Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Worcester verslag

Het verslag

   

De hattrick op St. Georges Lane

Na de wat tegenvallende wedstrijd op St. Andrews gingen we op weg naar Worcester. Daar vond die middag de wedstrijd plaats tussen Worcester City en Scarborough. Vooraf had ik een beetje research gedaan om te kijken of er leuke grounds in de buurt van Birmingham lagen en St. George’s Lane viel me daarbij erg op. Het leek me een geweldig karaktervol stadion, zo naast dat kanaal. Worcester City is qua toeschouwersaantallen ook een van de toppers van de Conference North. Daarbij komt nog dat Scarborough jarenlang een Leagueclub is geweest. Alles bij elkaar leek dit het aantrekkelijkste affiche om te gaan bezoeken deze middag. Enig nadeel was dat het toch wel een eindje rijden was en met de files onderweg kon het wel eens zijn dat we niet op tijd zouden aankomen daar. Gelukkig zat het wat mee en trapte SJ de pimpcar goed op z’n stert. Een mooi parkeerplekje werd gevonden en we konden vanaf de brug al mooie plaatjes schieten van St. George’s Lane. Het stadion was echt schitterend gelegen. Hopelijk komt er geen snelle projectontwikkelaar die het terrein opkoopt en er appartementen neerzet, maar dat zal in de toekomst wel gaan gebeuren :-(

Na het schieten van de foto’s liepen we de brug af en gingen we richting het stadion. Van de voorkant was het ook erg authentiek met een mooie poort. Worcester City was de eerste Conference North-club die ik (en mijn medereizigers) gingen bezoeken. Het bezoek aan niveaugenoot Welling United uit de Conference South was destijds erg goed bevallen en daar hoopten we opnieuw op. De toegangsprijs (10 pond) was eigenlijk afzetterig duur, maar alleen het stadion was het al wel waard. Met deze belachelijk hoge toegangsprijzen op het 6e niveau zie ik me niet zo snel in een nieuw ovaaltje een wedstrijd bezoeken in de Conference North/South. Maar voor dit soort stadions maak ik graag een uitzondering. Een tegenvaller was dat we geen kaartje kregen, maar ik zag al dat ze die op de eretribune wel kregen. Dat was dus even een kwestie van na de wedstrijd deze tribune beklimmen, want er zijn altijd mensen die hun kaartje op de grond gooien.

We kwamen net op het goede moment binnen, want Worchester was flink aan het aanvallen. Het stond namelijk al 0-1 voor Scarborough op dat moment. Een verrassing, want Scarborough stond op dat moment onderaan (mede door die -10 waarmee ze gestart waren) en Worchester maakte kans op de play-offs. Van binnen zag het stadion er geweldig uit. Wij kwamen binnen bij de hoofdtribune die er, op het eerste oog, al stond voor WO I. Het was best een imponerend tribune met houten stoeltjes, een paddock en een asbestdak erop. Het straalde veel nostalgie uit. Gelukkig zaten wij daar niet op, want je geniet er meer van als je er tegenaan kijkt.

Terwijl we naar de overzijde liepen, scoorde Worcester de 1-1. Zowat iedereen was aan het juichen, wat wilde zeggen dat Scarborough weinig man had meegenomen deze dag. Niet echt verrassend als je de afstand bekeek tussen Worcester en Scarborough en het feit dat de kustbewoners het erg slecht deden in de competitie. Aan de overkant aangekomen konden we kiezen tussen een overdekt gedeelte (waar geen hond stond) of plaatsen waar je de wind in je bek kreeg. Als echte mannen besloten wij om in de wind te gaan staan en langzaam de kou, via het beton, in ons te laten trekken. We hadden nu uitstekend uitzicht op de main stand. Achter beide goals had je ook nog kleinere terraces, die redelijk gevuld waren. Ondanks dat het stadion slechts voor 10% gevuld was had je niet echt het gevoel dat het erg leeg was. Terwijl we ons aan het installeren waren scoorde Worcester City de 2-1. Terecht, want de ploeg was stukken beter.

Omdat het zo koud was besloten we ons te gaan laven aan de plaatselijke gastronomie. Dat was een succes; Erkaa had een warme chocolademelk zonder smaak met het uiterlijk van slootwater en ik had een broodje met gemalen vleermuizenvleugels. Na deze verwennerij voor de smaakpapillen scoorde Bellamy van Worcester zijn 3e van de dag. Op het veld ging het dus wel erg lekker, maar de koek was nog niet op want Scarborough maakte de aansluitingstreffer vlak voor rust. Opnieuw was een wedstrijd in de lagere regionen van het Engelse voetbal erg vermakelijk.

In de rust was er ook uitstekend vermaak; Georgie Dragon stond op doel en allerlei randfiguren moesten hem proberen te passeren. Dat was erg lastig, ondanks het feit dat Georgie zo dronken als aap was. De randfiguren kregen de bal maar niet tussen de 4 palen, terwijl ze toch dichtbij stonden op de 16-meter. Georgie dook de verkeerde kant op, ging naast de goal staan en lag op de grond. Toch lukte het pas bij de 4e poging om de bal erin te krijgen. Daarna ging Georgie een ereronde maken. Dat was het sein voor Maus en mij om naar voren te gaan en Georgie te begroeten. Toen Georgie langsliep werd duidelijk dat hij een groot drankprobleem had. Het hele pak stond naar de drank en als Georgie bewoog kwam er ook een enorm alcoholdamp van hem af. Na de korte, maar indrukwekkende, onmoeting met Georgie was het wachten op de 2e helft. Deze was voetballend gezien een stuk minder en het was vooral genieten van de commentaren van de oude mannetjes op de tribune.

Na de wedstrijd ging ik nog even de oude tribune op om naar kaartjes te zoeken, die ik gelukkig vond. Na wat foto’s te hebben geschoten en te hebben genoten van de geur van oud hout, was het tijd om naar de clubshop te gaan. Gelukkig verkochten ze er sjaals en ze hadden ook nog programmaboekjes over. Na nog wat plaatjes te hebben geschoten vanaf de brug van een St. Georges Lane in het donker was het tijd om richting Ipswich te gaan. Daar in de buurt hadden we ons hotel liggen. Opnieuw waren er geen problemen met inchecken, ondanks het ontbreken van de creditcard. Na een korte opfrisbeurt was het tijd om East Anglia onveilig te maken met z’n vijven. Alleen de Nederlander en Neef was het allemaal teveel geworden en die besloten om te gaan homosexen.

We ging naar de place to be in de omgeving, maar die bleek erg suf te zijn. Pas na heel veel bier, whehehe, werd het gezellig daar. Nadat de meeste laveloos weer terug naar het hotel reden, besloten Maus en Erkaa nog een afzakkertje te pakken in een pub verderop. Daar bleek dat Erkaa er ook niet goed tegenkon. De mannetjes hadden echter geen vervoer naar huis en moesten gaan bedelen bij de andere pubgangers om thuis te komen. Uiteindelijk bleek iemand zo sympathiek te zijn om ze naar het hotel te brengen. Daar probeerde Erkaa nog wat snoep uit de automaat te halen door er euro’s in te gooien. Pas na 5 minuten kwam hij erachter dat hij in Engeland zat en die euro’s niet werkte. ’s Nachts werden de Nederlander en Neef nog gedist door een persoon die het nodig vond om hard op de deur te kloppen, maar daarna was het over met de pret en ging iedereen slapen. Dankzij Worcester City was het nog een erg leuke dag geworden. Birmingham City v Wolves viel wat tegen en juist een wedstrijd waar we niet veel van hadden verwacht was een schot in de roos. Geweldig stadion en leuke wedstrijd. Toch maar eens wat vaker naar dat Non-League voetbal gaan, want dat is bijna iedere keer weer een leuke ervaring.



Het rapport

Het stadion:

In een woord geweldig. Een schitterend oude stadion. De grootte viel me ook erg op. Aangezien Worchester slechts in de Conference North speelt had ik niet zo’n groot stadion verwacht, maar hier konden wel meer dan 10.000 mensen in. Het bestond ook allemaal uit verschillende delen. Een prachtige hoofdtribune, onoverdekte terracing achter beide goals en een grote terrace tegenover de hoofdtribune. Deze was gedeeltelijk overdekt en gedeeltelijk onoverdekt. De hoofdtribune bestond voor een gedeelte nog uit hout en straalde gewoon historie uit. Tel daarbij op de ligging en je hebt een van de mooiere stadions in de lower leagues (misschien wel het mooiste).

De wedstrijd:

Zeer aangenaam. Vooral de eerste helft was zeer vermakelijk. Snel voetbal, veel doelpunten en hard erin kleunen. Dit was nog het echte Engelse voetbal, zoals je in de PL steeds minder ziet. Het was jammer dat de tweede helft niet op dezelfde voet verder ging, maar over het geheel gezien een zeer aangenaam wedstrijd. Zo wil ik ze wel vaker zien.

De omgeving:

St. George’s Lane (wat een naam alleen al) ligt in een prachtige omgeving. Geen ruige arbeidersomgeving, maar liggend tussen nette huizen, bomen en aan het water is het toch wel een mooi gezicht. Het is te hopen dat projectontwikkelaars (de klootzakken) het niet gaan opkopen, want dit is toch wel erg mooi om te zien. Gelukkig heeft Worchester City zelf geen noodzaak om het te gaan verbouwen, want het stadion is groot genoeg voor de mensen die erop af komen.

De sfeer:

Die was, ondanks dat het slechts een Conference North wedstrijd betrof, best wel aardig. Niet echt gezangen of banter tegen elkaar (de supportersgroepen stonden door elkaar), maar veel ludieke opmerkingen en reacties op wat er op het veld gebeurde. Net zoals bij Welling United (mijn andere club onder de Confence die ik bezocht heb) was het hier weer heel goed toeven op dat vlak.

Overall:

Een heel leuke middag in Worchester. Het zou het toetje moeten zijn na Birmingham City v Wolves, maar dit was eigenlijk veel leuker. Schitterend stadion, leuke wedstrijd en een ongedwongen sfeer. Ik wil in de toekomst toch eens wat vaker van dit soort mooie non-league grounds gaan bezoeken, want het bevalt me uitstekend.



De foto's

Lopend over de brug zagen we St. Georges Lane al liggen.

De ingang van St. George's Lane.

Alvast een kleine blik op het veld.

Achter de Main Stand, maar al wel in het stadion, liep een dubieus steegje.

Een vreetschuur waar ze rotzooi verkochten. Worcester is de club met het slechtste eten in de UK.

Het clubhuis aan de achterkant. Op deze trap hebben de grote der aarde gelopen.

De tunnel waar de gladiatoren uitkwamen, gemaakt van onvriendelijk staal.

Clock End?

De Main Stand, echt een juweeltje.

De Canal End Terrace. Hierop hadden veel van de Scarborough-fans zich verschanst.

Een blik op de terrace achter de andere goal. hier was het niet echt druk.

En hier dan onze tribune; een grote terrace die deels overdekt was.

Hier is dat overdekte gedeelte. Opvallend genoeg was het daar erg rustig.

Hier is dat nog beter te zien. Men prefereert toch de open lucht.

En hier de tribune in zijn geheel tijdens de rust.

Tijdens de rust liep ook Georgie Dragon rond met een enorme alcoholwalm om zich heen.

Tussen de locals staand genieten van een leuke pot voetbal; zo hoort Engels voetbal te zijn.

De Main Stand gezien van dichtbij.

En nog dichterbij is het duidelijk dat er heel leuke houten bankjes op de tribune zitten.

Helaas is er in het midden gekozen voor een plastic variant.

Nogmaals de Canal End Terrace, maar nu gezien vanaf onze plek.

De final whistle heeft geklonken; Worcester blijft goed meedoen en Scarborough moet vrezen.

Het publiek bedankt de spelers en andersom ook. Terecht; het was een leuke wedstrijd.

Door de netten gluren naar de spelers en de fabriek achter het stadion.

Een grote floodlight met weinig lampen daar in Worcester.

Nogmaals St. George's Lane gezien vanaf de brug, maar nu na afloop in het donker.


 

 

© 2005 All Rights Reserved.