Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Siena

Het verslag

 

 

Doelpuntenfestival in Siena

 

Zodra bekend werd dat we naar Toscane ging voor een korte vakantie, dook ik meteen in de Italiaanse wedstrijdprogramma’s. Helaas waren er weinig wedstrijden in de buurt zo op het eerste oog, maar gelukkig speelde Siena wel thuis. En Siena was juist het plaatsje waar wij zouden zitten. Nog mooier was dat Napoli de tegenstander was, samen met Fiorentina de club waarvoor ik het meeste sympathie heb in Italië. Nadeel kon zijn dat kaartjes wat moeilijk zouden kunnen zijn, aangezien het een risicowedstrijd zou zijn. Vooraf mailde ik met AC Siena, maar ik kreeg geen antwoord. Dit is blijkbaar de normale gang van zaken in Italië, want mensen die ik sprak die al eerder in Italië voetbal hadden gezien hadden dezelfde ervaringen met mailen. Op de wedstrijddag zelf zijn de kassa’s dicht in Italië na de rellen op Sicilië, dus het was zaak om eerder een kaartje te krijgen. Ondanks dat de kans groot was dat het wel zo lukken, heb ik toch liever al een kaartje vooraf in mijn handen.

 

Siena zelf bleek een erg leuk stadje te zijn. Het ademde een en al historie uit. Ik denk niet dat er zoveel steden in geslaagd zijn om zo die sfeer van vroeger vast te houden. Op andere dagen waren we naar Lucca, Pisa en Florence geweest, maar daar kwam je toch ook veel moderne elementen tegen. In Siena was dit veel minder het geval, al is het jammer dat het voor auto’s is toegelaten om in de binnenstad te rijden. Alleen op het plein waar de beroemde paardenrace “Il Palio” plaatsvindt is het autovrij. Logisch ook, want daar stikt het van de toeristen. Het lijkt me trouwens wel erg leuk om die paardenrace eens bij te wonen. Op Discovery komen er vaak documentaires over en dan ziet het er allemaal wel erg indrukwekkend uit. Ik denk trouwens wel dat “Il Palio” de reden is, waarom Siena niet echt een voetbalstad is. Je ziet amper iets over de voetbalclub in de stad, terwijl je echt overal dingen terug ziet komen over deze race. En het zijn niet alleen de souvenirwinkels die spullen hierover verkopen. Maar ik dwaal teveel af, terug naar AC Siena v SSC Napoli.

 

We vertrokken op de wedstrijddag al vroeg richting de binnenstad. Eefje wilde eerst nog wat gaan shoppen in de boetiekjes van Siena. Opvallend was dat er al vroeg politie aanwezig was. Nog opvallender was dat er ook al veel Napolitanen aanwezig waren. Die waren, of om zes uur ’s ochtends vertrokken, of al een dag aanwezig, om cultuur te proeven in het Renaissancestadje. De Napolitanen bleken overigens er helemaal niet zo onguur uit te zien, zoals ze soms wel eens overkomen in de media. Ze kochten wat souvenirs en aten wat rotzooi bij de plaatselijke Mac (schandalig trouwens dat in zo’n leuk, historisch stadje een MacDonalds zit. Ik begrijp de welstandscommissie in Siena niet altijd even goed). Het pleintje voor het stadion was ingericht als een kerstmarkt, en daar gingen we even rondkijken. Er was, zoals het hoort op kerstmarkten, veel kitsch aanwezig. Je kon er armbandjes kopen, die zo van de rol werden gehaald. Het goud zag er nepper uit dan dat van de kranen op de boot van wijlen Prince de Lignac. Toch waren er klanten bij dat kraampje. Interessanter was een eetkraampje met de naam Salzburgo. Daar kon je grote braadworsten kopen, die er erg smakelijk uitzagen. Ik nam een gewone (met mayonaise, dat hadden ze daar gelukkig) en Eefje een “mit Krauti”. Het smaakte goed en legde een goede bodem voor de wedstrijd van deze middag.

 

Na het verorberen van de “Salzburgo” was het tijd om richting Stadio Artemia Franchi te gaan. Er stonden al busjes van de Carabinieri klaar met waterkanonnen op het dak. Er leek heel wat staan te gebeuren vandaag. Vreemd, want ik had nog nooit van de combinatie Siena en hooligans gehoord. Het zal daarom wel puur voor de Zuid-Italianen zijn geweest, die deze dag weer met velen zouden komen. Ze gedroegen zich alleen helemaal niet agressief, dus misschien zit er wel een kern van waarheid in de verhalen dat ze vaak worden uitgelokt door de politie. De gevolgen van “Catania” waren ook te zien bij het stadion zelf. Het geheel oogde erg oud, maar er waren hypermoderne toegangspoortjes gebouwd bij de ingangen. De toegangskaartjes hadden ook allemaal een streepjescode en als je door de poortjes was moest je je paspoort laten zien. Deze naam moest kloppen met de naam die op het kaartje stond, anders was het omkeren. Ik werd ook gefouilleerd, maar de stewards vonden mijn nitraatbommen gelukkig niet. We konden dus naar binnen.

 

Ik had het stadion eerder deze week al bezocht. Het was een typisch Italiaanse stadion: een oude hoofdtribune, veel tijdelijke tribunes en een sintelbaan. De sintelbaan was overigens al jaren niet meer in gebruik, want er waren delen van tribunes overheen gebouwd. Ook waren er hele stukken uit de sintelbaan gescheurd. Eigenlijk jammer dat ze de tribunes niet hebben doorgetrokken tot aan het veld, iets wat ik persoonlijk wel mooi vind. Aan de andere kant is zo’n sintelbaan wel iets typisch voor het land en zou het jammer zijn dat ik tijdens mijn eerste duel in de Serie A niet in een typisch Italiaans stadion te zitten. Het mooiste deel van het stadion was de hoofdtribune. Deze straalde van de buitenkant best wel wat klasse uit. Jammer dat hij wat verpauperd was, want onderhouden zou dit best een aardig ding kunnen zijn. Gewoon die gevel een beetje schoonspuiten en klaar is Kees. Stadiononderhoud lijkt alleen geen prioriteit te hebben bij de clubs/gemeentes. Vandaar dat zelfs de stadions die een internationale uitstraling hebben (San Siro en Luigi Ferraris bijvoorbeeld) van binnen erg verwaarloosd zijn. Het EK in 2012 had de impuls moeten zijn voor het Italiaanse voetbal, maar verrassend genoeg ging dat toernooi naar Polen en Oekraïne. Ik ben dan ook erg benieuwd of Italië toch zijn stadions gaat vernieuwen de komende jaren, want het verschil met een land als Engeland, waar de nieuwe stadions als paddestoelen uit de grond schieten (ook in de lagere divisies), begint toch wel schrijnend te worden.

 

Voordat we het vak ingingen kregen we van alles van de supportersvereniging van Siena; een kalender voor 2008 (kostte in de winkel ongeveer 15 euro), twee programmaboekjes en een reclamefolder. Zelden ben ik zo gastvrij ontvangen. We hadden kaartjes voor de Kurva Robur, de tribune achter de goal waar de harde kern van Siena zou zitten, maar die hadden de zon recht in de bek. We besloten dus ergens anders te gaan zitten, meer naar de zijkant toe. Dat waren ideale plekken, geen zon in je gezicht, een goed uitzicht op het veld en de beide harde kernen waren goed te zien. Té ideaal eigenlijk en daarom moesten we er ook weg. Er kwam een oud mannetje aan, die zeer waarschijnlijk figureert in reclames voor Bertoli, waarvan de plekken waren. Ik probeerde nog de niet begrijpende toerist uit te hangen, maar zijn seizoenskaarten hadden dezelfde nummers als onze stoeltjes. Met tegenzin gingen we maar naar de Kurva Robur toe. Voordeel was wel dat we het wat warmer kregen. Het was per slot van rekening hartje winter en zelfs in Toscane is het dan koud. De vakken voor de SSC Napoli-fans liepen ondertussen al goed vol. Ze waren met een paar duizend man, schat ik zo. De Kurva Robur begon ook steeds voller te raken. De gevreesde harde kern die ik had verwacht, viel me erg mee. Het leek wel een beetje een familietribune. Vooraf leek me dit wel een plek voor de ruige mannen, gezien de graffiti tegen het plexiglas aan de onderkant en de vele megafoons die er hingen. Maar nu ik zo om me heen keek, leek me dit niet echt een plek waar je moet vrezen voor je lijf en leden.

 

Het kwam allemaal heel relaxed over en de meeste mensen waren al een beetje in de kerststemming. Er liepen wel wat mannetjes met vlaggen rond, maar bedreigend zagen die er niet uit. Het was eigenlijk een erg vriendelijk club, wat eigenlijk al duidelijk was geworden door alle spullen die we hadden gekregen bij binnenkomst. Belachelijk dat de Italiaanse bond dan ook zo’n club dwingt een streng beleid te voeren, terwijl de kans dat er iets gebeurd vrij klein is. Pak gewoon de verziekers aan, denk ik dan. Maar in Italië kiezen ze blijkbaar ook voor het Nederlandse model: iedereen moet eronder lijden, terwijl de echte hooligans toch wel binnenkomen. Altijd fijn als een bond daarvoor kiest. Aan de overzijde van het stadion begonnen de Napolivakken ook aardig vol te stromen. Die hadden toch veel man meegenomen. Ze hadden heel vervelende plekken gekregen in de hoek van het stadion. Achter het doel was logischer geweest en dat vonden de Napolitanen ook, bleek in de tweede helft. De sfeer zou ook voornamelijk van de fans van Napoli komen, maar ik had ook niet anders verwacht.

 

Het stadion zat redelijk vol (ik schat zo’n 2/3), toen de spelers het veld opkwamen. Beide ploegen hadden redelijk wat bekende namen in de selectie zitten. Siena had de Oostenrijker en ex-Arsenal keeper Alex Manniger op doel staan, terwijl ook de veldspelers Locatelli, Maccarone (ex-Middlesbourgh) en de Liechtensteiner Mario Frick bekende namen zijn. Napoli zette daar Cannavaro (de broer van), Blasi, Hamsik en Zalayeta tegenover. Al die namen moesten ervoor zorgen dat het 0-0 zou moeten worden. Ik zat namelijk zo te hopen dat er niet werd gescoord, omdat een 0-0 synoniem staat voor Italiaans voetbal en clichés zijn er om bewaarheid te worden. Gelukkig deden beide ploegen in de eerste helft hun best om niet te scoren. Veel strijd op het middenveld waarna er amper een vervolg aan kwam. Het mooiste was toen er Frick (de spits van Siena) de bal had en in zijn eentje tegenover vijf verdedigers stond. Ik genoot. De 0-0 ruststand was dan ook niet meer dan logisch. Voor de Napolitanen maakte dat niets uit, want die hadden de hele eerste helft als gekken gezongen en gooiden een soort wc-rollen op het veld. Het viel me op dat alles wat er in het uitvak gebeurde er strak geregisseerd werd door de leiders van de Ultra’s. Dat is toch ook een erg apart wereldje.

 

Na de rust gebeurde er op het veld nog niet veel, maar op de tribunes des te meer. De Napolitanen hadden een hek geforceerd en waren zodoende in het (lege) vak achter het doel terecht gekomen. Dit allemaal begeleid door veel geschreeuw. De stewards in dat vak achter het doel liepen maar hard weg en verrassend genoeg deed de politie eigenlijk helemaal niets. Er kwam een verbale reactie vanuit ons vak, maar wat er precies werd geroepen is me niet duidelijk. De fans van Napoli ontrolden ondertussen twee spandoeken met een tekst die reactie opriep bij ons vak. Wat er stond is me ook niet bekend, maar het zal wel een belediging zijn geweest tegen Siena of de Italiaanse bond. Of dat al niet genoeg was, besloten de spelers op het veld ook voor entertainment te zorgen. Frick maakte in de 63e minuut de 1-0, terwijl een minuutje later Bogliacino alweer de 1-1 maakte. Hierna vonden beide teams het genoeg en werd er niet meer gescoord in het restant van de wedstrijd. Ik vond het een erg aparte ervaring. Echt totaal anders dan Engeland, Duitsland of Spanje. Het stadion was lelijk, maar ik heb echt genoten van de omgeving en ga heel graag nog een keertje terug naar Italië voor voetbal. Nu maar hopen dat het wat makkelijker gaat worden om aan tickets te komen, want dat is toch wel een hele opgave daar.

 

Geschreven door: Sir Stanley Matthews



De foto's

Tussen de bomen is een lichtmast te zien

Plattegrond van het stadion

De hoofdtribune, waar je 115 euro mocht neertellen voor een kaartje

De Kurva Robur, waar de "harde" kern van Siena zat

Een overdaad aan tijdelijke tribunes. Bij Brighton zullen ze jaloers zijn

Opposite Main Stand

De ingang die ik, door een nare boom, niet helemaal op de foto kreeg

AS Roma is hier in ieder geval niet populair

De buitenkant van de Kurva Robur is niet echt een lust voor het oog

De Napolitanen komen eraan, dus veel beveiliging

Door de bomen rondom het stadion vond ik het geheel wel wat hebben

Altijd fijn om met je bek in de zon te zitten

De meegereisde fans uit Napoli

Kansje voor Siena

De Napolitanen braken uit hun vak en kwamen achter de goal terecht met spandoeken

Siena komt op 1-0 en de vlaggenisten gingen los

De lichtmasten gingen aan, met op de achtergrond een kasteeltoren

Overzichtje van het stadion, terwijl de schemering zijn intrede doet

Piazza del Campo, waar jaarlijks de "Palio" plaatsvindt

Een van de mooie gebouwen aan het Piazza del Campo

Veel nauwe, Middeleeuwse straatjes in Siena

De Duomo di Siena met zijn opvallende zwart-witte toren

Duomo di Siena van de voorkant gezien

Ook binnen in de Duomo was er veel zwart-wit geverfd

Typische katholiek, met veel schilderingen

Altaar, met boven (als je goed kijkt) allemaal hoofden van pausen

Typische Italiaans, met muren die al flink aan het afbladderen zijn

De vlaggen van de 17 wijken van Siena


 

 

© 2005 All Rights Reserved.