Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Wuppertal

Het verslag

   

 

Wuppertaler SV v SV Wilhemshaven en de Afrikaanse spitsen van Ebbenhout

 

Na zeer geslaagde tripjes naar Borussia Dortmund en VFL Bochum begon het alweer te kriebelen en werd de 3e Duitsland trip in 4 weken gepland. Ditmaal niet met de Nederlander, maar met SJ. Ik had op foto’s gezien dat het Stadion am Zoo van Wuppertaler SV er wel erg leuk uitzag. Toevallig speelden ze ook nog thuis deze zaterdag. Het ging ook nog ergens om, want Wuppertaler deed mee om de 2e promotieplek (naast het zo goed als gepromoveerde St. Pauli) om een plekje in de 2. Bundesliga. Voor tegenstander Wilhemshaven zag het er een stuk minder rooskleurig uit. Het clubje van Chocovla stond stijf onderaan en was eigenlijk al zo goed als zeker gedegradeerd. Na de promotie van het jaar ervoor hadden de Noord-Duitsers veel meer verwacht van de Regionalliga. Nu was het uithuilen en opnieuw beginnen voor Wilhelmshaven.

 

De route naar Wuppertal verliep redelijk soepel, met hier en daar een file. Het plaatsje Wuppertal zag er erg leuk uit. Veel heuvels en veel groen, niet iets wat je zou verwachten zo dicht bij het Ruhrgebied. Buiten het groen en de heuvels viel ons op dat er in Wuppertal een tram door de lucht reed. SJ, liefhebber van vervoer, was erg onder de indruk en vroeg of ik er een aantal foto’s van kon maken. Nog onder de indruk van de zweeftram liepen we richting het stadion. Daar was het volgende “ohhhhhhhhhhh”-moment. De gevel van het Stadion am Zoo was echt geweldig. Ik had al ergens gelezen dat het een monument was, maar dit overtrof toch wel de verwachtingen. Het gaf het stadion een heel chique uitstraling.

 

Via een bruggetje, wat over het riviertje was gelegd wat voor het stadion stroomde, kwamen we bij het stadion terecht. Voor 8 euro (was het in Engeland maar zo goedkoop) mochten we naar binnen. Daar zagen we dat de boel flink verbouwd werd. De wielerbaan was afgegraven en overal zag je zand en graafmachines. Ook het hoofdgebouw, ook een gebouw met een erg chique uitstraling, stond in de steigers. Blijkbaar waren deze verbouwingen een gevolg van de zak geld, die letterlijk naar binnen was gegooid bij Wuppertaler SV. Op een ochtend werd dit geld ineens gevonden door een medewerker en daarvan werd deze verbouwing bekostigd. Schijnbaar ging het om zwart geld, maar de zaak is nooit opgelost. de fans en het bestuur van Wuppertaler zijn hier niet rouwig om. Omdat er zoveel verbouwd wordt waren er veel fans ludiek verkleed. Je zag veel mensen met bouwhelmen op en ook het rood-witte afzettingslint werd door flink wat mensen om de nek gedragen.

 

Door de verbouwing was het stadion niet echt heel mooi. De staanvakken achter de goals waren afgesloten, evenals een deel van onze tribune. Helaas was dat juist het authentieker deel van onze terrace, met afbrokkelend beton en verroeste crush barriers. Der Polizei vond dat wel een mooi plekje en zij gingen hier dan ook zitten deze middag. Waarom dat ze er eigenlijk waren, was me wat onduidelijk. Wilhelmshaven had 3 man en een halve paardenkop meegenomen en die stonden gewoon tussen de fans van Wuppertaler in. Aan de overzijde van ons was de hoofdtribune, waar kon worden gezeten. Een heel bombastisch ding, waar eerder was gedacht aan de architectonische schoonheid dan aan het comfort. Het hoge dak leek me namelijk geen pretje als er regen onderdoor zou waaien. Het was nu echter bijna zomer, dus ik kon niet zien of het daadwerkelijk zo zou zijn. Het was wel een apart ding in ieder geval. Een stadion als het Stadion am Zoo heb ik nog nooit gezien. Ook de ligging was er mooi, zo tussen de rivier aan de ene kant en de bergen aan de andere kant. De dierentuin heb ik helaas niet ontdekt.

 

De wedstrijd was niet echt super. Wilhemshaven had 2 Afrikaanse spitsen en daar verwacht je wel wat spektakel van, maar dat viel tegen. Het waren waarschijnlijk de 2 meest a-technische spelers van Afrika. Ze leken wel van hout en ik heb sterke vermoeden dat het ook slechte dansers waren. Ook knap om die te kunnen scouten. Wuppertaler was ook niet geweldig, maar die hadden een speler die ver boven de middelmaat uitstak; Manno. Deze Manno was het ook die de 1-0 erin prikte. Nadat het ook nog eens 2-0 werd voor de rust leek de wedstrijd gespeeld. Wilhemshaven had namelijk nog niets laten zien en mocht van geluk spreken dat het niet meer stond. SJ kocht ondertussen een curryworst, wat een in stukken gesneden worst in curry bleek te zijn. Niet helemaal wat hij er van had verwacht, maar zodoende vielen de verbrande stukken niet zo op. Mij lukte het bijna voor het eerst in mijn leven om cola te halen zonder te knoeien, maar op het laatst kreeg ik toch nog een golf over mijn handen. Erg jammer. Ook ging ik in de rust wat foto’s maken, ondermeer van de aparte lichtmasten. Qua lampen was er weinig bijzonders aan, maar het ijzer was in allerlei pastelkleuren geschilderd. Ik moest meteen aan Miami Vice denken. Zouden de overhemden van Tubbs als voorbeeld hebben gediend voor de lichtmasten?

 

Na de rust gebeurde er een wonder, Wilhemshaven kreeg een kans en een van de Afrikaanse spitsen scoorde gewoon. Dit moest wel een van de 7 nieuwe wereldwonderen worden, want die gasten waren nog slechter dan Ivan Gabrich. Gelukkig gebeurde er daarna iets typisch Duits. Een zeer slechte en houterig schwalbe werd beloond met een penalty en vedette Manno zette hem om in een doelpunt. Een paar minuten later mochten 3 spelers van Wuppertaler zonder tegenstand op de keeper afgaan, maar het lukte ze toch nog om te missen. De bal belandde op de paal. Als beloning scoorde Wilhemshaven de 3-2. Er was nog een kwartiertje te voetballen, dus het wonder kon nog plaatsvinden. Manno zorgde er echter hoogstpersoonlijk voor dat dit niet gebeurde, want met een mooie trap zorgde hij voor de 4-2. Vijf minuten voor tijd werd het zelfs nog 5-2 en er kwamen nog kansen op 6-2. Die viel niet meer, maar 7 doelpunten zien is ook geen straf. Vreemd genoeg was de wedstrijd helemaal niet goed geweest. Na nog een paar foto’s te hebben gemaakt van de voorgevel gingen we naar de auto om naar België te gaan. Daar stond Sint-Truiden v Beveren op het programma, een wedstrijd die Beveren moest winnen om degradatie te ontlopen.

 

Geschreven door: Sir Stanley Matthews



De foto's

Een riviertje, wat bomen en een prachtige façade. Stadion am Zoo ligt niet verkeerd daar

Een door de lucht zwevende tram, SJ was flink aan het genieten

En de voorgevel van dichtbij. Echt prachtig gerestaureerd

Ook de ingang was in dezelfde stijl gebouwd

Hier gezien van de andere kant met een  mooi torentje

Het clubhuis werd flink verbouwd. Ziet er ook weer erg leuk uit

Een stukje geschiedenis over het stadion

Het stadion zelf is een enorme bak beton. Ze waren er flink aan het verbouwen

Hier nogmaals te zien. De wielerpiste gaat weg

Veel terracing (deze was verboden voor mensen). ook het clubhuis is heir goed te zien

Uiteraard was er weer het onvermijdelijke spijkerjack te zien

En veel mensen met bouwkleding, wegens de verbouwing van het stadion

Aan de overkant de hoofdtribune met het opvallend hoge dak

Een van de vele kansen tijdens de wedstrijd

Floodlight met een opvallend gekleurde mast in pastelkleuren

Het was een lome lentedag, waardoor er niet veel sfeer was

De wedstrijd was niet geweldig, maar doelpunten zagen we genoeg. 5-2 werd het uiteindelijk


 

 

© 2005 All Rights Reserved.