Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Macclesfield

Het verslag

In 7 jaar van San Siro naar Moss Rose

 

Het was weer vroeg dag deze dinsdag, want de wedstrijd Swindon Town v Charlton Athletic stond op het programma en Swindon lag niet naast de deur. Om de wedstrijd te combineren met cultuur besloten we om eerst even naar Bath te gaan om wat oude Romeinse badden te bekijken. Het weer was een ware horror met zware stortbuien en na 2,5 uur gereden te hebben was het SJ welletjes. Hij had geen zin meer om verder te rijden om dan met de regen in de bek door Bath te gaan wandelen. Uiteraard telde voor hem ook mee dat hij in het Charlton vak geen dak boven het hoofd had, maar dat zegde hij er niet bij. Als alternatief leek Macclesfield v Leeds wel wat, het was alleen de vraag of daar nog tickets voor te koop waren wegens het veiligheidsrisico. Vonckie belde even met Satyr om te vragen of het nog mogelijk was om aan tickets te komen. Satyr had echter flink aan de paddo’s gezeten en kwam met een onduidelijk antwoord. Daarop besloot Vonckie de ticket office van Macclesfield te bellen en die gaven door dat er tot 16:00 die middag kaartjes te koop waren. We hadden dus nog ruim de tijd. Na een tussenstop in Stafford, om het tegenvallende stadion van Stafford Rangers te bekijken, reden we door naar Macclesfield. De tickets werden uitgeprint en wij zouden getuige zijn van een wedstrijd die nog nooit was gespeeld, aangezien beide clubs nooit in dezelfde divisie zaten en de hete en koude balletjes nooit ervoor zorgden dat de clubs elkaar zouden treffen in een van de bekertoernooien.

 

Omdat het nog een tijdje zou duren voordat de wedstrijd zou beginnen gingen we even naar het pittoreske plaatsje Buxton (waar enorme vissen zouden zwemmen volgens de bron bij Hyde). Doordat het hard regende hadden we het pittoreske snel gezien en besloten we maar wat eten te kopen, zodat SJ ’s avonds flink kon gaan kokkerellen. Nadat we onze buikjes rond hadden gegeten gingen we richting Macclesfield, een onooglijk plaatsje te zuiden van Manchester. Het lelijke plaatsje heeft ook een voetbalclub die eigenlijk nooit iets heeft gepresteerd. Tot 10 jaar terug speelde de club bij de amateurs (hoewel de Conference dat niet echt is natuurlijk) en meteen bij zijn debuut in de League had de club succes. Macclesfield Town werd 2e en promoveerde meteen. Het jaar erop was de pret weer over en eindigde club 24e en laatste op het derde profniveau. Sindsdien vegeteert de club op het laagste Engelse profniveau en is het een aantal keer dicht bij degradatie geweest naar de Conference. Afgelopen jaar speelde de club zich pas op het laatst veilig en ook dit jaar kan het weer zwaar worden. Macclesfield Town is ook een van de clubs waar ik, om een onverklaarbare reden, een hekel aan heb. Misschien ligt het wel aan de naam of het feit dat ik ze als een veredelde Conference club zie. Ik weet het niet, maar ieder jaar hoop ik weer dat Macclesfield eruit vliegt.

 

Even een stapje terug in de geschiedenis. Tien jaar eerder maakte Macclesfield Town zijn debuut in de Football League. Voor 3379 toeschouwers werd Torquay United met 2-1 verslagen. Een stuk noordelijker speelde Leeds met 1-1 gelijk tegen Arsenal voor 38.000 toeschouwers. Ian Wright maakte de 0-1 en, de van Boavista overgenomen, Hasselbaink maakte de 1-1 en zou dat seizoen heel Engeland verbazen met zijn doelpuntenproductie. Arsenal zou dat seizoen kampioen worden en Leeds werd 5e, wat het begin zou zijn van een erg succesvolle periode voor de club. Wat dat betreft neemt het afzakken van die club dramatische vormen aan, want pas 5 jaar geleden werd de club nog 5e in de Premier League. Koploper in de Premier League, de topscoorder afleveren, toptransfers maken, halve finale Champions League halen, allemaal dingen die Leeds fans de afgelopen 10 jaar hebben meegemaakt, maar nu vinden zichzelf terug op een kleine, onoverdekte staantribune in het plaatsje Macclesfield. Het kan verkeren, vooral in de voetballerij. Ook dit seizoen zal weer zwaar worden voor de mannen uit Yorkshire, want met 15 strafpunten starten is natuurlijk geen sinecure. Eerder in de week was nog met pijn en moeite gewonnen van Tranmere Rovers en nu stond dan de wedstrijd tegen Macclesfield op het programma. Mac-cles-field, zelfs als je het woord in stukken hakt is er weinig romantisch aan. Wij waren dan ook erg benieuwd of Leeds zich kon motiveren voor deze wedstrijd. Aan de Leeds supporters zou het niet liggen deze avond, want die waren in grote getale komen opdagen. Gelukkig voor hen regende het niet.

 

Wat me opviel aan het stadion, was dat het er vrij aardig uitzag. De terrace voor de Leeds fans was niet bijzonder, maar gaf het stadion wel een oude uitstraling. De tribune achter de andere goals was wel overdekt en bestond uit staanplaatsen en wat stoeltjes ervoor (moest van de League, anders zou het stadion niet voldoen). Aan de overkant van ons stond een heel aardig tribune, de voormalige hoofdtribune, en we hadden een erg mooi uitzicht op de bergen op de achtergrond. Onze tribune was nog niet zo oud en deed tegenwoordig dienst als hoofdtribune. Het was een weinig bijzonder ding en ik was blij dat we erop zaten, zodat we er niet tegenaan hoefden te kijken. De opkomst was ook een stuk hoger dan normaal en deze wedstrijd was daarmee een van twee die een hogere gate had dan normaal (niet zo lastig, want Macclesfield heeft al sinds 2002 het minste aantal toeschouwers van alle 92 League clubs). De andere was… Swindon v Charlton. Al voor de wedstrijd hing er een leuk sfeertje en waren beide groepen elkaar verbaal aan het uitdagen. Macclesfield zong het bekende “You’re no famous anymore”, terwijl Leeds op zijn beurt weer antwoordde dat Macclesfield nooit beroemd was geweest. Ik hoopte dat het op het veld ook zo’n strijd zou zijn.

 

Er stonden bij Leeds United redelijk veel namen in die ik kende, ik verwachte dus een makkelijke overwinning voor Leeds hoewel het de vraag was of de club gemotiveerd was voor de League Cup. Dat leek niet echt, afgaande op het begin. Macclesfield speelde met veel enthousiasme en kreeg de beste kansen. Het leek er alleen op dat de spelers zenuwachtig werden zodra ze de kans kregen om te scoren. Meestal werd er tegen keeper Ankergren opgeschoten of werd de bal woest over getrapt. Leeds had geluk dat het 0-0 stond bij rust en Wise zal ongetwijfeld flink tekeer zijn gegaan in de rust. Met twee nieuwe krachten, Ian Westlake en Jermaine Beckford, werd er de tweede helft uit een ander vaatje getapt. Leeds leek wel een ander team en Macclesfield kreeg amper meer kansen. Het was dan ook wachten op de 0-1 en die viel uiteindelijk ook in de 78e minuut. Invaller Westlake legde het balletje erin en het was niet meer dan verdiend. Daarna probeerde Macclesfield het nog wel, maar meer dan speldenprikjes waren het niet. Leeds won met 0-1 en we waren geen getuige geweest van een cupshock. Toch was het me zeker goed bevallen. Macclesfield Town was een leukere club dan verwacht en ook het stadion beviel me wel. Er heerste ook een cupsfeertje op de tribune en op het veld (vooral in de eerste helft met het knokkende Macclesfield). Mijn antipathie ten opzichte van Macclesfield is na deze avond ook verdwenen en ik hoop dat ze erin blijven. Leeds lijkt me, als ze op 100% voetballen + de geblesseerde spelers terug zijn, zich geen zorgen te hoeven maken over een nieuwe degradatie. Er staan toch wel een aantal kwaliteitsspelers op het veld. Met een beetje geluk halen ze de playoffs nog.

 

Geschreven door: Sir Stanley Matthews


Het rapport

Het stadion

Een heel erge meevaller. Macclesfield vond ik altijd een nietszeggende club en ook het stadion leek me helemaal niets. Daar moet ik echter op terug komen, want het was best een leuk dingetje daar in Macclesfield. De oude hoofdtribune was erg leuk om te zien en ook de terrace die volstond met de Leeds-fans mocht er wezen. Onze tribune was niet veel, maar daar zagen wij weinig van, omdat we er (bewust gedaan) zelf opzaten. 

De sfeer

Die was goed te noemen. Leeds had het uitvak compleet uitverkocht en was verbaal erg aanwezig, maar ook de Silkmen lieten zich niet onbetuigd. Zodoende ontspon zich er zowel op als naast het veld een boeiende strijd. Ik denk dat we niet een betere wedstrijd hadden kunnen uitkiezen om naar Macclesfield te gaan.

De wedstrijd

Macclesfield speelde, vooral in de eerste helft, met het hart. Zodoende kregen ze veel kansen en leken ze een stuk sterker dan Leeds. Dat was echter optisch bedrog, want in de 2e helft ging Leeds zo nu en dan even aanzetten en dan zag je meteen dat ze veel beter waren dan de Silkmen, de 0-1 eindstand was dan ook uiteindelijk terecht. Voetballend was het allemaal niet geweldig deze dag, maar de strijdlust van Macclesfield maakte veel goed.

De omgeving

De omgeving zag er vrij pauperig uit. Veel lelijke huizen en een wat braakliggend terrein lagen rondom Moss Rose. Niet echt een gezellige omgeving. Wat wel heel mooi was in Macclesfield was het uitzicht vanaf onze tribune. Achter de voormalige hoofdtribune lagen de mooie heuvels van Cheshire en dat was wel een erg aangenaam zicht.

Overall

Soms heb je dingen waarvan je veel verwacht en die blijken dan tegen te vallen, maar gelukkig komt het omgekeerde ook vaak voor en dit was er een van. Macclesfield Town vond ik altijd een vreselijke club en ik hoopte ieder jaar weer dat ze eruit zouden vliegen. Na dit bezoekje moet ik mijn mening bijstellen. Het stadion was heel leuk, de fans waren enthousiast en het amateurisme van de clubmensen zorgden voor enige sympathie bij mij.



De foto's

Het affiche van vandaag, wat voor het eerst in de historie werd gespeeld

Het voormalige kantoor van Macclesfield Town

Tegenwoordig gesloten en verplaatst

Ongezellige turnstileblokken

De buitenkant van de nieuwe hoofdtribune, met binnenin de kantoren

De vroegere hofdtribune, een erg aardig bouwwerkje

Hier stond de harde kern van de Silkmen, o.a. Dennis Wise te beledigen

De onoverdekte terrace was voor de Leeds fans gereserveerd deze dag

Mooie, glooiende heuvels, net buiten Macclesfield

Matige floodlights daar

Voor de wedstrijd was er een minuut stilte ter ere van een Silkmen legend

Een van de kansen voor Macclesfield in de eerste helft, waarin ze beter waren

Het uitvak was packed to the rafters met mannen uit Yorkshire

De spelers gaan weer naar binnen na de 0-1

Dit was de nieuwe hofdtribune, waar wij deze avond zaten

Dennis Wise staat de pers te woord na de moeizame wedstrijd


 

 

© 2005 All Rights Reserved.