Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

qpr

Het verslag

   

QPR v Stoke City: voetbal, sfeer en lekker eten bij Bin Laden

 

Na een korte nachtrust gingen we weer vroeg op pad. We moesten namelijk nog naar Londen toe (4 uur rijden) voor de wedstrijd QPR v Stoke City. Een wedstrijd tussen twee clubs die ik altijd wel aardig heb gevonden. Ik vond het destijds erg jammer dat QPR degradeerde uit de Premier League. Ik vond het altijd een erg sfeervolle boel op Loftus Road en de shirts vond ik geweldig. Ook Stoke City vond ik altijd geweldig. De club met de meest Britse naam van allemaal. Stoke klinkt naar kolenmijnen en fabrieken. Rauwer kan bijna niet, terwijl Queens Park Rangers weer enorm sjiek klink. Een mooie clash dus, waar ook nog iets op het spel stond. Stoke City kon namelijk nog de playoffs halen en maakte dus kans om voor het eerst sinds 1985 op het hoogste niveau uit te komen. Destijds was dat niet echt een succes, want er werd slechts 3 keer gewonnen in 42 wedstrijden. Vandaag hadden de fans echter weer veel hoop en het uitvak zou stijf uitverkocht zijn.

 

Doordat Erkaa en de Vlaai nogal uitgebreid gingen ontbijten en we de auto ver van het stadion neer hadden gezet (+ dat we nog een stukje met de metro moesten), zorgde ervoor dat we laat aankwamen. Helaas misten we daardoor de 1-0 van QPR en ik hoopte maar dat we nog een doelpunt kregen te zien, na de 0-0 van Torquay een dag eerder. Ik wilde wat foto’s maken, maar het was duidelijk dat we vandaag met de NSB te maken hadden. Meteen kreeg ik een waarschuwing dat mijn camera kon worden ingenomen bij de volgende foto. De wedstrijd zelf was erg vermakelijk, met kansen over en weer. De sfeer was ook uitstekend, maar we hadden ook geluk met onze plekken. We zaten namelijk precies naast het vak met de Stoke fans, door wie wij ook werden uitgedaagd. De stewards durfden nu natuurlijk niets te doen. Tot aan de rust bleef het lekker op en neer gaan, maar het bleef 0-0.

 

Eten halen in de rust bleek onmogelijk en zelfs de Vlaai lukte het niet om een pie te bemachtigen, ondanks zijn lange en geduldige wachten. Na de rust bleef de wedstrijd uiterst amusant, hoewel het nu echt een richtingsverkeer was richting het doel van QPR. Stoke wist dat ze moesten winnen om die playoffs te halen en deden er werkelijk alles aan om dat doel te bereiken. Ze werden zelfs nog een handje geholpen door QPR, waarvan een speler een onnodige rode kaart incasseerde. Ondanks het numerieke overwicht lukte het maar niet om te scoren. Stoke bleef echter beuken en beuken en 6 minuten voor tijd vloog hij er dan toch nog in, het Stoke vak ontplofte. De bal werd zowat het doel in gezogen door de fans, maar hij wilde er maar niet in. Zodoende bleef het 1-1 en mocht niet Stoke City, maar Southampton de playoffs in.

 

Al met al was het een leuke middag geweest, met veel sfeer en een leuke wedstrijd. Loftus Road is ook zeker een aanrader. Een heel leuk stadion, waar je echt recht op het veld zit. Ook de ligging is erg apart, want het ligt echt pal tussen de huizen. Er is zo weinig ruimte dat de floodlight op de tribune zijn gebouwd en door het dak heen gaan. Voordeel van die weinige ruimte is dat je echt heel dicht op het veld zit. Die Stoke fans konden zowat de goal aanraken, als ze hun best deden. Na de wedstrijd ging ik met de Vlaai nog even het Stoke vak op om wat foto’s te maken van de rest van het stadion. Erg jammer was het dat de clubshop was gesloten en we dus geen programmaboekje hadden. Ach ja, je kunt nu eenmaal niet alles hebben.

 

Terwijl we terugliepen naar de metro kreeg Erkaa ineens een geniale ingeving. Hij kende nog een adresje waar je geweldig lekkere ribbetjes kon eten. Eenmaal binnen bleek het een vrij dubieus tentje, waar Bin Laden werd geëerd. Ik koos veilig voor de kipnuggets met friet en ook de Vlaai ging op safe door te kiezen voor een kipburger met friet. Erkaa koos zijn ribbetjes en Maus, die nog last had van een kater, koos voor de kleine mini-bucket. De Vlaai en ik kregen vrij snel ons eten, terwijl het voor de andere twee vrij lang duurde. Maus sprak zijn verbazing nog uit over het hoge bedrag wat hij moest betalen, maar dacht dat hij waarschijnlijk zelf had mis gerekend. Toen Erkaa zijn ribbetjes kreeg was er volop hilariteit, want ze zagen eruit als stukjes uitgekotste hond. Toen ook nog bleek dat ze zo smaakte, was het feest helemaal compleet. De Bin Laden adepten hadden echter een nog grotere verrassing in petto. Er werden namelijk ineens twee dienbladen met vier dozen gebracht. Dit bleek het mini bucket van Maus te zijn. Blijkbaar was dat een familiemaal. Maus had 4 maal friet gekregen en 6 grote stukken kip. Ik piste bijna in mijn broek van plezier, terwijl Maus boos naar buiten liep. Erkaa was er echter wel blij mee, want die had ineens wat fatsoenlijks te eten. Na het eten gingen we snel richting de metro. Een vlotte terugreis bracht ons weer snel in Tilburg en het Engelse voetbalseizoen zat er voor mij weer op.

Geschreven door: Sir Stanley Matthews



Het rapport

Het stadion

Een erg aardig stadion. Het ligt mooi ingeklemd in zijn omgeving en je zit er dicht op het veld. Loftus Road geeft een erg intiem gevoel en ik kan me voorstellen dat het intimiderend kan werken als het er gaat spoken.

De sfeer

Die kwam voornamelijk van de Stoke-fans. Die konden nog de play-offs halen en hadden een bomwol uitvak. Vanuit QPR kant werd er wel wat tegengas geboden, maar erg fanatiek ging dat niet. Ik denk dat de QPR-fans blij waren dat het seizoen voorbij was en dat ze er niet uitgevlogen waren.

De wedstrijd

Een redelijke wedstrijd. Stoke City probeerde de overwinning nog binnen te slepen, maar nadat de tussenstanden doorkwamen werd duidelijk dat de play-offs een stap te ver waren. QPR bood verrassend genoeg nog erg veel weerwerk en zo nu en dan werd er stevig uitgedeeld.

De omgeving

Die was erg mooi. Loftus Road ligt echt tussen de huizen. Sommige zijdes zijn ook niet te zien omdat er huizen omheen gebouwd zijn. Je merkt ook aan alles dat geprobeerd is het zo compact mogelijk te houden. De floodlights stonden op de tribunes en gingen door het dak heen. Uitbreiden lijkt me ook onmogelijk voor QPR.

Overall

Een erg aangenaam dagje uit. Jammer was dat we wat laat aankwamen, maar de wedstrijd was redelijk en de Stoke-fans zorgden voor een aardig sfeertje. Loftus Road is een leuker stadion dan ik had gedacht. Het is zeker geen straf om hier in de toekomst weer eens langs te gaan.



De foto's

Loftus Road ligt helemaal ingeklemd tussen de huizen. Mooi, zo'n floodlight in je achtertuin

De naam van het stadion van QPR

Een van de ingangen van Loftus Road

De loketten om de tickets op te halen

Weer een ingang tussen de huizen door

Het zag er allemaal wat gaar uit, daar in West-Londen

De façade van Loftus Road had wat weg van een jaren-80 kantoorpand

Stoke City had zijn uitvak stijf uitverkocht. Ze konden namelijk nog de play-offs halen

De keeper was erg blij met de ballonnetjes die de Stoke-fans hadden meegenomen

Ook aan de overkant was het vrij vol

Een actiemoment uit de wedstrijd die in 1-1 zou eindigen

De politie en stewards hielden de Stoke-fan in bedwang na de wedstrijd

Een foto vanuit het uitvak wat uitkeek op het vaak waar wij zaten

En de tribune tegenover ons van dichtbij gezien

Een overzicht van Loftus Road, met de hijskranen op de achtergrond


 

 

© 2005 All Rights Reserved.