Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Oberhausen

Het verslag

      

 

Bratwursten eten in Oberhausen

 

Na eerder in het jaar in juli de derby (en seizoensopener) tussen RW Essen en RW Oberhausen te hebben bezocht leek het me, door de goede ervaring, leuk om de terugwedstrijd te gaan bezoeken. Het mooie was dat de DFB hem op een zondag had gepland, zodat de wedstrijd niet gelijk viel met Willem II v Excelsior. Destijds in juli won promovendus RWO met 1-4 van degradant RWE, een verrassing van formaat. Nu, halverwege het seizoen, deden beide clubs het erg goed in de Regionalliga Nord. RWO stond op plek 4 en RWE op 7. Allebei staan dus momenteel erg goed in de strijd om een plekje in de nieuw te vormen 3. Bundesliga. Beide clubs kunnen, als ze erin slagen om een mooie serie neer te zetten, zelfs mee gaan strijden om de promotie naar 2. Bundesliga. Vooraf werd dit wel verwacht van de Essener, maar de mannen uit Oberhausen verbazen iedereen dit seizoen. Zij konden dus relatief relaxed naar deze wedstrijd toeleven, want een overwinning was welkom, maar geen noodzaak zoals bij RWE.

Op het gemakje reden we naar Oberhausen, stad die vooral bekend is om het megawinkelcentrum CentrO en Warner Bros Movie World. Het Niederrhein Stadion is een stuk minder bekend, maar gelukkig wel makkelijk te vinden zo naast de Autobahn. Vlotjes stuurde 1904 de auto een parkeerplaats op en tussen de Duitsers liepen we naar het stadion. Opvallend was dat er best veel Polizei aanwezig was. Bij de heenwedstrijd hadden we ook al gemerkt dat het een beladen wedstrijd was, maar ondanks dat liepen wel de verschillende supportersgroepen door elkaar heen. RWE bleek de club met enorm veel matenclubs te zijn; veel sjaaltjes waren er te zien met aan de ene kant Rot-Weiss Essen en aan de andere kant een andere club. Onder andere Borussia Dortmund, Werder Bremen, Hibernian, een onbekende rood-witte club en Duitsland zijn bevriend met de Essener.

Bij het Niederrhein Stadion aangekomen bleek dat binnenkomen geen gemakkelijke opgave was. We wilden, laf als we zijn, overdekt gaan zitten. Het regende namelijk pijpenstelen en jufferhondjes als we zijn wilden we natuurlijk niet nat worden. Het noodlot was ons ongunstig gezind, want alleen overdekte zitplaatsen bleken ausverkauft te zijn. Er zat niets anders op om dan maar te gaan staan op een van de Kurve’s. De prijzen waren echt heel goedkoop, voor slechts 7 euro had ik een kaartje en een programmaboekje. Iedere keer als ik in Duitsland kom besef ik pas hoe duur Engeland eigenlijk is. De kraam waar ze braadworsten en frikadellen (een soort platgeslagen gehaktbal) verkochten zag er heel aantrekkelijk uit, maar we besloten toch alvast naar binnen te gaan. Wat zouden we dit ons later bezuren. Eenmaal binnen het stadion zagen we dat een klein deel van de staantribunes een dak had. Laf gingen we daar meteen onder staan, maar ik besloot toch nog even een rondje te maken in de stromende regen om wat foto’s te schieten. Gelukkig zag ik vanaf de andere kant dat beneden in ons vak er nog veel plek was. Na de foto’s te hebben gemaakt liep ik terug naar 1904 en De Nederlander en besloten we onder te gaan staan. Hier stonden we nog redelijk ruim en hadden we geen hek en dikke paal voor ons staan.

Tijdens de warming-up was al duidelijk dat dit een loodzware wedstrijd zou worden. Het veld was net een modderpoel en de keeper die voor ons zijn warming-up aan het doen was, zag eruit alsof hij slechts bestond uit modder en slijk. Ook verderop begon de spelers er steeds viezer uit te zien. Raar eigenlijk dat de warming-up niet naast het stadion werd uitgevoerd. Daar lagen ook verschillende velden en op die manier was het veld nog heel gebleven voordat de wedstrijd begon in plaats van de omgeploegde akker die er nu lag. Niet echt gründlich van de Duitsers. Ondertussen begon het stadion aardig vol te lopen. RWE had zo’n 4.000 man meegenomen en ook de RWO-fans waren, ondanks het dramatische weer, in redelijk grote getale op komen dagen. Uiteindelijk kwamen er iets meer dan 11.000 mensen op deze wedstrijd af, een redelijk hoog aantal voor Regionalliga-begrippen. Van deze 11.000 man stond het merendeel in de regen te wachten tot de wedstrijd eindelijk eens begon. Dat leek maar te duren en ondertussen begon zelfs bij ons de kou wat omhoog te kruipen. Ik kreeg het gevoel alsof ik weer in het Gemeentelijk Sportpark in Tilburg stond. De stadions leken op elkaar en voor mijn gevoel was het daar ook altijd koud en nat.

Het lange wachten werd echter beloond en om 14:00 werd er afgefloten voor de wedstrijd. Deze was in de eerste helft dramatisch, met een iets beter RW Oberhausen. RWO bleek ook de irritantste ploeg, met veel schwalbes en andere oplichterij. RWE stelde daar alleen maar zeer matig voetbal tegenover. Doordat de wedstrijd zo slecht was begonnen we te dromen van broodjes met braadworst en frikadelle, maar het was onmogelijk om even wat te gaan halen. Iedereen leek namelijk wel onder het dak te willen staan en we konden er dus onmogelijk tussendoor wringen om boven te komen. Toen het rust was bleef het merendeel staan, omdat ze bang waren om hun plaats kwijt te raken. Ik moest er echter uit, want mijn walnootblaas was weer eens vol. 1904 zou de plekken bezet houden en samen met de NL ging ik broodjes halen. Dat deed ons erg goed en weer wat opgewarmd konden we de tweede helft gaan bekijken. Bij de broodjeskraam zagen we schrijnende taferelen van mensen die helemaal doorweekt waren en maar bleven rillen. Opvallend trouwens dat er amper iemand eerder wegging, uit deze natte en koude horror.

 

De tweede helft was een stuk beter. Beide teams leken voor de overwinning te gaan en de kansen begonnen zich aan te dienen. In de 53e minuut was het dan raak. Jürgen Lüttmann, wiens gekke foto me voor de wedstrijd nog was opgevallen, legde de bal er fantastisch in. 1-90 voor RWO en de gloryhunters om ons heen lieten zich eindelijk eens horen. Opvallend was dat het vlezige figuur uit de eerste helft was verdwenen. We hoopten dat hij het doelpunt had gemist, want die was heel ergerlijk. Na het doelpunt bleef de wedstrijd leuk. Echt een wereld van verschil met de eerste helft. RWO bleef de betere ploeg en kreeg ook de grootste kansen. Tweemaal werd er voor open doel gemist, onbegrijpelijk, maar we zullen het modderige veld maar de schuld geven. RWE kwam er soms gevaarlijk uit, maar die hadden erg matige spitsen. Meestal vloog de bal over het doel en over de sintelbaan tegen de hekken aan. De echt grote kansen voor de Essener kwamen uit de corners, maar op die momenten bleek RWO over een goede keeper te beschikken. Uiteindelijk bleef het bij de 1-0 en schoof RWO op naar plek 2. Een plek die aan het eind van het seizoen recht geeft op een plekje in de 2. Bundesliga. Niet slecht voor een promovendus. De fans van RWO hadden nog wat spandoeken in petto voor de mannen uit Essen. Op een stond dat de fans van RWO niets meer waren dan de tampon in de kut van hun moeder. Dit werd niet echt gewaardeerd en het spandoek werd snel verwijderd door de stewards. Het spandoek met “Derbysieger” erop mocht wel blijven hangen. De uitvoering van de Rood-Witte derby in Oberhausen was minder spectaculair dan in Essen, maar het was toch een leuk uitstapje. Op de terugweg kwamen we langs Duisburg en 1904 vertelde dat hij daar nog wel eens naartoe wilde. Ik zei dat het jammer was dat Duisburg niet om 17:00 hoefde te spelen, want dan hadden we nog kunnen gaan kijken (RWO v RWE was om 15:45 afgelopen). Eenmaal thuisgekomen zag ik dat MSV Duisburg wel speelde om 17:00. Jammer, want anders hadden we 2 vinkjes kunnen zetten op een dag.

 

Geschreven door: Sir Stanley Matthews


De foto's


 

 

© 2005 All Rights Reserved.