Vier uur voor de aftrap reden we de tunnel uit en omdat Northampton slechts twee uur rijden is waren we vrij optimistisch. Behalve SuperJohn die enorme files verwachte op de M25 en toegegeven hij ging gelijk krijgen. Tot Potters Bar was het slechts druk maar erna leek de weg verstopt. Alle forenzen ging naar huis. Met een slakkengang gingen we richting M1 en doemscenario het Hockey Stadium kwam in tijd een stuk dichterbij dan in kilometers.
Maar credits to Superjohn die dit allemaal voorzien had, in zijn planning was de file meegenomen. Het Hockeystadium lieten we dan ook links liggen en Northampton kwam in zicht.
Sixfields vinden is geen probleem. Het ligt aan de rand van de stad in een enorm vreetboulevard. Met nog een uur tot de aftrap werd de auto geparkeerd op een van de vele parkeerplaatsen en waren de kaartjes ons eerste doel. Hoewel Sixfields betrekkelijk nieuw is de ticket office / collection een keetje voor de hoofdtribune. De blonde trien deed er een kwartier over om Chocovla’s achternaam te traceren maar uiteindelijk kwamen de tickets tevoorschijn.
Tweede doel was een geldmachine. Gezien de grootsheid van het winkelcentrum en de vreetboulevard zou een cash-machine er toch ook wel moeten zijn. Op een plaats waar je een hele maandlang iedere dag in een verschillend fast-food restaurant kan eten, je volledige huis kan inrichten, reservewieltjes voor je skateboard kan kopen en je voor een heel jaar boodschappen kan inslaan stonden slechts drie machines. En tot onze verbijstering weigerden alle drie de apparaten ons geld uit te keren. Teleurstelling voor Chocovla die zijn gewenste hoeveelheid Cherry-coke light in de gigantische Tesco moest laten staan. Zelfs dit kon de blijdschap bij SSM vanwege de enorme hoeveelheid facilities waar zich al de hele tijd op verheugde niet wegnemen.
Teneergeslagen legden we onze weinige centjes bij elkaar en gelukkig was dit voldoende om programmaboekjes, wat sjaals en een mini-dress te kopen. Teruglopend richting stadion zagen we dat we juist op tijd waren. Daar waar wij slechts enkele minuten in de rij voor kaartjes stonden stond nu een rij zo lang dat ik dacht dat de helft van de mensen zelfs de aftrap van de tweede helft niet ging halen.
Sixfields ligt in een vallei en dat kon Superjohn wel bekoren. Vanaf de stadskant daal je het stadion in en heb je een mooi bovenaanzicht van de ground. De hoofdtribune is de naam niet waardig, van buiten ziet het er weinig indrukwekkend uit. De andere stands zijn ook niet je-van-het. Je krijgt het RKC gevoel erbij, pre-fab tribunedelen met een ijzeren dakje erop. Van binnen is het anders, doordat het vol zit oogt het best gezellig. Karakter en uitstraling heeft Sixfields desondanks niet en originaliteit is ook ver te zoeken maar voor het doel waarvoor het gebouwd is is het uitstekend. Op naar onze plaatsen.
Waarschijnlijk wonen er in Northampton en omgeving slechts kleine mensen want het gebrek een beenruimte was schrikbarend. Zelf ben ik niet de grootste en SSM ook niet maar als zelfs wij al met onze knieën de voorbuurvrouw/man in zijn/haar rug porren dan wil ik niet weten wat voor sardientjesgevoel SuperJohn gehad heeft. Het slijm van de zwaar hoestende man achter ons konden we in onze nek voelen.
Northampton is een echte familieclub, de sfeer was dan ook niet geweldig. Er werd vooral in het begin wel wat geprobeerd maar echt los kwam het nooit. Ook Carlisle was redelijk stil. Maar wanneer je enkele weken een Sheffield derby als graadmeter hebt valt alles tegen. De eerste helft was uiterst amusant. Northampton domineerde de volledige eerste helft en het was een klein wonder dat juist Carlisle de leiding had bij rust. Een foute terugspeelbal zorgde dat Hawley de bal in een leeg doel kon schuiven. Probleem was dat de vele hoekschoppen die Northampton nooit aankwamen, volgens SuperJohn door de witte schoentjes, SSM ging er uiteraard weer fel tegenin, deze Ronaldinho speelt zelf ook op witte klompjes.
Het zelf uitproberen van de bekroonde catering was er niet bij deze keer, de rijen waren enorm.
In de tweede helft waren de ploegen gelijkwaardig, eigenlijk kon geen van beide ploegen nog iets van betekenis klaarspelen totdat we plots de keeper zagen grabbelen en het uitvak zagen exploderen, 0-2 dus. Later werd het zeer geflatteerd zelfs nog 0-3 waarna het stadion al helemaal leegliep. Carlisle leent heel simpel op haar uitstekende spits en keeper en dat schijnt te werken in League Two. Deeply frozen keerden we terug naar de auto verrassend snel zaten we weer om de snelweg richting Nottingham.
Rond elf uur arriveerden we bij ons spotgoedkope hotelletje. Eerst werd er wat gegeten bij het tankstation omdat daar nog wat warms te krijgen waarna ieder zijn kamer opzocht. Dit hotel heeft heerlijke bedden en voor tien pond mag je eigenlijk niet klagen maar voor de tweede maal deed mijn TV het niet optimaal. Vorige maal geen Ceefax, nu helemaal geen beeld. Het heerlijke bed vergoede veel zoniet alles.