Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Merksem

Het verslag

   

SC Merksem v KFC Volharding Wintam: 2e provinciale op z’n best.

Deelnemers: SuperJohn en Sir Stanley Matthews

Omdat ik SuperJohn nu al 6 dagen niet gezien had, was het weer eens tijd om naar België te trekken voor een wedstrijd. De aantrekkelijkste wedstrijd op het programma was Beveren v Lokeren; de derby van ’t Waasland. Ik informeerde van tevoren even bij een Belg of het moeilijk zou zijn om aan kaarten te komen, maar die beweerde dat het zeker niet uitverkocht zou zijn. Dat was het vorig jaar ook niet. Vorig jaar waren er trouwens wel hevige rellen rondom deze wedstrijd en dat kon hooligan SuperJohn wel bekoren. Hij had zijn chavs-uitrusting aangetrokken, toen hij mij kwam ophalen. Binnen een uurtje stonden we in Beveren. Het stadion hadden we zo gevonden, maar wat we daar aantroffen leek meer op een oorlogsgebied dan op een stadion. Winkels en eettenten waren dicht, er stonden overal hekken, er was een enorme politiemacht op de been, er reden continue gepantserde auto’s op en af. Het enige wat ontbrak waren de tanks. Er heerste een enorm grimmige sfeer in het normaal zo rustieke Beveren. SuperJohn zette de auto weg en we gingen richting het stadion om kaartjes te halen. We kwamen de eerste barricade goed langs, ook lukte het ons een boos kijkende en ons in de gaten houdende agent te passeren. Helaas ging het in het zicht van de haven fout. Een steward en een aantal rijkswachters dacht dat we amokmakers waren en we werden teruggestuurd. Een tweede poging zou ook niet lukken, want de kassa’s waren gesloten. Teleurgesteld liepen we terug naar de auto, Belfast anno de jaren-80 achterlatend.

Op teletekst had ik gezien dat Beerschot deze dag ook thuis speelde. Daar konden we ook naartoe gaan, hoewel ’t Kiel dezer dagen niet meer zo bijzonder is na de verbouwingen. Voor de zekerheid probeerde ik erachter te komen of Racing Mechelen niet stiekem voetbalde deze dag, want het Oscar Vankesbeeckstadion is wel een mooie, oude bak. Het is lastig om mensen te bereiken in carnavalstijd, want dan is men op pad en niet in staat om teletekst te gaan kijken. Gelukkig was een van mijn broertjes nog niet carnavallen en ik vroeg of hij kon zien of Racing Mechelen thuis moest spelen vandaag. Hij geeft helemaal niets om voetbal en kwam met de mededeling dat hij wel een R Mechelen zag en dat er 21-21 achterstond. Toen ik dit had laten bezinken kwam ik erachter wat hij bedoelde. Na uitgelegd te hebben wat ik bedoelde, kwam het teleurstellende antwoord dat alleen Bornem deze dag thuis moest spelen. Geen Racing Mechelen dus voor ons en we probeerden dan maar Beerschot te zoeken. SJ had geen idee waar ’t Kiel lag en ik had alleen een vermoeden dat het in Antwerpen-West lag. Ik probeerde Dokkie te bellen, maar die was met D’n Blauwe en Dikke Fons Oeteldonk onveilig aan het maken. Jammer, want voor de rest wist ik ook niemand die wist waar ’t Kiel lag. We gingen dus maar wat racen op de Ring van Antwerpen.

Natuurlijk stond er weer een file bij het Sportpaleis (Frans Bauer zal wel weer hebben opgetreden deze avond). We zagen het somber in, maar ineens zagen we een van de mooiste dingen die er bestaan; floodlights die branden in de duisternis. SuperJohn vroeg aan mij elke club het was en of Antwerp FC deze dag niet thuis speelde? Het leek namelijk op een andere plaats te liggen dan de vorige keer. Het leek mij sterk dat ze De Bosuil hadden verplaatst, maar nog sterker leek het mij dat zowel Beerschot als Antwerp op dezelfde dag thuis zouden spelen. Het moest een andere club zijn, maar welke club was de vraag. Berchem ligt namelijk ook ergens anders. Het waren erg goede floodlights, want vanaf de snelweg waren ze goed te zien. Het mysterie zou zo opgelost worden, want we kwamen steeds dichterbij. We waren er op een gegeven moment wel van overtuigd dat het Antwerp FC niet was, maar wie dan wel?

SuperJohn parkeerde de auto vlotjes en op het bord zagen we staan dat de club “K SC Merksem” heette. De naam zei me wel iets en ik dacht dat het een vierdeklasser was. Naast het stadion lag een sporthal en SuperJohn keek verlekkerd naar de sportende meisjes daar. Met een gladde knipoog had hij de eerste Merksemse meid al in katzwijm gebracht. Ik kreeg hem bijna niet mee richting het stadion. Het stadion was trouwens vernoemd naar de beroemde Belgische voetballer Jef Mermans. Mermans is natuurlijk vooral bekend van zijn Anderlecht periode. Dat hij voor SC Merksem had gespeeld wist ik niet, maar wel dat het een Antwerpenaar was. Thuis kwam ik erachter dat Mermans bij Tubantia Borgerhout (de gemeente die heel bekend is vanwege de problemen met allochtonen) was begonnen, daarna naar Anderlecht was gegaan en zijn carrière had afgesloten bij Merksem als speler-trainer. Vandaar dus de naam Jef Mermans Stadion, als eerbetoon aan de grootste voetballer die ooit voor de club uitkwam.

We konden door het hek al naar binnen gluren. We zagen een moderne tribune staan, een kantine en oude terraces. Er waren allerlei hekken waardoor je naar binnen kon gluren. Toch besloten we niet de Nederlanders uit te gaan hangen en gingen een kaartje kopen. Vlak voor de kassa, die volgens SuperJohn te ver lopen was, ging mijn telefoon ineens. Dokkie aan de lijn met de vraag waarom ik hem belde. Op de achtergrond hoorde ik D’n Blauwe flink kotsen. Dokkie wist ook niet waar ’t Kiel lag, maar dacht ook dat het in Antwerpen-West was. We besloten om toch hier te blijven, want het stadion zag er wel grappig uit. SuperJohn kocht alvast een kaartje bij de aantrekkelijk jongedame achter de kassa en ging een beetje met haar sjansen terwijl ik Dokkie nog steeds aan de lijn had. Het kaartje kostte trouwens 4,50, maar we moesten ook 0,50 betalen voor een ander kaartje. Waarvoor dat was is nog steeds niet duidelijk, maar SuperJohn denkt dat het voor de lichtinstallatie was. We misten in het stadion een kraam waarin ongezond voedsel werd verkocht. Jammer, dus we gingen richting onze plaatsen.

Ik werd langs het veld wat vreemd aangekeken toen ik foto’s maakte. Raar, want het is toch normaal dat je uit het buitenland komt om foto’s te maken van stadions in de 2e provinciale. Het stadion was erg leuk en typisch Belgisch met een kantine. Het had een moderne tribune, waar de meeste mensen op zaten inclusief een teletoetersband. Daar gingen wij dus zeker niet zitten, ook niet omdat je niet gaat zitten als je ergens kunt staan. Het stadion gaf een Welling United-gevoel, met name door de bomen rondom het stadion. We liepen richting de overkant, waar een tribune stond die voornamelijk uit terraces bestond. Hier moet het gespookt hebben in de tijd dat Merksem nog wat voorstelde op voetbalgebied, nu stonden er hooguit een man of 20. We liepen langs de bestuurskamer, waar ook de bestuurskamer zat. Daar stonden wat schaaltjes chips op tafel. Kneuteriger kun je het bijna niet krijg. SuperJohn kreeg dan ook een FC De Kampioenen-gevoel toen hij er langs liep. De kantine (die je ook als skybox kunt zien) zat wel goed vol. Veel mensen hadden meer zin om vanachter het glas de wedstrijd te aanschouwen en wat gemalen plant met water te drinken i.p.v. hun ballen er af te laten vriezen in de buitenlucht waar de toeschouwers werden geteisterd door poolwinden. Even twijfelden we om ook naar binnen te gaan, maar als echte mannen besloten we toch onszelf te laten bevriezen. We hadden een uitstekende plek langs het veld en konden de grensrechter goed observeren. Het was een man van een jaar of 70, die slechts zijn vlag opstak als een beslissing voor iedereen duidelijk was. Wat die man er leuk aan vond om op een gezegende leeftijd langs het bevroren veld te rennen was ons niet helemaal duidelijk. Hij had geluk dat de lokale chavs het te koud vonden en hier niet waren om hem uit te schelden, anders zou zijn hobby me nog vreemder lijken.

De wedstrijd bleef vrij matig. Het opvallende was dat eigenlijk alleen SuperJohn en ik enthousiast waren als er een goede actie werd gemaakt. Heel vreemd. Op de tribune zat wel die band waarvan regelmatig een tubageluid kwam. Maar dat was dan ook alles. De mensen leken alleen naar Merksem te waren gekomen voor de sociale contacten en niet voor het voetbal (wat wel een beetje te begrijpen was). Het eerste half uur was het voetbal namelijk erg slecht. Wintam leek wat sterker en had enkele Afrikaanse voetballers in de ploeg (hoe kan het dat die in 2e provinciale spelen, zit daar soms nog steeds zwart geld?). SuperJohn was ondertussen aan het schelden op de SSM van SC Merksem; Bram De Backer, een goede voetballer op zilveren schoentjes én nummer 14 op zijn rug. Technisch perfect en dat irriteerde SuperJohn, die eerder fan is van voetballers als Remco van der Schaaf. Gelukkig kreeg deze De Backer het op zijn heupen en werd de wedstrijd een stuk leuker na het eerste half uur. In de 35e minuut kwam SC Merksem dan ook verdiend op voorsprong, dankzij een blunder van de keeper van Wintam. Deze keeper was echt een kippenvanger, maar vond zichzelf heel wat met z’n rugnummer 69 en zijn bijnaam “D’n Sexmachien”. Wij vonden hem alleen maar lachwekkend. SC Merksem werd steeds sterker en De Backer besloot zijn grootste fan (ik dus) te trakteren op mooie acties. Hij gaf zijn tegenstanders brute panna’s en Merksem kreeg een corner. D’n Sexmachien zag er weer slecht uit bij die bal en De Backer lepelde de bal er gevoelig in. Als een echte vedette vierde hij het doelpunt alleen en eiste hij alle eer op. Wat een gerechtigheid. De scheidsrechter had het koud en besloot voor rust te fluiten. Dat was voor het clubfossiel de aanleiding om het scorebord een bij te werken. Het was niet zo’n houten, maar een echte elektronische. De score werd dan ook veranderd van 0-0 in 2-0 en eindelijk ging het publiek juichen. Ze hadden eindelijk door dat hun ploeg voorstond.

We besloten om maar weer een naar de overkant te lopen om enkele foto’s van de tribune te maken. De tribune was vrij verlaten, want zowat iedereen bestormde de kantine om zichzelf wat op te warmen en wat gerstenat naar binnen te gieten. Er stonden wat mensen meewarig te kijken  toen ik wat foto’s aan het maken was en een man vroeg aan mij waarom ik het deed (typisch dat vaak in België mensen op je afstappen als je foto’s maakt en in Engeland bijna nooit, behalve om te nuilen). De man en zijn maat roken erg naar bier, die hadden dus sowieso al een goede avond. Ik legde uit dat we eigenlijk van plan waren om naar Beveren v Lokeren te gaan, maar dat we daar niet naar binnen konden. Daarna vertelde ik dat we rond hadden gereden en ineens lichtmasten zagen. Die man was erg trots er vertelde dat SC Merksem de eerste club was met lichtmasten in het Belgische voetbal. Via hem kwamen we er ook nog achter dat Merksem ooit een tweedeklasser was en dat ze ooit niet mochten promoveren, omdat er anders teveel Antwerpse clubs in Eerste Klasse zouden spelen. Ook vertelde hij tegen wie ze eigenlijk speelden deze avond, want daarvan hadden we geen idee. Het was dus tegen KFC Volharding Wintam, een naam die meer indruk maakte op ons dan die spelers die op het veld stonden. Merksem bleek trouwens bovenaan te staan, dus de 2-0 was niet echt een verrassing.

De mannen gingen daarna op weg naar de kleedkamers en wij liepen achter de hoofdtribune langs om de oude, vol gegroeide terraces aan de andere kant te kunnen bekijken. Achter de hoofdtribune was een pismuur gebouwd waar zo’n penetrante lucht vandaan kwam dat leven in die omgeving onmogelijk was, vergelijkbaar met Saturnus. Toch ging ik er even mijn blaas ledigen. Aan de andere kant van de tribune bleken de lokale chavs zich op te houden. Ze hadden geen tijd om ons te bedreigen, want ze waren te druk bezig met tikkertje. Geen wonder dat de Merksem Casual Crew niet serieus wordt genomen in hooliganland, want buiten boos kijken stelde het niet al te veel voor. De spelers van Merksem wilde de wedstrijd snel beslissen, want ze gingen een enorme druk op het doel van D’n Sexmachien zetten. In de 55e minuut was dan dan eindelijk raak. Een enorm pegel dreunde in de kruising en D’n Sexmachien lag er uitgeteld bij. Wedstrijd gespeeld en Merksem zou de leiding behouden. De rest van de tweede helft gebeurde er niet veel meer, beide ploegen geloofden het wel en speelden de wedstrijd rustig uit. Vooral nadat De Backer werd gewisseld (tot genoegen van liefhebber van anti-voetbal SJ) was er niets meer aan. Ik besloot nog wat kunstzinnige kiekjes te schieten, vooral van de lichtmast en van de oude, verrotte terraces. Daarna was de wedstrijd afgelopen en kwamen we de twee mannen nog tegen. Die vertelden dat er achter de goal waar D’n Sexmachien stond vroeger ook terraces hadden gestaan, maar die waren afgebroken wegens gevaar. Jammer, want dat was helemaal mooi geweest. Aan de andere kant wel logisch, want gezien het aantal supporters was het niet echt nodig om nog een tribune te hebben. Ik ging nog een keer mijn blaas ledigen achter de hoofdtribune en we gingen richting de auto.

Voordeel van een kleine club is dat het geen uren duurt voordat je weg kunt. We besloten dus nog even bij het frietkot langs te gaan. Daar kochten we wat friet bij een Belg met anit-Duitse gevoelens. Op de tv in het frietkot was een vraag over hoe doven Duitsers uitbeelden en uiteraard kwam de gestrekte arm en het snorretje gemaakt van twee vingers tevoorschijn. Het bleek echter wel iets met de oorlog te maken te hebben. Het was namelijk vinger in de lucht op je hoofd. Het symbool van de helm die de Duitsers in de eerste wereldoorlog droegen. Hilariteit alom. We vertrokken en waren zo in respectievelijk Tilburg en Eindhoven. Gelukkig heb ik nu een weekje rust, waarin ik SuperJohn niet zie. Daarna staan de wedstrijden bij Northampton en Doncaster op het programma.

Geschreven door: Sir Stanley Matthews



De foto's

Heerlijk gezicht altijd: floodlights die de duisternis wegbranden.

Jef Mermans Stadion, dat beloofde veel.

Vanaf buiten was ook al genoeg te zien. Gratis kijken is dus mogelijk.

De oude tribune, waar het vroeger kon spoken.

Net zoals Hereford United heeft ook SC Merksem een echte Banana Stand.

Een jonge, kwieke grensrechter hield het spel goed in de gaten.

De nieuwe tribune; de trots van Merksem. Hier zaten de Teletoeters.

Achter het doel stond vroeger ook een staantribune. Helaas is die nu afgebroken.

D'n Sexmachien geeft aanwijzingen. Achter hem de skybox.

De kleedkamer, waar de gladiatoren naar binnen gingen.

De nieuwe tribune in de rust. Weinig bleven in de kou zitten.

De begroeide terraces. Er groeien zelfs bomen doorheen.

Een prachtige 3-0 wordt gevierd.

Een overzicht van het stadion.

De goede floodlights van onderen gezien.


 

 

© 2005 All Rights Reserved.