Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

KVSK United

Het verslag

KVSK United v Lierse SK en de man met de vieze handen.

 

Deelnemers: SuperJohn en Sir Stanley Matthews

 

De derde wedstrijd in de eindronde zou SuperJohn en mij in het liefelijke Lommel brengen. Het was pas een week geleden dat we onze eerste wedstrijd in de Eindronde bezochten, maar dat leek al veel langer geleden. Maar goed, de derde wedstrijd dus. Opnieuw zouden we Lierse SK aan het werk zien. We leken wel echte fan, hoewel we beiden een lichte antipathie tegen deze club hebben. Na een zware treinreis richting Eindhoven, ik zag het lelijke Philips Stadion en moest Eindhoven een tijdje aanschouwen, konden we eindelijk vertrekken richting Lommel. SuperJohn, de metroman, wilde eerst even gaan shoppen bij een Outletshop in de buurt van Lommel. Nadat hij zijn metrokleren had gekocht konden we eindelijk vertrekken richting het stadion. Ooit was ik daar weleens geweest toen ik in een vakantiepark zat in de buurt van Lommel, maar de precieze weg wist ik niet meer. Toch bleek het niet al te moeilijk te zijn, want ruim op tijd waren we er.

 

De kassa’s bleken nog niet open te zijn en aangezien wij aan het eind van de rij voor de kaartjes stonden werd ik een soort aanspreekpunt voor Lierse-fans die de weg niet wisten. Ik miste alleen nog een oranje jasje met het woord “steward” erop. Eindelijk kwamen er enkele fossielen aan en leek het erop dat we het stadion in konden gaan. SuperJohn was ondertussen homo-erotische contacten aan het leggen met een lokale jongeman. De volgde ons dan ook meteen toen wij een kortere rij namen. Het fossiel achter de kassa kon ons met grote moeite verstaan, maar het lukte toch om een kaartje te kopen voor de onoverdekte staantribune. Het knaapje van SJ kocht voor hetzelfde vak een kaartje en rende snel naar SJ toe toen we de poort door waren. Gelukkig kon ik niet volgen waar ze het allemaal over hadden en ik begon wat foto’s te maken van het mooie stadion. Er was nog weinig veranderd sinds mijn laatste bezoek en dat verbaasde me wel. Het grootste gedeelte was nog steeds onoverdekt en aan alle vier de zijdes had je staanplaatsen. We gingen even het gebruikelijke rondje lopen en kwamen daarbij in een FC De Kampioenen-achtige kantine terecht. Het was meteen een soort skybox, want vanuit de kantine, kon je de wedstrijd goed volgen, aangezien hij recht achter het doel stond. We besloten hier niet te lang te blijven hangen, hoewel we grote liefhebbers zijn van gemalen plant met water. Aan de andere kant van de kantine stond tussen de bosjes een kraampje met braadworsten en hamburgers. Onze traditie is om in België altijd het stadionvoedsel te proberen, dus hier ook. Dat bleek echter een grote vergissing te zijn, want de verkoper had pikzwarte handen van het wroeten in de aarde. We waren de eerste dus onze broodjes zagen zwart van de aarde. Het smaakte wel, maar toch zorgde die zwarte handen ervoor dat het niet helemaal met smaak werd opgegeten.

 

Nadat ik nog wat plaatjes had geschoten van de businessclub en de clubshop werd ik gebeld door Spurs. Die kon het namelijk niet vinden. Als een goede navigator gaf ik hem een gouden tip. Uiteindelijk lukte het de westerling en zijn maat om het stadion te vinden. Na een korte kennismaking kon de wedstrijd beginnen. Het viel ons op dat het publiek eigenlijk alleen maar “Lommel” als aanmoedigingen riepen. Overpelt en United hoorde je helemaal niet. Ook waren er veel fans verkleed in het groen-wit van Lommel. Je zag ook wel sjaals met daarop “KVSK United”, maar van Overpelt zag je helemaal niets meer op de tribunes. De sfeer was best redelijk. Lierse had weer ontzettend veel man meegenomen, net zoals naar Geel en later naar Hamme. Een club met een nare, maar trouwe aanhang. Qua sfeer waren ze minder fanatiek dan tegen Geel. Misschien had dat te maken met het spelverloop, want United was stukken sterker en verdiende een doelpunt. In de eerste helft viel dat maar niet en de ploegen gingen rusten met een 0-0. Het publiek van United was er van overtuigd dat de bond hierachter zat en Lierse persé in Eerste Klasse wilde houden. Wij beaamden dit door te zeggen dat Lierse in Geel ook al een onterechte penalty had gekregen. De conclusie was dat de voetbalbond bestond uit fossielen en maffia.

 

Spurs wilde ook iets bij de junkfoodkraam gaan kopen, maar na onze verhalen over de zwarte handen van de verkoper besloot hij ervan af te zien. Een acute aanval van voedselvergiftiging leek hem geen prettige idee. De maat van hem nam wel iets en ligt nog steeds in het ziekenhuis. SJ en ik hebben de voedselvergiftiging slechts overleeft omdat wij het Engelse stadionvoedsel gewend zijn. Dan kun je alles aan. In de tweede helft was hetzelfde spelbeeld te zien; United maakte het spel en Lierse straalde wat lamlendigheid uit. Slechts Willem II-aankoop Kristof Imschoot deed zijn best en had een paar aardige passes. Hopelijk laat hij dat volgend jaar ook zien bij de Tricolores. In de 66e minuut viel dan eindelijk het verdiende doelpunt voor United. De Gestelsedijk daverde op zijn grondvesten. In de wedstrijd kon de spreekwoordelijke laatste strohalm worden gepakt en het leek erop dat die daadwerkelijk zou worden gepakt. Lierse moest nu wel komen, maar dat liep even verkeerd, want 2 minuten na de 1-0 viel uit het niets de 2-0. Het United-publiek rondom ons kwam nu ook los en we kwamen er via de spreekkoren achter dat “Lierse een jeannetenploeg is” en “Snoeckx de opperjeannet”. Dat laatste kan wel kloppen, want ook bij Geel vonden ze dat al. De praatjes werden wat minder nadat de opperjeannet 4 minuten na de 2-0, de 2-1 maakte. Het werd nu een zenuwenpartij, want United was ineens het overwicht kwijt. Het ultieme billenknijpmoment was toen Wils de bal op de paal schoot van het United-doel. Maar gelukkig lukte het Lierse niet om de 2-2 nog te maken en met de 2-1 van Geel tegen Hamme was de Eindronde weer helemaal open. Van tevoren vond ik het lastig kiezen tussen United en Geel (want beide vond ik sympathieke clubs), maar nu ik ze beide heb bezocht nog steeds. Zowel de stadions (hoewel die in Lommel iets leuker) als het publiek (in Geel fanatiek, in Lommel heel sympathiek) zijn oké. Ik hoop dus dat ze beide binnen een aantal jaar in de Eerste Klasse mogen spelen, want dat gun ik ze wel. Komend jaar moet echter KV Oostende het kampioenschap pakken, want dat blijft toch mijn favoriete club in België.

 

Geschreven door: Sir Stanley Matthews



De foto's

Het affiche van vandaag.

De ingang van de Gestelsedijk tussen de bomen.

Door de fossielen achter het glas blééf het maar duren bij de ticketverkoop.

Hierdoor gingen SuperJohn en ik naar binnen.

In de skybox/kantine achter de goal hing een stand die me deed denken aan amateurclubs.

De terrace voor het thuispubliek met de skybox/kantine in het midden.

De eretribune waar een dj zat die niet zo goed met de knoppen kon omgaan.

Het uitvak met onoverdekte staanplaatsen. Lierse had het stijf uitverkocht.

De Bema-tribune waar de harde kern van Lommel zich had verzameld.

Hier stond de-gast-met-de-vieze-handen zijn braadworsten te verkopen. Iddylisch, maar smerig.

Een gesponsorde floodlight met een betonnen paal; erg apart.

Een deel van de thuisterrace. In het midden de bizarre skybox/kantine.

De eretribune van dichtbij.

Het stampensvolle uitvak.

De paddock bij de Bema-tribune was goed gevuld.

Ons vak, naast de eretribune, zat redelijk vol met kritische Lommelnaren.

De Bema-tribune vanaf opzij gezien. Spanning, want het staat 2-1 met nog even te spelen.

De spelers groeten het publiek na afloop.

2-1 voor KVSK United; de eindronde is weer springlevend.


 

 

© 2005 All Rights Reserved.