Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Peterborough verslag

Het verslag

    

 

De First Round F.A. Cup; The view from the Southcar

 

Na de trip naar Charlton van afgelopen week, was het nu tijd voor een wedstrijd uit de eerste ronde van de FA Cup. Al snel hadden we een groep van acht mensen bij elkaar gesprokkeld en na oeverloos discussieren over de te bezoeken wedstrijd viel de keuze op Peterborough United - Burton Albion. Peterborough heeft een hele mooie ground en ook vanwege de mogelijke cup shock leek ons deze wedstrijd een goede keuze. Omdat zowel TeeZee als ondergetekende nog een gratis overtocht met Seafrance had liggen, als goedmakertje voor de opgelopen vertraging tijdens een vorige trip, werd het ook nog eens een bijzonder goedkope trip. De indeling van beide auto's werd al snel geografisch bepaald en zodoende zou er uiteindelijk een Noordwagen vol met kille westerlingen zijn en een Zuidwagen vol met gezelligheid en gemoedelijkheid. De Noordwagen besloot om hetzelfde weekend ook nog een bezoek te brengen aan de wedstrijd Cardiff City - Coventry City. Dit verhaal is een weergave van de trip vanuit de Zuidwagen. Een op voorhand al gezellig verhaal dus.

Zaterdagmorgen om 05.20 stond Erkaa bij mij voor de deur en na ook Joost te hebben opgepikt in Eindhoven, werd koers gezet naar Tilburg. Sir Stanley kwam net aanlopen en na het uitwisselen van wat vriendelijkheden werd er verder gereden naar Hazeldonk, alwaar we een kwartier te vroeg aankwamen. Hieruit bleek maar weer eens dat het Brabants kwartiertje een Westers verzinsel is om Brabanders te stigmatiseren, want de Zuidwagen is altijd als eerste op Hazeldonk. Dat werd dus weer wachten. Ondertussen was het in de koffiehoek aardig druk geworden, wat toch opmerkelijk was rond dat tijdstip. Het bleek de hele familie Tokkie te zijn die met twee vrachtwagens met daarop een stockcar op weg waren naar races. Toen ze uiteindelijk weggingen stapte de erg dikke pa Tokkie achter het stuur, waarbij de vrachtwagen haast omviel. Nadat we al een half uur Bourgondisch stonden te wezen, was de Noordwagen er nog steeds niet, zodat het er naar uit begon te zien dat de Zuidwagen alleen op trip zou gaan. Uiteindelijk doemde er toch een Peugeot op, met daarin 4 veel te krap zittende mannetjes. Het bleek dat ze waren aangehouden door de politie wegens verdacht gedrag in een Zoetermeers bushokje. Het was duidelijk dat de eerste punten voor de Elly Elephant trofee alweer waren gescoord. Blauwvinger bleef buiten en was de Noordwagen aan het doorzoeken op een manier waar HMS Customs jaloers zou zijn. Het bleek dat hij zijn gloednieuwe bril ter waarde van 700 euro kwijt was. Deze zou ook niet meer worden teruggevonden en weer werden er punten gescoord voor de EE trofee. Uiteindelijk gingen we op weg naar Calais.

De rit verliep vlekkeloos en na ruim 2 uur stonden we bij de boot in Calais. De douane was opvallend mild, wat niet verassend was na de doorzoeking bij Hazeldonk. Hieruit bleek duidelijk dat BV undercover bij de douane werkt en zijn maten al had ingelicht dat dit gajes wel doorgelaten kon worden. Al snel werd de bal te voorschijn gehaald en werd er flink gevoetbald. Na enige tijd konden we de boot op, die zeer klein bleek te zijn en een behoorlijk afgerukte indruk maakte. Na ons geinstalleerd te hebben in de bar werd er al al snel over SQ koetjes en SQ kalfjes gesproken. Bij het uitvaren van de haven kon je de krijtrotsen al zien liggen en na een voorspoedige vaart kwamen we in Dover aan. Ook hier was de douane erg mild en konden we meteen doorrijden. We gingen op weg naar Peterborough.

 

Vanaf Dover nam BV het stuur over van de Noordwagen en hij ontpopte zich al snel als Schumi in disguise door met een strakke 110 km/u de M20 onveilig te maken. Hierdoor duurde de rit naar Thurrock Services 2x zo lang als normaal. Nadat we hadden geplast en wat te eten hadden gehaald bij de Burger King werd er weer verder gereden. Inmiddels was het erg druk geworden rondom Thurrock Services met allemaal Engelsen op weg naar het winkelcentrum. De Noordwagen nam de verkeerde afslag en kwam terecht in de file op weg naar het winkelcentrum. Dit was niet vreemd aangezien TeeZee met de kaart van Engeland op schoot zat en de chauffeur van de Noordwagen de verkeerde kant op stuurde. Aangezien de Zuidwagen wel Bourgondisch is, maar dit ook niet wil overdrijven, besloten we om door te rijden, ook al om niet met een tenenkrommende 110 km/u naar Peterborough te hoeven rijden. Onderweg was het erg gezellig en werd er vrolijk gebabbeld over van alles en nog wat. Een kleine bloemlezing: Belgisch voetbal, Roda, klovenzalf, Ajax, zilveren voetbalschoenen, amateurvoetbal, het sportgehalte van de Daily Sport, metroseksuelen, silliconen tieten, Labello, Barry Fry en Carlisle in a day faggots. De vaart zat er goed in en na ongeveer 2 uur kwamen we aan in Peterborough. Het was nog niet erg druk en we konden de auto kwijt op de parkeerplaats naast het stadion.

London Road zag er van de buitenkant fantastisch uit met oude stands en daken van asbest. Na het kopen van een programme gingen we eerst naar de clubshop waar iedereen wat ging kopen. Sir Stanley kwam met een verdachte bobbel in de broek weer naar buiten, want in de clubshop werden de aankopen verpakt in plastic tasjes met het Peterborough logo erop. Toe we stonden te wachten, kwamen ook de leden van de Zuidwagen aanlopen en we besloten om een rondje rondom de ground te maken. London Road is best mooi gesitueerd met aan de ene kant een kanaal met een brug richting stadscentrum en aan de andere kant een pittoreske woonwijk. Vanuit een van deze straten hadden we een mooi doorkijkje naar de nieuwe stand en we stonden als Japannertjes op een rijtje om dit vast te leggen op de memory card. Na het rondje te hebben voltooid werd het tijd om naar binnen te gaan.

 

Er werd met slechts 1 tegenstem besloten om op de away end tussen de Burton Albion fans te gaan staan. Alleen Sir Stanley was tegen, omdat Burton in het geel-zwart speelt en hij hier nare herinneringen aan heeft. Uiteindelijk ging de lafbek toch gewoon bij ons staan om de hele wedstrijd nare anti-Burton opmerkingen te maken. Helaas was het pay at the gate, waardoor we weer geen ticket kregen. Dit begint een trend te worden, want ook bij Dagenham en Torquay kregen we geen tickets. Allemaal kutclubs zijn het! De gate zelf was uitermate krap, maar na enig duwen en trekken lukte het toch om er doorheen te komen. Er waren zo'n 5 bussen met Brewers aanwezig en de sfeer op de away end was goed. De terrace waar we op stonden was oogstrelend mooi en is de mooiste terrace waar ik ooit op heb gestaan. De crash barriers zijn zo enorm mooi en we stonden allemaal met een erectie in de broek. Aan de overkant was ook een terrace die er exact hetzelfde uitzag. Links van ons was de nieuwe stand die er eigenlijk niet bij past. Gelukkig stonden we vrij hoog in onze stand, waardoor we hier weinig van zagen. De oude main stand was wel weer erg mooi, met een dak van asbest en oude houten stoeltjes. Alleen op de plek van de voormalige paddock waren plastic stoeltjes gemonteerd.

Aangezien we nog ruim de tijd hadden was het moment aangebroken om de catering te testen. De cheeseburger was lauw en niet erg smakelijk, en liet een enorme zure nasmaak achter. Deze werd weggespoeld met smaakloze thee met teveel melk. Gelukkig was de Football Famous Chicken Balti Pie wel te koop en deze bleek als vanouds heerlijk. Joost ging even wat foto's maken van de main stand en ging staan op een geel gemarkeerd stukje terrace, waar je dus niet mocht staan. Meteen werd hij door drie stewards de kanerk geslagen. De stewards waren helemaal euforisch, eindelijk konden ze later thuis tegen de vrouw zeggen dat ze iets nuttigs hadden gedaan en niet alleen maar een hele middag nutteloos hadden staan wezen.

 

Voor de wedstrijd liepen er heerlijk cheerleaders op het veld die uitgebreid op de gevoelige plaat zijn vastgelegd. De wedstrijd begon en Peterborough nam meteen het heft in handen zonder echt uitgespeelde kansen te creeeren. Burton verdedigde goed en van enig verschil in niveau was nauwelijks iets te merken. Hoewel het een typische 0-0 wedstrijd was, vond ik het toch niet heel saai en best goed te doen. Alleen TeeZee hing weer het nare mannetje uit door te melden dat dit bijna even slecht was als een week eerder. Het bleek dat hij opeens verstand denkt te hebben van het spelletje. We hebben het hier dan ook over de man die Rick Hoogendoorn een zeer goede speler vindt...

Ook in de tweede helft vielen er geen doelpunten, ook al had Peterborough een aantal grote kansen. De wedstrijd eindigde dus in 0-0 en volgende week zal de replay worden gespeeld. Na afloop liepen we naar buiten, waar we emotioneel afscheid namen van de leden van de Noordwagen, die op weg gingen naar Bristol. Het verlaten van de parkeerplaats ging redelijk soepel, maar verderop in Peterborough stond het toch behoorlijk vast. Tijdens het wachten zagen we continu vuurwerk in de lucht. We vonden dat de Peterborough fans wel erg snel tevreden waren. Uiteindelijk kwamen we toch op de snelweg en het gaspedaal werd stevig ingetrapt om op tijd bij de boot te zijn. Onderweg zagen we continu vuurwerk, het leek wel oudjaar. Uiteindelijk waren we in een strakke 2 uur in Dover, ruim op tijd voor de boot. De douane deed weer niet moeilijk en we hadden nog ruim de tijd om te voetballen.

De boot was dit keer de zeer luxueuze Rodin. Nadat we in de bar waren neergestreken ging ik op zoek naar iets eetbaars. Uiteindelijk kocht ik een tuna baguette die er zeer smakelijk uitzag. Toen ik mijn tanden er in zette bleek de tuna helemaal in het brood te zijn getrokken, wat nu meer op een natte spons leek. Hier werden toch wat punten gescoord voor de EE trofee. De andere mannetjes gingen op zoek naar iets beters. Enige tijd later kreeg ik een SMS van Erkaa dat ze heerlijk zaten te smikkelen en smullen. Ik ging kijken en het zag er inderdaad goed uit. Om solidair te zijn nam ik een bord met fish and chips en het was inderdaad prima te doen. Uiteindelijk kwamen we in Calais aan en nam ik het stuur over, zodat Erkaa kon gaan SMS'en met Dokkie, die eenzaam en alleen in de trein naar Brussel zat. Uiteindelijk kwamen we in Nederland aan en na Sir Stanley en Joost te hebben afgezet, kwam ik thuis aan. Moe maar voldaan rolde ik mijn bedje in. Het was weer een heerlijke trip geweest!

 

Geschreven door: SuperJohn



Het rapport

Het stadion

London Road is echt geweldig. Twee schitterende oude terraces achter de goals, een oude zittribune en een nieuwe stand die helemaal niet uit de toon valt. De akoestiek is ook geweldig door de aflopende dakken. Misschien wel een van de meest onderschatte stadions van Engeland door de nostalgisten. 

De sfeer

De Burtonaanhang liet zich regelmatig horen, voor hen was dit ook een mooi uitje naar een Leagueclub. De aanhang van de Posh was erg tam. Er waren een stuk minder thuisaanhangers dan normaal en degene die er zaten geloofden het wel. Gelukkig zaten we bij de Brewers waardoor we niet het gevoel hadden in een stiltecentrum te zitten.

De wedstrijd

Erg matig. Burton was zeker niet de mindere en de replay was meer dan verdiend. Peterborough viel me erg tegen. Deze club speelde nog niet zo lang geleden op een hoger niveau, maar dat leek nu erg ver weg. Een jaar na deze wedstrijd nam een miljonair de club over en ik zal er niet van staan te kijken als de club binnenkort in de Championship te bewonderen is.

De omgeving

Het stadion ligt mooi in een wijk vlakbij he stadscentrum. Met de ligging is dus helemaal niets mis. Het gevaar is wel dat de club deze plek gaat verlaten en ergens op een industrieterrein gaat zitten. Met het geld van de steenrijke voorzitter en sowieso de waarde van de grond van het huidige stadion is dat zeker geen gekke gedachte.

Overall

Een aardig dagje uit. Peterborough is niet zo ver rijden en dus ideaal voor een dagtripje. Achteraf gezien was ik liever naar een competitiewedstrijd gegaan. De sfeer van de thuisfans was dan waarschijnlijk beter geweest en er zouden in ieder geval meer mensen hebben gezeten. London Road zelf is een plaatje en zeker een revisit waard. We kregen geen kaartje bij deze wedstrijd aangezien het 'pay at the gate' was, maar na een mailtje naar de club kreeg ik een erg sympathiek briefje terug + een kaartje van de hoofdtribune.



De statistieken

Peterborough United v Burton Albion 0-0 (05/11/2005)

Ground: London Road, Peterborough

Visits: 1

Season: 2005-2006

Competition: FA Cup

Position Peterborough United: 10 (League Two)

Position Burton Albion: 17 (Conference)

Gate: 3856

Match Number in England: 14

Goals: 41

Line up Peterborough United:

Tyler, Newton, Burton, Arber, St. Ledger, Holden, Semple (58. Farrell), Gain, Carden, Benjamin (68. Willock), Crow

Line up Burton Albion:

Deeney, Henshaw, Tinson, Austin, Webster, Hall, Stride, Sedgemore, Todd, Shaw, Harrad (84. Ducros)

Yellow Cards:

Holden (Peterborough United), Harrad, Shaw, Todd (Burton Albion)



De foto's

Altijd mooi om die krijtrotsen weer te zien opdoemen.

Onze auto konden we mooi kwijt achter het stadion.

London Road heeft mooie open hoeken.

De clubshop van Peterborough United, ondertussen komen de spelers van Burton Albion aan.

De North Stand vanaf buiten te zien.

Tussen de huizen door is de ingang van de nieuwe tribune, jammer van de golfplaten.

Door deze ingang kun je al een blik werpen op het veld.

De London Road Terrace waar wij tussen de Burton Albion fans stonden.

De Main Stand van London Road, met houten stoeltjes.

De Moys Terrace, waar de "harde kern" van The Posh stonden.

De nieuwe South Stand. Ondanks dat hij modern is vind ik hem toch alleraardigst.

Ondanks enkele momenten voor de doelen werd dit mijn eerste 0-0 in Engeland.


 

 

© 2005 All Rights Reserved.