Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Notts County Groundhop

Het verslag

 

Notts County v Hereford United: slecht voetbal op de vooravond van kerst

De laatste trip vaan 2006 zou ons uiteindelijk toch bij Doncaster Rovers moeten brengen, en wel de farewell match tegen Nottingham Forest. Eerdere pogingen om de Rovers te bezoeken waren allemaal op niets uitgelopen en ook nu leek de mist roet in het eten te gaan gooien, afgaand op de horror beelden van Heathrow. De trip begon al slecht, want we waren van plan om al op vrijdag te vertrekken om de wedstrijd Southend United - Birmingham City te bezoeken. De tickets waren al binnen en de boot geboekt, toen de wedstrijd opeens werd verplaatst naar de zaterdag. Druk overleg in het hidden topic en uiteindelijk hebben we netjes ons geld terug gekregen van Southend. Als alternatief voor de vrijdagavond hadden we Millwall - Scunthorpe en Notts County - Hereford op ons netvlies staan. Gezien de horror die SSM heeft meegemaakt tijdens het rijden in Engeland op een vrijdag werd besloten om pas ter plekke de keuze te maken tussen Millwall of Notts County.

Vrijdagochtend om half tien stond ik netjes bij station Eindhoven te wachten om Joost op te pikken. De sympathieke Limburger was echter nergens te bekennen en een blik op mijn GSM liet zien dat ik een sms'je had ontvangen: "mijn bus heeft een fietser aangereden, trein gemist, kom pas om 10 uur aan". Het begon dus al goed en na eerst de auto te hebben afgetankt alsnog Joost opgepikt. Met gezwinde spoed richting Tilburg om SSM op te pikken en chocovla in Teteringen. Rijden op dit soort "normale" tijdstippen schiet niet echt op en pas na Antwerpen werd het wat rustiger op de weg. Flink doorrijden bracht ons uiteindelijk redelijk op tijd in Calais, waar de boot al klaar lag. Zo vlak voor Kerst helaas geen bussen met sletjes die op schoolreis zijn. De boot was zowiezo vrij rustig. SSM en chocovla zochten alvast een mooi plekje bij het raam op en Joost en ik gingen naar het restaurant, waar de fish & chips prima smaakten. Zelfs de doperwten waren uitstekend. Aan de Franse kust was het weer prima, de zon scheen zelfs een beetje, maar hoe dichter we bij het eiland kwamen hoe meer we de mist invoeren. De douane deed het ook erg rustig aan en al snel konden we op weg, rijdend in een dikke mist. Het was niet erg druk onderweg en al snel kwamen we aan bij Thurrock Services om te plassen & pinnen. Na de Limburgse vertragingstactiek liepen we hier tegen de volgende tegenvaller aan: de pinautomaat was omgebouwd naar een xenofobische variant, waardoor het vanaf heden niet meer mogelijk is om daar te pinnen. Nou was dit ons de laatste tijd al meer opgevallen, maar als zelfs het oude, betrouwbare Thurrock ons ontvalt, dan wordt je daar niet vrolijk van.

We besloten om door te rijden naar Nottingham, want ondanks de dikke mist reed het goed door. Om de werkzaamheden op de M25 en M1 te omzeilen werd omgereden via de M11 en A14, via Cambridge-Kettering-Coventry. Chocovla had de BeckerBecker meegenomen die ons de weg zou wijzen. Deze stond echter afgesteld op "dynamisch", wat inhield dat ons werd aangeraden om elke willekeurige afslag te nemen en binnendoor richting Nottingham te rijden. Ondergetekende is echter dermate eigenwijs dat hij dit allemaal negeerde en stug de A14 bleef afjurken, tot hoorbaar ongenoegen van de BeckerBecker, die continue routes aan het herberekenen was. Uiteindelijk kwamen we goed op tijd aan in Nottingham. De BeckerBecker stond ingesteld op Meadow Lane, maar dit bracht ons in een heel ander gedeelte van Nottingham. Na de postcode te hebben ingesteld, bleken we slechts op 12 km van Notts County af te zitten... Ook dit werd rechtgetrokken en we kwamen een uur voor aftrap aan bij het stadion. De auto werd geparkeerd bij een winkelcentrum met grote borden "no football parking", maar dit zou op vrijdagagavond wel geen probleem zijn.

Meadow Lane is een redelijk moderne ground met alleen maar zitplaatsen. De ground hadden we al eerder eens gefotografeerd, maar het zag er in het donker toch wel anders uit. Avondwedstrijden zijn funest voor je foto's, maar qua sfeer is het geweldig: de donkere achtergrond, de lichtmasten en dat alles gehuld in een dikke mist. Aangezien we nog steeds niet hadden gepind, hoopten we dat we tickets konden kopen met de credit card en dit bleek gelukkig geen probleem. We namen plaats op de Family Stand, waar het unreserved seating was. De ground bleef akelig leeg met slechts iets meer dan 4.000 toeschouwers. Hereford had zo'n 100 fans meegenomen die op de stand achter de andere goal zaten. Naar goed Engels gebruik stonden hier een aantal exemplaren tussen met ontbloot bovenlijf. Over de wedstrijd kan ik kort zijn, die was zwaar bagger, er gebeurde werkelijk helemaal niks. Dan kan ik wel gaan zeuren over "trauma" en "dit kost me mijn hobby", maar eigenlijk heeft het ook wel weer wat. Je rijdt urenlang door de mist om op een godvergeten vrijdagavond je ballen te laten afvriezen in een half lege ground om vervolgens puur afbraakvoetbal voorgeschoteld te krijgen. Juist dit soort avonden versterkt de hobby alleen maar en voel je jezelf bevoorrecht om dit te kunnen doen.

Over de wedstrijd ga ik verder geen woorden aan vuil maken, Hereford won uiteindelijk met 0-1 en dat was nog niet eens onverdiend ook. We waren het er over eens dat dit slechts het voorgerecht was en dat het uiteindelijk om de wedstrijd van zaterdag zou gaan. We liepen na afloop terug naar de auto, waar een Engelsman ons stond op te wachten omdat hij de parkeerplaats wilde afsluiten. We hadden helemaal niet gezien dat er slagbomen stonden en maakten dus dat we wegkwamen. De BeckerBecker bracht ons uiteindelijk bij ons vaste hotel net buiten Nottingham. Omdat we nog niet echt hadden gegeten en nog steeds geen geld hadden dankzij de xenofobe geldautomaten, besloten we om even op het vliegveld te gaan kijken, wat immers vlakbij lag. We parkeerden de auto, wat de eerste 10 minuten gratis was. Als ware Hollanders renden we naar binnen met de bedoeling om binnen 10 minuten weer weg te zijn. Gelukig konden we hier wel geld pinnen. We scheurden de parkeerplaats weer af en Joost stopte het parkeerticket in de automaat bij de slagboom, die vervolgens werd ingeslikt zondar dat de boom omhoog ging. Daar sta je dan. Joost stelde voor om maar naar de beheerder van de parkeerplaats te gaan en gelukkig voor ons allemaal viel ook de mevrouw van de parkeerplaats voor dat Limburgse knulletje met die Bambi ogen en kregen we een uitrijdkaart. Na nog wat gegeten te hebben werd er ingecheckt bij de Travelodge en konden we alvast gaan dromen over Belle Vue.

Geschreven door: SuperJohn



Het rapport

Het stadion

Het is al vaker langsgekomen, maar Meadow Lane is voor een nieuw stadion best mooi. De club heeft zijn best gedaan om veel authentieke elementen te behouden, zoals de Gable. Daardoor lijkt het nog een oud, karaktervol stadion. Ook voor de rest is er niets mis mee, er kunnen 20.000 man in en het is dus eigenlijk veel te goed voor League Two. Een stadion als dit verdient eigenlijk Championship-voetbal.

De sfeer

Iets meer dan 4.000 man in een stadion van 20.000. Dan is het erg moeilijk om sfeer te maken, hoewel er een relatief grote groep op de Jimmy Sirrel Stand wel aan het proberen was om die te creëren. Ze zaten helaas ver weg van het kleine contingent Stiertjes. Daardoor was er geen banter over en weer. De echte sfeer werd echter gemaakt door de 5 fossielen voor ons. Het waren 4 oude mannetjes en een oud vrouwtje en die waren erg, maar dan ook heel erg ontevreden over de wedstrijd. Deze fossielen hadden Notts County nog ooit op het hoogste niveau zien spelen en waren daarom extra kritisch. De hele tijd waren ze aan het mopperen over de spelers en het spel. Wegwerpgebaren makend en zo nu en dan zelfs een scheldwoord schreeuwen. Onderling waren ze aan het overleggen of ze de volgende wedstrijd wel zouden komen, maar dat zou, net als de voorgaande 70 jaar, toch wel weer het geval zijn.

De wedstrijd

Heel erg slecht. Passes kwamen niet, ideeën werden verkeerd uitgevoerd en er werd amper op doel geschoten. Deze wedstrijd komt toch wel in mijn top-5 (en misschien zelfs top-3) van slechtste wedstrijden in Engeland. Een drama was het en ik ben het Willem II van de laatste jaren gewend. 

De omgeving

Als waterliefhebber, een voor mij heel leuke omgeving. Meadow Lane ligt vlak bij de rivier de Trent en ook het feit dat aan de overkant van de Trent nog een stadion ligt (dat van Nottingham Forest) is erg leuk. Voor de rest ligt Meadow Lane in een wat desolate omgeving. Veel industrie, met zo her en der wat huizen.

Overall

Het stadion had ik al weleens eerder gezien en toen beviel het me uitstekend. Ook in de avond was het erg aangenaam toeven. Zo'n avondwedstrijd vlak voor kerst heeft toch wel wat. Jammer dat de wedstrijd zelf zo slecht was, maar het was wel typisch lower league voetbal. Stadion blijft een aanrader. Bij Notts County zijn ze er namelijk is geslaagd om, ondanks de modernisering, het karakter te behouden.



De foto's

Meadow Lane gezien vanaf een brug over de Trent.

Zondagochtend 9:00. Een verlaten Meadow Lane; alleen een dronken fietser waagde zich over straat.

Dankzij het openstaan van dit hek konden we leuke plaatjes schieten van het stadion.

De turnstiles bij het stadion. Helaas lagen er geen kaartjes meer.

De Derek Pavis Stand. Helaas zijn de clublogo's niet goed te zien.

The Kop. In vroegere jaren kon het hier nog weleens spoken.

De Jimmy Sirrel Stand, met het mooie, historische element op het dak.

De Derek Pavis Stand, gezien vanaf de andere kant. De logo's zijn nu iets beter te zien.

De Family Stand, met een waterig zonnetje op de achtergrond.

De trappetjes naar de uitgang.

Floodlight by day.

Nog altijd een van de mooiste dingen van het voetbal; brandende lampen in de verte.

De Derek Pavis Stand.

Aan de overkant de Kop met ongeveer 100 meegereisde Stiertjes.

De mooiste stand van de 4; de Jimmy Sirrel Stand mét gable op het dak.

Op deze Family Stand zaten wij. Ook deze was niet goed gevuld.

Nogmaals de Kop, ditmaal van dichtbij. Opvallend is hoe weinig Stiertjes er waren.

Een brandende floodlight.

Bij de Magpies nestelen zich veel duiven in de tribune. Hier de stille getuige van deze vogels.

Je mocht alleen voorbij deze deur als je een bobo was. Voor ons was het dus een helaas.

Veel beweging in de rust, maar het entertainment-gehalte was erg laag.

De mat zag er matig uit.

Dit sympathieke gevogelte steunden Notts County.

Voor de aftrap stonden de vogels goed in de weg.

Nog een keer het kroonjuweel van Meadow Lane.


 

 

© 2005 All Rights Reserved.