van een ander is vaak moeilijk te peilen. Daar is veel vertrouwen, tijd en inlevingsvermogen voor nodig en niet iedereen brengt dat op. Dan kan het gebeuren dat die ander zich opsluit in zijn of haar verdriet. Ook dat is niet de bedoeling. Je openen, je verdriet meedelen kost moeite, maar levert ook troost en hulp op.
Bedoelt Salomo dat we dan maar niet over ons verdriet moeten praten? En ook onze vreugden voor onszelf moeten houden? Hij legt het niet uit, maar uit het geheel van de Bijbel kunnen we wel opmaken dat we onderling meeleven niet moeten onderwaarderen. En dan zegt deze tekst: verwacht er ook niet teveel van. Alleen de Heer voelt ons helemaal aan. Zo verbitteren we niet met alle verdriet en sluiten we ons niet op in een egoïstische vreugde.
Jezus volgen: Hij is alles wat je leven waardevol maakt![]()
Er werden in opdracht van God, door Mozes 12 mannen uitgezonden om het land Kanaän te verspieden.
God had hen dat land beloofden wilde dat ze zelf zouden zien hoe het land was.
Ze zagen al gauw dat het land buitengewoon vruchtbaar was en vol overvloed aan eten en drinken.
Maar toen ze de mensen zagen die er woonden schrokken ze: ze waren sterk en er woonden ook zeer grote mensen,
de zogenaamde Enakieten.
Toen kwam er tweespalt in de groep van 12.
Ze brachten Mozes verslag uit van alles wat ze gezien hadden.
De groep van 10 zei: "Er is weliswaar voldoende eten en drinken, maar de mensen die er wonen zijn zo sterk dat wij hen nooit zullen kunnen overwinnen.
Wij zullen niet tegen hen kunnen optrekken, want zij zijn sterker dan wij.
Het hele volk hoorde dit en wat gebeurde er? Ze lieten zich door hen intimideren in plaats van te blijven vertrouwen, dat God hen het land zou geven, hoe dan ook.
Daarna deden Jozua en Kaleb hun verhaal. Ze zeiden dat het land buitengewoon goed was én dat de Here, indien Hij een welgevallen aan hen zou hebben, hen in dat land zou brengen.
Ze waarschuwden hen om niet opstandig tegen de Here te zijn en het volk van dat land niet te vrezen, omdat de Here met ons is.
Maar de Israëlieten luisterden niet, maar wilden hen zelfs stenigen.
Hoe het afliep lezen we in hoofdstuk 14. Ze moesten 40 jaar in de woestijn blijven en zouden het land Kanaän nooit binnengaan.
Alleen Jozua en Kaleb zouden het land Kanaän mogen binnengaan.
Zelfs zo, dat ons vertrouwen dat God ons ook hieruit zal redden, gaat wankelen.
We denken dan dat we het zelf moeten oplossen, hoewel dat een onmogelijkheid lijkt en twijfelen dan of God wel in staat zal zijn te voorzien.
De groep van 10 ging ervan uit dat "wij" het moesten doen. De groep van 2 ging er vanuit dat "God" het voor hen zou doen.
Dat is het hele verschil.
Als we het zelf willen oplossen, verliezen we, maar als we God het roer in handen geven zullen we met Hem overwinnen.
God staat altijd klaar om ons te helpen, maar wij moeten wel helemaal op Hem vertrouwen en niet twijfel aan Zijn Almacht.
Zou voor de Here iets te wonderlijk zijn?
Zie niet op de reuzen in uw leven, maar verwacht het van Hem, Die alle macht heeft in de hemel en op de aarde.
En die grote God wil ook Uw leven besturen.
Durft u Hem het roer in handen te geven?
Leven uit geloof
Leef niet vanuit angst, leef vanuit geloof.
".. maar zonder geloof is het onmogelijk
Hem welgevallig te zijn.
Want wie tot God komt, moet geloven, dat Hij bestaat en
een beloner is voor wie Hem ernstig zoeken."
Hebreeën 11:6
Dit is een heel belangrijke tekst voor diegenen, die van God willen ontvangen.
Misschien bid je al lang voor iets, maar gebeurt er helemaal niets.
In de eerste plaats moet je je dan eens afvragen hoe de gesteldheid van je hart is als je bid.
Vraag je God en hoop je dat Hij het zal doen, of vraag je in het geloof, dat Hij je gebed zal verhoren?
Zonder geloof staat hier, is het onmogelijk Hem welgevallig te zijn.
Maar als je Hem ernstig (oprecht, serieus) zoekt, dan zal Hij je belonen.
Dus in de eerste plaats moet je serieus met Hem bezig zijn
en in alles wat je doet verlangen Zijn wil te doen.
Hem de eerste plaats geven in je leven.
Bereid zijn dat Hij datgene wat nog niet goed is in je leven gaat snoeien.
Bereid zijn je wil aan Hem uit te leveren en te zeggen:
"Heer gaat U Uw gang maar in en door mij heen."
Als je zó met Hem leeft en tot Hem bidt, dan mag je Hem ook vertrouwen op Zijn woord.
Dan is er geen angst en onzekerheid meer, of Hij wel naar je zal luisteren,
maar dan geloof je dat Hij je gebed hoort en dat Hij je zal belonen.
Misschien niet altijd op de manier die jij had gedacht,
maar Hij zal altijd alles ten goede keren voor wie Hem liefhebben.
Dan leef je niet meer uit angst, maar uit geloof,
omdat je weet dat Hij álles in Zijn handen heeft. Echt alles!
Durf jij dit avontuur met Hem aan?
Hij zal je niet teleurstellen!
God zegene je!
"Werp uw bekommernis op de Here,
Hij zal voor u zorgen,
Hij zal nimmermeer toelaten,
dat de rechtvaardige wankelt."
Psalm 55:22
Relativeer en bid.
Wat is dat voor veel mensen moeilijk.
Ze willen zó graag zelf de touwtjes in handen houden.
En ook al zien ze dan dat het allemaal niet lukt, toch gaan ze liever klagen,
dan te doen wat deze tekst ons zo duidelijk laat zien.
Is het nu echt zó moeilijk om alles aan Hem toe te vertrouwen?
Is het nu echt zo moeilijk om Hem helemaal te vertrouwen?
Ben jij ook zo iemand, die het allemaal graag zelf wil doen?
Maar ook ziet, dat dat niet lukt?
Klaag je dan ook zo graag je nood bij anderen?
Als dat zo is, roep jezelf dan eens en voor altijd een halt toe.
Stop ermee, en ga met al je nood naar de Heer.
Hij zal voor je zorgen, Hij zal nimmermeer toelaten,
dat de rechtvaardige wankelt.
Zie niet langer op jezelf, maar wees je bewust van Zijn grootheid.
God is groter dan welk probleem dan ook!
Geef alles aan Hem en vertrouw erop, dat Hij alles goed zal maken.
God is getrouw en zal Zijn beloften altijd nakomen.
Als je zo gaat leven, zul je niet langer alles negatief bekijken,
maar zul je alles positief gaan zien.
In het licht van Gods Geest.
God zegene je!
Hem, die geen zonde gekend heeft,
heeft Hij voor ons tot zonde gemaakt,
opdat wij zouden worden
gerechtigheid Gods in Hem.
2 Cor. 5:21
Heb je je wel eens afgevraagd wat het betekent, dat God de Vader,
Jezus de Zoon voor ons tot zonde gemaakt heeft?
Hij, die zonder zonde was, werd tot zonde gemaakt, voor ons.
De beker, die Jezus moest leegdrinken zat boordevol
met de gramschap van God, vanwege onze zonden.
Wat was het verschrikkelijk moeilijk voor Hem om i.p.v. de liefde die Hij
gewend was van Zijn Vader te ontvangen, Zijn toorn over zich heen te krijgen.
Toen Hij aan het kruis riep: "mijn God, mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten?"
was dat wat ons als mensen ten deel zou zijn gevallen,
als Jezus onze plaats niet had ingenomen.
Ik geloof, dat dat moment, van het door God verlaten zijn,
het ergste moment is geweest voor Jezus.
Maar niet alleen voor Hem.
Heb je er wel eens bij stil gestaan wat het voor de Vader moet zijn geweest?
Dat Hij Zijn dierbare Zoon, daar zo moest zien lijden?
Dat Hij Zich van Hem moest afwenden vanwege al die zonden van ons?
Zó heilig is God, dat Hij geen zonden kan dulden.
Als Hij zo'n groot offer heeft gebracht, kunnen wij dan nog
lichtzinnig omgaan met de zonde?
Hoe vaak wordt er niet gezegd: "Ach, God is zo vol liefde, Hij vergeeft wel."
En inderdaad : als we met berouw tot Hem komen, vergeeft Hij ons.
Maar niet omdat Hij de zonde niet erg vindt.
Maar puur en alleen omdat wij door het offer
van Jezus gerechtvaardigd zijn in Hem.
Laten we niet vergeten dat het Hun alles gekost heeft:
dat is pas liefde, zó oneindig groot.
Wij zijn duur betaald met het bloed van Jezus!
Daarom moeten we niet langer in de zonde leven,
maar leven naar de wil van God.
Jezus kon Zijn taak volbrengen omdat Hij verder keek dan het kruis.
Hij wist welke heerlijkheid Hem te wachten stond.
Zo is het ook met ons: moeiten worden ons niet gespaard,
maar we weten dat ons het Eeuwige Leven wacht,
als we gekocht en betaald zijn door Jezus bloed
en we leven in reinheid en heiligheid tot eer van Zijn Naam.
God zegene je.
Meent u dat Ik gekomen ben om vrede op aarde te brengen? (vs. 51)
Lucas 12:49-53
Wij zijn gewend om de naam Jezus met het woord vrede te verbinden.
Dat zingen wij bijvoorbeeld in de kerstdagen: Vrede op aarde.
En nu vertelt Jezus ons even dat wij ons daarin schromelijk vergissen.
Is dat even schrikken! Zodra mensen in de buurt van Jezus komen,
kunnen we geen toeschouwers blijven. We moeten kiezen.
Het wordt vóór of het wordt tégen Jezus. Daar kun je niet omheen.
Als je gekozen hebt, betekent het dat er twee partijen ontstaan,
want niet alle mensen lopen achter Jezus aan.
Er zijn mensen die niets van Hem moeten hebben.
Het kan verwijdering tussen vrienden brengen.
Het kan zelfs leiden tot afscheid nemen.
Wie voor Jezus kiest, moet de gevolgen daarvan onder ogen zien.
Geloven gaat nooit op een koopje. Je moet er iets voor over hebben.
Maar toch krijg je er alles voor terug.
Van mensen die niets zeggen
hoor je nooit iets.
"Maar Paulus en Barnabas zeiden vrijmoedig......
En het gerucht van Hem drong terstond overal door in de gehele omgeving..."
Handelingen 13:46, Markus 1:28
Lof, eer, aanbidding .... voor U, Heer Jezus
Je hebt mensen, die er niet de minste moeite mee schijnen
te hebben om altijd en overal het hoogste woord te voeren.
En ... je hebt mensen, die, waar je ze ook tegenkomt,
nooit iets te zeggen hebben.Tenminste ... ze zeggen niets.
Ook onder christenen tref deze mensen aan.
Hoe zou dat toch komen?
Want vooral die mensen die nooit iets zeggen,
daarvan vraag ik mij af: waaróm zeggen ze niks.
Hebben ze echt niets te zeggen, of zijn ze misschien verlegen,
of bang om een flater te slaan als ze eens iets verkeerds zouden zeggen.
In beide gevallen speelt angst een grote rol.
Angst die gevoed wordt door hoogmoed.
Klinkt misschien hard, maar vraag je af, of er niet een kern van waarheid inzit.
Je bent bang je eigenwaarde te verliezen, als je je binnenste bloot legt aan anderen.
Wat dat doe je in feite, als je getuigt, bidt enz.
Satan wil die angst zo graag gebruiken om mensen de mond te snoeren,
zodat ze de Naam van Jezus niet durven te proclameren.
Niet durven getuigen, of in de gemeente Hem de lof en de eer te brengen,
die Hem toekomt.
Nu heb ik gezegd, dat hoogmoed ten grondslag ligt aan dit "niets zeggen",
maar datzelfde kán ook opgaan voor die mensen die zichzelf zo graag horen.
Die goed bespraakt zijn en dat maar ál te graag willen laten horen, zelfs in de gemeente.
Ook dat is je "eigen ik" kietelen en is ook niet goed.
Het is goed om jezelf eens af te vragen of het alleen gaat om Gods eer,
of dat er ook nog iets opborrelt tot onze eigen eer.
Een kwestie van kiezen
Als we deze dingen bij onszelf herkennen, dan kunnen we 2 dingen doen:
1e kunnen we het naast ons neerleggen en gewoon op onze oude weg verder gaan
2e belijden voor de Heer, dat we ons hebben laten leiden door ons "oude ik" en (opnieuw)
de keuze maken om Hem te dienen en te eren, zoals Hij dat van ons vraagt.
Kun je hier dan voor kiezen?
Ja, je kunt bewust ervoor kiezen te leven in aanbidding voor Hem.
En dat is niet iets voor één uurtje in de week,
maar je kiest voor een léven van aanbidding.
Dán ga je merken, dat het je niet meer zoveel kan schelen,
of je in de ogen van anderen misschien een beetje "apart" overkomt, of wat dan ook.
Dan is Jezus de eerste persoon waar je aan denkt en als je Hem ziet,
dan kún je niet anders meer dan Hem prijzen.
Dan gaat het er ook niet meer om dat jij zulke mooie volzinnen
kunt produceren, maar dan gaat het alleen nog maar om Gods eer!
Hij is al onze hulde waard!
Als de gesteldheid van je hart zó is, dan mag je weten, dat je gebeden,
je lofoffers, komen voor de troon van God als een welriekend reukwerk.
Ik bid, dat ook jij de juiste keus zult maken en vrij zult worden
van alles wat je ervan weerhoudt je naar Hem uit te strekken.
God zegene je!
ER NIETS VOOR HOEVEN DOEN
Ongelooflijk.... dat je er niets voor hoeft te doen?
Om eeuwig leven te krijgen moet je één ding doen. Geloven in Jezus en Zijn offer voor onze zonden. Maar dan...?
Als je eenmaal gered bent? Moet je dan van alles doen om te zorgen dat je het niet kwijt raakt?
God redt ons
Wij redden niet onszelf, maar God redt ons, op Zijn manier.
Mensen redden is iets wat Hij altijd al wilde en waar ook Zijn hart (verlangen) in is:
Efeziers 1:4 In Christus immers heeft God, voordat de wereld gegrondvest werd, ons vol liefde uitgekozen
om voor Hem heilig en zuiver te zijn, 5 en Hij heeft ons naar Zijn wil en verlangen voorbestemd
om in Jezus Christus Zijn kinderen te worden.
God heeft Zijn reddingsactie ook niet beperkt tot een speciaal voorgeselecteerd groepje
of mensen die er per ongeluk mee zijn opgegroeid.
1 Johannes 2:2: ,,Hij is het die verzoening brengt voor onze zonden, en niet alleen voor die van ons,
maar voor de zonden van de hele wereld.”
Het is ook wonderlijk om te ontdekken dat God niet pas van ons houdt als we niet meer zondigen.
Sterker nog, Hij hield zelfs al van ons toen we nog helemaal niet bij Hem hoorden.
Romeinen 5:8,9 ,,Maar God bewees ons Zijn liefde doordat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren.
Des te zekerder is het dus dat wij, nu we door Zijn dood zijn vrijgesproken,
dankzij Hem zullen worden gered en niet veroordeeld.”
Rechtvaardig verklaard
Toch komt ondanks dat complete reddingsplan niet iedereen in de hemel, omdat mensen ‘nee’ zeggen
tegen Jezus als Zoon van God of Zijn offer voor hun zonden. Er zijn dus twee mogelijke reacties en ook twee gevolgen.
Varkens keren terug naar hun modder, zegt de bijbel. Was varken, blijft varken.
Maar wie in Jezus gelooft, verandert voorgoed van identiteit. Niet langer ‘varken’, maar kind van God!
Voor de mens is die ‘te mooi om waar te zijn’-redding van God soms onbegrijpelijk.
Het lijkt te makkelijk. Logisch, want als we nuchter naar onszelf en elkaar kijken,
komen we tot de conclusie dat we het niet hebben verdiend.
Verbluffend om te weten dat God ons ook nog eens wil veranderen naar Zijn beeld.
Maar dat kan alleen vanuit de rust van je kindschap van God.
Om jou aan die rust te helpen is het handig om het bijbelwoord ‘rechtvaardig’ goed te begrijpen.
Dat heeft niets met ‘onschuld’ of ‘verdienen’ te maken, zoals je kunt lezen in Romeinen 4:5:
,,Maar iemand zonder verdienste, die echter vertrouwt op Hem die de schuldige vrijspreekt,
wordt vanwege zijn vertrouwen rechtvaardig verklaard.”
Nu zijn er twee soorten rechtvaardigheid. Zelfrechtvaardigheid en Gods rechtvaardigheid.
Zelfrechtvaardigheid is geloven dat je er zelf iets aan moet doen.
Gods rechtvaardigheid is niet ‘eerlijk’ of redelijk, maar uit genade.
Genade betekent onverdiend maar toch gekregen, vanwege Gods liefde.
Efeziërs 2:8:,, Door zijn genade bent u nu immers gered, dankzij uw geloof.
Maar dat dankt u niet aan uzelf; het is een geschenk van God.”
Als je daarop vertrouwt, wordt je dus rechtvaardig voor God zonder dat je dat verdient.
Niet onrechtmatig
Er gebeurt niets onrechtmatigs als God ons dat geschenk geeft op basis van simpelweg geloven in Jezus.
Het kan in onze ogen misschien niet ‘eerlijk’ zijn, maar tegenover Jezus is het wél eerlijk.
Hij wil graag dat wij vrijgesproken worden - daarom droeg Hij aan het kruis
al onze zonden én de complete straf die daarbij hoort.
Jouw zonden en straf worden door geloof in Jezus als jouw plaatsvervanger weggenomen tussen jou en God!
Zo kom je terecht in Gods rechtvaardigheid, wat vrijspraak betekent.
Als je denkt dat je zelf nog iets moet doen, dan kom je in zelfrechtvaardigheid.
Menselijk gezien lijkt dat laatste redelijk, maar is nu juist zonde.
Je zegt dan eigenlijk dat wat Jezus heeft gedaan, niet genoeg is voor jou. Dat willen we toch niet?!
Als ik zondig?
Het goede nieuws (Evangelie) is dat God jou op basis van jouw geloof in het perfecte werk van Jezus
onomkeerbaar rechtvaardig verklaart. Je raakt dat niet kwijt als je later weer eens onhandig bezig bent.
1 Johannes 2:1 Mocht een van u echter toch zondigen, dan hebben wij een pleitbezorger bij de Vader:
Jezus Christus, de rechtvaardige.
Natuurlijk is het niet de bedoeling dat we als antwoord op Gods enorme goedheid en vergeving er op los gaan leven.
Zonde verziekt trouwens je leven, dus dat zou een domme reactie zijn.
Kruip ook niet weg als je zondigt, maar ga juist naar Hem toe!
God kijkt niet gek op van jouw zwakheden, daar ben je mee geboren.
Wees niet bang dat God je afwijst, Hij voelt juist met je mee:
Hebreeen 4:15,16 Want de hogepriester die wij hebben is er een die met onze zwakheden kan meevoelen,
juist omdat Hij, net als wij, in elk opzicht op de proef is gesteld, met dit verschil dat Hij niet vervallen is tot zonde.
Laten we dus zonder schroom naderen tot de troon van de Genadige,
waar we telkens als we hulp nodig hebben barmhartigheid en genade vinden.
God ziet jou heilig
Jezus is jouw hogepriester. Wat heb je daaraan? Veel!
God keek en kijkt naar de ‘status’ van de hogepriester, om te bepalen of het volk heilig verklaard (en gezegend!) kan worden.
Wij hebben de perfecte hogepriester! Als God jouw ‘status’ wil bepalen, kijkt Hij niet naar jou, maar naar Jezus. Waarom?
Jezus is jouw plaatsvervanger. Hij stierf in jouw plaats. En VLEKKELOOS stond Hij op uit de dood en werd voor eeuwig (
dus ook tijdens heel jouw leven) hogepriester!
Gelukkig wordt of het wel goed zit tussen jou en God dus niet bepaald door jouw pogingen om balans te houden
tussen Gods genade en jouw zonde. Genade is veel groter dan zonde. Genade is zondenverdelger.
Gewicht geven aan vergeving in plaats van aan onze zonden, levert ontzag voor God op:
Psalm 130:4 Maar bij U is vergeving, daarom eert men U met ontzag.
Gehoorzamen
Net voorbij het overbekende Johannes 3:16 staat er, in vers 36:
,,Wie in de Zoon gelooft, heeft eeuwig leven, wie de Zoon niet wil gehoorzamen zal dat leven niet kennen;
integendeel, Gods toorn blijft op hem rusten.”
Dit gehoorzamen bestaat dus niet uit zo vroom mogelijk leven als redelijke terugbetaling aan Jezus.
Dat gehoorzamen is simpelweg (?) erkennen dat jij niets (goed of verkeerd) kunt doen voor je redding,
dan geloven in de volmaaktheid van Jezus en wat Hij heeft gedaan.
Door daarop te vertrouwen, verandert je hart en verdwijnt zonde uit je leven.
Dat proces mag in alle rust plaatsvinden, zonder angst:
1 Johannes 4:18 De liefde laat geen ruimte voor angst; volmaakte liefde sluit angst uit, want angst veronderstelt straf.
Jezus heeft die volmaakte liefde voor jou.
Hij droeg jouw straf (Jesaja 53:5+6) en redt jou volkomen (Hebr. 7:25). Zo wil God het graag.
Simpel of Goedkoop? Nee. Het kostte Jezus heel pijnlijk Zijn leven. Wees er zuinig op!
Hoop geeft vleugels | |
Als men op iets hoopt, kan dat veel energie opleveren om vol te houden. Zoals bijvoorbeeld iemand die een chemokuur moet ondergaan en dat alleen maar kan opbrengen omdat hij of zij de hoop blijft houden om beter te worden. Of die vrouw die zo graag een kind wil en alle doktersbezoeken en onderzoeken er voor over heeft omdat ze de hoop blijft houden om een kind te krijgen. (Romeinen 4: 18-21)
|
Een geweldige mogelijkheid, om uit vreugde te kunnen leven.
"Gij maakt mij het pad des levens bekend, overvloed van vreugde is bij uw aangezicht, liefelijkheid is in uw rechterhand, voor eeuwig."
Psalm 16:11
Ervaart u dit ook in uw leven? Dat God u het pad van uw leven bekend maakt.
Leeft u zó dicht bij en met Hem, dat u Zijn stem kunt verstaan?
Want dát is nodig, héél dicht bij Hem blijven, bij Zijn aangezicht. Dat is niet ver weg, maar héél dichtbij.
En dan ervaren we ook die overvloed van vreugde door Zijn grote liefde voor ons. Dan weet je, dat je levenspad is uitgestippeld door Hem, en dat je je nergens zorgen om hoeft te maken, want Hij is altijd bij je. Dát geeft echte innerlijke vreugde, óók in moeilijke tijden, omdat je weet,
dat Hij je ook dáár weer doorheen helpt en je er bovenuit tilt.
Misschien ervaar je dit helemaal niet in je leven, maar verlang je er wel naar.
Er is maar één mogelijkheid om die vreugde en vrede (weer) te ervaren en dat is: blijf altijd héél dicht bij Hem, praat (bid) met Hem, lees de Bijbel, bouw een hechte relatie met Hem op. Dan zul je Zijn stem leren verstaan en Zijn vreugde zal je deel worden.
God zegene je!
" maar de Here zal u tot een eeuwig licht zijn, en de dagen van uw rouw zullen ten einde wezen."
Jesaja 60:19-20
Elke donkere wolk heeft een zilveren randje.
Misschien bevindt u zich op dit moment in een donkere wolk, of hangt er een donkere wolk boven u.
Het licht lijkt verdwenen en het lijkt alsof er nooit meer een lichtpuntje zal zijn.
Maar wat is het dan een bemoeding in deze tekst.
Zelfs de donkerste wolk heeft een zilveren randje, want de Heer zal u tot een licht zijn.
Deze tekst slaat niet alleen op de toekomst, maar geldt ook voor het hier en nu.
Ook voor de situatie waarin u zich bevindt.
Als u uw blik op Hem gericht houdt, dan zal het zilveren randje steeds groter worden, en uiteindelijk zal het licht weer helemaal doorbreken.
De Here zal u tot een eeuwig licht zijn en de dagen van rouw zullen ten einde wezen.
Is dat niet geweldig, dat Hij ons weer uit dat donkere dal haalt en dat Hij zelf ons tot een licht zal zijn?!
Er is niemand die ons zó kan troosten in ons verdriet dan Hij.
Er is niemand die zich zó kan inleven in wat wij doormaken dan Hij.
Er is niemand die zóveel van ons houdt dan onze hemelse Vader.
En Hij zegt: "Ik zal u tot een licht zijn".
Dank U Heer, dat de dagen van rouw voorbij zullen gaan en dat Uw licht weer zal doorbreken in mijn leven.
Een schat zoeken
"Er was eens... een man genaamd Jakob. Op een nacht droomde hij over een schat die op een plaats begraven lag, ver van zijn huis. Hij dacht er over om er heen te gaan om die schat op te graven, maar zijn vrouw zei:"ach, het is maar een droom, daarvoor laat je toch niet alles achter." Maar hij droomde de zelfde droom nog een keer. De derde keer dat hij die zelfde droom had ging hij op pad, op zoek naar rijkdom. Daar aangekomen, na een lange en vermoeiende reis, schrok hij enorm. De plek waarvan hij gedroomd had was namelijk streng bewaakt. Hij bedacht dat hij zou proberen in de nacht zijn schat op te graven, hij was immers niet voor niets van zover gekomen. In de nacht die volgde ging hij naar de plek toe en begon te graven naar de schat. Het duurde niet lang of hij werd gezien en gevangen genomen. Nadat hij die nacht in de gevangenis had doorgebracht werd hij voorgeleid en hij werd verhoord. Toen hij zijn verhaal vertelde aan degene die hem verhoorde reageerde deze verbaasd, en zei tegen Jakob: "Ik heb de afgelopen weken verschillende keren een droom gehad over een man die ver van hier woont, Jakob genaamd. Deze man is in het bezit van een grote schat, zonder dat hij het weet, terwijl de schat bij hem thuis verborgen ligt." Hij liet Jakob gaan om te gaan zoeken naar die schat bij hem thuis. Thuis aangekomen ging Jakob onmiddellijk op zoek naarde schat, en hij vond hem...verborgen in het hart van zijn woning."
De moraal van dit verhaal? Je hoeft niet ver te zoeken, het grootste geluk kunnen wij thuis vinden. Onze Heer is overal, ook bij ons thuis. Door ons terug te trekken en in stilte tot God te komen kunnen wij ons grootste geluk vinden: de verbondenheid met onze Vader en Schepper.
Helaas zijn veel mensen, net als Jakob, (te)druk bezig in deze maatschappij met het zoeken naar geluk, waardoor we niet meer beseffen dat het werkelijke geluk thuis op ons ligt te wachten, in de stilte van ons hart. De wereldse mensen hebben vaak moeite met het aanvaarden(geloven) van geestelijke dingen; de dingen die van God komen. Deze dingen staan namelijk vaak haaks op dingen die in de wereld als normaal gezien worden, zoals bijvoorbeeld het vinden van geluk in de stilte in plaats van het actief te zoeken.
Een voorbeeld: Als je op een tak in een boom zou zitten en God zou aan je vragen om die tak aan de kant van de boom door te zagen, dan hoef je niet bang te zijn. Waarschijnlijk zou de tak blijven hangen en de boom omvallen. Wat ik bedoel te zeggen is dat wij een groot vertrouwen mogen hebben in al wat God ons vraagt. Het zal ter opbouw zijn en sterkt ons geloof en onze relatie met Hem. De kracht van het geloof is onnoemelijk sterk, omdat we geloven in de almachtige God. Wij mogen geloven in het volbrachte werk van Zijn Zoon, Jezus Christus, door wie wij vergeving mogen ontvangen en voor eeuwig mogen leven.
Henk Bruyn.
Stop met "had ik maar" en vervang "ja, maar" door "in ieder geval"
"Want zoals de hemelen hoger zijn dan de aarde, zo zijn mijn wegen hoger dan uw wegen en mijn gedachten dan uw gedachten."
Jesaja 55:9
Hebt u dat ook weleens, dat als er iets misgaat u meteen gaat proberen te achterhalen wat u verkeerd hebt gedaan?
En ja hoor, dan denk je het te weten en zegt "had ik maar niet, of had ik juist maar wel dit of dat gedaan, dan was het misschien niet gebeurd.
Je weet wel dat God alles leidt en in Zijn hand heeft, maar ......
Nee, in ieder geval is het zeker dat God alles bestuurd.
Wij zien alleen wat er gebeurt op een moment, maar we kunnen nog geen minuut vooruit kijken.
Maar God kan dat wel, Hij doorziet en overziet alles, tot in eeuwigheid.
Zijn ogen doorlopen de hele aarde en niets ontglipt er aan Zijn oog.
Laat je daarom niet van de wijs brengen als er onverhoopt iets gebeurt, waar je helemaal niet op had gerekend, onverwachte ziekte, een sterfgeval, ontslag, of wat dan ook. Maar sta er dan speciaal bij stil, dat Gods wegen hoger zijn dan onze wegen en Zijn gedachten hoger dan
onze gedachten. Dat Hij alles weet en ziet en dat Hij bij u is in die situatie om u bij te staan, te bemoedigen en te troosten. Dat geeft een rust die werkelijk álle verstand te boven gaat. Niemand die dichter bij ons is dan onze hemelse Vader. Hij wil u omringen met Zijn liefde, en dat is werkelijk een liefde zoals geen mens ons kan geven. Echt, de Vader houdt van u!
"Wie heb ik nevens U in de hemel? Nevens U begeer ik niets op aarde, al zou mijn vlees en mijn hart bezwijken, mijns harten rots en mijn erfdeel is God voor eeuwig."
Psalm 73:25-26
Nevens U begeer ik niets ......
Dit is wel even iets om over na te denken vind je niet?
We hebben zoveel dingen om ons heen verzameld, waar we toch ongemerkt erg aan gehecht zijn geraakt. En om dan te zeggen: "nevens U begeer ik niets" ... dat is wel wat. En om nog maar te zwijgen van de mensen die ons dierbaar zijn.
En toch wil God in elk facet van ons leven de eerste plaats.
"Mijns harten rots en mijn erfdeel is God voor eeuwig"... is dat de waarheid in jouw leven? Natuurlijk mogen we genieten van alles en iedereen, die God ons heeft gegeven.
Maar welke plaats neemt het in in ons leven?
Verdringt het God van de eerste plaats, of staat Hij nog steeds nummer 1?
Twijfel je wel eens aan God?
"Indien dan gij goede gaven weet te geven aan uw kinderen, hoeveel te meer zal uw Vader in de hemelen het goede geven aan hen, die Hem daarom bidden."
Matthéüs 7:11
Als we iemand vragen of hij (of zij) het beste vóór heeft met z'n kinderen, dan zal diegene zonder er eerst over hoeven na te denken zeggen:
"Ja, natuurlijk. Mijn kinderen zijn voor mij zó belangrijk dat ik ze van alles het beste geef."
En ook onze kinderen weten dat dat zo is. Daar twijfelen ze niet aan.
Maar als we aan een kind van God vragen of hij (of zij) er zonder twijfel van uitgaat dat God, onze Vader in de hemelen, ons het goede zal geven als we Hem daarom bidden, dan volgt er vaak een kortere of langere stilte, voordat er een antwoord komt.
In feite komt het er dan op neer, dat we meer vertrouwen hebben in onszelf, dan in God.
We vinden onszelf zo goed en zo betrouwbaar, maar om datzelfde vertrouwen in God te hebben .... o, wat is dat vaak moeilijk voor velen.
En dat, terwijl God de Enige is, waar we echt op kunnen vertrouwen.
Als onze kinderen zo weinig vertrouwen zouden hebben in onze goede bedoelingen, hoe zouden wij ons dan voelen?
Kun je je een klein beetje voorstellen, hoe God zich dan moet voelen, als wij zo aan Hem twijfelen?
Heeft Hij je ooit in de kou laten staan?
Sta er eens meer bij stil, dat God je Vader is en dat een vader alleen het beste geeft aan Zijn kinderen. Staat God niet in alles boven ons?
Als je niet twijfelt aan jezelf, twijfel dan zéker niet aan je hemelse Vader.
Hij zal Zijn Woord dan zeker aan je bevestigen.
God zegene je.

"Mijn schapen horen naar mijn stem en Ik ken ze en zij volgen Mij, en Ik geef hun eeuwig leven en zij zullen voorzeker niet verloren gaan in eeuwigheid en niemand
zal ze uit mijn hand roven."
Is het je ook opgevallen dat er iets ontbreekt in deze tekst?
Precies: twijfel.
"Mijn schapen horen ...... "Ik ken ze ... "en "zij volgen ..." "Ik geef hun ...."en "zij zullen ...." "en niemand zal ...."
Als er ook maar iets van twijfel is als je dit leest, doorzoek jezelf dan eens goed en
zoek uit waarom je twijfelt.
Jezus zegt, dat als je Zijn "schaap" bent, met andere woorden: als je je leven aan Hem hebt overgegeven en het offer dat Jezus ook voor jou heeft gebracht op Golgotha
hebt aanvaard, dat je dan ook naar Hem luistert, dat je Hem wilt volgen, ook als het
pad ergens anders heenleidt dan je graag zou willen.
En dan geeft Hij je een belofte: "Ik geef hun eeuwig leven .... en .... niemand zal ze uit mijn hand roven".
Is dat niet geweldig?
Is dat geen zekerheid?
Wie twijfelt, zegt de Bijbel, moet niet menen dat hij ook maar iets van God zal ontvangen.
Blijf niet langer een twijfelaar, maar durf te geloven wat Jezus ook jou heeft beloofd.
Gods woorden zijn "ja en amen" tot in alle eeuwigheid.
Hij is getrouw en een Waarmaker van Zijn Woord.
Twijfel niet langer, maar geloof en vertrouw!
God zegene je!