Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Geel

Het verslag

Geel v Lierse SK en een vak vol Jeanneten.

 

Deelnemers: SuperJohn, Ad-café en Sir Stanley Matthews

 

Voorafgaande aan de eindronde hadden SuperJohn en ik besloten om 3 clubs uit die eindronde te gaan bezoeken, nl. Lierse SK, KVSK United en Verbroedering Geel. Vooral de stadions van de laatste twee stonden hoog op ons verlanglijstje. Het bezoek aan Lierse een paar dagen eerder was wat tegengevallen. Het stadion van Lierse was niet echt leuk en de nazi’s om ons heen maakten het er niet leuker op. Ook de wedstrijd zelf was zaaddodend. De hoogtepunten van de dag hadden dan ook weinig met Lierse te maken, want dat waren het stadion van Lyra en de uil die werd uitgelaten.

 

Vandaag gingen we opnieuw Lierse SK aan het werk zien, maar dit keer niet in hun eigen huis maar in het Kempische Geel. Geel is een club in grote onzekerheid; de club kan komend seizoen in 1e, 2e of 3e Klasse uitkomen. Dat hangt allemaal af van de uitkomst van de eindronde en van de rechtszaak die Geel tegen de bond heeft aangespannen. Geel is een club die ooit een keer (seizoen 1999/2000) op het hoogste niveau. Even de beknopte geschiedenis van Verbroedering Geel:

In 1912 werd de eerste voetbalclub van Geel opgericht, Flandria. Enkele jaren later, rond 1919, kwam er een tweede club bij, Geel Sport. Beide verenigingen fusioneerden in 1921. Tot 1924 speelde club in het Kempisch Verbond, op 6 augustus 1924 sloot men als FC Verbroedering Geel bij de Belgische Voetbalbond.

De club ging van start in de provinciale afdelingen. Vanaf 1932 speelde geel in Tweede Provinciale. In 1939 werd voor het eerst een promotie afgedwongen naar Bevordering, toen de Derde Klasse. Geel stootte tijdens de Tweede Wereldoorlog in 1942 verder door naar Tweede Klasse. Op het eind van de jaren 40 viel Geel echter terug. In 1950 zakte men terug naar Bevordering, het seizoen erop terug naar Provinciale. Geel bleef daar een decennium spelen, tot men in 1962 terug een plaats in Bevordering (toen reeds de Vierde Klasse) kon veroveren. In 1970/71 zakte Geel nog één seizoen terug naar Eerste Provinciale, maar de club kwam direct terug en zou verder opklimmen. In 1974 won Geel zijn reeks en promoveerde naar Derde Klasse. Van 1980 tot 1982 viel men nog twee seizoen terug naar Vierde klasse, maar opnieuw zou Geel sterk terugkomen.

In 1985 won Geel zijn reeks in Derde Klasse en zo speelde het team vanaf het seizoen 1985/86 na 35 jaar terug in Tweede Klasse. Geel bleef er lange tijd spelen, tot men 1999 er in slaagde de promotie naar eerste klasse af te dwongen. De club fusioneerde in 1999 met KFC Herentals (stamnummer 97), dat meer dan een halve eeuw in de nationale reeksen had gespeeld. De fusieclub speelde verder met het stamnummer van Geel. Het verblijf op het allerhoogste niveau was echter van korte duur, en na seizoen 1999/2000 zakte men terug naar Tweede.

Begin maart 2006 werd Geel omwille van een omkoopzaak door de KBVB veroordeeld tot degradatie naar Derde Klasse voor het volgend seizoen, waar de club met -6 punten moet starten. Via ex-manager Belmans en ex-bestuurslid Van Opstal, die beide drie jaar geschortst werden, zouden 6.125 euro geboden hebben aan Jerry Poorters, een speler van Red Star Waasland, om in de eindronde van het voorgaande seizoen van Geel te verliezen. De club zocht toenadering tot KFC Dessel Sport om via een fusie in Tweede Klasse te kunnen blijven als een fusieclub KFC Campina, die op vraag van Dessel Sport in Dessel zou moeten gaan spelen. Dessel sloeg op 14 maart echter dit aanbod af. De club riep procedurefouten in en kreeg op 13 april gelijk van de evocatiecommissie van de voetbalbond, zodat de zaak opnieuw behandeld werd. Op 3 mei kreeg Geel echter opnieuw ongelijk. Opnieuw gaat de club in beroep en wil ook naar de burgerlijke rechtbank stappen.

Er breken dus spannende tijden aan voor de spelers, bestuur en vooral de supporters. Het was dus wel een interessante club om te bezoeken. Samen met SuperJohn en Ad-café, die al flink had zitten spammen op de Geelse gastenboeken vertrokken we richting Belgenland. Ad-café genoot nog even van een van de mooiste gebouwen van Tilburg (Apotheek St. Joris) en overwoog om te gaan verhuizen vanuit dat walgelijke en erg lelijke Eindhoven naar deze pittoreske stad. SuperJohn stond dit niet aan en hij zette zijn radio weer eens op hard. Nadat we flink hadden gepraat over Belgisch voetbal en geroddeld over TeeZee kwamen we aan in Geel. Het stadion lag vlak bij de weg en SuperJohn besloot zijn pimpcar jr. te parkeren op de vluchtstrook van de snelweg net zoals de Lierse-aanhangers deden.

 

Nadat we waren uitgestapt kwamen we er al meteen achter dat Geel een uitermate sympathieke clubwas, want op het terrein stond een ijscowagen genaamd “Joris IJs”. Nadat ik deze wagen had vastgelegd gingen we kaartjes kopen. Als echte diehard terrace fans (en krenterige Nederlanders) kochten wij natuurlijk kaartjes voor de staantribune. Het stadion was sowieso erg aardig. Vooral van een nieuw stadion verwacht je niet zoveel, maar hier hadden ze toch hun best gedaan om er geen 13-in-een-dozijn stadion van te maken. Vier los van elkaar staande tribunes met een eretribune bestaande uit stoeltjes, aan de overkant een redelijk grote terrace voor de harde kern van Geel, voor de uitsupporters ook een lange terrace en aan de overkant eenzelfde formaat tribune met vooral staanplaatsen en wat stoeltjes voor de luiere uitsupporter.

 

We waren ruim op tijd en als je Ad-café bij je hebt moet je natuurlijk wat gemalen plant met water innemen. Na wat te hebben gedronken in de kantine en een broodje braadworst te hebben verorberd gingen we wat aan de boarding hangen. Dat was een plek die contact uitlokte, want eerst ging de keeperstrainer van Lierse tegen ons praten en daarna zei een klein kind iets onverstaanbaars tegen me. Ook begonnen de vervaarlijk uitziende Fortuna Casuals zich te verzamelen om ons heen. We besloten daarop maar eens een plaatsje te gaan opzoeken op de tribune. De eerst helft wilden we op de tribune achter de goal gaan staan i.v.m. de foto’s. Daar deden we een walgelijke ontdekking; er bleken naccers te zijn. Het waren JKB’ers die zichzelf heel stoer vonden dat ze helemaal naar Geel waren gereisd. Toch waren ze een beetje schuchter, want ze hadden natuurlijk geel-zwarte homosjaals aan en dat waren ook de kleuren van Lierse. Ze wilden niet het risico lopen om in elkaar te worden geslagen door de Geelfans die daar stonden.

 

Voor de wedstrijd was er een minuut stilte die, uiteraard, werd verstoord door enkele onsympathieke Lierse “fans”. Na de minuut stilte zongen de Geelsupporters dan ook zeer terecht het “Vak vol Jeanneten” richting de rechts georiënteerde aanhang van de Eersteklasser. De wedstrijd zelf was in de eerste 5 minuten al boeiender dan de gehele wedstrijd van een paar dagen eerder. Beide clubs gingen er echt voor. Lierse kreeg enkele enorme kansen, maar ging er niet goed mee om. De verdediging van Geel was erg matig, gelukkig voor hen de keeper niet. De rest van de ploeg van Geel kon wel aardig voetballen. Ze combineerden heel aardig en je zag duidelijk dat er een idee achter zat. Spijtig voor Geel dat trainer Peter Maes volgend jaar vertrekt naar KV Mechelen, want dat lijkt toch de man achter het goede voetbal van Geel. Geel scoorde uiteindelijk als eerste, maar dat doelpunt werd terecht afgekeurd. Aan de andere kant scoorde Lierse en dat doelpunt werd niet afgekeurd. Zodoende kwamen de Palieters op 0-1 via de man die tegen Hamme de 2-0 scoorde, nl. Mrdja. De JKB’ers keken even onzeker om zich heen maar durfden, nadat ze zagen dat het halve vak aan het juichen was, ook mee te juichen en ze haalden ook hun walgelijke sjaals tevoorschijn. Kotsend zag ik dat Geel ondertussen weer had afgetrapt. Geel begon extra druk te ontwikkelen op het doel van Lierse, maar kreeg een razendsnelle counter om de oren; 0-2. Wij baalden een beetje, want dit kon weleens de doodsteek voor de wedstrijd vormen. Geel moest er ook even van bijkomen, maar kwam daarna toch weer opzetten. Ze kwamen ook heel ver ermee, alleen de eindpass was iedere keer vrij matig. Daardoor ontstond er niet echt heel groot gevaar, op enkele afstandsschoten na. Geel had een blunder in de verdediging van Lierse nodig om toch te kunnen scoren. De Dutch Branch van Geel was hier erg content mee en we gingen Geel aanmoedigen (raar genoeg leken we wel de fanatiekste op de tribune). Onze aanmoedigingen zorgden ervoor dat Jo Vermast (ex-KV Oostende) durfde te schieten vanaf een meter of 30. De kippenvanger van Lierse verkeek zich erop en het was 2-2. Dit bleef het ook tot de rust.

 

Na even te hebben gepist besloten we bij de harde kern van Geel te gaan staan. De sfeer op onze tribune was toch wel erg tam en hiervandaan kwam toch de hele tijd geluid. Ook konden we vanaf hier de Lierse-aanhang wat gaan uitdagen. We stonden echt heel goed, want om ons heen kwamen de ruige mannen van Geel staan. Voor het eerst in hun leven waren ze aan het blowen en dat was duidelijk te merken. Na een paar heisjes waren ze al stoned. Ad-café kreeg de pretsigaret ook aangeboden, maar die heeft liever de echte nederwiet. Ondertussen was de wedstrijd ook weer begonnen. Hij bleef leuk met aanvallen over-en-weer. Een overtreding buiten het strafschopgebied werd door de (omgekochte?) scheidsrechter beloond met een penalty. Opnieuw scoorde Mrdja. Dit was dus al zijn derde doelpunt wat we zagen. Geel probeerde daarna nog gelijk te komen, maar de spirit leek er een beetje uit. Peter Maes besloot om er een 2 meter lange basketballer in te zetten. Het was de enige neger van Geel, dus de Lierse-fans hadden weer iemand om uit te jouwen. Hij was erg lang, maar kon absoluut niet koppen. Ook springen was niet aan hem besteed; er kon letterlijk geen krant onder worden geschoven als deze Shaquille omhoog sprong. Zodoende verloor hij ook alle kopduels en vroegen wij ons af waarom hij er in godsnaam in was gezet. Toch kreeg Geel een aantal grote kansen, maar zelfs voor open doel werd er gemist. Het bleef dus 2-3 en, samen met de 2-1 overwinning van Hamme, bleek Lierse wel heel goede papieren te hebben. De grote concurrenten staan al op 5 punten na 2 speeldagen. Komende wedstrijd winnen van KVSK United en Lierse is eigenlijk veilig.

 

Na de wedstrijd kwamen de Filip De Winter-mannetjes ons uitdagen. Daarop besloten Ad-café en ik die mannetjes uit te dagen. Enkele wankergebaren zorgden ervoor dat ze helemaal over de zeik gingen en wilden afspreken buiten het stadion. Dat we foto’s van hen maakten zorgde er helemaal voor dat ze woest werden. Helaas zijn we geen negers, anders waren ze woedend over de hekken geklommen. Nadat we SuperJohn beneden zagen staan, kijkend op zijn horloge. Gingen we ook naar beneden. Nu besloot de harde kern het over te nemen van ons. De politie keek het allemaal geamuseerd aan, maar ze lieten alvast hun waterkannonen proefspuiten. We waren zo weer bij de auto en konden meteen de weg op zonder in files terecht te komen. Via een zéér toeristische route kwamen we aan in Tilburg. Na een emotioneel afscheid (Ad-café wilde zelfs zijn saunabezoek van zondag annuleren om toch mee te gaan naar KVSK United v Lierse SK) ging ik terug naar huis met een leuke wedstrijd in mijn gedachten.

Geschreven door: Sir Stanley Matthews



De foto's

Stadion "De Leunen" gezien vanaf de weg.

Een zéér sympathieke ijscowagen die hoorde bij deze sympathieke club.

Als je zou willen kon je ook gratis de wedstrijd zien.

Mooie, diamantvormige floodlights.

De eretribune van Verbroedering Geel.

De mooiste tribune van De Leunen; een grote terrace waar de "harde kern" zich verzamelde.

Deze tribune was gedeeltelijk voor Lierse-fans (de zitplaatsen) en de Geel-fans (de staanplaatsen).

Het uitvak wat deze dag stampensvol zou zitten.

De grote terrace met een duidelijk boodschap aan de bond. Onder de tribune de kantine.

Deze terrace zat ook bomvol. De tweede helft zouden wij hier ook gaan staan.

Niet zo duidelijk te zien, maar het uitvak leek ons te vol te zitten. Overal stonden mensen.

Tribune 4; hier stonden wij de eerste helft, maar gingen in de 2e helft naar de "harde kern" toe.

De redelijk gevulde eretribune.

Een actiemoment uit de zeer leuke wedstrijd.

De terrace stond lekker vol. SuperJohn kreeg een claustrofobische ervaring.

In de laatste minuten speelde Geel alles-of-niets. Helaas werd het niets.

Veel doelpunten gezien en een heerlijke wedstrijd gezien. Hiervoor volg ik het voetbal.


 

 

© 2005 All Rights Reserved.