De steward is dood

PNE was ooit de club die ik als eerste had willen bezoeken in Engeland. Het werd echter Fulham en de rest is history. Ruim vijf en een halfjaar en 53 wedstrijden in het Verenigd Koninkrijk verder kwam dan toch de dag dat de meer dan een eeuw oude ground van de eerste kampioen van Engeland bezocht werd.

Deepdale bestaat uit drie moderne tribunes en de oude Pavilion Stand. Deze tribune wordt dit seizoen bedankt voor bewezen diensten en de vraag is nu welk hoofd de nieuwe tribune gaat sieren nadat Tom Finney, Bill Shankly en Alan Kelly al voorgegaan waren. Het is te prijzen dat PNE in een tijd van identikit legobakken origineel probeert te zijn. Deepdale is dan ook in meerdere opzichten wezenlijk verschillend van andere nieuwe stadions. Dat is al zichtbaar wanneer je het stadion nadert, Deepdale heeft opvallende floodlights in plaats van lampen die in het dak van de tribunes geintegreerd zijn.

Voor romantici blijft de Pavilion Stand nog steeds de hoofdreden van de reis. Toch is het voornamelijk de buitenkant die indruk maakt. De geheel begroeide facade, de verroestte deuren, de trappen naar de tribune en de bruine bakstenen maken het een typisch Engelse tribune. Een groot minpunt is dat je in Engeland, maar waarschijnlijk ook in de rest van dit universum, niet veel tribunes zult tegenkomen met zoveel commerciele boodschappen op de gevels als de Pavilion Stand. Een kwart van de tribune wordt nog gebruikt voor zittende toeschouwers, maar verder is het een enorme reclamezuil. Wel mooi is de kant waar Radio Preston huist, daar is nog een stuk van een oude staantribune zichtbaar.

Als geheel is de buitenkant van Deepdale een modern stadion dat aan alle eisen van deze tijd voldoet. Leuk is het standbeeld van Sir Tom Finney waarin een van zijn bekendste voetbalacties is afgebeeld, op een ondergelopen veld houdt Finney de bal binnen met een sliding terwijl het water aan alle kanten opspat. In een apart gebouwtje dat los van het stadion staat, huist de clubshop. De clubshop is bijzonder uitgebreid en het doet qua indeling enigszins denken aan de clubshop op wijlen Maine Road van Manchester City.

Een uur voor kick off gingen de turnstiles open. Een steward maakte zijn excuses hiervoor, want normaal was dat eerder. Het geval bleek te zijn dat er een medewerker onwel geworden was. Lopend richting de tribune vielen de woekerprijzen bij de catering op. £2.50 voor een pie en £3.00 voor een hotdog is aan de hoge kant. Het programmaboekje moest ook 3 quid opbrengen en was uiteraard niet veel anders dan de programmaboekjes van de overige tientallen clubs.

De zitplaatsen waren uitstekend, voldoende beenruimte en bijna vooraan bij de middenlijn. Jammer dat ook PNE aan carpoolen doet gezien de wel erg ruime strook rondom het veld. Zoals eerder gemeld ziet het stadion er vanbinnen uitstekend uit. Het uitvak met Sheffield Wednesday supporters zat bijna helemaal vol en qua zang lieten zij zich niet bepaald onbetuigd. Hoogtepunt was het spreekkoor "just a small town in Blackpool" richting de PNE-aanhang die hier hoorbaar geagiteerd door raakte.

Vlak voor kick off ging er een steward op een stoeltje schuin voor ons zitten en zakte steeds meer weg. Andere stewards gingen gepaniekeerd naar hem toe terwijl hij steeds verder zakte. Ze tilden hem op van zijn stoel en zo slap als een vaatdoek werd hij op de grond gelegd. Terwijl de medische staff kwam aan hollen legde een van de stewards hem in de zgn. bewustelozenhouding, waarna hij verward bijkwam. De man met het vettige haar en de rotte tanden werd op een brancard gelegd en naar buiten gereden, de enige geschikte uitgang lag uitgerekend onder het uitvak. Er werd ons verzekerd door een steward die verdacht veel weg had van Frank Masmeijer dat het geen oefening was. Waarschijnlijk is het goedgekomen met de steward, want PNE hield geen minuut stilte voor de wedstrijd. Dat was vrij jammer, want het miezerweer pastte er uitstekend bij. Of misschien is PNE gewoon een harteloze club, dat kan ook.

De wedstrijd eindigde uiteraard in 0-0 en na Barnet v Arsenal was dit de tweede wedstrijd op rij waarin twee doelpunten werden afgekeurd. Het doelpunt van Wednesday was een plaatje, een stiftje a la Bergkamp alleen was de aanname daarvoor met de hand. En dat mag niet. De manager van PNE zag ik vreemde keuzes maken door eerst de beste man van het veld te halen (Danny Dichio) en vervolgens hetzelfde te doen met de op een na beste (Jason Jarrett). Ook ex-Leeds Danny Puch liet zich niet onbetuigd. Keeper Carlo Nash liet enkele knappe reddingen zien en is bij PNE duidelijk een betere doelman geworden. Patrick Agyemang viel bijzonder ongelukkig in, de Jamaicaan deed werkelijk niets goed. Toch moet het ergens in de verte wel een erg sterke spits zijn. Ook niet al te best was rechtsback Graham Alexander, vooral in de eerste helft lag het probleem van PNE op rechts.

Het hoogtepunt van de dag kwam toen Lee Bullen van Wednesday wraak nam voor een overtreding die even daarvoor op een ploegenoot begaan was. Waarschijnlijk vatte deze geheel eigen interpretatie van het slagersvak goed samen waarom Engels voetbal echt het allermooiste is. De kaart die hij getoond kreeg door de gelukkig slecht fluitende Walton leek zelfs roder dan normaal. Diep en dieprood en zonder nadenken gegeven met gestrekte arm. Topvermaak. Ondanks het uitblijven was het dus een vermakelijke anderhalf uur, waarbij nogmaals opgemerkt moet worden dat de awaysupport van Sheffield Wednesday indruk maakte.

Geschreven door: TeeZee

Zeer aardig stadion. Het bestaat uit een oude stand en drie moderne stands en ik moet zeggen dat Deepdale laat zien hoe een modern stadion er ook uit kan zien. De drie nieuwe stands zien er heel mooi uit en op iedere tribune is een clublegend afgebeeld dmv de stoeltjes. Wij zaten op de stand van de meest legendarische van allemaal: Sir Tom Finney. Voor de rest is er ook nog de Bill Shankly Stand, de legendarische Liverpool manager, en de Alan Kelly stand, de beste keeper uit het verleden van PNE. De leukste stand is echter de oudste; de Pavilion Stand. Deze stand gaat binnen een paar maanden plat en het was daarom voor ons een noodzaak om Deepdale nog te bezoeken voordat dit plaatsvond. Van buiten is het een heel mooi gezicht met de grote klimop (waar ik een stukje van heb) en al die oude ingangen. Van binnen vond ik hem een beetje tegenvallen met zijn vele reclames. Al met al was het een zeer aardig stadion.

De sfeer

Die kwam met name van de meegereisde Uiltjes. Ze hadden hun vak stijf uitverkocht (zo'n 3.000 man schat ik) en lieten zich verbaal heel erg horen. De PNE-aanhangers werden totaal overzongen. Van Preston North End heb ik het gevoel dat het een familieclub is. Dat gevoel werd versterkt door de mensen in onze omgeving; er waren weinig ruige mannen te zien. Dit zorgt er natuurlijk ook voor dat ze sfeertechnisch niet tot de top van Engeland behoren. Sheffield Wednesday daarentegen is een van de fanatiekste aanhangen die ik ken. Ik heb ze nu twee keer gezien en twee keer was het een waar zangkoor.

De wedstrijd

Ondanks de 0-0 was het beste een aardige wedstrijd. Twee doelpunten gezien, waaronder een wereldgoal, en een snoeiharde rode kaart zorgden voor genoeg entertainment. Helaas werden de twee doelpunten afgekeurd door de laffe scheidsrechter, kreeg een enorme laag cijfer in de krant de volgende dag, maar zijn rode kaart was wel mooi. Het was mijn eerste in Engeland. Voor de rest was het een wedstrijd met een enorm tempo en veel strijd. Preston North End was vorig jaar een van de best voetballende ploegen, maar daar zag ik weinig van terug op het veld. Ben benieuwd of ze dit jaar weer mee kunnen doen om de promotieplaatsen, op basis van wat ik deze wedstrijd zag zeg ik nee.

De omgeving

Deepdale ligt gelukkig op de plek waar het al sinds zijn begin speelt en waar men de eerste kampioen van Engeland werd. Het stadion is zowat helemaal verbouwd en zal dus nog vele jaren op deze plek blijven liggen. Het stadion wordt aan de meeste kanten omgeven door huisjes en aan de voorzijde door een parkje. Het oogde niet echt als een arbeidersbuurt.

Overall

Jammer van de 0-0, maar al met al was het een aangename ervaring. Ik ben blij dat ik de Pavilion Stand nog heb gezien en de sfeer vanuit het Sheffield Wednesday-vak was fantastisch. Sheffield Wednesday begint dan ook steeds meer een soft-spot voor me te worden. Ik heb het altijd een leuke club gevonden, maar na het bezoek aan de club is dat alleen maar sterker geworden. Ook nu heeft Sheffield Wednesday weer ervoor gezorgd dat ik ze een stuk sympathieker ben gaan vinden. Hopelijk blijven ze er dit jaar opnieuw in.

Preston North End v Sheffield Wednesday; het mooiste affiche op de eerste speeldag.

Tussen de huizen was Deepdale al goed te zien.

Voor het stadion een standbeeld van clubicoon Sir Tom Finney.

Ook bij het stadion; het nationale voetbalmuseum.

De hoofdingang van Deepdale; de Sir Tom Finney Stand.

De clubshop die toch redelijk groot was van binnen.

Ondanks de moderne tribune heeft de alan Kelly Stand nog steeds een ouboligge ticketoffice.

Ook het commerciële centrum van de club kan wel wat moderner.

De oude Pavilion Stand, die binnen een aantal maanden plat zal zijn.

De Pavilion Stand van buiten met de opvallende klimop.

Mooie, ouderwetse hekjes bij de Pavilion Stand. Dat heeft toch wel iets.

Ook deze oude deur geeft de stand iets extra's.

De officiële ingang met veel roest op het "Preston North End"-bord.

De hele stand is zo oud, dat hij ongeveer uit elkaar valt. Zo ook deze poort.

De oude Pavilion Stand heeft wel wat weg van een oud huis.

De andere kant is er voor de liefhebber van asbest.

Overal in de Pavilion Stand vind je turnstiles. Zo ook aan deze zijkant.

Nog een plaatje van de klimop (waar ik een stukje van heb) op de Pavilion Stand.

De Pavilion Stand, die helaas wordt ontsierd door de vele reclames.

De Alan Kelly Stand. Best aardig, die stoeltjes in de vorm van clublegendes.

Ook Bill Shankly (later nog zeer succesvol bij Liverpool) wordt geëerd.

Op onze tribune stond de ultieme clubman, Tom Finney, afgebeeld. Dit is dan ook de hoofdtribune.

Op onze tribune zaten diverse rare mannetjes. Waaronder wijzelf.

Zeer mooie floodlights. Heel erg apart.

Naast de Pavilion Stand het gebouwtje van Radion Deepdale en in ongebruik geraakte terracing.

Alleen de zittribune, bovenin, mag nog gebruik worden. De terrace helaas niet :-(

De Alan Kelly Stand zat redelijk vol tijdens deze eerste wedstrijd van het seizoen.

De Uiltjes hadden hun uitvak stijf uitverkocht en maakten een enorm lawaai. Leuke club.