Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Rushden verslag

Het verslag

Going Down

Het seizoen was nog maar een krap weekje oud toen we Carlisle United v Barnet bezochten in het prachtige Brunton Park. Barnet speelde Carlisle compleet van de mat en onder andere dankzij een doelpunt van publiekslieveling Giuliano Grazioli won Barnet afgetekend met 1-3. Spreekkoren als “going down going down” richting de aanhang van Carlisle waren dan ook niet van de lucht in het matig gevulde uitvak. Het was een dolle boel tussen de Barnetfans, waarbij erg opviel hoeveel opvallende personen er tussen liepen. Wie herinnert zich niet de man met staart, de oude Grazioligroupie met 2 staartjes, Fish, de rode duif en uiteraard de bekendste Barnetsupportert allertijden: de zwarte mongoloïde Hindoedwerg (ook wel bekend als James Down). Enfin, het seizoen zou heel anders gaan verlopen dan deze wedstrijd deed vermoeden. Carlisle was al enkele wedstrijden voor het einde van het seizoen zeker van promotie (en uiteindelijk zelfs kampioen werd) terwijl Barnet steeds verder afgleed richting een degradatieplaats. Barnet zou op de allerlaatste dag nog niet zeker zijn van lijfsbehoud.

Met nog één wedstrijd te gaan zag de onderkant van de ranglijst er zo uit:

17 Bury 52 (-12)
18 Macclesfield 51 (-12)
19 Torquay 51 (-13)
20 Barnet 51 (-14)
21 Notts County 51 (-15)
22 Stockport County 51 (-21)
23 Oxford United 49 (-13)
24 Rushden & Diamonds 45 (-31)

Macclesfield, waarvan ik het meeste hoopte dat ze eruit zouden gaan vliegen, ging op bezoek bij Bristol Rovers. Notts County en Bury ontmoetten elkaar op Meadow Lane. Oxford ging op bezoek bij Leyton Orient, dat de punten hard nodig had voor een directe promotieplaats. Torquay United ontving Boston United op Plainmoor. Stockport kreeg Carlisle United op bezoek en had op papier de zwaarste tegenstander van alle degradatiekandidaten. Barnet daarentegen had de makkelijkste opponent: het reeds gedegradeerde Rushden & Diamonds. Het zou dus retespannend gaan worden op de laatste speeldag, that very final day.

Zoetermeer, 6 mei 2006

Vijf uur in de ochtend. Kreun. Waar was ik aan begonnen? Ik had net vier nachtdiensten gehad en niet kunnen slapen vanwege ritmegebrek en de warmte van de afgelopen dagen. Zou ik nog wel gaan? Waarom ik toch de auto instapte richting Hazeldonk weet ik niet meer, wel dat er dagen in mijn leven waren geweest waarop ik me fitter voelde dan op dat moment. SuperJohn, Sir Stanley Matthews en Chocovla waren snel gevonden ik stapte over in de erg mooie nieuwe pimpwagen van eerstgenoemde. Naast alle moderne snufjes als airco, automatische ramen en cruise control was het eerste dat opviel dat er zelfs links achterin prima te zitten viel voor lange mensen. Perfect.

Zonder enige problemen onderweg of bij de douane reden we snel Engeland binnen. Na extra gas te hebben gegeven bij afslag “Tilbury” kwamen we aan bij een gigantische supermarkt, de Tesco in Huntingdon. Chocovla sloeg hier een voorraad in van 16 liter Diet Cherry Coke, die in Nederland niet meer verkocht schijnt te worden. Sir Stanley Matthews sloeg nog eens vier liter van hetzelfde goedje gemalen plant met water in voor onderweg. SuperJohn kocht wasmiddel, wat natuurlijk logisch is als je toch in Engeland bent voor een voetbalwedstrijd uit de vierde divisie.

Nene Park

Irthlingborough, waar de diamonds resideren, was niet ver meer en de auto werd voor 2 pond geparkeerd dicht naast Nene (spreek uit Nèn) Park.
Van tevoren verwacht je weinig van een relatief modern stadion als dit, maar toch had het enkele leuke elementen waardoor het herkenbaar Rushden & Diamonds genoemd mag worden. De ruitvorm (diamond) komt bijvoorbeeld terug bij alle deuren en van buiten is iedere zijkant totaal verschillend.

Voordat we naar de wedstrijd zouden gaan doken we uiteraard de aangrenzende bar in. We keken op een groot scherm naar Crystal Palarse tegen Watford. Het opvallende was dat SuperJohn grote sympathie toonde voor de thuisploeg. Ook zat de bar vooral vol met “bijtjes”, Barnet owned da place, whehehe. Na een uurtje vonden we dit mooi genoeg geweest, het was tijd om het stadion in te gaan. Grote rijen stonden al voor de twee turnstiles van het uitvak. Er bleken behoorlijk wat Barnetsupporters de reis te hebben gemaakt richting Irthlingborough. Tot onze grote vreugde bleken werkelijk àlle bekenden van het rariteitenkabinet dat we in Carlisle zagen ook nu weer aanwezig. De staart, Fish, James Down. Deze laatste was al bezig met het maken van provocerende gebaren en dansjes. Ik zag hem zelfs even op zijn knietjes zitten met zijn armen wijd en hoofd naar achteren. Schitterend figuur.

Binnen kochten we wat stadionvoer (Sir Stanley Matthews is volledig bekeerd geraakt en zweert tegenwoordig bij een lekkere pie) en nestelden ons op de bovenste rij van de tribune. Het was meteen al erg vol, en dat ruim een uur van tevoren. Aan alles kon je voelen dat er iets op het spel stond en dat hier betrokken liefhebbers aanwezig waren. Het stadion is niet groot, maar iedere tribune is verschillend, een groot pluspunt. Veel details ook. Weliswaar bleken de drie gables onderdeel te zijn van de aangrenzende bar, maar op de twee lange tribunes zaten twee beelden van een uil. Geen idee waarom, maar het is leuk gedaan. Ik laat verder de foto’s spreken.

De Wedstrijd

De opdracht vooraf was simpel: winnen, dan blijf je in de league. Ook bij een gelijkspel of zelfs bij verlies was degradatie niet per se het gevolg, maar Barnet zou dan afhankelijk zijn van de overige resultaten. Curieus genoeg had dit niet eens de laatste wedstrijd van het seizoen hoeven zijn. Had Bury met 2-0 verloren bij Notts en Barnet 1-1 gespeeld tegen Rushden & Diamonds plus dat Oxford en Stockport hun voorbij zouden gaan in de ranglijst, dan zou er op donderdag 16 mei een beslissingswedstrijd gespeeld gaan worden tussen Bury en Barnet! In het Bescot Stadium van Walsall nota bene.

Het goede nieuws vooraf was dat Liam Hatch fit genoeg zou zijn om te spelen. Toch was het begin verre van goed voor Barnet. Je kon meteen zien dat er niks lukte. Rushden had meer balbezit en was gevaarlijker dan de Bees. Barnet had geluk dat dit niet resulteerde in een vroege achterstand. Al vroeg tijdens de wedstrijd verscheen op het scoreboard dat Oxford op 1-0 gekomen was. Een geluid van afgrijzen raasde over de tribune. Het zou toch niet? Enkele minuten later verscheen op datzelfde bord dat Leyton de gelijkmaker gescoord had en een schokgolvend gejuich was het gevolg. Spanning en ontlading op hetzelfde moment. Dàt is degradatievoetbal op de laatste dag in de kelder van het Engelse profvoetbal.

Toch, na een tijdje begon het iets beter te draaien. Met name door de altijd voldoende spelende Nicky Bailey werden er kansjes gecreërd, maar helaas ook allemaal simpel gemist. Het leek wel alsof Barnet bevangen door de zenuwen de kracht miste om een bal goed te kunnen raken. Kansen volgden over en weer. Secondes voor het rustsignaal kreeg Barnet nog een grote kans via Hessenthaler en Sinclair, maar de brilstand bleef desondanks op het scoreboard staan.

Na een vermakelijke rust met een penalty shoot-out voor kinderen begon de tweede helft met een furieus Barnet. Zo mak als de eerste helft begon, zo duidelijk was het dat Barnet nu goed bezig was.

In de tweede helft kreeg Vernazza de bal. Wat daarna gebeurde heb ik live in slow-motion gezien. Hij gaf een perfecte pass naar Hatch, die vrij stond bij de tweede paal. Na een uitstekende aanname ging de film nog langzamer draaien. Zijn been gaat naar achteren, naar voren en raakt de bal. Het lijkt een eeuwigheid te duren voordat de bal het net raakt. Barnet scoort!! Mensen omhelzen elkaar op de tribune en springen van vreugde de tribune op en af. Mijn trommelvliezen hebben het er maar druk mee. “We Are Staying Up! We Are Staying Up!”

Nauwelijks bekomen van dit feest schiet Sinclair van 23 meter op goal. Crane (Rushden) kon de bal nog maar net keren voordat Bailey de bal binnen wist te schieten. Alle spanning kwam los terwijl enkele totaal onbekenden mij op de schouder beukten van plezier. Barnet ging er gewoon in blijven! Daarna bleef Barnet goed spelen en iedere aanval leek gevaarlijk. Tegen het einde van de wedstrijd kwam er toch een soort van gemakzucht naar boven bij Barnet, wellicht door de opluchting. Rushden kwam beter in het spel en maakte toch nog wel onverwacht de aansluitingstreffer: 1-2. Met hangen en wurgen werd de voorsprong vastgehouden en waren er nog enkele onnodig spannende minuutjes. De scheidsrechter telde niet veel minuten bij en het feest kon beginnen.

Barnetsupporters zijn braaf. Ok, ze bleven niet zitten tijdens de wedstrijd terwijl dat wel moest. Maar, na afloop bleven ze netjes op de tribune om te applaudisseren voor hun helden. Geen pitch invasion. Aan de ene kant vond ik dat jammer, aan de andere kant mooi om te zien dat er nog mensen zijn die niet per se de autoriteiten willen tarten. Men zong wel tegen het einde “storm the pitch”, maar dat werd lacherig gedaan. Britse humor, leuk. Ik dacht toen dat het ook eigenlijk meer iets is voor mongolen om het veld te bestormen. Ik was nog niet uitgedacht of ik zag dat onze eigen James Down bezig was het veld op te klimmen. De Staart probeerde hem nog tegen te houden, maar even later sprintte hij dan toch het veld op. Op zoek naar zijn helden. Al snel werd hij bij zijn kladden gepakt door de stewards. Meteen snelden enkele spelers van Barnet er naartoe. Het was een heel erg grappig gezicht en ik dacht “dit verzin je gewoon niet”. En daarna: “dit gelooft niemand als ik dit in het verslag zet, dit is té mooi om waar te zijn.” James Down is de enige hooligan van Barnet.

En toen zat het seizoen erop. Iedereen tevreden. Mooi om te zien hoe populair Grazioli (terecht) is. Hij werd veel toegezongen en deelde veel handtekeningen uit. Na afloop gooide hij zijn schoenen in het publiek uit dank voor hun steun. Ondanks dat hij even warmliep speelde hij helaas niet mee. Hopelijk is hij volgend seizoen weer fit.

Om halfacht namen we de tunnel terug, wat lekker vroeg was ondanks dat het weer vreselijk slecht was op de terugweg. In de tunnel maakten we kennis met de mensen die naar Southend v Bristol City geweest waren, die toevallig genoeg vlak voor ons in de trein bleken te staan. Na hun uitgebreid uitgelachen te hebben vanwege de heenweg namen we al weer afscheid en reden we richting Nederland. Mijn auto bleek gelukkig nog op Hazeldonk te staan en met vrij veel gemak reed ik richting het Milton Keynes van Nederland.

Geschreven door: TeeZee



Het rapport

Het stadion

Ik ben normaal geen liefhebber van nieuwe stadions, maar Nene Park was echt heel leuk. De club had er echt alles aan gedaan om het stadion een eigen gezicht te geven. Aan de buitenkant was veel in de clubkleuren geschilderd en had men geprobeerd het zo origineel mogelijk te maken. Op de turnstiles waren bijvoorbeeld diamanten afgebeeld, erg leuk. Op de vuilnisbakken stond ook overal het logo van de club. Nene Park is echt een heel geslaagd nieuwbouwstadion.

De sfeer

Die was erg goed. We zaten in het vak van Barnet, die deze dag moesten winnen om in de League te blijven. Aangezien het er al snel naar uit zag Barnet erin zou blijven was het een gekkenhuis. Leuke liedjes en spreekkoren wisselden elkaar af.

De wedstrijd

Barnet speelde niet zo goed als in het begin van het seizoen, toen we de club de latere kampioen Carlisle in eigen huis opgerold zagen worden. Vreemd dat Barnet zo ver is afgezakt en ook deze wedstrijd zag je dat er veel spanning op de ploeg zat. Het was dat het al gedegradeerde Rushden eigenlijk nergens meer voor speelde, anders hadden die het Barnet best lastig kunnen maken.

De omgeving

Het stadion ligt een stuk uit het stadje wat ook weinig voorstelt. Nene Park ligt er wel erg fotogeniek bij, want vanaf de heuvels in de buurt kun je mooie foto's maken van het stadion.

Overall

Een erg leuk dagje uit. Voor het eerst zagen we een ontsnapping van een ploeg die op degraderen stond en het stadion viel me meer dan 100% mee. Als alle nieuwe stadions zo gebouwd zouden worden, zou het helemaal geen straf zijn om moderne stadions te bezoeken. Helaas is dat niet het geval en is Nene Park een van de positieve uitzonderingen. Ik gun de ploeg dan ook wel een terugkeer naar de League.



De statistieken

Rushden & Diamonds v Barnet 1-2 (06/05/2006)

51. Liam Hatch 0-1

55. Nicky Bailey 0-2

86. Simeon Jackson 1-2

Ground: Nene Park, Irthlingborough

Visits: 1

Season: 2005-2006

Competition: League Two

Position Rushden & Diamonds: 24

Position Barnet: 20

Gate: 4174

Match Number in England: 31

Goals: 93

Line up Rushden & Diamonds:

Crane, Nicholls, Hatswell, Gulliver, Gier, Kelly, Stokes (74. Shaw), Caskey, Berry (57. Grainger), Tomlin, Mikolanda (59. Jackson)

Line up Barnet:

Flitney, Gross, Warhurst, King, Hendon, Hessenthaler, Vernazza, Bailey, Sinclair, Kandol, Hatch (81. Norville)

Yellow Cards:

Caskey, Mikolanda (Rushden & Diamonds), Hatch, Sinclair, Bailey, Gross, Warhurst (Barnet)



De foto's

Nene Park gezien vanaf een heuvel. Best een leuk stadion, ondanks zijn modernheid.

De mooie façade van de Air Wair Stand, die deze dag in de handen was van de Bijtjes.

De façade met de vlaggen van voetballers aan de buitenkant.

De turnstiles met als leuke element de diamantvormige poortjes.

De ingang van de pub waar wij veel hebben gedronken. Daarboven enkele gables!!!

De façade van de Main Stand.

Het Diamond Centre lijkt net een luxe hotel.

De mooie buitenkant van de Peter De Banke (Vlaamse sterspeler uit het verleden?) Terrace.

En tot slot de buitenkant van de North Stand.

De Diamond prullenbak.

De Diamond floodlight.

En het diamanten uiltje op de North Stand.

James Down was de boel al aan het regelen rondom het stadion. De chavs keken hem wat angstig aan.

De Air Wair Stand. Hierop zouden wij en 1500 Barnet-fans gaan zitten deze dag.

De Air Wair Stand van dichtbij.

De Main Stand met de nep-gables.

De Main Stand nog een keer.

De North Stand. Dit vond ik de minste stand van de 4.

Tegenover ons de Peter De Banke Terrace. Mooi dat er in een nieuw stadion nog een terrace staat.

Vanaf de terrace hoorden wij de legendarische Peter De Banke Roar.

De opkomst. Wat zou het worden: de dood of de gladiolen voor de Barnet-spelers.

Een uitverkocht vak vol met bijtjes om Barnet te steunen. En het hielp.

1-2 winst; we're staying up.

Football League; we're having a laugh.

Mede dankzij dit legioen volgend seizoen weer League Football voor Barnet.

James Down is tevreden; geen Crawley of Tamworth volgend jaar.

En de cirkel is rond.


 

 

© 2005 All Rights Reserved.